ସୋଽଵିଷହ୍ଯତମଂ ମତ୍ଵା କୌନ୍ତେଯଂ ପର୍ଵତେଶ୍ଵରଃ। ଉପାଵର୍ତତ ଦୁର୍ଧର୍ଷୋ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅପରାଜେୟ ଭାବି, ପାହାଡ଼ର ମାଲିକ ବୃହନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ନେଇ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
ସ ତଦ୍ରାଜ୍ଯମଵସ୍ଥାପ୍ଯ ଉଲୂକସହିତୋ ଯଯୌ। ସେନାବିନ୍ଦୁମଥୋ ରାଜନ୍ରାଜ୍ଯାଦାଶୁ ସମାକ୍ଷିପତ୍
ସେଇ ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ଥିର କରି, ଉଲୂକମାନେ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ, ରାଜା, ତୁରନ୍ତ ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟରୁ ସେନାକୁ ଦଖଳ କଲେ।
ମୋଦାପୁରଂ ଵାମଵେଦଂ ସୁଦାମାନଂ ସୁସଙ୍କୁଲମ୍। ଉଲୂକାନୁତ୍ତରାଂଶ୍ଚୈଵ ତାଂଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞଃ ସମାନଯତ୍
ମୋଦପୁର, ବାମବେଦ, ସୁଦାମାନ, ଗଣ୍ଠିଆ ସୁସଙ୍କୁଳ, ଉତ୍ତର ଉଲୂକମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ—ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ।
ତତ୍ରସ୍ଥଃ ପୁରୁଷୈରେଵ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଶାସନାତ୍। କିରୀଟୀ ଜିତଵାନ୍ରାଜନ୍ଦେଶାନ୍ପଞ୍ଚଗଣାଂସ୍ତତଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦେଶରେ କିରୀଟି ସେହି ପାଞ୍ଚଟି ଦେଶକୁ ଜିତିଲେ।
ସ ଦେଵପ୍ରସ୍ଥମାସାଦ୍ଯ ସେନାବିନ୍ଦୋଃ ପୁରଂ ପ୍ରତି। ବଲେନ ଚତୁରଙ୍ଗେଣ ନିଵେଶମକରୋତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ଦେବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ସହର ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ଓ ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ଶିବିର ଗଢ଼ିଲେ।
ସ ତୈଃ ପରିଵୃତଃ ସର୍ଵୈର୍ଵିଷ୍ଵଗଶ୍ଵଂ ନରାଧିପମ୍।। ଅଭ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ମହାତେଜାଃ ପୌରଵଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ପୁରୁବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯ ଚାହଵେ ଶୂରାନ୍ପାର୍ଵତୀଯାନ୍ମହାରଥାନ୍। ଜିଗାଯ ସେନଯା ରାଜନ୍ପୁରଂ ପୌରଵରକ୍ଷିତମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତୀ ଓ ମହାରଥୀମାନେ ଜିତି, ସେ ପୌରବ ରାଜାଙ୍କ ସେନା ରକ୍ଷିତ ସହରକୁ ଅପରାଜିତ କଲେ।
ପୌରଵଂ ଯୁଧି ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦସ୍ଯୂନ୍ପର୍ଵତଵାସିନଃ। ଗଣାନୁତ୍ସଵସଙ୍କେତାନଜଯତ୍ସପ୍ତ ପାଣ୍ଡଵଃ
ପୌରବ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଜିତି, ପାଣ୍ଡବ ସାତଟି ଉତ୍ସବ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ବଶ କଲେ।
ତତଃ କାଶ୍ମୀରକାନ୍ଵୀରାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭଃ। ଵ୍ଯଜଯଲ୍ଲୋହିତଂ ଚୈଵ ମଣ୍ଡଲୈର୍ଦଶଭିଃ ସହ
ତାପରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସିଂହ, କଶ୍ମୀର ଓ ଲୋହିତର ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଓ ଦଶଟି ମଣ୍ଡଳକୁ ଜିତିଲେ।
ତତସ୍ତ୍ରିଗର୍ତାଃ କୌନ୍ତେଯଂ ଦାର୍ଵାଃ କୋକନଦାସ୍ତଥା। କ୍ଷତ୍ରିଯା ବହଵୋ ରାଜନ୍ନୁପାଵର୍ତନ୍ତ ସର୍ଵଶଃ
ଏହା ପରେ, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଦାର୍ବ, କୋକନଦ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ରାଜା, ସମସ୍ତେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସିଲେ।
ଅଭିସାରୀଂ ତତୋ ରମ୍ଯାଂ ଵିଜିଗ୍ଯେ କୁରୁନନ୍ଦନଃ। ଉରଗାଵାସିନଂ ରମ୍ଯଂ ରୋଚମାନଂ ରଣେଽଜଯତ୍
ତାପରେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଅଭିସାରର ସୁନ୍ଦର ଦେଶକୁ ଜିତିଲେ; ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉରଗବାସୀଙ୍କ ଆକର୍ଷକ ଦୁର୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିଲେ।
ତତଃ ସିଂହପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ଚିତ୍ରାଯୁଧସୁରକ୍ଷିତମ୍। ପ୍ରାଧମଦ୍ବଲମାସ୍ଥାଯ ପାକଶାସନିରାହଵେ
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାରେ ଭରସା କରି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ନାୟକ ସିଂହପୁରର ସୁନ୍ଦର ନଗରକୁ, ଅନେକ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେଠାକୁ, ଅପରାଜିତ କଲେ।
ତତଃ ସୁହ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଚୋଲାଂଶ୍ଚ କିରୀଟୀ ପାଣ୍ଡଵର୍ଷଭଃ। ସହିତଃ ସର୍ଵସୈନ୍ଯେନ ପ୍ରାମଥତ୍କୁରୁନନ୍ଦନଃ
ତାପରେ, ମୁକୁଟଧାରୀ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ, ସୁହ୍ୟ ଓ ଚୋଳ ଜନତାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ।
ତତଃ ପରମଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ବାହ୍ଲୀକାନ୍ପାକଶାସନିଃ। ମହତା ପରିମର୍ଦେନ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ଦୁରାସଦାନ୍
ତାପରେ, ଅତିଶୟ ପ୍ରବଳ ଓ ଶୂର ପାଣ୍ଡବନାୟକ ବାହ୍ଲିକ ଜନମାନେଂକୁ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ବଶରେ ଆଣିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ ବଲଂ ସାରଂ ଫଲ୍ଗୁନଃ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଃ। ଦରଦାନ୍ସହକାମ୍ଭୋଜୈରଜଯତ୍ପାକଶାସନିଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ଏକତ୍ର କରି, ଫଳ୍ଗୁନୀ, ପାଣ୍ଡୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ଦରଦ ଓ କାମ୍ଭୋଜମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟଲାଭ କଲେ।
ପ୍ରାଗୁତ୍ତରଂ ଦିଶଂ ଯେ ଚ ଵସନ୍ତ୍ଯାଶ୍ରିତ୍ଯ ଦସ୍ଯଵଃ। ନିଵସନ୍ତି ଵନେ ଯେ ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନଜଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସେ ନାୟକ ନିଜ ବଶରେ ଆଣିଲେ।
ଲୋହାନ୍ପରମକାମ୍ଭୋଜାନୃଷିକାନୁତ୍ତରାନପି। ସହିତାଂସ୍ତାନ୍ମହାରାଜ ଵ୍ଯଜଯତ୍ପାକଶାସନିଃ
ଲୋହ, ମହାକାମ୍ଭୋଜ, ଋଷିକ ଓ ଉତ୍ତର ଦେଶର ଲୋକମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ସହିତ, ହେ ରାଜା, ପାଣ୍ଡବନାୟକ ଜୟ କଲେ।
ଋଷିକେଷ୍ଵପି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ବଭୂଵାତିଭଯଙ୍କରଃ। ତାରକାମଯସଙ୍କାଶଃ ପରସ୍ତ୍ଵୃଷିକପାର୍ଥଯୋଃ
ଋଷିକମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ହେଲେ; ପକ୍ଷବିପକ୍ଷର ଋଷିକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତାରା ଓ ଲୋହା ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
ସ ଵିଜିତ୍ଯ ତତୋ ରାଜନ୍ନୃଷିକାନ୍ରଣମୂର୍ଧନି। ଶୁକୋଦରସମାଂସ୍ତତ୍ର ହଯାନଷ୍ଟୌ ସମାନଯତ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ଋଷିକମାନେଂକୁ ଜିତି, ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ଶୁକୋଦରଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଠଟି ଘୋଡ଼ା ଆଣିଲେ।
ମଯୂରସଦୃଶାନନ୍ଯାନୁତ୍ତରାନପରାନପି। ଜଵନାନାଶୁଗାଂଶ୍ଚୈଵ କରାର୍ଥଂ ସମୁପାନଯତ୍
ଉତ୍ତର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶରୁ, ମୟୂର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ତୀବ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜ ଅଭିଯାନ ପାଇଁ ଆଣିଲେ।
ସ ଵିନିର୍ଜିତ୍ଯ ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ହିମଵନ୍ତଂ ସନିଷ୍କୃଟମ୍। ଶ୍ଵେତପର୍ଵତମାସାଦ୍ଯ ନ୍ଯଵିଶତ୍ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ହିମାଳୟ ପର୍ବତ ଓ ତାହାର ଦୁର୍ଗମ ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପୁରୁଷମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସେ ଶ୍ୱେତପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି ବିଶ୍ରାମ କଲେ।
ସ ଶ୍ଵେତପର୍ଵତଂ ଵୀରଃ ସମତିକ୍ରମ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵାନ୍। ଦେଶଂ କିମ୍ପୁରୁଷାଵାସଂ ଦ୍ରୁମପୁତ୍ରେଣ ରକ୍ଷିତମ୍
ସେ ଶୂରବୀର ଓ ପ୍ରବଳ ନାୟକ ଶ୍ୱେତପର୍ବତ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଗଛର ପୁଅ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା କିମ୍ପୁରୁଷମାନେଂକ ଦେଶକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ।
ମହତା ସନ୍ନିପାତେନ କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍ତକରେଣ ହ। ଅଜଯତ୍ପାଣ୍ଡଵଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କରେ ଚୈନଂ ନ୍ଯଵେଶଯତ୍
ବଡ଼ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ଦ୍ୱାରା, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ ଏବଂ ନିଜ ବଶରେ ଆଣିଲେ।
ତଂ ଜିତ୍ଵା ହାଟକଂ ନାମ ଦେଶଂ ଗୁହ୍ଯକରକ୍ଷିତମ୍। ପାକଶାସନିରଵ୍ଯଗ୍ରଃ ସହସୈନ୍ଯଃ ସମାସଦତ୍
ତାଙ୍କୁ ଜିତି, ନିର୍ଭୀକ ଭାବରେ, ପାଣ୍ଡବନାୟକ ସେନା ସହିତ ଗୁହ୍ୟକମାନେଂକ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ହାଟକ ନାମକ ଦେଶକୁ ଯାଇଲେ।
ତାଂସ୍ତୁ ସାନ୍ତ୍ଵେନ ନିର୍ଜିତ୍ଯ ମାନସଂ ସର ଉତ୍ତମମ୍। ଋଷିକୁଲ୍ଯାସ୍ତଥା ସର୍ଵା ଦଦର୍ଶ କୁରୁନନ୍ଦନଃ
ସେମାନେଂକୁ ମିଳନସାର ଭାବରେ ବଶ କରି, ସେ ଉତ୍ତମ ମାନସ ସରୋବରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଋଷି ନଦୀମାନେଂକୁ ଦେଖିଲେ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ।
ସରୋ ମାନସମାସାଦ୍ଯ ହାଟକାନଭିତଃ ପ୍ରଭୁଃ। ଗନ୍ଧର୍ଵରକ୍ଷିତଂ ଦେଶମଜଯତ୍ପାଣ୍ଡଵସ୍ତତଃ
ହାଟକ ଦେଶ ନିକଟରେ ଥିବା ମାନସ ସରୋବରକୁ ପହଞ୍ଚି, ପାଣ୍ଡବନାୟକ ଏବେ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେଂକ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ଦେଶକୁ ଜୟ କଲେ।
ତତ୍ର ତିତ୍ତିରିକଲ୍ମାଷାନ୍ମଣ୍ଡୂକାଖ୍ଯାନ୍ହଯୋତ୍ତମାନ୍। ଲେଭେ ସ କରସମତ୍ଯନ୍ତଂ ଗନ୍ଧର୍ଵନଗରାତ୍ତଦା
ସେଠାରେ, ଗନ୍ଧର୍ବନଗରରୁ, ସେ ତିତ୍ତିରି, କଳମାଷ ଓ ମଣ୍ଡୂକ ନାମକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ାମାନେ କର ସ୍ୱରୂପ ଅନ୍ତର୍ଗତ କଲେ।
ହେମକୂଟମଥାସାଦ୍ଯ ନ୍ଯଵସତ୍ଫଲ୍ଗୁନସ୍ତଦା। ତଂ ହେମକୂଟଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ସମତିକ୍ରମ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵଃ
ତାପରେ ଫଳ୍ଗୁନୀ ହେମକୂଟ ପର୍ବତକୁ ପହଞ୍ଚି ସେଠାରେ ବିଶ୍ରାମ କଲେ; ହେ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ପାଣ୍ଡବ ସେ ହେମକୂଟକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ।
ହରିଵର୍ଷଂ ଵିଵେଶାଥ ସୈନ୍ଯେନ ମହତା ଵୃତଃ। ତତ୍ର ପାର୍ଥୋ ଦଦର୍ଶାଥ ବହୂନିହ ମନୋରମାନ୍
ସେ ହରିବର୍ଷ ଦେଶକୁ ବଡ଼ ସେନା ସହିତ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ସେଠାରେ ପାର୍ଥ ଅନେକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିଲେ।
ନଗରାନ୍ସଵନାଂଶ୍ଚୈଵ ନଦୀଶ୍ଚ ଵିମଲୋଦକାଃ। ପୁରୁଷାନ୍ଦେଵକଲ୍ପାଂଶ୍ଚ ନାରୀଶ୍ଚ ପ୍ରିଯଦର୍ଶନାଃ
ସେ ଶହର, ଉଦ୍ୟାନ ଓ ପବିତ୍ର ପାଣିଯୁକ୍ତ ନଦୀଗୁଡ଼ିକୁ ଦେଖିଲେ; ଦେବତା ସମାନ ପୁରୁଷ ଓ ଆକର୍ଷକ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ।