ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯାଚମନୀଯୈସ୍ତମର୍ଚଯାମାସ ଭାରତ। ସ ନୃପୋ ରାଜ୍ଯସହିତଂ ପୁତ୍ରଂ ତସ୍ମୈ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଆଚମନ ପାଣି ଦେଇ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ । ଏହା ସହିତ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ରାଜ୍ୟକୁ ମୁନିଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ ।
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଚ ତାଂ ପୂଜାଂ ପାର୍ଥିଵାଦ୍ଭଗଵାନୃଷିଃ। ଉଵାଚ ମାଗଧଂ ରାଜନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା
ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମ୍ମାନ ଗ୍ରହଣ କରି, ଭଗବାନ୍ ଋଷି ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ମଗଧର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ସର୍ଵମେତନ୍ମଯା ଜ୍ଞାତଂ ରାଜନ୍ଦିଵ୍ଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା। ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଶୃଣୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯାଦୃଶୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଏହା ସବୁକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜାଣିଛି । ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ତୁମ ପୁଅ କେମିତି ହେବେ ।
ଅସ୍ଯ ରୂପଂ ଚ ସତ୍ଵଂ ଚ ବଲମୂର୍ଜିତମେଵ ଚ। ଏଷ ଶ୍ରିଯା ସମୁଦିତଃ ପୁତ୍ରସ୍ତଵ ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କ ରୂପ, ସ୍ୱଭାବ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ — ତୁମ ପୁଅ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀରେ ଭରିଆଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ପ୍ରାପଯିଷ୍ଯତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିକ୍ରମେଣ ସମନ୍ଵିତଃ। ଅସ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵତୋ ଵୀର୍ଯଂ ନାନୁଯାସ୍ଯନ୍ତି ପାର୍ଥିଵାଃ
ସେ ତାଙ୍କ ସାହସ ଦ୍ୱାରା ସବୁ କିଛି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ । ଏହି ବୀରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜା ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ପତତୋ ଵୈନତେଯସ୍ଯ ଗତିମନ୍ଯେ ଯଥା ଖଗାଃ। ଵିନାଶମୁପଯାସ୍ଯନ୍ତି ଯେ ଚାସ୍ଯ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଯେପରି ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ବିନତାପୁତ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଗତିକୁ ଟିକେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ତାଙ୍କ ବିରୋଧୀମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ ।
ଦେଵୈରପି ଵିସୃଷ୍ଟାନି ଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ଯ ମହୀପତେ। ନ ରୁଜଂ ଜନଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଗିରେରିଵ ନଦୀରଯାଃ
ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିବେ, ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ନଦୀର ଜଳ ପାହାଡ଼କୁ କିଛି କରିପାରେ ନାହିଁ ।
ସର୍ଵମୂର୍ଧାଭିଷିକ୍ତାନାମେଵ ମୂର୍ଧ୍ନି ଜ୍ଵଲିଷ୍ଯତି। ପ୍ରଭାହରୋଽଯଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଜ୍ଯୋତିଷାମିଵ ଭାସ୍କରଃ
ସମସ୍ତ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିଁ ଚମକିବେ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ ।
ଏନମାସାଦ୍ଯ ରାଜାନଃ ସମୃଦ୍ଧବଲଵାହନାଃ। ଵିନାଶମୁପଯାସ୍ଯନ୍ତି ଶଲଭା ଇଵ ପାଵକମ୍
ବଡ଼ ବଡ଼ ସେନା ଓ ଧନ-ସମ୍ପତି ଥିବା ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି, ପୋକା ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ି ନଶ୍ଟ ହେବା ପରି, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ ।
ଏଷ ଶ୍ରିଯଃ ସମୁଦିତାଃ ସର୍ଵରାଜ୍ଞାଂ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯତି। ଵର୍ଷାସ୍ଵିଵୋଦୀର୍ଣଜଲା ନଦୀର୍ନଦନଦୀପତିଃ
ଏହି ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ ରାଜା ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ନେଇନେବେ, ଯେପରି ବର୍ଷାକାଳରେ ନଦୀପତି ନଦୀମାନଙ୍କ ଜଳ ଉଠାଇନେଇଥାଏ ।
ଏଷ ଧାରଯିତ ସମ୍ଯକ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯଂ ମହାବଲଃ। ଶୁଭାଂ ଶୁଭଵତୀଂ ସ୍ଫୀତାଂ ସର୍ଵସସ୍ଯଧରାଂ ଧରାମ୍
ଏହି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷା କରିବେ । ତାଙ୍କ ଶାସନରେ ଭୂମି ଶୁଭ୍ର, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ହେବ ।
ଅସ୍ଯାଜ୍ଞାଵଶଗାଃ ସର୍ଵେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରାଧିପାଃ। ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମଭୂତସ୍ଯ ଵାଯୋରିଵ ଶରୀରିଣଃ
ସମସ୍ତ ରାଜା ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଚାଲିବେ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାୟୁଙ୍କ ଆଧୀନ ରହନ୍ତି, କାରଣ ବାୟୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ।
ଏଷ ରୁଦ୍ରଂ ମହାଦେଵଂ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକରଂ ହରମ୍। ସର୍ଵଲୋକେଷ୍ଵତିବଲଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି ମାଗଧଃ
ଏହି ମାଗଧ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ତିନିପୁର ନାଶକ, ମହାଦେବ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବେ।
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵନ୍ନେଵ ମୁନିଃ ସ୍ଵକାର୍ଯମିଵ ଚିନ୍ତଯନ୍। ଵିସର୍ଜଯାମାସ ନୃପଂ ବୃହଦ୍ରଥମଥାରିହନ୍
ଏପରି କହି, ମୁନି ନିଜ କାମ ଭାବି, ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନଗରୀଂ ଚାପି ଜ୍ଞାତିସମ୍ବନ୍ଧିଭିର୍ଵୃତଃ। ଅଭିଷିଚ୍ଯ ଜରାସନ୍ଧଂ ମଗଧାଧିପତିସ୍ତଦା
ତାପରେ, ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମାଗଧର ମହାରାଜା ବୃହଦ୍ରଥ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ।
ବୃହଦ୍ରଥୋ ନରପତିଃ ପରାଂ ନିର୍ଵୃତିମାଯଯୌ। ଅଭିଷିକ୍ତେ ଜରାସନ୍ଧେ ତଦା ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥଃ। ପତ୍ନୀଦ୍ଵଯେନାନୁଗତସ୍ତପୋଵନଚରୋଽଭଵତ୍
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଅଭିଷେକ ହେବା ପରେ, ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେ ଦୁଇଜଣୀ ପତ୍ନୀ ସହ ବନବାସୀ ହେଇ ତପୋବନକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଵନସ୍ଥେ ପିତରି ମାତୃଭ୍ଯାଂ ସହ ଭାରତ। ଜରାସନ୍ଧଃ ସ୍ଵଵୀର୍ଯେଣ ପାର୍ଥିଵାନକରୋଦ୍ଵଶେ
ପିତା ବନରେ ଦୁଇ ମାଆ ସହ ବସିଥିବା ବେଳେ, ଜରାସନ୍ଧ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଅଥ ଦୀର୍ଘସ୍ଯ କାଲସ୍ଯ ତପୋଵନଚରୋ ନୃପଃ। ସଭାର୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗମଗମତ୍ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ବୃହଦ୍ରଥଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ବୃହଦ୍ରଥ ତପୋବନରେ ଦୁଇଜଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ତପସ୍ୟା କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଜରାସନ୍ଧୋଽପି ନୃପତିର୍ଯଥୋକ୍ତଂ କୌଶିକେନ ତତ୍। ଵରପ୍ରଦାନମଖିଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯମପାଲଯତ୍
ଏବଂ ଜରାସନ୍ଧ ରାଜା, କୌଶିକଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ।
ହତେ ଚୈଵ ମଯା କଂସେ ସହଂସଡିଭିକେ ତଦା। ଜରାସନ୍ଧସ୍ଯ ଦୁହିତା ରୋଦତେ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ ପିତୁଃ। ଜାତୋ ଵୈ ଵୈରନିର୍ବନ୍ଧୋ ମଯାସୀତ୍ତତ୍ର ଭାରତ
ମୁଁ କଂସ ଓ ତାଙ୍କ ସହଓଧିକାରୀମାନେ ମିଶି ହତ୍ୟା କରିଥିଲି, ତାପରେ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଝିଅ ତାଙ୍କ ପିତା ପାଖରେ ବସି କାନ୍ଦିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ଦୃଢ଼ ହେଲା, ହେ ଭାରତ।
ଭ୍ରାମଯିତ୍ଵା ଶତଗୁଣମେକୋନଂ ଯେନ ଭାରତ। ଗଦା କ୍ଷିପ୍ତା ବଲଵତା ମାଗଧେନ ଗିରିଵ୍ରଜାତ୍
ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାଗଧ ଗିରିବ୍ରଜରୁ ନିଜ ଗଦାକୁ ଶତଗୁଣ ଶକ୍ତିରେ ଘୁମାଇ ଛାଡ଼ିଦେଲେ।
ତିଷ୍ଠତୋ ମଥୁରାଯାଂ ଵୈ କୁତ୍ସ୍ନସ୍ଯାଦ୍ଭୁତକର୍ମଣଃ। ଏକୋନଯୋଜନଶତେ ସା ପପାତ ଗଦା ଶୁଭା
ମୁଁ ମଥୁରାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ଥିଲି, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗଦା ଏକ ଯୋଜନା ଶତରୁ ଏକ କମ୍ ଦୂରରେ ପଡ଼ିଲା।
ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ପୌରୈସ୍ତଦା ସମ୍ଯଗ୍ଗଦା ଚୈଵ ନିଵେଦିତା। ଗଦାଵସାନଂ ତତ୍ଖ୍ଯାତଂ ମଥୁରାଯାଃ ସମୀପତଃ
ସେ ସମୟରେ ନଗରବାସୀମାନେ ଏହା ଦେଖି ସଠିକ ଭାବେ ଖବର ଦେଲେ। ଗଦା ଯେଉଁଠାରେ ପଡ଼ିଥିଲା, ସେଠି ମଥୁରା ସମୀପରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା।
ତସ୍ଯାସ୍ତାଂ ହଂସଡିଭିକାଵଶସ୍ତ୍ରନିଧନାଵୁଭୌ। ମନ୍ତ୍ରେ ମତିମତାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠୌ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରେ ଵିଶାରଦୌ
ହଂସ ଓ ଡିଭିକ, ଦୁଇଁଜଣ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ନିହତ ହେଲେ। ସେମାନେ ମନ୍ତ୍ରଣାରେ ପ୍ରଧାନ ଓ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିଲେ।
ଯୌ ତୌ ମଯା ତେ କଥିତୌ ପୂର୍ଵମେଵ ମହାବଲୌ। ତ୍ରଯସ୍ତ୍ରଯାଣାଂ ଲୋକାନାଂ ପର୍ଯାପ୍ତା ଇତି ମେ ମତିଃ
ଯେଉଁ ଦୁଇଁଜଣ ମହାବଳୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ କହିଥିଲି, ମୋ ମତରେ ସେମାନେ ତିନି ଲୋକକୁ ରକ୍ଷା କରିବାକୁ ପ୍ରୟାପ୍ତ ଥିଲେ।
ଏଵମେଷ ତଦା ଵୀର ବଲିଭିଃ କୁକୁରାନ୍ଧକୈଃ। ଵୃଷ୍ଣିଭିଶ୍ଚ ମହାରାଜ ନୀତିହେତୋରୁପେକ୍ଷିତଃ
ଏହିପରି ଭାବେ, ମହାରାଜା, ସେ ଶୂରବୀରକୁ ସମୟରେ କୁକୁର, ଅନ୍ଧକ ଓ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ନୀତିକାରଣରୁ ଅବହେଳା କରିଥିଲେ।
ପତିତୌ ହଂସଡିଭିକୌ କଂସଶ୍ଚ ସଗଣୋ ହତଃ। ଜରାସନ୍ଧସ୍ଯ ନିଧନେ କାଲୋଽଯଂ ସମୁପାଗତଃ
ହଂସ ଓ ଡିଭିକ ପଡ଼ିଗଲେ, କଂସ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲେ; ଏବେ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଅନ୍ତର ଦିନ ଆସିଗଲା।
ନ ଶକ୍ଯୋଽସୌ ରଣେ ଜେତୁଂ ସର୍ଵୈରପି ସୁରାସୁରୈଃ। ପ୍ରାଣଯୁଦ୍ଧେନ ଜେତଵ୍ଯଃ ସ ଇତ୍ଯୁପଲଭାମହେ
ସେଉଁଠି ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ମିଶି ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ଜିତିପାରିବେ ନାହିଁ। ଆମେ ବୁଝୁଛୁ, ଜୀବନମୃତ୍ୟୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇବାକୁ ପଡ଼ିବ।
ମଯି ନୀତିର୍ବଲଂ ଭୀମେ ରକ୍ଷିତା ଚାଵଯୋର୍ଜଯଃ। ମାଗଧଂ ସାଧଯିଷ୍ଯାମ ଇଷ୍ଟିଂ ତ୍ରଯ ଇଵାଗ୍ନଯଃ
ମୋର ଚତୁର୍ଯ୍ୟ, ଭୀମଙ୍କ ଶକ୍ତି ଓ ତୁମର ରକ୍ଷାରେ ଆମର ବିଜୟ ନିଶ୍ଚିତ। ଆମେ ତିନି ଅଗ୍ନି ପରି ମାଗଧଙ୍କୁ ଦଳିବା।
ତ୍ରିଭିରାସାଦିତୋଽସ୍ମାଭିର୍ଵିଜନେ ସ ନରାଧିପଃ। ନ ସନ୍ଦେହୋ ଯଥା ଯୁଦ୍ଧମେକେନାପ୍ଯୁପଯାସ୍ଯତି
ଆମେ ତିନିଜଣେ ଏକାନ୍ତରେ ଯାଇ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ଆକ୍ରମଣ କଲେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଏକାକୀ ଯୁଦ୍ଧ କରିବେ — ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ।