ତତୋ ହିମଵତଃ ପାର୍ଶ୍ଵଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଜଲୋଦ୍ଭଵମ୍। ସର୍ଵମଲ୍ପେନ କାଲେନ ଦେଶଂ ଚକ୍ରେ ଵଶଂ ବଲୀ
ତାପରେ, ହିମାଳୟ ପାଖରେ ଥିବା ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦେଶକୁ ନିକଟରେ ଯାଇ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅତି କମ୍ ସମୟରେ ସେଇ ଦେଶକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧାନ୍ଦେଶାନ୍ଵିଜିଗ୍ଯେ ଭରତର୍ଷଭଃ। ଭଲ୍ଲାଟମଭିତୋ ଜିଗ୍ଯେ ଶୁକ୍ତିମନ୍ତଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦେଶକୁ ଜିତିଲେ; ସେ ଭଲ୍ଲାଟ ଓ ଶୁକ୍ତିମାନ୍ ପର୍ବତକୁ ବଶ କଲେ।
ପାଣ୍ଡଵଃ ସୁମହାଵୀର୍ଯୋ ବଲେନ ବଲିନାଂ ଵରଃ। ସ କାଶିରାଜଂ ସମରେ ସୁବାହୁମନିଵର୍ତିନମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭଳ ପାଣ୍ଡବ, ସମସ୍ତ ବଳବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ନିଜ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଫେରାଇବା କଷ୍ଟ ସେଇ କାଶୀରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଵଶେ ଚକ୍ରେ ମହାବାହୁର୍ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ତତଃ ସୁପାର୍ଶ୍ଵମଭିତସ୍ତଥା ରାଜପତିଂ କ୍ରଥମ୍
ବିଶାଳ ବାହୁ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭୀମ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବଶ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେ ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ରାଜା କ୍ରଥଙ୍କୁ ଏଭଳି ଜିତିଲେ।
ଯୁଧ୍ଯମାନଂ ବାଲତ୍ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଵିଜିଗ୍ଯେ ପାଣ୍ଡଵର୍ଷଭଃ। ତତୋ ମତ୍ସ୍ଯାନ୍ମହାତେଜା ମଲଦାଂଶ୍ଚ ମହାବଲାନ୍
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସେ ବାଲତ୍ସଂଖ୍ୟାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ ପରେ ତେଜସ୍ବୀ ସେ ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଲଦମାନେକୁ ବଶ କଲେ।
ଅନଘାନଭଯାଂଶ୍ଚୈଵ ପଶୁଭୂମିଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ। ନିଵୃତ୍ଯ ଚ ମହାବାହୁର୍ମଦଧାରଂ ମହୀଧରମ୍
ସେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଭୟହୀନମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପଶୁଚାଷ ଦେଶକୁ ବଶ କଲେ; ଏବଂ ବିଶାଳ ବାହୁ ସେ ମଦଧାର ପର୍ବତକୁ ବଶ କଲେ।
ସୋମଧେଯାଂଶ୍ଚ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯଯାଵୁତ୍ତରାମୁଖଃ। ଵତ୍ସଭୂମିଂ ଚ କୌନ୍ତେଯୋ ଵିଜିଗ୍ଯେ ବଲଵାନ୍ବଲାତ୍
ସୋମଧେୟମାନେକୁ ଜିତି, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ମୁହଁ କରି, ବଳବାନ ଭାବେ ବତ୍ସ ଦେଶକୁ ବଶ କଲେ, ହେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ।
ଭର୍ଗାଣାମଧିପଂ ଚୈଵ ନିଷାଦାଧିପତିଂ ତଥା। ଵିଜିଗ୍ଯେ ଭୂମିପାଲାଂଶ୍ଚ ମମିମତ୍ପ୍ରମୁଖାନ୍ବହୂନ୍
ସେ ଭର୍ଗମାନେର ମୁଖ୍ୟ ଓ ନିଷାଦମାନେର ଅଧିପତିକୁ ଏବଂ ମମିମତ ଆଦି ଅନେକ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ତତୋ ଦକ୍ଷିଣମଲ୍ଲାଂଶ୍ଚ ଭୋଗଵନ୍ତଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍। ତରସୈଵାଜଯଦ୍ଭୀମୋ ନାତିତୀଵ୍ରେଣ କର୍ମଣା
ତାପରେ ଭୀମ ଦକ୍ଷିଣ ମଲ୍ଲମାନେ ଓ ଧନୀ ପର୍ବତକୁ ଅତି ତ୍ୱରିତ ଭାବେ, ଅତି କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି ଜିତିଲେ।
ଶର୍ମକାନ୍ଵର୍ମକାଂଶ୍ଚୈଵ ଵ୍ଯଜଯତ୍ସାନ୍ତ୍ଵପୂର୍ଵକମ୍। ଵୈଦେହକଂ ଚ ରାଜାନଂ ଜନକଂ ଜଗତୀପତିମ୍
ସେ ଶର୍ମକ ଓ ବର୍ମକମାନେକୁ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ ବିଦେହ ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ, ଯିଏ ମହୀର ଅଧିପତି, ବଶ କଲେ।
ଵିଜିଗ୍ଯେ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ରୋ ନାତିତୀଵ୍ରେଣ କର୍ମଣା। ଶକାଂଶ୍ଚ ବର୍ବରାଶ୍ଚୈଵ ଅଜଯଚ୍ଛଦ୍ମପୂର୍ଵକମ୍
ପୁରୁଷମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସେ ଅତି କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି ତାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ; ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ଚାଳିରେ ଶକ ଓ ବର୍ବରମାନେକୁ ବଶ କଲେ।
ଵୈଦେହସ୍ଥସ୍ତୁ କୌନ୍ତେଯ ଇନ୍ଦ୍ରପର୍ଵତମନ୍ତିକାତ୍। କିରାତାନାମଧିପତୀନଜଯତ୍ସପ୍ତ ପାଣ୍ଡଵଃ
ବିଦେହରେ ଇନ୍ଦ୍ରପର୍ବତ ପାଖରେ ରହି, କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ ସେ କିରାତମାନେର ସାତିଜଣ ଅଧିପତିକୁ ଜିତିଲେ।
ତତଃ ସୁହ୍ଯାନ୍ପ୍ରସୁହ୍ଯାଂଶ୍ଚ ସପକ୍ଷାନତିଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଵିଜିତ୍ଯ ଯୁଧି କୌନ୍ତେଯୋ ମାଗଧାନଭ୍ଯଧାଦ୍ବଲୀ
ତାପରେ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭଳ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ ସୁହ୍ୟ ଓ ପ୍ରସୁହ୍ୟ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ମାଗଧମାନେ ଉପରେ ଆଗେଇଲେ।
ଦଣ୍ଡଂ ଚ ଦଣ୍ଡଧାରଂ ଚ ଵିଜିତ୍ଯ ପୃଥିଵୀପତୀନ୍। ତୈରେଵ ସହିତୈଃ ସର୍ଵୈର୍ଗିରିଵ୍ରଜମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଦଣ୍ଡ ଓ ଦଣ୍ଡଧାର ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଭୂମିର ରାଜାମାନେକୁ ବଶ କରି, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଗିରିବ୍ରଜକୁ ଯାଇଲେ।
ଜାରାସନ୍ଧିଂ ସାନ୍ତ୍ଵଯିତ୍ଵା କରେ ଚ ଵିନିଵେଶ୍ଯ ହ। ତୈରେଵ ସହିତୈଃ ସର୍ଵୈଃ କର୍ଣମବ୍ଯଦ୍ରଵଦ୍ବଲୀ
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଇ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅଧୀନ କରି, ସେ ସମସ୍ତ ସହଯୋଗୀଙ୍କ ସହିତ ବଳଶାଳୀ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ଉପରେ ଆଗେଇଲେ।
ସ କମ୍ପଯନ୍ନିଵ ମହୀଂ ବଲେନ ଚତୁଙ୍ଗିଣା। ଯୁଯୁଧେ ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କର୍ଣେନାମିତ୍ରଘାତିନା
ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରୁଥିବା ପାଣ୍ଡବମାନେର ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ କର୍ଣ୍ଣ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସ କର୍ଣଂ ଯୁଧି ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଵଶେ କୃତ୍ଵା ଚ ଭାରତ। ତତୋ ଵିଜିଗ୍ଯେ ବଲଵାନ୍ରାଜ୍ଞଃ ପର୍ଵତଵାସିନଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ କର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ହରାଇ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ମାଳପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ରାଜାମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଅଥ ମୋଦାଗିରୌ ଚୈଵ ରାଜାନଂ ବଲଵତ୍ତରମ୍। ପାଣ୍ଡଵୋ ବାହୁଵୀର୍ଯେଣ ନିଜଘାନ ମହାମୃଧେ
ତାପରେ ମୋଦାଗିରି ପାହାଡ଼ରେ, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ନିଜ ବାହୁବଳରେ ବଳବତୀ ଏକ ରାଜାଙ୍କୁ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ କଲେ।
ତତଃ ପୁଣ୍ଡ୍ରାଧିପଂ ଵୀରଂ ଵାସୁଦେଵଂ ସମାଯଯୌ। `ଇଦାନୀଂ ଵୃଷ୍ଣିଵୀରେଣ ନ ଯୋତ୍ସ୍ଯାମୀତି ପୌଣ୍ଡ୍ରକଃ
ତାପରେ ପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଶର ବୀର ରାଜା ବାସୁଦେବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସି, 'ଏବେ ମୁଁ ବୃଷ୍ଣିବଂଶୀ ବୀର ସହଁ ଯୁଦ୍ଧ କରିବି ନାହିଁ' ବୋଲି ପଉଣ୍ଡ୍ରକ କହିଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ଯ ଭୁଜସଂତ୍ରାସାତ୍କରମାଶୁ ଦଦୌ ନୃପଃ'। କୌଶିକୀକଚ୍ଛନିଲଯଂ ରାଜାନଂ ଚ ମହୌଜସମ୍
କୃଷ୍ଣଙ୍କ ବାହୁର ଭୟରେ ରାଜା ତୁରନ୍ତ କର ଦେଲେ, ଏବଂ କୌଶିକୀ ନଦୀ ତଟରେ ବସୁଥିବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା ମଧ୍ୟ କର ଦେଲେ।
ଉଭୌ ବଲଭୃତୌ ଵୀରାଵୁମୌ ତୀଵ୍ରପରାକ୍ରମୌ। ନିର୍ଜିତ୍ଯାଜୌ ମହାରାଜ ଵଙ୍ଗରାଜମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଉଭୟ ବଳଶାଳୀ ଓ ବୀର ଯୋଦ୍ଧା, ତୀବ୍ର ପ୍ରାକ୍ରମରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ମହାରାଜ, ବଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କ ଉପରେ ଆଗେଇଲେ।
ସମୁଦ୍ରସେନ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଚନ୍ଦ୍ରସେନଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍। ତାମ୍ରଲିପ୍ତଂ ଚ ରାଜାନଂ କର୍ଵଟାଧିପତିଂ ତଥା
ସେ ସମୁଦ୍ରସେନ ଓ ଚନ୍ଦ୍ରସେନ ନାମକ ରାଜାଙ୍କୁ, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ ରାଜା ଓ କର୍ବଟ ଦେଶର ଅଧିପତିଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ପରାଜିତ କଲେ।
ସୁହ୍ଯାନାମଧିପଂ ଚୈଵ ଯେ ଚ ସାଗରଵାସିନଃ। ସର୍ଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛଗଣାଂଶ୍ଚୈଵ ଵିଜିଗ୍ଯେ ଭରତର୍ଷଭଃ
ସେ ସୁହ୍ୟ ଦେଶର ଅଧିପତି ଓ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ଦଳମାନେକୁ ମଧ୍ୟ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଜିତିଲେ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧାନ୍ଦେଶାନ୍ଵିଜିତ୍ଯ ପଵନାତ୍ମଜଃ। ସୁ ତେଭ୍ଯ ଉପାଦାଯ ଲୌହିତ୍ଯମଗଦ୍ବଲୀ
ଏଭଳି ଅନେକ ପ୍ରକାର ଦେଶ ଜିତି, ପବନପୁତ୍ର ସେମାନଙ୍କଠାରୁ କର ନେଇ ବହୁତ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଲେ।
ସ ସର୍ଵାନ୍ମ୍ଲେଚ୍ଛନୃପତୀନ୍ସାଗରାନୂପଵାସିନଃ। କରମାହାରଯାମାସ ରତ୍ନାନି ଵିଵିଧାନି ଚ
ସେ ସମୁଦ୍ର କୂଳରେ ବସୁଥିବା ସମସ୍ତ ମ୍ଲେଚ୍ଛ ରାଜାମାନେଠାରୁ କର ଆଣିଲେ, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମଣିମୁକ୍ତା ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ।
ଚନ୍ଦନାଗୁରୁଵସ୍ତ୍ରାଣି ମଣିମୌକ୍ତିକକମ୍ବଲମ୍। କାଞ୍ଚନଂ ରଜତଂ ଚୈଵ ଵିଦ୍ରୁମଂ ଚ ମହାଧନମ୍
ଚନ୍ଦନ, ଅଗୁରୁ, ବସ୍ତ୍ର, ମଣି ଓ ମୁକ୍ତା ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ଚାଦର, ସୁନା, ଚାଁଦି ଏବଂ ବହୁ ଧନ ଭଳି ବିଦ୍ରୁମ ମଧ୍ୟ ଆଣିଲେ।
ତେ କୋଟୀଶତସଙ୍ଖ୍ଯେନ କୌନ୍ତେଯଂ ମହତା ତଦା। ଅଭ୍ଯଵର୍ଷନ୍ମହାତ୍ମାନଂ ଧନଵର୍ଷେଣ ପାଣ୍ଡଵମ୍
ସେମାନେ କୋଟି କୋଟି ଧନ ଦ୍ୱାରା, ମହାତ୍ମା କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଧନର ବର୍ଷା କଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥମୁପାଗମ୍ଯ ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ନିଵେଦଯାମାସ ତଦା ଧର୍ମରାଜାଯ ତଦ୍ଧନମ୍
ଭୀମ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାକ୍ରମଶାଳୀ, ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ଧନ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦେଲେ।
ତଥୈଵ ସହଦେଵୋଽପି ଧର୍ମରାଜେନ ପୂଜିତଃ। ମହତ୍ଯା ସେନଯା ରାଜନ୍ପ୍ରଯଯୌ ଦକ୍ଷିଣାଂ ଦିଶମ୍
ଏହିପରି, ସହଦେବ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ହେ ରାଜନ।
ସ ଶୂରସେନାନ୍କାର୍ତ୍ସ୍ନ୍ଯେନ ପୂର୍ଵମେଵାଜଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ। ମତ୍ସ୍ଯରାଜଂ ଚ କୌରଵ୍ଯୋ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ବଲାଦ୍ବଲୀ
ସେ ପ୍ରଭୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୂରସେନ ଦେଶକୁ ପ୍ରଥମେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ କୌରବ ଶକ୍ତିବଳରେ ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ।