ସାଽହଂ ପ୍ରତ୍ଯୁପକାରାର୍ଥଂ ଚିନ୍ତଯନ୍ତ୍ଯନିଶଂ ନୃପ। ତଵେମେ ପୁତ୍ରଶକଲେ ଦୃଷ୍ଟଵତ୍ଯସ୍ମି ଧାର୍ମିକା
ଏହିପରି, ରାଜା, ମୁଁ ସଦା ତୁମ ଉପକାର ଫେରାଇବାକୁ ଭାବୁଥିଲି, ଧର୍ମିକ ଥିବାରୁ ମୁଁ ତୁମ ପୁଅର ଖଣ୍ଡ ଦେଖିଥିଲି।
ସଂଶ୍ଲିଷିତେ ମଯା ଦୈଵାତ୍କୁମାରଃ ସମପଦ୍ଯତ। ତଵ ଭାଗ୍ଯାନ୍ମହାରାଜ ହେତୁମାତ୍ରମହଂ ତ୍ଵିହ
ମୋ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛାରେ ଏହି ଶିଶୁ ଏକାଠି ହୋଇ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ରାଜା, ମୁଁ କେବଳ ଉପଲକ୍ଷ୍ୟ ହେଉଛି, ସଫଳତା ତୁମର।
ମେରୁଂ ଵା ଖାଦିତୁଂ ଶକ୍ତା କିଂ ପୁନସ୍ତଵ ବାଲକମ୍। ଗୃହସମ୍ପୂଜନାତ୍ତୁଷ୍ଟ୍ଯା ମଯା ପ୍ରତ୍ଯର୍ପିତସ୍ତଵ
ମୁଁ ମେରୁ ପର୍ବତକୁ ମଧ୍ୟ ଖାଇପାରିବି—ତୁମ ପୁଅ ତ କିଛି ନୁହେଁ। କିନ୍ତୁ ତୁମ ଘରର ପୂଜାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ, ମୁଁ ତାକୁ ତୁମକୁ ଫେରାଇଦେଲି।
ଏଵମୁକ୍ତ୍ଵା ତୁ ସା ରାଜଂସ୍ତତ୍ରୈଵାନ୍ତରଧୀଯତ। ସ ସଙ୍ଗୃହ୍ଯ କୁମାରଂ ତଂ ପ୍ରଵିଵେଶ ଗୃହଂ ନୃପଃ
ଏପରି କହି, ସେଠାରେ ରାକ୍ଷସୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ। ରାଜା ଶିଶୁଟିକୁ ନେଇ ତାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।
ତସ୍ଯ ବାଲସ୍ଯ ଯତ୍କୃତ୍ଯଂ ତଚ୍ଚକାର ନୃପସ୍ତଦା। ଆଜ୍ଞାପଯଚ୍ଚ ରାକ୍ଷସ୍ଯା ମଗଧେଷୁ ମହୋତ୍ସଵମ୍
ସେ ସମୟରେ ରାଜା ଛୁଆ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦାୟିତ୍ୱ ଥିଲା, ସେସବୁ କରିଲେ । ଏହା ସହିତ ମଗଧ ଜନମାନେ ମଧ୍ୟ ଏକ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ ।
ତସ୍ଯ ନାମାକରୋଚ୍ଚୈଵ ପିତାମହସମଃ ପିତା। ଜରଯା ସନ୍ଧିତୋ ଯସ୍ମାଜ୍ଜରାସନ୍ଧୋ ଭଵତ୍ଵଯମ୍
ତାଙ୍କ ପିତା, ଯିଏ ପିତାମହଙ୍କ ସମାନ ମହାନ୍, ତାଙ୍କୁ ନାମ ରଖିଲେ — 'ଏହି ଶିଶୁ ବୃଦ୍ଧାବସ୍ଥା ଦ୍ୱାରା ଯୋଡ଼ାଯାଇଥିବାରୁ, ଏହାର ନାମ ହେଉ ଜରାସନ୍ଧ' ।
ସୋଽଵର୍ଧତ ମହାତେଜା ମାଗଧାଧିପତେଃ ସୁତଃ। ପ୍ରମାଣବଲସମ୍ପନ୍ନୋ ହୁତାହୁତିରିଵାନଲଃ
ମଗଧର ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ, ମହା ତେଜସ୍ବୀ ଏହି ଶିଶୁ, ଶକ୍ତି ଓ ଦେହରେ ପ୍ରମାଣ ଥିବା, ହୋମ କୁଣ୍ଡରେ ଆହୁତି ପାଇଁ ଅଗ୍ନି ଯେପରି ବଢ଼େ, ସେପରି ବଢ଼ିଲେ ।
ଏଵଂ ସ ଵଵୃଧେ ରାଜନ୍କୁମାରଃ ପୁଷ୍କରେକ୍ଷଣଃ। ଲେନ ମହତା ଚାପି ଯୌଵନସ୍ଥୋ ବଭୂଵ ହ'।। ମାତାପିତ୍ରୋର୍ନନ୍ଦକରଃ ଶୁକ୍ଲପକ୍ଷେ ଯଥା ଶଶୀ
ଏଭଳି ରାଜା, ପଦ୍ମନୟନ ଏହି ରାଜକୁମାର ବଢ଼ିଲେ । ଯୁବାବସ୍ଥାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇ, ସେ ମାତାପିତାଙ୍କୁ ଖୁସି ଦେଲେ, ଯେପରି ଶୁକ୍ଳପକ୍ଷରେ ଚନ୍ଦ୍ରମା ବଢ଼ି ଉଠେ ।
କସ୍ଯଚିତ୍ତ୍ଵଥ କାଲସ୍ଯ ପୁନରେଵ ମହାତପାଃ। ମଗଧେଷୁପଜକ୍ରାମ ଭଗଵାଂଶ୍ଚଣ୍ଡକୌଶିକଃ
କିଛି ସମୟ ପରେ, ମହାତପସ୍ବୀ ଭଗବାନ୍ ଚଣ୍ଡକୌଶିକ ପୁଣିଥରେ ମଗଧକୁ ଆସିଲେ ।
ତସ୍ଯାଽଽଗମନସଂହୃଷ୍ଟଃ ସାମାତ୍ଯଃ ସପୁରଃ ସରଃ। ସଭାର୍ଯଃ ସହ ପୁତ୍ରେଣ ନିର୍ଜଗାମ ବୃହଦ୍ରଥଃ
ତାଙ୍କ ଆଗମନରେ ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁରବାସୀ, ଜନାନୀ ଓ ପୁଅ ସହିତ ଖୁସି ହୋଇ, ସେଠାକୁ ଯାଇ ଭେଟିଲେ ।
ପାଦ୍ଯାର୍ଘ୍ଯାଚମନୀଯୈସ୍ତମର୍ଚଯାମାସ ଭାରତ। ସ ନୃପୋ ରାଜ୍ଯସହିତଂ ପୁତ୍ରଂ ତସ୍ମୈ ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ପାଦ୍ୟ, ଅର୍ଘ୍ୟ ଓ ଆଚମନ ପାଣି ଦେଇ ସେ ମହାତ୍ମାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ । ଏହା ସହିତ ରାଜା ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ରାଜ୍ୟକୁ ମୁନିଙ୍କ ନିକଟରେ ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ ।
ପ୍ରତିଗୃହ୍ଯ ଚ ତାଂ ପୂଜାଂ ପାର୍ଥିଵାଦ୍ଭଗଵାନୃଷିଃ। ଉଵାଚ ମାଗଧଂ ରାଜନ୍ପ୍ରହୃଷ୍ଟେନାନ୍ତରାତ୍ମନା
ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ସମ୍ମାନ ଗ୍ରହଣ କରି, ଭଗବାନ୍ ଋଷି ମନରେ ଆନନ୍ଦ ଭରି, ମଗଧର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ ।
ସର୍ଵମେତନ୍ମଯା ଜ୍ଞାତଂ ରାଜନ୍ଦିଵ୍ଯେନ ଚକ୍ଷୁଷା। ପୁତ୍ରସ୍ତୁ ଶୃଣୁ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଯାଦୃଶୋଽଯଂ ଭଵିଷ୍ଯତି
ହେ ରାଜା, ମୁଁ ଏହା ସବୁକୁ ଦିବ୍ୟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଜାଣିଛି । ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ତୁମ ପୁଅ କେମିତି ହେବେ ।
ଅସ୍ଯ ରୂପଂ ଚ ସତ୍ଵଂ ଚ ବଲମୂର୍ଜିତମେଵ ଚ। ଏଷ ଶ୍ରିଯା ସମୁଦିତଃ ପୁତ୍ରସ୍ତଵ ନ ସଂଶଯଃ
ତାଙ୍କ ରୂପ, ସ୍ୱଭାବ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରଭାବ — ତୁମ ପୁଅ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀରେ ଭରିଆଛି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ ।
ପ୍ରାପଯିଷ୍ଯତି ତତ୍ସର୍ଵଂ ଵିକ୍ରମେଣ ସମନ୍ଵିତଃ। ଅସ୍ଯ ଵୀର୍ଯଵତୋ ଵୀର୍ଯଂ ନାନୁଯାସ୍ଯନ୍ତି ପାର୍ଥିଵାଃ
ସେ ତାଙ୍କ ସାହସ ଦ୍ୱାରା ସବୁ କିଛି ପ୍ରାପ୍ତ କରିବେ । ଏହି ବୀରଙ୍କ ଶକ୍ତିକୁ ଅନ୍ୟ କୌଣସି ରାଜା ସମାନ କରିପାରିବେ ନାହିଁ ।
ପତତୋ ଵୈନତେଯସ୍ଯ ଗତିମନ୍ଯେ ଯଥା ଖଗାଃ। ଵିନାଶମୁପଯାସ୍ଯନ୍ତି ଯେ ଚାସ୍ଯ ପରିପନ୍ଥିନଃ
ଯେପରି ଅନ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ବିନତାପୁତ ଗରୁଡ଼ଙ୍କ ଗତିକୁ ଟିକେଇପାରନ୍ତି ନାହିଁ, ସେପରି ତାଙ୍କ ବିରୋଧୀମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ ।
ଦେଵୈରପି ଵିସୃଷ୍ଟାନି ଶସ୍ତ୍ରାଣ୍ଯସ୍ଯ ମହୀପତେ। ନ ରୁଜଂ ଜନଯିଷ୍ଯନ୍ତି ଗିରେରିଵ ନଦୀରଯାଃ
ଦେବତାମାନେ ଯେଉଁ ଅସ୍ତ୍ର ଛାଡ଼ିବେ, ଏହି ରାଜାଙ୍କୁ କିଛି କ୍ଷତି କରିପାରିବେ ନାହିଁ, ଯେପରି ନଦୀର ଜଳ ପାହାଡ଼କୁ କିଛି କରିପାରେ ନାହିଁ ।
ସର୍ଵମୂର୍ଧାଭିଷିକ୍ତାନାମେଵ ମୂର୍ଧ୍ନି ଜ୍ଵଲିଷ୍ଯତି। ପ୍ରଭାହରୋଽଯଂ ସର୍ଵେଷାଂ ଜ୍ଯୋତିଷାମିଵ ଭାସ୍କରଃ
ସମସ୍ତ ମୁଣ୍ଡରେ ଅଭିଷିକ୍ତ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଏହିଁ ଚମକିବେ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଆଲୋକ ଦେଇ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ ।
ଏନମାସାଦ୍ଯ ରାଜାନଃ ସମୃଦ୍ଧବଲଵାହନାଃ। ଵିନାଶମୁପଯାସ୍ଯନ୍ତି ଶଲଭା ଇଵ ପାଵକମ୍
ବଡ଼ ବଡ଼ ସେନା ଓ ଧନ-ସମ୍ପତି ଥିବା ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଆସି, ପୋକା ଅଗ୍ନିରେ ପଡ଼ି ନଶ୍ଟ ହେବା ପରି, ସେମାନେ ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ ।
ଏଷ ଶ୍ରିଯଃ ସମୁଦିତାଃ ସର୍ଵରାଜ୍ଞାଂ ଗ୍ରହୀଷ୍ଯତି। ଵର୍ଷାସ୍ଵିଵୋଦୀର୍ଣଜଲା ନଦୀର୍ନଦନଦୀପତିଃ
ଏହି ଶ୍ରୀସମ୍ପନ୍ନ ରାଜା ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ଧନ-ଐଶ୍ୱର୍ଯ୍ୟ ନେଇନେବେ, ଯେପରି ବର୍ଷାକାଳରେ ନଦୀପତି ନଦୀମାନଙ୍କ ଜଳ ଉଠାଇନେଇଥାଏ ।
ଏଷ ଧାରଯିତ ସମ୍ଯକ୍ଚାତୁର୍ଵର୍ଣ୍ଯଂ ମହାବଲଃ। ଶୁଭାଂ ଶୁଭଵତୀଂ ସ୍ଫୀତାଂ ସର୍ଵସସ୍ଯଧରାଂ ଧରାମ୍
ଏହି ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାରିବର୍ଣ୍ଣ ବ୍ୟବସ୍ଥାକୁ ଭଲଭାବେ ରକ୍ଷା କରିବେ । ତାଙ୍କ ଶାସନରେ ଭୂମି ଶୁଭ୍ର, ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ସମୃଦ୍ଧିଶାଳୀ ହେବ ।
ଅସ୍ଯାଜ୍ଞାଵଶଗାଃ ସର୍ଵେ ଭଵିଷ୍ଯନ୍ତି ନରାଧିପାଃ। ସର୍ଵଭୂତାତ୍ମଭୂତସ୍ଯ ଵାଯୋରିଵ ଶରୀରିଣଃ
ସମସ୍ତ ରାଜା ତାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ଚାଲିବେ, ଯେପରି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ ବାୟୁଙ୍କ ଆଧୀନ ରହନ୍ତି, କାରଣ ବାୟୁ ସମସ୍ତଙ୍କ ଆତ୍ମା ।
ଏଷ ରୁଦ୍ରଂ ମହାଦେଵଂ ତ୍ରିପୁରାନ୍ତକରଂ ହରମ୍। ସର୍ଵଲୋକେଷ୍ଵତିବଲଃ ସାକ୍ଷାଦ୍ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯତି ମାଗଧଃ
ଏହି ମାଗଧ ନିଜ ଚକ୍ଷୁରେ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ତିନିପୁର ନାଶକ, ମହାଦେବ ହରଙ୍କୁ ଦେଖିବେ।
ଏଵଂ ବ୍ରୁଵନ୍ନେଵ ମୁନିଃ ସ୍ଵକାର୍ଯମିଵ ଚିନ୍ତଯନ୍। ଵିସର୍ଜଯାମାସ ନୃପଂ ବୃହଦ୍ରଥମଥାରିହନ୍
ଏପରି କହି, ମୁନି ନିଜ କାମ ଭାବି, ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ।
ପ୍ରଵିଶ୍ଯ ନଗରୀଂ ଚାପି ଜ୍ଞାତିସମ୍ବନ୍ଧିଭିର୍ଵୃତଃ। ଅଭିଷିଚ୍ଯ ଜରାସନ୍ଧଂ ମଗଧାଧିପତିସ୍ତଦା
ତାପରେ, ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ମାଗଧର ମହାରାଜା ବୃହଦ୍ରଥ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ।
ବୃହଦ୍ରଥୋ ନରପତିଃ ପରାଂ ନିର୍ଵୃତିମାଯଯୌ। ଅଭିଷିକ୍ତେ ଜରାସନ୍ଧେ ତଦା ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥଃ। ପତ୍ନୀଦ୍ଵଯେନାନୁଗତସ୍ତପୋଵନଚରୋଽଭଵତ୍
ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଅଭିଷେକ ହେବା ପରେ, ରାଜା ବୃହଦ୍ରଥ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ସେ ଦୁଇଜଣୀ ପତ୍ନୀ ସହ ବନବାସୀ ହେଇ ତପୋବନକୁ ଗଲେ।
ତତୋ ଵନସ୍ଥେ ପିତରି ମାତୃଭ୍ଯାଂ ସହ ଭାରତ। ଜରାସନ୍ଧଃ ସ୍ଵଵୀର୍ଯେଣ ପାର୍ଥିଵାନକରୋଦ୍ଵଶେ
ପିତା ବନରେ ଦୁଇ ମାଆ ସହ ବସିଥିବା ବେଳେ, ଜରାସନ୍ଧ ନିଜ ଶକ୍ତିରେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ, ହେ ଭାରତ।
ଅଥ ଦୀର୍ଘସ୍ଯ କାଲସ୍ଯ ତପୋଵନଚରୋ ନୃପଃ। ସଭାର୍ଯଃ ସ୍ଵର୍ଗମଗମତ୍ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ବୃହଦ୍ରଥଃ
ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ବୃହଦ୍ରଥ ତପୋବନରେ ଦୁଇଜଣୀ ସ୍ତ୍ରୀ ସହ ତପସ୍ୟା କରି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ।
ଜରାସନ୍ଧୋଽପି ନୃପତିର୍ଯଥୋକ୍ତଂ କୌଶିକେନ ତତ୍। ଵରପ୍ରଦାନମଖିଲଂ ପ୍ରାପ୍ଯ ରାଜ୍ଯମପାଲଯତ୍
ଏବଂ ଜରାସନ୍ଧ ରାଜା, କୌଶିକଙ୍କ କଥା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ, ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କଲେ।
ହତେ ଚୈଵ ମଯା କଂସେ ସହଂସଡିଭିକେ ତଦା। ଜରାସନ୍ଧସ୍ଯ ଦୁହିତା ରୋଦତେ ପାର୍ଶ୍ଵତଃ ପିତୁଃ। ଜାତୋ ଵୈ ଵୈରନିର୍ବନ୍ଧୋ ମଯାସୀତ୍ତତ୍ର ଭାରତ
ମୁଁ କଂସ ଓ ତାଙ୍କ ସହଓଧିକାରୀମାନେ ମିଶି ହତ୍ୟା କରିଥିଲି, ତାପରେ ଜରାସନ୍ଧଙ୍କ ଝିଅ ତାଙ୍କ ପିତା ପାଖରେ ବସି କାନ୍ଦିଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ଆମ ମଧ୍ୟରେ ଶତ୍ରୁତା ଦୃଢ଼ ହେଲା, ହେ ଭାରତ।