ଧର୍ମରାଜାଯ ତତ୍ପାର୍ଥୋ ଧନଂ ସର୍ଵଂ ସଵାହନମ୍। ନ୍ଯଵେଦଯଦନୁଜ୍ଞାତସ୍ତେନ ରାଜ୍ଞା ଗୃହାନ୍ଯଯୌ
ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ପାର୍ଥ ସମସ୍ତ ଧନ-ଦୌଳତ ଓ ଯାନବାହନ ସହିତ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ଦେଇ, ନିଜ ଘରକୁ ଚଲିଗଲେ।
ଏତସ୍ମିନ୍ନେଵ କାଲେ ତୁ ଭୀମସେନୋଽପି ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଧର୍ମରାଜମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ଯଯୌ ପ୍ରାଚୀଂ ଦିଶଂ ପ୍ରତି।। 5
ଏହି ସମୟରେ, ପ୍ରବଳ ଭୀମସେନ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମରାଜଙ୍କର ଅନୁମତି ନେଇ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ।
ମହତା ବଲଚକ୍ରେଣ ପରରାଷ୍ଟ୍ରାଵମର୍ଦିନା। ହସ୍ତ୍ଯଶ୍ଵରଥପୂର୍ଣେନ ଦଂଶିତେନ ପ୍ରତାପଵାନ୍
ସେ, ଏକ ବଡ଼ ସେନା ନେଇ, ଅନ୍ୟ ଦେଶଗୁଡ଼ିକୁ ବଶ କରି, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭୟଙ୍କର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ।
ଵୃତୋ ଭରତଶାର୍ଦୂଲୋ ଦ୍ଵିଷଚ୍ଛୋକଵିଵର୍ଧନଃ। ସ ଗତ୍ଵା ନରଶାର୍ଦୂଲଃ ପଞ୍ଚାଲାନାଂ ପୁରଂ ମହତ୍
ଭାରତବଂଶର ସେ ବୀର, ଶତ୍ରୁମାନେ ଯାହାଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେଇଥିଲେ, ସେ ଅନେକ ସେନା ସହିତ ପଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କର ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ପଞ୍ଚାଲାନ୍ଵିଵିଧୋପାଯୈଃ ସାନ୍ତ୍ଵଯାମାସ ପାଣ୍ଡଵଃ। `କିଞ୍ଚିତ୍କରଂ ସମାଦାଯ ଵିଦେହାନାଂ ପୁରଂ ଯଯୌ'।। ତତଃ ସ ଗଣ୍ଡକାଞ୍ଶୂରୋ ଵିଦେହାନ୍ଭରତର୍ଷଭଃ
ପାଣ୍ଡବ ନାନାପ୍ରକାର ଉପାୟରେ ପଞ୍ଚାଳମାନଙ୍କୁ ମନାଇଲେ ଓ କିଛି ଶୁଳ୍କ ନେଇ, ବିଦେହମାନଙ୍କ ସହରକୁ ଚଲିଗଲେ। ତାପରେ, ଗଣ୍ଡକ ଅଞ୍ଚଳର ସେ ବୀର, ଭାରତବଂଶର ଗର୍ବ, ବିଦେହମାନଙ୍କୁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯାଲ୍ପେନ କାଲେନ ଦଶାର୍ଣାନଜଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ। ତତ୍ର ଦାଶାର୍ଣକୋ ରାଜା ସୁଧର୍ମା ରୋମହର୍ଷଣମ୍। କୃତଵାନ୍ଭୀମସେନେମ ମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ନିରାଯୁଧମ୍
ଅତି କମ ସମୟରେ, ସେ ଦଶାର୍ଣ୍ଣମାନେକୁ ଜିତିଲେ। ସେଠାରେ, ଦଶାର୍ଣ୍ଣମାନଙ୍କ ରାଜା ସୁଧର୍ମା ଭୀମସେନ ସହିତ ଏକ ବଡ଼, ଅସ୍ତ୍ରବିହୀନ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ଯାହା ହୃଦୟକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିଥିଲା।
ଭୀମସେନସ୍ତୁ ତଦ୍ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ତସ୍ଯ କର୍ମ ମହାତ୍ମନଃ। ଅଧିସେନାପତିଂ ଚକ୍ରେ ସୁଧର୍ମାଣଂ ମହାବଲମ୍
ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖି, ଭୀମସେନ ସୁଧର୍ମାଙ୍କୁ, ଯିଏ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ନିଜର ପ୍ରଧାନ ସେନାପତି କରିଲେ।
ତତଃ ପ୍ରାଚୀଂ ଦିଶଂ ଭୀମୋ ଯଯୌ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ରାଜନ୍କମ୍ପଯନ୍ନିଵ ମେଦିନୀମ୍
ତାପରେ, ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତାପଶାଳୀ ଭୀମ, ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଚଲିଗଲେ, ମାନେ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରୁଥିବା ପରି।
ସୋଽଶ୍ଵମେଧେଶ୍ଵରଂ ରାଜନ୍ରୋଚମାନଂ ସହାନୁଗମ୍। ଜିଗାଯ ସମରେ ଵୀରୋ ବଲେନ ବଲିନାଂ ଵରଃ
ସେଠାରେ, ରାଜା, ସେ ବୀର, ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଅଶ୍ୱମେଧେଶ୍ୱର ରାଜାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ଅନୁଚରମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଲେ।
ସ ତଂ ନିର୍ଜିତ୍ଯ କୌନ୍ତେଯୋ ନାତିତୀଵ୍ରେଣ କର୍ମଣା। ପୂର୍ଵଦେଶଂ ମହାଵୀର୍ଯଂ ଵିଜିଗ୍ଯେ କୁରନନ୍ଦନଃ
ସେ, ଅତି କଠିନ ପ୍ରୟାସ ଛଡ଼ା, ତାଙ୍କୁ ଜିତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ପୂର୍ବ ଦେଶକୁ ବଶ କଲେ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ।
ତତୋ ଦକ୍ଷିଣମାଗମ୍ଯ ପୁଲିନ୍ଦନଗରଂ ମହତ୍। ସୁକୁମାରଂ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ସୁମିତ୍ରଂ ଚ ନରାଧିପମ୍
ତାପରେ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ପୁଲିନ୍ଦମାନଙ୍କର ବଡ଼ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସୁକୁମାର ଓ ରାଜା ସୁମିତ୍ରଙ୍କୁ ନିଜ ବଶରେ ନେଲେ।
ତତସ୍ତୁ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଶାସନାଦ୍ଭରତର୍ଷଭଃ। ଶିଶୁପାଲଂ ମହାଵୀର୍ଯମଭ୍ଯଗାଜ୍ଜନମେଜଯ
ତାପରେ, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଆଦେଶରେ, ଭାରତବଂଶର ଗର୍ବ, ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ, ହେ ଜନମେଜୟ।
ଚେଦିରାଜୋଽପି ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ଚିକୀର୍ଷିତମ୍। ଉପନିଷ୍କମ୍ଯ ନଗରାତ୍ପ୍ରତ୍ଯଗୃହ୍ଣାତ୍ପରନ୍ତପ
ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଶୁଣି, ଚେଦିର ରାଜା, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ସହରରୁ ବାହାରି ଆସି ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱୀକାର କଲେ।
ତୌ ସମେତ୍ଯ ମହାରାଜ କୁରୁଚେଦିଵୃଷୌ ତଦା। ଉଭଯୋରାତ୍ମକୁଲଯୋଃ କୌଶଲଂ ପର୍ଯପୃଚ୍ଛତାମ୍
ତାପରେ, ହେ ମହାରାଜ, କୁରୁ ଓ ଚେଦିର ଦୁଇ ବୀର ମିଶି, ଦୁହେଁ ନିଜ-ନିଜ ପରିବାରର ଖବର ନେଲେ।
ତତୋ ନିଵେଦ୍ଯ ତଦ୍ରାଷ୍ଟ୍ରଂ ଚେଦିରାଜୋ ଵିଶାମ୍ପତେ। ଉଵାଚ ଭୀମଂ ପ୍ରହସନ୍କିମିଦଂ କୁରୁଷେଽନଘ
ତାପରେ, ଚେଦିର ରାଜା ନିଜ ରାଜ୍ୟର ଖବର ଦେଇ, ହେ ନରପତି, ହସି କହିଲେ, 'ହେ ନିର୍ମଳ, ତୁମେ ଏହି କଣ କରୁଛ?'
ତସ୍ଯ ଭୀମସ୍ତଦାଚଖ୍ଯୌ ଧର୍ମରାଜଚିକୀର୍ଷିତମ୍। ସ ଚ ତଂ ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯୈଵ ତଥା ଚକ୍ରେ ନରାଧିପଃ
ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝାଇଲେ। ରାଜା ତାହା ସ୍ୱୀକାର କରି, ତାହା ଅନୁଯାୟୀ କାମ କଲେ।
ତତୋ ଭୀମସ୍ତତ୍ର ରାଜନ୍ନିଷିତ୍ଵା ତ୍ରିଦଶାଃ କ୍ଷପାଃ। ସତ୍କୃତଃ ଶିଶୁପାଲେନ ଯଯୌ ସବଲଵାହନଃ
ତାପରେ, ରାଜା, ଭୀମ ସେଠାରେ ତିନି ରାତି ରହି, ଶିଶୁପାଳଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ନିଜ ସେନା ଓ ବାହନ ସହିତ ଚଲିଗଲେ।
ତତଃ କୁମାରଵିଷଯେ ଶ୍ରେଣିମନ୍ତମଥାଜଯତ୍। କୋସଲାଧିପତିଂ ଚୈଵ ବୃହଦ୍ବଲମରିନ୍ଦମଃ
ତାପରେ, କୁମାରମାନଙ୍କ ଦେଶରେ, ସେ ଶ୍ରେଣିମନ୍ତଙ୍କୁ ଓ କୋଶଳର ରାଜା ବୃହଦ୍ବଳଙ୍କୁ, ଯିଏ ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦଳନ କରନ୍ତି, ଜିତିଲେ।
ଅଯୋଧ୍ଯାଯାଂ ତୁ ଧର୍ମଜ୍ଞଂ ଦୀର୍ଘଯଜ୍ଞଂ ମହାବଲମ୍। ଅଜଯତ୍ଣଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ନାତିତୀଵ୍ରେଣ କର୍ମଣା
ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଧର୍ମକୁ ଜଣାଥିବା ଏବଂ ବଳଶାଳୀ ଦୀର୍ଘୟଜ୍ଞ, ନନ୍ଦବମ୍ଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଅତି କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି ଅଳ୍ପ ପ୍ରୟାସରେ ପରାଜିତ ହେଲେ।
ତତୋ ଗୋପାଲକକ୍ଷଂ ଚ ସୋତ୍ତରାନପି କୋସଲାନ୍। ମଲ୍ଲାନାମଧିପଂ ଚୈଵ ପାର୍ଥିଵଂ ଚାଜଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ତାପରେ, ସେ ଗୋପାଳକକ୍ଷ, ଉତ୍ତର କୋଶଳ, ମଲ୍ଲମାନେର ମୁଖ୍ୟ ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ତତୋ ହିମଵତଃ ପାର୍ଶ୍ଵଂ ସମଭ୍ଯେତ୍ଯ ଜଲୋଦ୍ଭଵମ୍। ସର୍ଵମଲ୍ପେନ କାଲେନ ଦେଶଂ ଚକ୍ରେ ଵଶଂ ବଲୀ
ତାପରେ, ହିମାଳୟ ପାଖରେ ଥିବା ଜଳରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦେଶକୁ ନିକଟରେ ଯାଇ, ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅତି କମ୍ ସମୟରେ ସେଇ ଦେଶକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ।
ଏଵଂ ବହୁଵିଧାନ୍ଦେଶାନ୍ଵିଜିଗ୍ଯେ ଭରତର୍ଷଭଃ। ଭଲ୍ଲାଟମଭିତୋ ଜିଗ୍ଯେ ଶୁକ୍ତିମନ୍ତଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍
ଏଭଳି ଭାବରେ, ଭାରତବଂଶୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସେ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦେଶକୁ ଜିତିଲେ; ସେ ଭଲ୍ଲାଟ ଓ ଶୁକ୍ତିମାନ୍ ପର୍ବତକୁ ବଶ କଲେ।
ପାଣ୍ଡଵଃ ସୁମହାଵୀର୍ଯୋ ବଲେନ ବଲିନାଂ ଵରଃ। ସ କାଶିରାଜଂ ସମରେ ସୁବାହୁମନିଵର୍ତିନମ୍
ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭଳ ପାଣ୍ଡବ, ସମସ୍ତ ବଳବାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ, ନିଜ ବଳରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଫେରାଇବା କଷ୍ଟ ସେଇ କାଶୀରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଵଶେ ଚକ୍ରେ ମହାବାହୁର୍ଭୀମୋ ଭୀମପରାକ୍ରମଃ। ତତଃ ସୁପାର୍ଶ୍ଵମଭିତସ୍ତଥା ରାଜପତିଂ କ୍ରଥମ୍
ବିଶାଳ ବାହୁ ଓ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଭୀମ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କୁ ବଶ କଲେ, ଏବଂ ପରେ ସେ ସୁପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ରାଜା କ୍ରଥଙ୍କୁ ଏଭଳି ଜିତିଲେ।
ଯୁଧ୍ଯମାନଂ ବାଲତ୍ସଙ୍ଖ୍ଯେ ଵିଜିଗ୍ଯେ ପାଣ୍ଡଵର୍ଷଭଃ। ତତୋ ମତ୍ସ୍ଯାନ୍ମହାତେଜା ମଲଦାଂଶ୍ଚ ମହାବଲାନ୍
ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ସେ ବାଲତ୍ସଂଖ୍ୟାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ ପରେ ତେଜସ୍ବୀ ସେ ମତ୍ସ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମଲଦମାନେକୁ ବଶ କଲେ।
ଅନଘାନଭଯାଂଶ୍ଚୈଵ ପଶୁଭୂମିଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ। ନିଵୃତ୍ଯ ଚ ମହାବାହୁର୍ମଦଧାରଂ ମହୀଧରମ୍
ସେ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଭୟହୀନମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ପଶୁଚାଷ ଦେଶକୁ ବଶ କଲେ; ଏବଂ ବିଶାଳ ବାହୁ ସେ ମଦଧାର ପର୍ବତକୁ ବଶ କଲେ।
ସୋମଧେଯାଂଶ୍ଚ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ପ୍ରତ୍ଯଯାଵୁତ୍ତରାମୁଖଃ। ଵତ୍ସଭୂମିଂ ଚ କୌନ୍ତେଯୋ ଵିଜିଗ୍ଯେ ବଲଵାନ୍ବଲାତ୍
ସୋମଧେୟମାନେକୁ ଜିତି, ସେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଦୃଢ଼ ଭାବରେ ମୁହଁ କରି, ବଳବାନ ଭାବେ ବତ୍ସ ଦେଶକୁ ବଶ କଲେ, ହେ କୁନ୍ତୀନନ୍ଦନ।
ଭର୍ଗାଣାମଧିପଂ ଚୈଵ ନିଷାଦାଧିପତିଂ ତଥା। ଵିଜିଗ୍ଯେ ଭୂମିପାଲାଂଶ୍ଚ ମମିମତ୍ପ୍ରମୁଖାନ୍ବହୂନ୍
ସେ ଭର୍ଗମାନେର ମୁଖ୍ୟ ଓ ନିଷାଦମାନେର ଅଧିପତିକୁ ଏବଂ ମମିମତ ଆଦି ଅନେକ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ତତୋ ଦକ୍ଷିଣମଲ୍ଲାଂଶ୍ଚ ଭୋଗଵନ୍ତଂ ଚ ପର୍ଵତମ୍। ତରସୈଵାଜଯଦ୍ଭୀମୋ ନାତିତୀଵ୍ରେଣ କର୍ମଣା
ତାପରେ ଭୀମ ଦକ୍ଷିଣ ମଲ୍ଲମାନେ ଓ ଧନୀ ପର୍ବତକୁ ଅତି ତ୍ୱରିତ ଭାବେ, ଅତି କଷ୍ଟ ଛାଡ଼ି ଜିତିଲେ।
ଶର୍ମକାନ୍ଵର୍ମକାଂଶ୍ଚୈଵ ଵ୍ଯଜଯତ୍ସାନ୍ତ୍ଵପୂର୍ଵକମ୍। ଵୈଦେହକଂ ଚ ରାଜାନଂ ଜନକଂ ଜଗତୀପତିମ୍
ସେ ଶର୍ମକ ଓ ବର୍ମକମାନେକୁ ମୃଦୁ ଭାବରେ ଜିତିଲେ, ଏବଂ ବିଦେହ ରାଜା ଜନକଙ୍କୁ, ଯିଏ ମହୀର ଅଧିପତି, ବଶ କଲେ।