ଜରାସନ୍ଧାତ୍ମଜଶ୍ଚୈଵ ସହଦେଵୋ ମହାମନାଃ। ନିର୍ଯଯୌ ସଜନାମାତ୍ଯଃ ପୁରସ୍କୃତ୍ଯ ପୁରୋହିତମ୍
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପୁତ୍ର ସହଦେବ, ଉତ୍କଳ ମନ ଥିବା, ନିଜ ଜନମାନେ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ସାଥିରେ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
ସ ନୀଚୈଃ ପ୍ରଣତୋ ଭୂତ୍ଵା ବହୁରତ୍ନପୁରୋଗମଃ। ସହଦେଵୋ ନୃଣାଂ ଦେଵଂ ଵାସୁଦେଵମୁପସ୍ଥିତଃ
ସହଦେବ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ନେଇ, ନମ୍ରତାରେ ନମି, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଦେବ ବାସୁଦେବଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ଭଯାର୍ତାଯ ତତସ୍ତସ୍ମୈ କୃଷ୍ଣୋ ଦତ୍ତ୍ଵାଽଭଯଂ ତଦା। ଆଦଦେଽସ୍ଯ ମହାର୍ହାଣି ରତ୍ନାନି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ତାପରେ, ଭୟରେ ଅତିକ୍ରାନ୍ତ ସହଦେବଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣ ଭୟମୁକ୍ତ କରି, ତାଙ୍କର ମହାମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ।
ଯତ୍କୃତଂ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ମମ ପିତ୍ରା ଜନାର୍ଦନ। ତତ୍ତେ ହୃଦି ମହାବାହୋ ନ କାର୍ଯଂ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ହେ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ମୋର ପିତା ତୁମେଠାରେ ଯାହା କରିଥିଲେ, ହେ ମହାବାହୁ, ତାହା ତୁମ ହୃଦୟରେ ରଖିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ।
ତ୍ଵାଂ ପ୍ରପନ୍ନୋଽସ୍ମି ଗୋଵିନ୍ଦ ପ୍ରାସଦଂ କୁରୁ ମେ ପ୍ରଭୋ। ପିତୁରିଚ୍ଛାମି ସଂସ୍କାରଂ କର୍ତୁଂ ଦେଵକିନନ୍ଦନ
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ମୁଁ ତୁମେଠାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଉଛି; ମୋତେ କୃପା କର, ମହାପ୍ରଭୁ। ହେ ଦେବକୀନନ୍ଦନ, ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଚାହେ।
ତ୍ଵତ୍ତୋଽଭ୍ଯନୁଜ୍ଞାଂ ସମ୍ପ୍ରାପ୍ଯ ଭୀମସେନାତ୍ତଥାର୍ଜୁନାତ୍। ନିର୍ଭଯୋ ଵିଚରିଷ୍ଯାମି ଯଥାକାମଂ ଯଥାସୁଖମ୍
ତୁମେ, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କଠାରୁ ଅନୁମତି ମିଳିଲେ ପରେ, ମୁଁ ନିର୍ଭୟ ଭାବେ, ମୋ ଇଚ୍ଛା ଓ ସୁଖରେ ବାସ କରିବି।
ଏଵଂ ଵିଜ୍ଞାପ୍ଯମାନସ୍ଯ ସହଦେଵସ୍ଯ ମାରିଷ। ପ୍ରହୃଷ୍ଟୋ ଦେଵକୀପୁତ୍ରଃ ପାଣ୍ଡଵୈ ଚ ମହାରଥୌ
ଏଭଳି ସହଦେବ କହିବା ପରେ, ଦେବକୀପୁତ୍ର ଓ ପାଣ୍ଡବମଧ୍ୟରେ ଦୁଇ ମହାଯୋଧ୍ୟା ଅତି ଖୁସି ହେଲେ।
କ୍ରିଯତାଂ ସଂସ୍କ୍ରିଯା ରାଜନ୍ପିତୁସ୍ତ ଇତି ଚାବ୍ରୁଵନ୍। ତଚ୍ଛ୍ରୁତ୍ଵା ଵାସୁଦେଵସ୍ଯ ପାର୍ଥଯୋଶ୍ଚ ସ ମାଗଧଃ
ସେମାନେ କହିଲେ, 'ରାଜା, ତୁମ ପିତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କରାଯାଉ।' ବାସୁଦେବ ଓ ପୃଥାପୁତ୍ରଙ୍କଠାରୁ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମାଗଧ ପୁତ୍ର—
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନଗରଂ ତୂର୍ଣଂ ସହ ମନ୍ତ୍ରିଭିରପ୍ଯୁତ। ଚିତାଂ ଚନ୍ଦନକାଷ୍ଠୈଶ୍ଚ କାଲେଯସରଲୈସ୍ତଥା
ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଚନ୍ଦନ, କାଳେୟ, ଓ ସରଳ କାଠରେ ଚିତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କଲେ।
କାଲାଗରୁସୁନଗନ୍ଧୈଶ୍ଚ ତୈଲୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈରପି। ଘୃତଧାରାଶତୈଶ୍ଚୈଵ ସୁମନୋଭିଶ୍ଚ ଭାରତ
କାଳାଗରୁ, ସୁନନ୍ଦା, ବିଭିନ୍ନ ତେଲ, ଘୀର ଧାରା, ଓ ଅନେକ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ଦେଇ, ସେ ଚିତାକୁ ଶୋଭା ଦେଲେ, ହେ ଭାରତ।
ସମନ୍ତାଦେଵ କୀର୍ଯନ୍ତୋଽଦହନ୍ତ ମଗଧାଧିପମ୍। ଉଦକଂ ତସ୍ଯ ଚକ୍ରେଽଥ ସହଦେଵଃ ସହାନୁଜଃ
ଚାରିପଟେ ଲୋକେ ପିଣ୍ଡ ଓ ଜଳ ଦେଇ ମଗଧର ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ପିତୃତର୍ପଣ କଲେ। ତାପରେ ସହଦେବ ତାଙ୍କ ଭାଇ ସହିତ ଏହି ପିତୃକ୍ରିୟା ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ।
କୃତ୍ଵା ପିତୁଃ ସ୍ଵର୍ଗଗତିଂ ନିର୍ଯଯୌ ଯତ୍ର କେଶଵଃ। ପାଣ୍ଡଵୌ ଚ ମହାଭାଗୌ ଭୀମସେନାର୍ଜୁନାଵୁଭୌ
ସହଦେବ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପଠାଇବା ପରେ, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନ ସହିତ କେଶବଙ୍କ ନିକଟକୁ ଚାଲିଗଲେ।
ସ ପ୍ରହ୍ଵଃ ପ୍ରାଞ୍ଜଲିର୍ଭୂତ୍ଵା ଵ୍ଯଜ୍ଞାପଯତ ମାଧଵମ୍
ସେ ମାଧବଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ଓ ହାତ ଜୋଡି ନିଜର ଅନୁରୋଧ ରଖିଲେ।
ହସ୍ତିନୋଽଶ୍ଵାଶ୍ଚ ଗୋଵିନ୍ଦ ଵାସାଂସି ଵିଵିଧାନି ଚ। ଦୀଯତାଂ ଧର୍ମରାଜାଯ ଯଥା ଵା ମନ୍ଯତେ ଭଵାନ୍
ହେ ଗୋବିନ୍ଦ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଓ ବିଭିନ୍ନ ପୋଶାକ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଦିଅନ୍ତୁ, କିମ୍ବା ଆପଣ ଯେପରି ଭଲ ଭାବନ୍ତି।
ଭଯାର୍ତାଯ ତତସ୍ତସ୍ମୈ କୃତ୍ଵା କୃଷ୍ଣୋଽଭଯଂ ତଦା। ଅଭ୍ଯଷିଞ୍ଚତ ରାଜାନଂ ସହଦେଵଂ ଜନାର୍ଦନଃ
ସେ ଭୟଭୀତ ଥିଲେ, ତେଣୁ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ଭୟମୁକ୍ତ କଲେ ଏବଂ ଜନାର୍ଦନ ସହଦେବଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷେକ କଲେ।
ମାଗଧାନାଂ ମହୀପାଲଂ ଜରାସନ୍ଧାତ୍ମଜଂ ତଦା। ଆଦଦେ ଚ ମହାର୍ହାଣି ରତ୍ନାନି ପୁରୁଷୋତ୍ତମଃ
ସେଇ ସମୟରେ, ପୁରୁଷୋତ୍ତମ ମାଗଧ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ଠାରୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇଲେ।
ଗତ୍ଵୈକତ୍ଵଂ ସ କୃଷ୍ଣେନ ପାର୍ଥାଭ୍ଯାଂ ଚାପି ସତ୍କୃତଃ। ଵିଵେଶ ମତିମାନ୍ତ୍ରାଜା ପୁନର୍ବାର୍ହଦ୍ରଥଂ ପୁରମ୍
କୃଷ୍ଣ ଓ ପୃଥାପୁତ୍ର ଦୁଇଜଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେ ଜଣେ ବୁଦ୍ଧିମାନ ରାଜା ପୁଣିଏକା ହୋଇ ବାର୍ହଦ୍ରଥ ପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ପାର୍ଥାଭାଯଂ ସହିତଃ କୃଷ୍ଣଃ ସର୍ଵୈଶ୍ଚ ଵସୁଧାଧିପୈଃ। ଯଥାଵଯଃ ସମାଗମ୍ଯ ଵିସସର୍ଜ ନରାଧିପାନ୍
କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏକଠି ହୋଇ, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ ସମ୍ମିଳନ କରି, ସମସ୍ତ ନରପତିମାନେକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ।
ଵିସୃଜ୍ଯ ସର୍ଵାନ୍ନୃପତୀନ୍ରାଜସୂଯେ ମହାତ୍ମଭିଃ। ଆଗନ୍ତଵ୍ଯଂ ଭଵଦ୍ଭିଶ୍ଚ ଧର୍ମରାଜପ୍ରିଯେପ୍ସୁଭିଃ
ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେକୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ମହାତ୍ମାମାନେ କହିଲେ, 'ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରୁଥିବା ସମସ୍ତେ ପୁଣି ଆସିବେ।'
ଏଵମୁକ୍ତା ମାଧଵେନ ସର୍ଵେ ତେ ଵସୁଧାଧିପାଃ। ଏଵମସ୍ତ୍ଵିତି ଚାପ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵା ସମେତାଃ ପରଯା ମୁଦା
ମାଧବଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେ 'ଏହିପରି ହେଉ' ବୋଲି କହି, ବଡ଼ ଆନନ୍ଦରେ ଏକଠି ଚାଲିଗଲେ।
ଭୀମାର୍ଜୁନହୃଷୀକେଶୈଃ ପ୍ରହୃଷ୍ଟାଃ ପ୍ରଯଯୁସ୍ତଦା। ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଭୂରୀଣୀ ଜ୍ଵଲନ୍ତୋ ରିପୁସୂଦନାଃ
ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ହୃଷୀକେଶଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଖୁସି ହୋଇ, ସେହି ଶତ୍ରୁନାଶକମାନେ ଅନେକ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ନେଇ ଚାଲିଗଲେ।
କୃଷ୍ଣସ୍ତୁ ସହ ପାର୍ଥାଭ୍ଯାଂ ଶ୍ରିଯା ପରମଯା ଯୁତଃ। ରତ୍ନାନ୍ଯାଦାଯ ଭୂରିଣୀ ପ୍ରଯଯୌ ପୁରୁଷର୍ଷଭଃ
କୃଷ୍ଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଏବଂ ଅପୂର୍ବ ଐଶ୍ୱର୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ, ବହୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ନେଇ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଭାବେ ଚାଲିଗଲେ।
ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥମୁପାଗମ୍ଯ ପାଣ୍ଡଵାଭ୍ଯାଂ ସହାଚ୍ଯୁତଃ। ସମେତ୍ଯ ଧର୍ମରାଜାନଂ ପ୍ରୀଯମାଣୋଽଭ୍ଯଭାଷତ
ଅଚ୍ୟୁତ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ ଆନନ୍ଦରେ କଥା କହିଲେ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା ଭୀମେନ ବଲଵାଞ୍ଜରାସନ୍ଧୋ ନିପାତିତଃ। ରାଜାନୋ ମୋକ୍ଷିତାଶ୍ଚେମେ ବନ୍ଧନାନ୍ନୃପସତ୍ତମ
ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ଜରାସନ୍ଧକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି ଏବଂ ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ବନ୍ଧନରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।
ଦିଷ୍ଟ୍ଯା କୁଶଲିନୌ ଚେମୌ ଭୀମସେନଧନଞ୍ଜଯୌ। ପୁନଃ ସ୍ଵନଗରଂ ପ୍ରାପ୍ତାଵକ୍ଷତାଵିତି ଭାରତ
ଭାଗ୍ୟରେ, ଭୀମସେନ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ ଅକ୍ଷତ ଅବସ୍ଥାରେ ପୁଣି ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତ।
ତତୋ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ କୃଷ୍ଣଂ ପୂଜଯିତ୍ଵା ଯଥାର୍ହତଃ। ଭୀମସେନାର୍ଜୁନୌ ଚୈଵ ପ୍ରହୃଷ୍ଟଃ ପରିଷସ୍ଵଜେ
ତାପରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ଭାବେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଓ ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଆନନ୍ଦରେ ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ।
ତତଃ କ୍ଷୀଣେ ଜରାସନ୍ଧେ ଭ୍ରାତୃଭ୍ଯାଂ ଵିହିତଂ ଜଯମ୍। ଅଜାତଶତ୍ରୁରାସାଦ୍ଯ ମୁମୁଦେ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ
ଯେତେବେଳେ ଜରାସନ୍ଧ ବଧ ହେଲେ ଓ ଭାଇମାନେ ବିଜୟ ଲାଭ କଲେ, ଅଜାତଶତ୍ରୁ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହ ଖୁସି ହେଲେ।
ହୃଷ୍ଟଶ୍ଚ ଧର୍ମରାଡ୍ଵାକ୍ଯଂ ଜନାର୍ଦନମଭାଷତ। ତ୍ଵାଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ପୁରୁଷଵ୍ଯାଘ୍ର ଭୀମସେନେନ ପାତିତଃ
ଖୁସି ହୋଇ ଧର୍ମରାଜ ଜନାର୍ଦନଙ୍କୁ କହିଲେ: 'ଆପଣଙ୍କ ଥିବାରୁ, ମହାବଳୀ ଭୀମସେନ ଜରାସନ୍ଧକୁ ବଧ କରିଛନ୍ତି।'
ମାଗଧୋଽସୌ ବଲୋନ୍ମତ୍ତୋ ଜରାସନ୍ଧଃ ପ୍ରତାପଵାନ୍। ରାଜସୂଯଂ କ୍ରତୁଶ୍ରେଷ୍ଠଂ ପ୍ରାପ୍ସ୍ଯାମି ଵିଗତଜ୍ଵରଃ
ମାଗଧ ରାଜା ଜରାସନ୍ଧ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଗର୍ବିତ ଏବଂ ପ୍ରତାପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କହିଲେ— 'ମୁଁ ଚିନ୍ତା ଛାଡ଼ି ରାଜସୂୟ ଯଜ୍ଞ, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ଅବଶ୍ୟ ପାଇବି।'
ତ୍ଵଦ୍ବୁଦ୍ଧିବଲମାଶ୍ରିତ୍ଯ ଯାଗାର୍ହୋଽସ୍ମି ଜନାର୍ଦନ। ପୀତଂ ପୃଥିଵ୍ଯାଃ କ୍ରୁଦ୍ଧେନ ଯଶସ୍ତେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ
ତୁମ ଜ୍ଞାନ ଓ ଶକ୍ତି ଉପରେ ଭରସା କରି, ହେ ଜନାର୍ଦନ, ମୁଁ ଏହି ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ହେଲି। ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମ ଖ୍ୟାତି ତ ଏମିତି ଯେ, କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସାରିତ।