ତସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵତାମୀପ୍ସେ କରସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍। ଭଵାନ୍ପିତୃସଖଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ମଯାପି ଚ। ତତୋ ନାଜ୍ଞାପଯାମି ତ୍ଵାଂ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵଂ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛି; ତାଙ୍କୁ କର ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣ ମୋ ବାପାଙ୍କ ସଖା ଏବଂ ମୋ ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ; ତେଣୁ ଆଦେଶ ଦେଉନି, ଦୟାକରି ଦିଅନ୍ତୁ।
କୁନ୍ତୀମାତର୍ଯଥା ମେ ତ୍ଵଂ ତଥା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ସର୍ଵମେତତ୍କରିଷ୍ଯାମି କିଂ ଚାନ୍ଯତ୍କରଵାଣି ତେ
ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି କୁନ୍ତୀମାତା, ସେପରି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର; ମୁଁ ଏହା ସବୁ କରିଦେବି, ଆଉ କଣ କରିବି କହ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଭଗଦତ୍ତଂ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଅନେନୈଵ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନୁଜାନତା
ଏପରି କହିବା ପରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମେ ଯେ ଅନୁମତି ଦେଲ, ସେଇଁ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହେଲା।"
ତଂ ଵିଜିତ୍ଯ ମହାବାହୁଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ପ୍ରଯଯାଵୁତ୍ତରାଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦିଶଂ ଧନଦପାଲିତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ନେଇ, କୁବେରଙ୍କ ରକ୍ଷା କରାଯାଉଥିବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଗିରିଂ ଚ କୌନ୍ତେଯସ୍ତଥୈଵ ଚ ବହିର୍ଗିରିମ୍। ତଥୈଵୋପଗିରଂ ଚୈଵ ଵିଜିଗ୍ଯେ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଭିତର ଓ ବାହାର ପାହାଡ଼ ଏବଂ ଉପଗିରିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯ ପର୍ଵତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଯେ ଚ ତତ୍ର ନରାଧିପାଃ। ତାନ୍ଵଶେ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସ ଧନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଓ ରାଜାମାନେ ଜିତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ରଖିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ନେଇଲେ।
ତୈରେଵ ସହିତଃ ସର୍ଵୈରନୁରଜ୍ଯ ଚ ତାନ୍ନୁପାନ୍। ଉଲୂକଵାସିନଂ ରାଜନ୍ବୃହନ୍ତମୁପଜଗ୍ମିଵାନ୍
ସେଇ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗତ କରି, ରାଜା, ଉଲୂକମାନେ ଥିବା ବୃହନ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ମୃଦଙ୍ଗଵରନାଦେନ ରଥନେମିସ୍ଵନେନ ଚ। ହସ୍ତିନାଂ ଚ ନିନାଦେନ କମ୍ପଯନ୍ଵସୁଧାମିମାମ୍
ଉତ୍ତମ ମୃଦଙ୍ଗ ଧ୍ୱନି, ରଥ ଚକ୍ରର ଶବ୍ଦ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କ ଗଜନାଦରେ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଲେ।
ତତୋ ବୃହନ୍ତସ୍ତ୍ଵରିତୋ ବଲେନ ଚତୁରଙ୍ଗିଣା। ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ନଗରାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯୋଧଯାମାସ ଫାଲ୍ଗୁନମ୍
ତାପରେ ବୃହନ୍ତ, ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ସେହି ସହରରୁ ବାହାରି ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସୁମହାନ୍ସନ୍ନିପାତୋଽଭୂଦ୍ଧନଞ୍ଜଯବୃହନ୍ତଯୋଃ। ନ ଶଶାକ ବୃହନ୍ତସ୍ତୁ ସୋଢୁଂ ପାଣ୍ଡଵଵିକ୍ରମମ୍
ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ବୃହନ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ବୃହନ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତାପ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ସୋଽଵିଷହ୍ଯତମଂ ମତ୍ଵା କୌନ୍ତେଯଂ ପର୍ଵତେଶ୍ଵରଃ। ଉପାଵର୍ତତ ଦୁର୍ଧର୍ଷୋ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅପରାଜେୟ ଭାବି, ପାହାଡ଼ର ମାଲିକ ବୃହନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ନେଇ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
ସ ତଦ୍ରାଜ୍ଯମଵସ୍ଥାପ୍ଯ ଉଲୂକସହିତୋ ଯଯୌ। ସେନାବିନ୍ଦୁମଥୋ ରାଜନ୍ରାଜ୍ଯାଦାଶୁ ସମାକ୍ଷିପତ୍
ସେଇ ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ଥିର କରି, ଉଲୂକମାନେ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ, ରାଜା, ତୁରନ୍ତ ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟରୁ ସେନାକୁ ଦଖଳ କଲେ।
ମୋଦାପୁରଂ ଵାମଵେଦଂ ସୁଦାମାନଂ ସୁସଙ୍କୁଲମ୍। ଉଲୂକାନୁତ୍ତରାଂଶ୍ଚୈଵ ତାଂଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞଃ ସମାନଯତ୍
ମୋଦପୁର, ବାମବେଦ, ସୁଦାମାନ, ଗଣ୍ଠିଆ ସୁସଙ୍କୁଳ, ଉତ୍ତର ଉଲୂକମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ—ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ।
ତତ୍ରସ୍ଥଃ ପୁରୁଷୈରେଵ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଶାସନାତ୍। କିରୀଟୀ ଜିତଵାନ୍ରାଜନ୍ଦେଶାନ୍ପଞ୍ଚଗଣାଂସ୍ତତଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦେଶରେ କିରୀଟି ସେହି ପାଞ୍ଚଟି ଦେଶକୁ ଜିତିଲେ।
ସ ଦେଵପ୍ରସ୍ଥମାସାଦ୍ଯ ସେନାବିନ୍ଦୋଃ ପୁରଂ ପ୍ରତି। ବଲେନ ଚତୁରଙ୍ଗେଣ ନିଵେଶମକରୋତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ଦେବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ସହର ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ଓ ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ଶିବିର ଗଢ଼ିଲେ।
ସ ତୈଃ ପରିଵୃତଃ ସର୍ଵୈର୍ଵିଷ୍ଵଗଶ୍ଵଂ ନରାଧିପମ୍।। ଅଭ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ମହାତେଜାଃ ପୌରଵଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ପୁରୁବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯ ଚାହଵେ ଶୂରାନ୍ପାର୍ଵତୀଯାନ୍ମହାରଥାନ୍। ଜିଗାଯ ସେନଯା ରାଜନ୍ପୁରଂ ପୌରଵରକ୍ଷିତମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତୀ ଓ ମହାରଥୀମାନେ ଜିତି, ସେ ପୌରବ ରାଜାଙ୍କ ସେନା ରକ୍ଷିତ ସହରକୁ ଅପରାଜିତ କଲେ।
ପୌରଵଂ ଯୁଧି ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦସ୍ଯୂନ୍ପର୍ଵତଵାସିନଃ। ଗଣାନୁତ୍ସଵସଙ୍କେତାନଜଯତ୍ସପ୍ତ ପାଣ୍ଡଵଃ
ପୌରବ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଜିତି, ପାଣ୍ଡବ ସାତଟି ଉତ୍ସବ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ବଶ କଲେ।
ତତଃ କାଶ୍ମୀରକାନ୍ଵୀରାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭଃ। ଵ୍ଯଜଯଲ୍ଲୋହିତଂ ଚୈଵ ମଣ୍ଡଲୈର୍ଦଶଭିଃ ସହ
ତାପରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସିଂହ, କଶ୍ମୀର ଓ ଲୋହିତର ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଓ ଦଶଟି ମଣ୍ଡଳକୁ ଜିତିଲେ।
ତତସ୍ତ୍ରିଗର୍ତାଃ କୌନ୍ତେଯଂ ଦାର୍ଵାଃ କୋକନଦାସ୍ତଥା। କ୍ଷତ୍ରିଯା ବହଵୋ ରାଜନ୍ନୁପାଵର୍ତନ୍ତ ସର୍ଵଶଃ
ଏହା ପରେ, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଦାର୍ବ, କୋକନଦ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ରାଜା, ସମସ୍ତେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସିଲେ।
ଅଭିସାରୀଂ ତତୋ ରମ୍ଯାଂ ଵିଜିଗ୍ଯେ କୁରୁନନ୍ଦନଃ। ଉରଗାଵାସିନଂ ରମ୍ଯଂ ରୋଚମାନଂ ରଣେଽଜଯତ୍
ତାପରେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଅଭିସାରର ସୁନ୍ଦର ଦେଶକୁ ଜିତିଲେ; ସେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଉରଗବାସୀଙ୍କ ଆକର୍ଷକ ଦୁର୍ଗକୁ ମଧ୍ୟ ଜୟ କରିଲେ।
ତତଃ ସିଂହପୁରଂ ରମ୍ଯଂ ଚିତ୍ରାଯୁଧସୁରକ୍ଷିତମ୍। ପ୍ରାଧମଦ୍ବଲମାସ୍ଥାଯ ପାକଶାସନିରାହଵେ
ତାପରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନାରେ ଭରସା କରି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ନାୟକ ସିଂହପୁରର ସୁନ୍ଦର ନଗରକୁ, ଅନେକ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ରକ୍ଷା କରୁଥିବା ସେଠାକୁ, ଅପରାଜିତ କଲେ।
ତତଃ ସୁହ୍ଯାଂଶ୍ଚ ଚୋଲାଂଶ୍ଚ କିରୀଟୀ ପାଣ୍ଡଵର୍ଷଭଃ। ସହିତଃ ସର୍ଵସୈନ୍ଯେନ ପ୍ରାମଥତ୍କୁରୁନନ୍ଦନଃ
ତାପରେ, ମୁକୁଟଧାରୀ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କର ସ୍ରେଷ୍ଠ, ସମସ୍ତ ସେନା ସହିତ, ସୁହ୍ୟ ଓ ଚୋଳ ଜନତାଙ୍କୁ ଜୟ କଲେ, ହେ କୁରୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ।
ତତଃ ପରମଵିକ୍ରାନ୍ତୋ ବାହ୍ଲୀକାନ୍ପାକଶାସନିଃ। ମହତା ପରିମର୍ଦେନ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ଦୁରାସଦାନ୍
ତାପରେ, ଅତିଶୟ ପ୍ରବଳ ଓ ଶୂର ପାଣ୍ଡବନାୟକ ବାହ୍ଲିକ ଜନମାନେଂକୁ ଭୟଙ୍କର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ନିଜ ବଶରେ ଆଣିଲେ।
ଗୃହୀତ୍ଵା ତୁ ବଲଂ ସାରଂ ଫଲ୍ଗୁନଃ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଃ। ଦରଦାନ୍ସହକାମ୍ଭୋଜୈରଜଯତ୍ପାକଶାସନିଃ
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ଏକତ୍ର କରି, ଫଳ୍ଗୁନୀ, ପାଣ୍ଡୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ, ଦରଦ ଓ କାମ୍ଭୋଜମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟଲାଭ କଲେ।
ପ୍ରାଗୁତ୍ତରଂ ଦିଶଂ ଯେ ଚ ଵସନ୍ତ୍ଯାଶ୍ରିତ୍ଯ ଦସ୍ଯଵଃ। ନିଵସନ୍ତି ଵନେ ଯେ ଚ ତାନ୍ସର୍ଵାନଜଯତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ପୂର୍ବ ଓ ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହୁଥିବା ସମସ୍ତଙ୍କୁ, ସେ ନାୟକ ନିଜ ବଶରେ ଆଣିଲେ।
ଲୋହାନ୍ପରମକାମ୍ଭୋଜାନୃଷିକାନୁତ୍ତରାନପି। ସହିତାଂସ୍ତାନ୍ମହାରାଜ ଵ୍ଯଜଯତ୍ପାକଶାସନିଃ
ଲୋହ, ମହାକାମ୍ଭୋଜ, ଋଷିକ ଓ ଉତ୍ତର ଦେଶର ଲୋକମାନେ, ସେମାନଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ସହିତ, ହେ ରାଜା, ପାଣ୍ଡବନାୟକ ଜୟ କଲେ।
ଋଷିକେଷ୍ଵପି ସଙ୍ଗ୍ରାମେ ବଭୂଵାତିଭଯଙ୍କରଃ। ତାରକାମଯସଙ୍କାଶଃ ପରସ୍ତ୍ଵୃଷିକପାର୍ଥଯୋଃ
ଋଷିକମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର ହେଲେ; ପକ୍ଷବିପକ୍ଷର ଋଷିକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ତାରା ଓ ଲୋହା ପରି ଚମକୁଥିଲେ।
ସ ଵିଜିତ୍ଯ ତତୋ ରାଜନ୍ନୃଷିକାନ୍ରଣମୂର୍ଧନି। ଶୁକୋଦରସମାଂସ୍ତତ୍ର ହଯାନଷ୍ଟୌ ସମାନଯତ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ଋଷିକମାନେଂକୁ ଜିତି, ହେ ରାଜା, ସେଠାରେ ଶୁକୋଦରଙ୍କ ପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଆଠଟି ଘୋଡ଼ା ଆଣିଲେ।
ମଯୂରସଦୃଶାନନ୍ଯାନୁତ୍ତରାନପରାନପି। ଜଵନାନାଶୁଗାଂଶ୍ଚୈଵ କରାର୍ଥଂ ସମୁପାନଯତ୍
ଉତ୍ତର ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେଶରୁ, ମୟୂର ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ତୀବ୍ର ଓ ଦ୍ରୁତ ଘୋଡ଼ାମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ନିଜ ଅଭିଯାନ ପାଇଁ ଆଣିଲେ।