ତଦା କ୍ଷାତ୍ରଂ ଵିଦିତ୍ଵାଽସ୍ଯ ପୃଥିଵୀଵିଜଯଂ ପ୍ରତି। ଅମର୍ଷାତ୍ପାର୍ଥିଵେନ୍ଦ୍ରାଣାଂ ତଂ ସମେଯାଯ ଵାରଯତ୍
ତାଙ୍କର ପୃଥିବୀ ବିଜୟ ଶକ୍ତି ଜାଣି, ଭୂମିର ରାଜାମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ଇର୍ଷ୍ୟାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତାଙ୍କୁ ବାଧା ଦେବାକୁ ଆସିଲେ।
ତତ୍ସମେତ୍ଯ ଭୁଵଃ କ୍ଷାତ୍ରଂ ରଥନାଗାଶ୍ଵପତ୍ତିମତ୍। ଅଭ୍ଯଯାତ୍ପାର୍ଥିଵଂ ଜିଷ୍ଣୁଂ ମୋଘଂ କର୍ତୁଂ ଜନାଧିପ
ସେମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ପଦାତି ସହିତ, ବିଜୟୀ ରାଜପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବାଞ୍ଚିତ କରିବାକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ତତ୍ପାର୍ଥଃ ପାର୍ଥିଵଂ କ୍ଷାତ୍ରଂ ଯୁଯୁତ୍ସୁଂ ପରମାହଵେ। ପ୍ରତ୍ଯୁଦ୍ଯଯୌ ମହାବାହୁସ୍ତରସା ପାକଶାସନିଃ
ତେବେ, ପାର୍ଥ, ବଡ଼ ବାହୁଶାଳୀ ବଜ୍ରଧାରୀ, ଯୁଦ୍ଧ ପ୍ରତି ଉତ୍ସୁକ ରାଜାମାନେଙ୍କ ସେନାକୁ ଦ୍ରୁତ ମୁକାବିଲା କଲେ।
ତଦ୍ଭଗ୍ରଂ ପାର୍ଥିଵଂ କ୍ଷାତ୍ରଂ ପାର୍ଥେନାକ୍ଲିଷ୍ଟକର୍ମଣା। ଵାଯୁନେଵ ଘନାନୀକଂ ତୂଲୀଭୂତଂ ଯଯୌ ଦିଶଃ
ପାର୍ଥଙ୍କ ନିର୍ମଳ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିବା ସେଇ ରାଜସ୍ୱ ସେନା, ବାୟୁ ଦ୍ୱାରା ମେଘମାଳା ଭଳି ଚାରିଦିଗକୁ ଛିଟିଯାଇଗଲା।
ତଜ୍ଜିତ୍ଵା ପାର୍ଥିଵଂ କ୍ଷାତ୍ରଂ ସମରେ ପରଵୀରହା। ଯଯୌ ତଦା ଵଶେ କର୍ତୁମୁଦୀଚୀଂ ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନଃ
ପାଣ୍ଡୁନନ୍ଦନ ଶତ୍ରୁବିରୋଧୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତି, ତାପରେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ଆଣିବା ପାଇଁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ପୂର୍ଵଂ କୁଲିଙ୍ଗଵିଷଯେ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ମହୀପତିମ୍। ଧନଞ୍ଜଯୋ ମହାବାହୁର୍ନାତିତୀଵ୍ରେଣ କର୍ମଣା
ପ୍ରଥମେ ଧନଞ୍ଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଦ୍ୱାରା କୁଳିଙ୍ଗ ଦେଶର ରାଜାଙ୍କୁ ଅତି ଦୃଢ଼ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡ଼ି ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ।
ତେନୈଵ ସହିତଃ ପ୍ରାଯାଜ୍ଜିଷ୍ଣୁଃ ସାଲ୍ଵପୁରଂ ପ୍ରତି। ସ ସାଲ୍ଵପୁରମାସାଦ୍ଯ ସାଲ୍ଵରାଜଂ ଧନଞ୍ଜଯଟଃ
ତାଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ହୋଇ, ଜିଷ୍ଣୁ ସାଲ୍ବପୁର ଦିଗକୁ ଚଲିଲେ; ସେଠାରେ ଧନଞ୍ଜୟ ସାଲ୍ବରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖୀନ ହେଲେ।
ଵିକ୍ରମେଣୋଗ୍ରଧନ୍ଵାନଂ ଵଶେ ଚକ୍ରେ ମହାମନାଃ। ତଂ ପାର୍ଥଃ ସହସା ଜିତ୍ଵା ଦ୍ଯୁମତ୍ସେନଂ ମହୀଶ୍ଵରମ୍
ପ୍ରଭଳ ପ୍ରତାପ ଦ୍ୱାରା, ମହାମନା ପାର୍ଥ ଭୟଙ୍କର ଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଲେ; ଦ୍ୟୁମତ୍ସେନ ନାମକ ମହୀପତିଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ରେ ଜିତିଲେ।
କୃତ୍ଵା ସ ସୈନିକଂ ପ୍ରାଯାତ୍କଟଦେଶମରିନ୍ଦମଃ। ତତ୍ର ପାର୍ଥୋ ରଣେ ଜିଷ୍ଣୁଃ ସୁନାଭଂ ଵସୁଧାଧିପମ୍
ଏହିପରେ ଶତ୍ରୁଦମନ ତାଙ୍କ ସେନା ସହିତ କଟ ଦେଶକୁ ଚଲିଗଲେ; ସେଠାରେ ପାର୍ଥ, ଜିଷ୍ଣୁ, ସୁନାଭ ନାମକ ଭୂପତିଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିଲେ।
ଵିକ୍ରମେଣ ଵଶେ କୃତ୍ଵା କୃତଵାନନୁସୈନିକମ୍। ଏତେନ ସହିତୋ ରାଜନ୍ସଵ୍ଯସାଚୀ ପରନ୍ତପଃ
ପ୍ରଭଳ ପ୍ରତାପରେ ସୁନାଭ ଓ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ନେଇ, ଏହି ସହ ରାଜନ୍, ସବ୍ୟସାଚୀ ଶତ୍ରୁଦମନ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ।
ଵିଜିଗ୍ଯେ ଶାକଲଦ୍ଵୀପେ ପ୍ରତିଵିନ୍ଧ୍ଯଂ ଚ ପାର୍ଥିଵମ୍। କଲଦ୍ଵୀପଵାସାଶ୍ଚ ସପ୍ତଦ୍ଵୀପେଷୁ ଯେ ନୃପାଃ
ସେ ଶାକଳଦ୍ୱୀପରେ ପ୍ରତିବିନ୍ଧ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଓ କଳଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ରାଜାମାନେ, ଏବଂ ସପ୍ତଦ୍ୱୀପରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ଅର୍ଜୁନସ୍ଯ ଚ ସୈନ୍ଯସ୍ଥୈର୍ଵିଗ୍ରହସ୍ତୁମୁଲୋଽଭଵତ୍। ତାନ୍ସର୍ଵାନଜଯତ୍ପାର୍ତୋ ଧର୍ମରାଜପ୍ରିଯେପ୍ସଯା
ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସେନା ସହ ଏହି ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; ପାର୍ଥ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ସେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିଲେ।
ତୈରେଵ ସହିତଃ ସର୍ଵୈଃ ପ୍ରଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷମୁପାଦ୍ରଵତ୍
ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସହ ନେଇ, ସେ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷ ଦିଗକୁ ଆଗେ ବଢ଼ିଲେ।
ତତ୍ର ରାଜା ମହାନାସୀଦ୍ଭଗଦତ୍ତୋ ଵିଶାମ୍ପତେ। ତେନାସୀତ୍ସୁମହଦ୍ଯୁଦ୍ଧଂ ପାଣ୍ଡଵସ୍ଯ ମହାତ୍ମନଃ
ସେଠାରେ ଭଗଦତ୍ତ ନାମକ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ; ତାଙ୍କ ସହ ପାଣ୍ଡବ ମହାତ୍ମା ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସ କିରାତୈଶ୍ଚ ଚୀନୈଶ୍ଚ ଵୃତଃ ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ଯୋତିଷୋଽଭଵତ୍। ଅନ୍ଯୈଶ୍ଚ ବହୁଭିର୍ଯୋଧୈଃ ସାଗରାନୁପଵାସିଭିଃ
ପ୍ରାଗ୍ଜ୍ୟୋତିଷର ଭଗଦତ୍ତ କିରାତ ଓ ଚୀନ ଏବଂ ସମୁଦ୍ରପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହୁଥିବା ଅନେକ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ସହିତ ଘିରି ରହିଥିଲେ।
ତତଃ ସ ଦିଵସାନଷ୍ଟୌ ଯୋଧଯିତ୍ଵା ଧନଞ୍ଜଯମ୍। ପ୍ରହସନ୍ନବ୍ରଵୀଦ୍ରାଜା ସଙ୍ଗ୍ରାମଵିଗତକ୍ରମମ୍
ଏପରେ ଏଠାରେ ଆଠ ଦିନ ଧନଞ୍ଜୟ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ରାଜା ହସି ଯୁଦ୍ଧ ଶାନ୍ତ ହେବା ପରେ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ।
ଉପପନ୍ନଂ ମହାବାହୋ ତ୍ଵଯି କୌରଵନନ୍ଦନ। ପାକଶାସନଦାଯାଦେ ଵୀର୍ଯମାହଵଶୋଭିନି
ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୌରବନନ୍ଦନ, ତୁମେ ଯେଉଁ ପ୍ରଭାବ ଆସୁର ରାଜାଙ୍କ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପାଇଁ ଉଚିତ, ତାହା ତୁମରେ ଦେଖିବାକୁ ମିଳୁଛି।
ଅହଂ ସଖା ମହେନ୍ଦ୍ରସ୍ଯ ଶକ୍ରାଦନଵରୋ ରଣେ। ନ ଶକ୍ଷ୍ଯାମି ଚ ତେ ତାତ ସ୍ଥାତୁଂ ପ୍ରମୁଖତୋ ଯୁଧି
ମୁଁ ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସଖା ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶକ୍ରଙ୍କୁ କମ୍ ନୁହେଁ; ତଥାପି, ମୁଁ ତୁମ ସମ୍ମୁଖରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦଢ଼ି ରହିପାରିବି ନାହିଁ।
ତ୍ଵମୀପ୍ସିତଂ ପାଣ୍ଡଵେଯଂ ବ୍ରୂହି କିଂ କରଵାଣି ତେ। ଯଦ୍ଵକ୍ଷ୍ଯସି ମହାବାହୋ ତତ୍କରିଷ୍ଯାମି ପୁତ୍ରକ
ହେ ପାଣ୍ଡବପୁତ୍ର, ତୁମେ ଯାହା ଚାହୁଁଛ, କହ; ମୁଁ କଣ କରିବି? ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ତୁମେ ଯାହା କହିବ, ମୁଁ ସେହି କାମ କରିଦେବି।
କୁରୂଣାମୃଷଭୋ ରାଜା ଧର୍ମପୁତ୍ରୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଧର୍ମଜ୍ଞଃ ସତ୍ଯସନ୍ଧଶ୍ଚ ଯଜ୍ଵା ଵିପୁଲଦକ୍ଷିଣଃ
କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବୃଷଭ ଧର୍ମପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର ରାଜା, ତିନି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ସତ୍ୟବାଦୀ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଏବଂ ଦାନଶୀଳ।
ତସ୍ଯ ପାର୍ଥିଵତାମୀପ୍ସେ କରସ୍ତସ୍ମୈ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍। ଭଵାନ୍ପିତୃସଖଶ୍ଚୈଵ ପ୍ରୀଯମାଣୋ ମଯାପି ଚ। ତତୋ ନାଜ୍ଞାପଯାମି ତ୍ଵାଂ ପ୍ରୀତିପୂର୍ଵଂ ପ୍ରଦୀଯତାମ୍
ମୁଁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଚାହୁଁଛି; ତାଙ୍କୁ କର ଦିଅନ୍ତୁ। ଆପଣ ମୋ ବାପାଙ୍କ ସଖା ଏବଂ ମୋ ପ୍ରିୟ ମଧ୍ୟ; ତେଣୁ ଆଦେଶ ଦେଉନି, ଦୟାକରି ଦିଅନ୍ତୁ।
କୁନ୍ତୀମାତର୍ଯଥା ମେ ତ୍ଵଂ ତଥା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ସର୍ଵମେତତ୍କରିଷ୍ଯାମି କିଂ ଚାନ୍ଯତ୍କରଵାଣି ତେ
ମୋ ପାଇଁ ଯେପରି କୁନ୍ତୀମାତା, ସେପରି ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର; ମୁଁ ଏହା ସବୁ କରିଦେବି, ଆଉ କଣ କରିବି କହ।
ଏଵମୁକ୍ତଃ ପ୍ରତ୍ଯୁଵାଚ ଭଗଦତ୍ତଂ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ଅନେନୈଵ କୃତଂ ସର୍ଵଂ ଭଵିଷ୍ଯତ୍ଯନୁଜାନତା
ଏପରି କହିବା ପରେ ଧନଞ୍ଜୟ ଭଗଦତ୍ତଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ତୁମେ ଯେ ଅନୁମତି ଦେଲ, ସେଇଁ ସବୁ କାମ ସଫଳ ହେଲା।"
ତଂ ଵିଜିତ୍ଯ ମହାବାହୁଃ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ରୋ ଧନଞ୍ଜଯଃ। ପ୍ରଯଯାଵୁତ୍ତରାଂ ତସ୍ମାଦ୍ଦିଶଂ ଧନଦପାଲିତାମ୍
ତାଙ୍କୁ ଜିତିବା ପରେ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ନେଇ, କୁବେରଙ୍କ ରକ୍ଷା କରାଯାଉଥିବା ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଅନ୍ତର୍ଗିରିଂ ଚ କୌନ୍ତେଯସ୍ତଥୈଵ ଚ ବହିର୍ଗିରିମ୍। ତଥୈଵୋପଗିରଂ ଚୈଵ ଵିଜିଗ୍ଯେ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଭିତର ଓ ବାହାର ପାହାଡ଼ ଏବଂ ଉପଗିରିଗୁଡ଼ିକୁ ମଧ୍ୟ ଜିତିଲେ।
ଵିଜିତ୍ଯ ପର୍ଵତାନ୍ସର୍ଵାନ୍ଯେ ଚ ତତ୍ର ନରାଧିପାଃ। ତାନ୍ଵଶେ ସ୍ଥାପଯିତ୍ଵା ସ ଧନାନ୍ଯାଦାଯ ସର୍ଵଶଃ
ସେଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼ ଓ ରାଜାମାନେ ଜିତି, ସେମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନରେ ରଖିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପଦ ନେଇଲେ।
ତୈରେଵ ସହିତଃ ସର୍ଵୈରନୁରଜ୍ଯ ଚ ତାନ୍ନୁପାନ୍। ଉଲୂକଵାସିନଂ ରାଜନ୍ବୃହନ୍ତମୁପଜଗ୍ମିଵାନ୍
ସେଇ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କୁ ଅନୁଗତ କରି, ରାଜା, ଉଲୂକମାନେ ଥିବା ବୃହନ୍ତଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ।
ମୃଦଙ୍ଗଵରନାଦେନ ରଥନେମିସ୍ଵନେନ ଚ। ହସ୍ତିନାଂ ଚ ନିନାଦେନ କମ୍ପଯନ୍ଵସୁଧାମିମାମ୍
ଉତ୍ତମ ମୃଦଙ୍ଗ ଧ୍ୱନି, ରଥ ଚକ୍ରର ଶବ୍ଦ ଓ ହାତୀମାନଙ୍କ ଗଜନାଦରେ, ସେ ପୃଥିବୀକୁ କମ୍ପିତ କରିଦେଲେ।
ତତୋ ବୃହନ୍ତସ୍ତ୍ଵରିତୋ ବଲେନ ଚତୁରଙ୍ଗିଣା। ନିଷ୍କ୍ରମ୍ଯ ନଗରାତ୍ତସ୍ମାଦ୍ଯୋଧଯାମାସ ଫାଲ୍ଗୁନମ୍
ତାପରେ ବୃହନ୍ତ, ଚାରିପ୍ରକାର ସେନା ସହିତ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ହୋଇ, ସେହି ସହରରୁ ବାହାରି ଫାଲ୍ଗୁନଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ।
ସୁମହାନ୍ସନ୍ନିପାତୋଽଭୂଦ୍ଧନଞ୍ଜଯବୃହନ୍ତଯୋଃ। ନ ଶଶାକ ବୃହନ୍ତସ୍ତୁ ସୋଢୁଂ ପାଣ୍ଡଵଵିକ୍ରମମ୍
ଧନଞ୍ଜୟ ଓ ବୃହନ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା; କିନ୍ତୁ ବୃହନ୍ତ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପ୍ରତାପ ସହିପାରିଲେ ନାହିଁ।