ଭୀମାର୍ଜୁନହୃଷୀକେଶୈଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଯଯୁସ୍ତଦା। ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଭୂରୀଣୀ ଜ୍ଵଲନ୍ତୋ ରିପୁସୂଦନାଃ
ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖୁସି ହୋଇ, ସେହି ଶତ୍ରୁନାଶକମାନେ ଅନେକ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ତୁ ସହ ପାର୍ଥାଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁତଃ। ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଭୂରିଣୀ ପ୍ରଯଯୌ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ନେଇ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଭାବେ ଚାଲିଗଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥମୁପାଗମ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵାଭ୍ଯାଂ ସହାଚ୍ଯୁତଃ। ସମେତ୍ଯ ଧର୍ମରାଜାନଂ ପ୍ରୀଯମାଣୋଽଭ୍ଯଭାଷତ
ଅଚ୍ୟୁତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଭୀମେନ ବଲଵାଞ୍ଜରାସନ୍ଧୋ ନିପାତିତଃ। ରାଜାନୋ ମୋକ୍ଷିତାଶ୍ଚେମେ ବନ୍ଧନାନ୍ନୃପସତ୍ତମ
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ଜରାସନ୍ଧକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା କୁଶଲିନୌ ଚେମୌ ଭୀମସେନଧନଞ୍ଜଯୌ। ପୁନଃ ସ୍ଵନଗରଂ ପ୍ରାପ୍ତାଵକ୍ଷତାଵିତି ଭାରତ
ଭାଗ୍ୟରେ, ଭୀମସେନ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ପୁଣି ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ କୃଷ୍ଣଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାର୍ହତଃ। ଭୀମସେନାର୍ଜୁନୌ ଚୈଵ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ ପରିଷସ୍ଵଜେ
ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଓ ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ତତଃ କ୍ଷୀଣେ ଜରାସନ୍ଧେ ଭ୍ରାତୃଭ୍ଯାଂ ଵିହିତଂ ଜଯମ୍। ଅଜାତଶତ୍ରୁରାସାଦ୍ଯ ମୁମୁଦେ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ
ଯେତେବେଳେ ଜରାସନ୍ଧ ବଧ ହେଲେ ଓ ଭାଇମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ, ଅଜାତଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହ ଖୁସି ହେଲେ।
ହୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଧର୍ମରାଡ୍ଵାକ୍ଯଂ ଜନାର୍ଦନମଭାଷତ। ତ୍ଵାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ଭୀମସେନେନ ପାତିତଃ
ଖୁସି ହୋଇ ଧର୍ମରାଜ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଆପଣଙ୍କ ଥିବାରୁ, ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ଜରାସନ୍ଧକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି।'
ମାଗଧୋଽସୌ ବଲୋନ୍ମତ୍ତୋ ଜରାସନ୍ଧଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍। ରାଜସୂଯଂ କ୍ରତୁଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯାମି ଵିଗତଜ୍ଵରଃ
ମାଗଧ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ଏବଂ ପ୍ରତାପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କହିଲେ— 'ମୁଁ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅବଶ୍ୟ ପାଇବି।'
ତ୍ଵଦ୍ବୁଦ୍ଧିବଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯାଗାର୍ହୋଽସ୍ମି ଜନାର୍ଦନ। ପୀତଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ କ୍ରୁଦ୍ଧେନ ଯଶସ୍ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ତୁମ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି, ହେ ଜନାର୍ଦନ, ମୁଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଲି। ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମ ଖ୍ୟାତି ତ ଏମିତି ଯେ, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସାରିତ।
ଏଵଂ ସମ୍ଭାଷ୍ଯ କୌନ୍ତେଯଃ ପ୍ରାଦାଦ୍ରଥଵରଂ ପ୍ରଭୋଃ
ଏଭଳି କହି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଭଗବାନଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥ ଦେଲେ।
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ତୁ ଗୋଵିନ୍ଦୋ ଜରାସନ୍ଧସ୍ଯ ତଂ ରଥମ୍
ଗୋବିନ୍ଦ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ରଥକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ତାହା ହସ୍ତଗତ କଲେ।
ପ୍ରହୃଷ୍ଟସ୍ତସ୍ଯ ମୁମୁଦେ ଫଲ୍ଗୁନେନ ଜନାର୍ଦନଃ। ପ୍ରୀତିମାନଭଵଦ୍ରାଜନ୍ଧର୍ମରାଜପୁରସ୍କୃତଃ
ଫାଲ୍ଗୁନ ସହିତ ଜନାର୍ଦନ ଅତି ଖୁସି ହେଲେ; ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଦର ଓ ସ୍ନେହରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ।
ଯଥାଵଯଃ ସମାଗମ୍ଯ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ପାଣ୍ଡଵଃ। ସତ୍କୃତ୍ଯ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଚ ଵିସସର୍ଜ ନରାଧିପାନ୍
ତାପରେ, ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ପାଣ୍ଡବ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ପୂଜା କରି, ସମ୍ମାନ ସହିତ ବିଦାୟ ଦେଲେ।
ଯୁଧିଷ୍ଠିରାଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାତାସ୍ତେ ନୃପା ହୃଷ୍ଟମାନସାଃ। ଜଗ୍ମୁଃ ସ୍ଵଦେଶାଂସ୍ତ୍ଵରିତା ଯାନୈରୁଚ୍ଚାଵଚୈସ୍ତତଃ
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ସେହି ରାଜାମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୃଦୟରେ, ବିଭିନ୍ନ ଯାନରେ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ନିଜ ଦେଶକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ଏଵଂ ପୁରୁଷଶାର୍ଦୂଲୋ ମହାବୁଦ୍ଧିର୍ଜନାର୍ଦନଃ। ପାଣ୍ଡଵୈର୍ଘାତଯାମାସ ଜରାସନ୍ଧମରିଂ ତଦା
ଏଭଳି, ପୁରୁଷଶାର୍ଦ୍ଧୁ କୃଷ୍ଣ, ମହାବୁଦ୍ଧିମାନ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ସହିତ ଏହି ସମୟରେ ଶତ୍ରୁ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ବଧ କଲେ।
ଘାତଯିତ୍ଵା ଜରାସନ୍ଧଂ ବୁଦ୍ଧିପୂର୍ଵମରିନ୍ଦମଃ। ଧର୍ମରାଜମନୁଜ୍ଞାପ୍ଯ ପୃଥାଂ କୃଷ୍ଣାଂ ଚ ଭାରତ
ବୁଦ୍ଧି ଦ୍ୱାରା ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ କୃଷ୍ଣ ଧର୍ମରାଜ, ପୃଥା ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ସୁଭଦ୍ରାଂ ଭୀମସେନଂ ଚ ଫାଲ୍ଗୁନଂ ଯମଜୌ ତଥା। ଧୌମ୍ଯମାମନ୍ତ୍ରଯିତ୍ଵା ଚ ପ୍ରଯଯୌ ସ୍ଵାଂ ପୁରୀଂ ପ୍ରତି
ସୁଭଦ୍ରା, ଭୀମସେନ, ଫାଲ୍ଗୁନ, ଯମର ଦୁଇ ପୁଅ ଓ ଧୌମ୍ୟଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କରି, ସେ ନିଜ ସହରକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ପାଣ୍ଡଵୈରନୁଧାଵଦ୍ଭିର୍ଯୁଧିଷ୍ଠିରପୁରୋଗମୈଃ। ହର୍ଷେଣ ମହତା ଯୁକ୍ତଃ ପ୍ରାପ୍ଯ ଚାନୁତ୍ତମଂ ଯଶଃ। ଜଗାମ ହୃଷ୍ଟଃ କୃଷ୍ଣସ୍ତୁ ପୁନର୍ଦ୍ଵାରଵତୀଂ ପୁରୀମ୍
ପାଣ୍ଡବମାନେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରି, ଖୁସି ହୋଇ କୃଷ୍ଣ ପୁନି ଦ୍ୱାରକାକୁ ଫେରିଗଲେ।
ତେନୈଵ ରଥମୁଖ୍ଯେନ ମନସସ୍ତୁଲ୍ଯଗାମିନା। ଧର୍ମରାଜଵିସୃଷ୍ଟେନ ଦିଵ୍ଯେନାନାଦଯନ୍ଦିଶଃ
ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ, ମନର ତୁଳ୍ୟ ତ୍ୱରାନ୍ୱିତ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଦେବତାମୟ ଧ୍ୱନିରେ ସମସ୍ତ ଦିଗକୁ ଗଞ୍ଜାଇଲା।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମୁଖାଃ ପାଣ୍ଡଵା ଭରତର୍ଷଭ। ପ୍ରଦକ୍ଷିଣମକୁର୍ଵନ୍ତ କୃଷ୍ଣମକ୍ଲିଷ୍ଟକାରିଣମ୍
