ଵିଜିଗ୍ଯେ ଶାକଲଦ୍ଵୀପେ ପ୍ରତିଵିନ୍ଧ୍ଯଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍। କଲଦ୍ଵୀପଵାସାଶ୍ଚ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଷୁ ଯେ ନୃପାଃ
ସେ ଶାକଳଦ୍ୱୀପରେ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଓ କଳଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ରାଜାମାନେ, ଏବଂ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଅର୍ଜୁନସ୍ଯ ଚ ସୈନ୍ଯସ୍ଥୈର୍ଵିଗ୍ରହସ୍ତୁମୁଲୋଽଭଵତ୍। ତାନ୍ସର୍ଵାନଜଯତ୍ପାର୍ତୋ ଧର୍ମରାଜପ୍ରିଯେପ୍ସଯା
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେନା ସହ ଏହି ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ପାର୍ଥ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ତୈରେଵ ସହିତଃ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସହ ନେଇ, ସେ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷ ଦିଗକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ତତ୍ର ରାଜା ମହାନାସୀଦ୍ଭଗଦତ୍ତୋ ଵିଶାମ୍ପତେ। ତେନାସୀତ୍ସୁମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେଠାରେ ଭଗଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସହ ପାଣ୍ଡବ ମହାତ୍ମା ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସ କିରାତୈଶ୍ଚ ଚୀନୈଶ୍ଚ ଵୃତଃ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷୋଽଭଵତ୍। ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ବହୁଭିର୍ଯୋଧୈଃ ସାଗରାନୁପଵାସିଭିଃ
ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷର ଭଗଦତ୍ତ କିରାତ ଓ ଚୀନ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହୁଥିବା ଅନେକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଘିରି ରହିଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଦିଵସାନଷ୍ଟୌ ଯୋଧଯିତ୍ଵା ଧନଞ୍ଜଯମ୍। ପ୍ରହସନ୍ନବ୍ରଵୀଦ୍ରାଜା ସଙ୍ଗ୍ରାମଵିଗତକ୍ରମମ୍
ଏପରେ ଏଠାରେ ଆଠ ଦିନ ଧନଞ୍ଜୟ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ରାଜା ହସି ଯୁଦ୍ଧ ଶାନ୍ତ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉପପନ୍ନଂ ମହାବାହୋ ତ୍ଵଯି କୌରଵନନ୍ଦନ। ପାକଶାସନଦାଯାଦେ ଵୀର୍ଯମାହଵଶୋଭିନି
ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୌରବନନ୍ଦନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଭାବ ଆସୁର ରାଜାଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପାଇଁ ଉଚିତ, ତାହା ତୁମରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି।
ଅହଂ ସଖା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶକ୍ରାଦନଵରୋ ରଣେ। ନ ଶକ୍ଷ୍ଯାମି ଚ ତେ ତାତ ସ୍ଥାତୁଂ ପ୍ରମୁଖତୋ ଯୁଧି
ମୁଁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଖା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ କମ୍ ନୁହେଁ; ତଥାପି, ମୁଁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଢ଼ି ରହିପାରିବି ନାହିଁ।
ତ୍ଵମୀପ୍ସିତଂ ପାଣ୍ଡଵେଯଂ ବ୍ରୂହି କିଂ କରଵାଣି ତେ। ଯଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯସି ମହାବାହୋ ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ପୁତ୍ରକ
ହେ ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, କହ; ମୁଁ କଣ କରିବି? ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଯାହା କହିବ, ମୁଁ ସେହି କାମ କରିଦେବି।
କୁରୂଣାମୃଷଭୋ ରାଜା ଧର୍ମପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧଶ୍ଚ ଯଜ୍ଵା ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣଃ
କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜା, ତିନି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦାନଶୀଳ।
ତସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵତାମୀପ୍ସେ କରସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍। ଭଵାନ୍ପିତୃସଖଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ମଯାପି ଚ। ତତୋ ନାଜ୍ଞାପଯାମି ତ୍ଵାଂ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵଂ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛି; ତାଙ୍କୁ କର ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣ ମୋ ବାପାଙ୍କ ସଖା ଏବଂ ମୋ ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ; ତେଣୁ ଆଦେଶ ଦେଉନି, ଦୟାକରି ଦିଅନ୍ତୁ।
କୁନ୍ତୀମାତର୍ଯଥା ମେ ତ୍ଵଂ ତଥା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ସର୍ଵମେତତ୍କରିଷ୍ଯାମି କିଂ ଚାନ୍ଯତ୍କରଵାଣି ତେ
ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି କୁନ୍ତୀମାତା, ସେପରି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର; ମୁଁ ଏହା ସବୁ କରିଦେବି, ଆଉ କଣ କରିବି କହ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଭଗଦତ୍ତଂ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଅନେନୈଵ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନୁଜାନତା
ଏପରି କହିବା ପରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମେ ଯେ ଅନୁମତି ଦେଲ, ସେଇଁ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହେଲା।"
ତଂ ଵିଜିତ୍ଯ ମହାବାହୁଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ପ୍ରଯଯାଵୁତ୍ତରାଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦିଶଂ ଧନଦପାଲିତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ନେଇ, କୁବେରଙ୍କ ରକ୍ଷା କରାଯାଉଥିବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଗିରିଂ ଚ କୌନ୍ତେଯସ୍ତଥୈଵ ଚ ବହିର୍ଗିରିମ୍। ତଥୈଵୋପଗିରଂ ଚୈଵ ଵିଜିଗ୍ଯେ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଭିତର ଓ ବାହାର ପାହାଡ଼ ଏବଂ ଉପଗିରିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯ ପର୍ଵତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଯେ ଚ ତତ୍ର ନରାଧିପାଃ। ତାନ୍ଵଶେ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସ ଧନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଓ ରାଜାମାନେ ଜିତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ରଖିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ନେଇଲେ।
ତୈରେଵ ସହିତଃ ସର୍ଵୈରନୁରଜ୍ଯ ଚ ତାନ୍ନୁପାନ୍। ଉଲୂକଵାସିନଂ ରାଜନ୍ବୃହନ୍ତମୁପଜଗ୍ମିଵାନ୍
ସେଇ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗତ କରି, ରାଜା, ଉଲୂକମାନେ ଥିବା ବୃହନ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ମୃଦଙ୍ଗଵରନାଦେନ ରଥନେମିସ୍ଵନେନ ଚ। ହସ୍ତିନାଂ ଚ ନିନାଦେନ କମ୍ପଯନ୍ଵସୁଧାମିମାମ୍
ଉତ୍ତମ ମୃଦଙ୍ଗ ଧ୍ୱନି, ରଥ ଚକ୍ରର ଶବ୍ଦ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କ ଗଜନାଦରେ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଲେ।
ତତୋ ବୃହନ୍ତସ୍ତ୍ଵରିତୋ ବଲେନ ଚତୁରଙ୍ଗିଣା। ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ନଗରାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯୋଧଯାମାସ ଫାଲ୍ଗୁନମ୍
ତାପରେ ବୃହନ୍ତ, ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ସେହି ସହରରୁ ବାହାରି ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସୁମହାନ୍ସନ୍ନିପାତୋଽଭୂଦ୍ଧନଞ୍ଜଯବୃହନ୍ତଯୋଃ। ନ ଶଶାକ ବୃହନ୍ତସ୍ତୁ ସୋଢୁଂ ପାଣ୍ଡଵଵିକ୍ରମମ୍
ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ବୃହନ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ବୃହନ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତାପ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ।
ସୋଽଵିଷହ୍ଯତମଂ ମତ୍ଵା କୌନ୍ତେଯଂ ପର୍ଵତେଶ୍ଵରଃ। ଉପାଵର୍ତତ ଦୁର୍ଧର୍ଷୋ ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ
କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଅପରାଜେୟ ଭାବି, ପାହାଡ଼ର ମାଲିକ ବୃହନ୍ତ ଦୁର୍ଜୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତ ରତ୍ନ ନେଇ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ।
ସ ତଦ୍ରାଜ୍ଯମଵସ୍ଥାପ୍ଯ ଉଲୂକସହିତୋ ଯଯୌ। ସେନାବିନ୍ଦୁମଥୋ ରାଜନ୍ରାଜ୍ଯାଦାଶୁ ସମାକ୍ଷିପତ୍
ସେଇ ରାଜ୍ୟକୁ ସ୍ଥିର କରି, ଉଲୂକମାନେ ସହିତ ଚାଲିଗଲେ; ଏବଂ, ରାଜା, ତୁରନ୍ତ ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ରାଜ୍ୟରୁ ସେନାକୁ ଦଖଳ କଲେ।
ମୋଦାପୁରଂ ଵାମଵେଦଂ ସୁଦାମାନଂ ସୁସଙ୍କୁଲମ୍। ଉଲୂକାନୁତ୍ତରାଂଶ୍ଚୈଵ ତାଂଶ୍ଚ ରାଜ୍ଞଃ ସମାନଯତ୍
ମୋଦପୁର, ବାମବେଦ, ସୁଦାମାନ, ଗଣ୍ଠିଆ ସୁସଙ୍କୁଳ, ଉତ୍ତର ଉଲୂକମାନେ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେ—ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କଲେ।
ତତ୍ରସ୍ଥଃ ପୁରୁଷୈରେଵ ଧର୍ମରାଜସ୍ଯ ଶାସନାତ୍। କିରୀଟୀ ଜିତଵାନ୍ରାଜନ୍ଦେଶାନ୍ପଞ୍ଚଗଣାଂସ୍ତତଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଓ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦେଶରେ କିରୀଟି ସେହି ପାଞ୍ଚଟି ଦେଶକୁ ଜିତିଲେ।
ସ ଦେଵପ୍ରସ୍ଥମାସାଦ୍ଯ ସେନାବିନ୍ଦୋଃ ପୁରଂ ପ୍ରତି। ବଲେନ ଚତୁରଙ୍ଗେଣ ନିଵେଶମକରୋତ୍ପ୍ରଭୁଃ
ସେ ଦେବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେନାବିନ୍ଦୁଙ୍କ ସହର ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଲେ ଓ ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ଶିବିର ଗଢ଼ିଲେ।
ସ ତୈଃ ପରିଵୃତଃ ସର୍ଵୈର୍ଵିଷ୍ଵଗଶ୍ଵଂ ନରାଧିପମ୍।। ଅଭ୍ଯଗଚ୍ଛନ୍ମହାତେଜାଃ ପୌରଵଂ ପୁରୁଷର୍ଷଭ
ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଚାରିପାଖରେ ଥିବା ଦୀପ୍ତିମାନ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର, ପୁରୁବଂଶୀ ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯ ଚାହଵେ ଶୂରାନ୍ପାର୍ଵତୀଯାନ୍ମହାରଥାନ୍। ଜିଗାଯ ସେନଯା ରାଜନ୍ପୁରଂ ପୌରଵରକ୍ଷିତମ୍
ଯୁଦ୍ଧରେ ପାହାଡ଼ ଅଞ୍ଚଳର ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତୀ ଓ ମହାରଥୀମାନେ ଜିତି, ସେ ପୌରବ ରାଜାଙ୍କ ସେନା ରକ୍ଷିତ ସହରକୁ ଅପରାଜିତ କଲେ।
ପୌରଵଂ ଯୁଧି ନିର୍ଜିତ୍ଯ ଦସ୍ଯୂନ୍ପର୍ଵତଵାସିନଃ। ଗଣାନୁତ୍ସଵସଙ୍କେତାନଜଯତ୍ସପ୍ତ ପାଣ୍ଡଵଃ
ପୌରବ ରାଜାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ବସୁଥିବା ଦୁଷ୍ଟମାନେ ଜିତି, ପାଣ୍ଡବ ସାତଟି ଉତ୍ସବ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଗୋଷ୍ଠୀକୁ ବଶ କଲେ।
ତତଃ କାଶ୍ମୀରକାନ୍ଵୀରାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯାନ୍କ୍ଷତ୍ରିଯର୍ଷଭଃ। ଵ୍ଯଜଯଲ୍ଲୋହିତଂ ଚୈଵ ମଣ୍ଡଲୈର୍ଦଶଭିଃ ସହ
ତାପରେ, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସିଂହ, କଶ୍ମୀର ଓ ଲୋହିତର ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ତୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଓ ଦଶଟି ମଣ୍ଡଳକୁ ଜିତିଲେ।
ତତସ୍ତ୍ରିଗର୍ତାଃ କୌନ୍ତେଯଂ ଦାର୍ଵାଃ କୋକନଦାସ୍ତଥା। କ୍ଷତ୍ରିଯା ବହଵୋ ରାଜନ୍ନୁପାଵର୍ତନ୍ତ ସର୍ଵଶଃ
ଏହା ପରେ, ତ୍ରିଗର୍ତ୍ତ, ଦାର୍ବ, କୋକନଦ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ରାଜା, ସମସ୍ତେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରଙ୍କ ଅଧୀନକୁ ଆସିଲେ।