ପଲାଶାନାଂ ଶତଂ ଜ୍ଞେଯଂ ଶତଂ କାଶକୁଶାଦଯଃ। ଶାନ୍ତନୁଶ୍ଚୈଵ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ପାଣ୍ଡୁଶ୍ଚୈଵ ପିତା ତଵ
ଶତମାନେ ପଳାଶ, ଶତମାନେ କାଶକୁଶ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ଏବଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ର, ଶାନ୍ତନୁ ଓ ତୁମର ପିତା ପାଣ୍ଡୁ।
ଉଶଙ୍ଗଵଃ ଶତରଥୋ ଦେଵରାଜୋ ଜଯଦ୍ରଥଃ। ଵୃଷଦର୍ଭଶ୍ଚ ରାଜର୍ଷିର୍ବୁଦ୍ଧିମାନ୍ସହମନ୍ତ୍ରିଭିଃ
ଉଶଙ୍ଗବ, ଶତରଥ, ଦେବରାଜ, ଜୟଦ୍ରଥ ଓ ରାଜା ଋଷି ବୃଷଦର୍ଭ, ଯିଏ ବୁଦ୍ଧିମାନ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ।
ଅଥାପରେ ସହସ୍ରାଣି ଯେ ଗତାଃ ଶସବିନ୍ଦଵଃ। ଇଷ୍ଟ୍ଵାଽଶ୍ଵମେଧୈର୍ବହୁଭିର୍ମହଦ୍ଭିର୍ଭୂରିଦକ୍ଷିଣୈଃ
ଏହାପରେ ଅନ୍ୟ ହଜାର ଶଶବିନ୍ଦୁମାନେ, ଯେମାନେ ବହୁ ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଥିଲେ ଏବଂ ବହୁ ଦାନ ଦେଇଥିଲେ।
ଏତେ ରାଜର୍ଷଯଃ ପୁଣ୍ଯାଃ କୀର୍ତିମନ୍ତୋ ବହୁଶ୍ରୁତାଃ। ତସ୍ଯାଂ ସଭାଯାଂ ରାଜେନ୍ଦ୍ର ଵୈଵସ୍ଵତମୁପାସତେ
ଏହିମାନେ ହେଉଛନ୍ତି ପୁଣ୍ୟବାନ୍, କୀର୍ତ୍ତିଶାଳୀ ଓ ବହୁଶ୍ରୁତ ରାଜା ଋଷିମାନେ, ଯେମାନେ ସେଇ ସଭାରେ ଭାଇବସ୍ବତଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଅଗସ୍ତ୍ଯୋଽଥ ମତଙ୍ଗଶ୍ଚ କାଲୋ ମୃତ୍ଯୁସ୍ତଥୈଵ ଚ। ଯଜ୍ଵାନଶ୍ଚୈଵ ସିଦ୍ଧାଶ୍ଚ ଯେ ନ ଯୋଗଶରୀରିଣଃ
ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ମତଙ୍ଗ, କାଳ, ମୃତ୍ୟୁ, ଯଜ୍ଞ କରୁଥିବା ଏବଂ ସିଦ୍ଧମାନେ, ଯେମାନେ ଯୋଗ ଶରୀର ନାହାନ୍ତି।
ଅଗ୍ନିଷ୍ଵାତ୍ତାଶ୍ଚ ପିତରଃ ଫେନପାଶ୍ଵୋଷ୍ମପାଶ୍ଚ ଯେ। ସୁଧାଵନ୍ତୋ ବର୍ହିଷଦୋ ମୂର୍ତିମନ୍ତସ୍ତଥାଽପରେ
ଅଗ୍ନିଷ୍ୱାତ୍ତ ପିତୃମାନେ, ଫେନପାଶ୍ୱ, ଉଷ୍ମପା, ଅମୃତ ପାନ କରୁଥିବାମାନେ, ବର୍ହିଷଦ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ମୂର୍ତ୍ତିଧାରୀମାନେ।
କାଲଚକ୍ରଂ ଚ ସାକ୍ଷାଚ୍ଚ ଭଗଵାନ୍ହଵ୍ଯଵାହନଃ। ନରା ଦୁଷ୍କୃତକର୍ମାଣୋ ଦକ୍ଷିଣାଯନମୃତ୍ଯଵଃ
କାଳଚକ୍ର ସ୍ୱୟଂ, ପବିତ୍ର ହବ୍ୟବାହନ, ଦୁଷ୍କର୍ମ କରୁଥିବା ମଣିଷ ଓ ଦକ୍ଷିଣାୟନରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରୁଥିବାମାନେ।
କାଲସ୍ଯ ନଯନେ ଯୁକ୍ତା ଯମସ୍ଯ ପୁରୁପାଶ୍ଚ ଯେ। ତସ୍ଯାଂ ଶିଂଶୁପପାଲାଶାସ୍ତଥା କାଶକୁଶାଦଯଃ
କାଳଙ୍କୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରୁଥିବାମାନେ, ଯମଙ୍କ ଅନେକ ପାଶଧାରୀ, ଏବଂ ସେଇ ସଭାରେ ଶିଂଶୁପ, ପଳାଶ, କାଶକୁଶ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ।
ଉପାସତେ ଧର୍ମରାଜଂ ମୂର୍ତିମନ୍ତୋ ଜନାଧିପ। ଏତେ ଚାନ୍ଯେ ଚ ବହଵଃ ପିତୃରାଜସଭାସଦଃ। ନ ଶକ୍ଯାଃ ପରିସଙ୍ଖ୍ଯାତୁଂ ନାମଭିଃ କର୍ମଭିସ୍ତଥା
ସେମାନେ ଧର୍ମରାଜଙ୍କୁ ମୂର୍ତ୍ତିରେ ପୂଜନ୍ତି, ମଣିଷଙ୍କ ରାଜାମାନେ; ଏମିତି ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ପିତୃରାଜଙ୍କ ସଭାସଦସ୍ୟ, ଯାହାଙ୍କୁ ନାମ କିମ୍ବା କର୍ମ ଦ୍ୱାରା ଗଣନା କରିହେବ ନାହିଁ।
ଅସମ୍ବାଧା ହି ସା ପାର୍ଥ ରମ୍ଯା କାମଗମା ସଭା। ଦୀର୍ଘକାଲଂ ତପସ୍ତପ୍ତ୍ଵା ନିର୍ମିତା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା
ହେ ପାର୍ଥ, ସେଇ ସଭା ବିସ୍ତୃତ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଓ ଇଚ୍ଛାପୂରଣ କରୁଥିବା, ଯାହା ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଦୀର୍ଘ ସମୟ ତପସ୍ୟା କରି ତିଆରି କରିଥିଲେ।
ଜ୍ଵଲନ୍ତୀ ଭାସମାନା ଚ ତେଜସା ସ୍ଵେନ ଭାରତ। ତାମୁଗ୍ରତପସୋ ଯାନ୍ତି ସୁଵ୍ରତାଃ ସତ୍ଯଵାଦିନଃ
ଓ ଭାରତ, ନିଜ ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ଯେଉଁମାନେ କଠିନ ତପସ୍ୟା କରନ୍ତି, ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ସତ୍ୟବାଦୀ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି।
ଶାନ୍ତାଃ ସନ୍ଯାସିନଃ ଶୁଦ୍ଧାଃ ପୂତାଃ ପୁଣ୍ଯେନ କର୍ମଣା। ସର୍ଵେ ଭାସ୍ଵରଦେହାଶ୍ଚ ସର୍ଵେ ଚ ଵିରଜୋମ୍ବରାଃ
ସେମାନେ ଶାନ୍ତ, ସନ୍ନ୍ୟାସୀ, ପବିତ୍ର ଓ ନିଷ୍କଳଙ୍କ, ନିଜର ଶୁଭ କର୍ମରେ ପବିତ୍ରତା ପାଇଛନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କ ଦେହ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଓ ପୋଷାକ ନିର୍ମଳ।
ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦାଶ୍ଚିତ୍ରମାଲ୍ଯାଃ ସର୍ଵେ ଜ୍ଵଲିତକୁଣ୍ଡଲାଃ। ସୁକୃତୈଃ କର୍ମଭିଃ ପୁଣ୍ଯୈଃ ପାରିବର୍ହୈଶ୍ଚ ଭୂଷିତାଃ
ସେମାନେ ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପମାଳା ପିନ୍ଧିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତଙ୍କ କାନରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ କୁଣ୍ଡଳ ଅଛି, ସେମାନେ ନିଜର ଶୁଭ କର୍ମ ଓ ଅଲଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।
ଗନ୍ଧର୍ଵାଶ୍ଚ ମହାତ୍ମାନଃ ସଙ୍ଘଶଶ୍ଚାପ୍ସରୋଗଣାଃ। ଵାଦିତ୍ରଂ ନୃତ୍ତଗୀତଂ ଚ ହାସ୍ଯଂ ଲାସ୍ଯଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ସେଠାରେ ମହାତ୍ମା ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ଦଳେ ଦଳେ ଅଛନ୍ତି; ସଙ୍ଗୀତ, ନୃତ୍ୟ, ଗୀତ, ହାସ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରଦର୍ଶନ ସବୁଠି ଚାଲିଛି।
ପୁଣ୍ଯାଶ୍ଚ ଗନ୍ଧାଃ ଶବ୍ଦାଶ୍ଚ ତସ୍ଯାଂ ପାର୍ଥ ସମନ୍ତତଃ। ଦିଵ୍ଯାନି ଚୈଵ ମାଲ୍ଯାନି ଉପତିଷ୍ଠନ୍ତି ନିତ୍ଯଶଃ
ଓ ପାର୍ଥ, ସେଠାରେ ସବୁଦିଗରେ ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ଓ ଶବ୍ଦ ଅଛି; ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପମାଳା ସଦା ଉପସ୍ଥିତ।
ଶତଂ ଶତସହସ୍ରାଣି ଧର୍ମିଣାଂ ତଂ ପ୍ରଜେଶ୍ଵରମ୍। ଉପାସତେ ମହାତ୍ମାନଂ ରୂପଯୁକ୍ତା ମନସ୍ଵିନଃ
ଶତ ଶତ ହଜାର ଧର୍ମିକ ଓ ମନୋବଳ ଥିବା ଲୋକେ ସେ ମହାତ୍ମା ପ୍ରଜାପତିଙ୍କୁ ଭଜନ୍ତି।
ଈଦୃଶୀ ସା ସଭା ରାଜନ୍ପିତୃରାଜ୍ଞୋ ମହାତ୍ମନଃ। ଵରୁଣସ୍ଯାପି ଵକ୍ଷ୍ଯାମି ସଭାଂ ପୁଷ୍କରମାଲିନୀମ୍
ହେ ରାଜା, ଏହିପରି ହେଉଛି ପିତୃପତିଙ୍କର ମହାତ୍ମା ସଭା; ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ବରୁଣଙ୍କର ପଦ୍ମମାଳା ସଭା ବିଷୟରେ କହିବି।
ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସଭା ଦିଵ୍ଯା ଵରୁଣସ୍ଯାମିତପ୍ରଭା। ପ୍ରମାଣେନ ଯଥା ଯାମ୍ଯା ଶୁଭପ୍ରାକାରତୋରଣା
ହେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବରୁଣଙ୍କର ଦିବ୍ୟ ସଭା ଅସୀମ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତାର ଅଧିକାରୀ, ଯାହା ଆକାରରେ ଯମଙ୍କ ସଭା ସମାନ, ଶୁଭ ପ୍ରାଚୀର ଓ ଦ୍ୱାର ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ଅନ୍ତଃ ସଲିଲମାସ୍ଥାଯ ଵିହିତା ଵିଶ୍ଵକର୍ମଣା। ଦିଵ୍ଯୈ ରତ୍ନମଯୈର୍ଵୃକ୍ଷୈଃ ଫଲପୁଷ୍ପପ୍ରଦୈର୍ଯୁତା
ସେ ସଭା ଜଳର ମଧ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ତିଆରି, ଦିବ୍ୟ ମଣିମାଣିକ୍ୟର ଗଛ ଓ ଫୁଲ ଫଳ ଧରିଥିବା ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ।
ନୀଲପୀତୈଃ ସିତାଃ ଶ୍ଯାମୈଃ ସିତୈର୍ଲୋହିତକୈରପି। ଅଵତାନୈସ୍ତଥା ଗୁଲ୍ମୈର୍ମଞ୍ଜରୀଜାଲଧାରିଭିଃ
ନୀଳ ଓ ପିତ, ଧଳା ଓ କଳା, ଧଳା ଓ ଲାଲ, ଏମିତି ରଙ୍ଗର ଗଛ ଓ ଝୁଲିଥିବା ଗୁଛ ଓ ମଞ୍ଜରୀ ଥିବା ଝାଡ଼ି।
ତଥା ଶକୁନଯସ୍ତସ୍ଯାଂ ଵିଚିତ୍ରା ମଧୁରସ୍ଵରାଃ। ଅନିର୍ଦେଶ୍ଯା ଵପୁଷ୍ମନ୍ତଃ ଶତଶୋଽଥ ସହସ୍ରଶଃ
ସେଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମିଠା ସ୍ୱର ଥିବା ପକ୍ଷୀ, ଅନୁପମ ଆକୃତିରେ, ଶତେ ଶତେ ହଜାରେ ହଜାରେ ଅଛନ୍ତି।
ସା ସଭା ସୁଖସଂସ୍ପର୍ଶା ନ ଶୀତା ନ ଚ ଧର୍ମଦା। ଵେଶ୍ମାସନଵତୀ ରମ୍ଯା ସିତା ଵରୁଣପାଲିତା
ସେ ସଭା ସ୍ପର୍ଶରେ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ନ ଥଣ୍ଡା ନ ଗରମ; ଘର ଓ ଆସନ ଥିବା, ରମ୍ୟ ଓ ଧଳା, ବରୁଣଙ୍କ ରକ୍ଷାରେ ଅଛି।
ଯସ୍ଯାମାସ୍ତେ ସ ଵରୁଣୋ ଵାରୁଣ୍ଯା ଚ ସମନ୍ଵିତଃ। ଦିଵ୍ଯରତ୍ନାମ୍ବରଧରୋ ଦିଵ୍ଯାଭରଣଭୂଷିତଃ
ସେଠାରେ ବରୁଣ ତାଙ୍କର ସହଧର୍ମିଣୀ ବାରୁଣୀ ସହ ବସନ୍ତି, ଦିବ୍ୟ ମଣି ଓ ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ଅଲଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ।
?ଦ୍ଵିତୀଯେନ ତୁ ନାମ୍ନା ଵୈ ଗୌରୀତି ଭୁଵି ଵିଶ୍ରୁତା। ପତ୍ନ୍ଯା ସଵରୁଣୋ ଦେଵଃ ପ୍ରମୋଦତି ସୁଖୀ ସୁଖମ୍
ତାଙ୍କର ଦ୍ୱିତୀୟ ପତ୍ନୀ, ଯିଏ ଭୂମିରେ ଗୌରୀ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ସହ ବରୁଣ ଦେବତା ଆନନ୍ଦରେ ରହନ୍ତି।
ସ୍ରଗ୍ଵିଣୋ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାଶ୍ଚ ଦିଵ୍ଯଗନ୍ଧାନୁଲେପନାଃ। ଆଦିତ୍ଯାସ୍ତତ୍ର ଵରୁଣଂ ଜଲେଶ୍ଵରମୁପାସତେ
ଦିବ୍ୟ ପୁଷ୍ପମାଳା ପିନ୍ଧି, ଦିବ୍ୟ ସୁଗନ୍ଧ ଲଗାଇ, ଆଦିତ୍ୟମାନେ ସେଠାରେ ଜଳର ଦେବତା ବରୁଣଙ୍କୁ ପୂଜନ୍ତି।
ଵାସୁକିସ୍ତକ୍ଷକଶ୍ଚୈଵ ନାଗଶ୍ଚୈରାଵତସ୍ତଥା। କୃଷ୍ଣଶ୍ଚ ଲୋହିତଶ୍ଚୈଵ ପଦ୍ମଶ୍ଚିତ୍ରଶ୍ଚ ଵୀର୍ଯଵାନ୍
ବାସୁକି, ତକ୍ଷକ, ନାଗ ଏଇରାବତ, କୃଷ୍ଣ, ଲୋହିତ, ପଦ୍ମ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଚିତ୍ର ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
କମ୍ବଲାଶ୍ଵତରୌ ନାଗୌ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରବଲାହକୌ। ମଣିମାନ୍କୁଣ୍ଡଧାରଶ୍ଚ କର୍କୋଟକଧନଞ୍ଜଯୌ
କମ୍ବଳ ଓ ଅଶ୍ୱତର, ନାଗ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ବଳାହକ, ମଣିମାନ୍, କୁଣ୍ଡଧାର, କର୍କୋଟକ ଓ ଧନଞ୍ଜୟ।
ପାଣିମାନ୍କୁଣ୍ଡଧାରଶ୍ଚ ବଲଵାନ୍ପୃଥିଵୀପତେ। ପ୍ରହ୍ରାଦୋ ମୁଷିକାଦଶ୍ଚ ତଥୈଵ ଜନମେଜଯଃ
ପାଣିମାନ୍, କୁଣ୍ଡଧାର, ବଳଶାଳୀ ପ୍ରହ୍ରାଦ, ମୂଷିକାଦ ଓ ଏଭଳି ଜନମେଜୟ ସେଠାରେ ଅଛନ୍ତି।
ପତାକିନୋ ମଣ୍ଡଲିନଃ ଫଣଵନ୍ତଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ। ` ଅର୍ଥୋ ଧର୍ମଶ୍ଚ କାମଶ୍ଚ ଵସୁଃ କପିଲ ଏଵ ଚ
ଚାରିପାଖରେ ପତାକାଧାରୀ, ମଣ୍ଡଳରେ ବସିଥିବା ଓ ଫଣା ଦେଖାଉଥିବା ସର୍ପମାନେ ଥିଲେ; ସେଠି ଅର୍ଥ, ଧର୍ମ, କାମ, ବସୁ ଓ କପିଳା ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ଅନନ୍ତଶ୍ଚ ମହାନାଗୋ ଯଂ ଦୃଷ୍ଟ୍ଵା ଜଲଜେଶ୍ଵରଃ। ଅଭ୍ଯର୍ଚଯତି ସତ୍କାରୈରାସନେନ ଚ ତଂ ଵିଭୁଃ
ସେଠି ମହାନାଗ ଅନନ୍ତ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ଯାହାକୁ ଦେଖି ଜଳର ଦେବତା ସମ୍ମାନ ସହିତ ଆସନ ଦେଇ ପୂଜା କରନ୍ତି।