ତାପରେ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିର୍ମଳ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କଲେ।
ତତୋ ଗତେ ଭଗଵତି କୃଷ୍ଣେ ଦେଵକିନନ୍ଦନେ। ଜଯଂ ଲବ୍ଧ୍ଵା ସୁଵିପୁଲଂ ରାଜ୍ଞାଂ ଦତ୍ତ୍ଵାଽଭଯଂ ତଦା
ତାପରେ, ଦେବକୀନନ୍ଦନ କୃଷ୍ଣ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ବଡ଼ ଜୟ ଲାଭ କରି ରାଜାମାନେ ନିର୍ଭୟତା ପାଇଲେ।
ସଂଵର୍ଧିତଂ ଯଶୋ ଭୂଯଃ କର୍ମଣା ତେନ ଭାରତ। ଦ୍ରୌପଦ୍ଯାଃ ପାଣ୍ଡଵା ରାଜନ୍ପରାଂ ପ୍ରୀତିମଵର୍ଧଯନ୍
ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ହେ ଭାରତ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ଆଉ ବଢ଼ିଗଲା; ରାଜା, ସେମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୋଷ ଦେଲେ।
ତସ୍ମିନ୍କାଲେ ତୁ ଯଦ୍ଯୁକ୍ତଂ ଧର୍ମକାମାର୍ଥସଂହିତମ୍। ତଦ୍ରାଜା ଧର୍ମତଶ୍ଚକ୍ରେ ପ୍ରଜାପାଲନକୀର୍ତନମ୍
ସେ ସମୟରେ, ଯାହା ଉଚିତ ଏବଂ ଧର୍ମ, କାମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତ, ରାଜା ଧର୍ମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହୋଇ, ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇ ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ।
ଋଷେସ୍ତଦ୍ଵଚନଂ ସ୍ମୃତ୍ଵା ନିଶଶ୍ଵାସ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଧର୍ମ ଧର୍ମଭୃତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠଃ କର୍ତୁମିଚ୍ଛନ୍ପରନ୍ତପଃ
ମୁନିଙ୍କ କଥା ମନେ ପକାଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ିଲେ; ଧର୍ମକୁ ଧାରଣ କରୁଥିବା ସର୍ବୋତ୍ତମ, ଶତ୍ରୁମାନେ ଭୟ କରୁଥିବା, କିଛି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କଲେ।
ତସ୍ଯେଙ୍ଗିତଜ୍ଞୋ ବୀଭତ୍ସୁଃ ସର୍ଵଶସ୍ତ୍ରଭୃତାଂ ଵରଃ। ସଂଵିଵର୍ତଯିଷୁଃ କାମଂ ପାଵକାତ୍ପାକଶାସନିଃ
ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ବୁଝି, ସମସ୍ତ ଶସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୀଭତ୍ସୁ, ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ, ଯେପରି ଅଗ୍ନିରୁ ବିଜୁଳି ବାହାରେ।
ପ୍ରାପ୍ତଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ଧନୁଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠମକ୍ଷଯ୍ଯୌ ଚ ମହେଷୁଧୀ। ରଥଂ ଧ୍ଵଜଂ ସଭାଂ ଚୈଵ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମଭାଷତ
ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନୁଷ, ଅକ୍ଷୟ ବାଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥ, ପତାକା ଏବଂ ସଭା ପାଇଁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର କଥା କହିଲେ।
ଧନୁରସ୍ତ୍ରଂ ଶରା ଵୀର୍ଯଂ ପକ୍ଷୋ ଭୂମିର୍ଯଶୋ ବଲମ୍। ପ୍ରାପ୍ତମେତନ୍ମଯା ରାଜନ୍ଦୁଷ୍ପ୍ରାପଂ ଯଦଭୀପ୍ସିତମ୍
ଧନୁଷ, ଅସ୍ତ୍ର, ବାଣ, ପ୍ରତାପ, ସାହାଯ୍ୟ, ଭୂମି, କୀର୍ତ୍ତି ଓ ବଳ— ଏସବୁ ମୁଁ ଲାଭ କରିଛି, ଯାହା ପ୍ରାପ୍ତ କରିବା ଅତ୍ୟନ୍ତ କଠିନ ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ଆକାଂକ୍ଷା।
ତସ୍ଯ କୃତ୍ଯମହଂ ମନ୍ଯେ କୋଶସ୍ଯ ପରିଵର୍ଧନମ୍। କରମାହାରଯିଷ୍ଯାମି ରାଜ୍ଞଃ ସର୍ଵାନ୍ନୃପୋତ୍ତମ
ମୁଁ ମନେ କରେ, ରାଜସ୍ୱ ଭଣ୍ଡାର ବୃଦ୍ଧି କରିବା ମୋର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ; ମୁଁ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ତୁମ ପାଇଁ କର ଆଣିବି, ରାଜାମାନ୍ୟ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଵିଜଯାଯ ପ୍ରଯାସ୍ଯାମି ଦିଶଂ ଧନଦପାଲିତାମ୍। ତିଥାଵଥ ମୁହୂର୍ତେ ଚ ନକ୍ଷତ୍ରେ ଚାଭିପୂଜିତେ
ମୁଁ ବିଜୟ ପାଇଁ ଧନର ରକ୍ଷକଙ୍କ ଦିଗକୁ ଶୁଭ ତିଥି, ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଓ ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବି।