ତାଂ ସ୍ମ ତତ୍ର ମଯେନୋକ୍ତା ରକ୍ଷନ୍ତି ଚ ଵହନ୍ତି ଚ। ସଭାମଷ୍ଟୌ ସହସ୍ରାଣି କିଙ୍କରା ନାମ ରାକ୍ଷସାଃ
ସେଠି ମୟାଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ, ଆଠ ହଜାର ରାକ୍ଷସ ନାମକ ସେବକମାନେ ସେଇ ସଭାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତି ଓ ସେବା କରନ୍ତି।
ଅନ୍ତରିକ୍ଷଚରା ଘୋରା ମହାକାଯା ମହାବଲାଃ। ରକ୍ତାକ୍ଷାଃ ପିଙ୍ଗଲାକ୍ଷାଶ୍ଚ ଶୁକ୍ତିକର୍ଣାଃ ପ୍ରହାରିଣଃ
ସେମାନେ ଆକାଶରେ ଚଳାଯାନ୍ତି, ଭୟଙ୍କର, ବଡ଼ ଦେହ ଓ ବଡ଼ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଲାଲ ଓ ପିଙ୍ଗଳ ଆଖି, ଶଙ୍ଖ ଭଳି କାନ, ଯୁଦ୍ଧରେ ପ୍ରବୀଣ।
ତସ୍ଯାଂ ସଭାଯାଂ ନଲିନୀଂ ଚକାରାପ୍ରତିମାଂ ମଯଃ। ଵୈଦୂର୍ଯପତ୍ରଵିତତାଂ ମଣିନାଲମଯାମ୍ବୁଜାମ୍
ସେଇ ସଭାରେ ମାୟା ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ପଦ୍ମପୋଖରୀ ତିଆରି କଲେ, ଯାହାର ପତ୍ର ହେଉଛି ବୈଦୂର୍ୟ ରତ୍ନରୁ, ଏବଂ ପଦ୍ମ ଓ ତାଙ୍କର ଡାଣ୍ଡି ମାଣିକ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ତିଆରି।
ପଦ୍ମସୌଗନ୍ଧିକଵତୀଂ ନାନାଦ୍ଵିଜଗଣାଯୁତାମ୍। ପୁଷ୍ପିତୈଃ ପଙ୍କଜୈଶ୍ଚିତ୍ରାଂ କୂର୍ମୈର୍ମତ୍ସ୍ଯୈଶ୍ଚ କାଞ୍ଚନୈଃ। ଚିତ୍ରସ୍ଫଟିକସୋପାନାଂ ନିଷ୍ପଙ୍କସଲିଲାଂ ଶୁଭାମ୍
ସେଇ ପୋଖରୀରୁ ପଦ୍ମ ଓ ସୌଗନ୍ଧିକ ଫୁଲର ଘ୍ରାଣ ଆସୁଥିଲା, ଅନେକ ପ୍ରକାର ପକ୍ଷୀ ତାହାରେ ଘୁରୁଥିଲେ, ଫୁଲିଥିବା ପଦ୍ମ, ସୁନା ତାରା ଓ ମାଛ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ, ଚମତ୍କାର କ୍ରିଷ୍ଟାଳ ଶିଢ଼ି ଓ ପ୍ରସ୍ତର ଜଳ ନିର୍ମଳ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲା।
ମନ୍ଦାନିଲସମୁଦ୍ଧୂତାଂ ମୁକ୍ତାବିନ୍ଦୁଭିରାଚିତାମ୍। ମହାମଣିଶିଲାପଟ୍ଟବଦ୍ଧପର୍ଯନ୍ତଵେଦିକାମ୍
ମଧୁର ପବନରେ ପୋଖରୀର ଜଳ ହଲକା ହଲକା ହଲିଯାଉଥିଲା, ମୁକ୍ତା ମଣିର ଫୁଟିକା ଛିଟିଯାଇଥିଲା, ତାହାର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବଡ଼ ବଡ଼ ରତ୍ନ ପଥରର ଚଉକି ଲାଗିଥିଲା।
ମଣିରତ୍ନଚିତାଂ ତାଂ ତୁ କେଚିଦଭ୍ଯେତ୍ଯ ପାର୍ଥିଵାଃ। ଦୃଷ୍ଟ୍ଵାପି ନାଭ୍ଯଜାନନ୍ତ ତେଽଜ୍ଞାନାତ୍ପ୍ରପତନ୍ତ୍ଯୁତ
କିଛି ରାଜା, ଏହି ରତ୍ନରେ ଶୋଭିତ ପୋଖରୀ ପାଖକୁ ଆସି, ଦେଖିଲେ ମଧ୍ୟ ଏହା କୃତ୍ରିମ ବୋଲି ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ, ଅଜ୍ଞାନରେ ତାହାରେ ପଡ଼ିଯାଉଥିଲେ।
ତାଂ ସଭାମଭିତୋ ନିତ୍ଯଂ ପୁଷ୍ପଵନ୍ତୋ ମହାଦ୍ରୁମାଃ। ଆସନ୍ନାନାଵିଧା ଲୋଲାଃ ଶୀତଚ୍ଛାଯା ମନୋରମାଃ
ସେଇ ସଭାର ଚାରିପାଖରେ ସଦା ବଡ଼ ବଡ଼ ଫୁଲ ଲଗା ଗଛ ରହିଥିଲା, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର, ହଲକା ହଲକା ହଲୁଥିଲେ, ଢେର ଠଣ୍ଡା ଛାୟା ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ।
କାନନାନି ସୁଗନ୍ଧୀନି ପୁଷ୍କରିଣ୍ଯଶ୍ଚ ସର୍ଵଶଃ। ହଂସକାରଣ୍ଡଵୋପେତାଶ୍ଚକ୍ରଵାକୋପଶୋଭିତାଃ
ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ସୁଗନ୍ଧିତ ବନ ଓ ପଦ୍ମପୋଖରୀ ଥିଲା, ହଂସ, କାରଣ୍ଡବ ଓ ଚକ୍ରବାକ ପକ୍ଷୀ ତାହାରେ ଘୁରୁଥିଲେ।
ଜଲଜାନାଂ ଚ ପଦ୍ମାନାଂ ସ୍ଥଲଜାନାଂ ଚ ସର୍ଵଶଃ। ମାରୁତୋ ଗନ୍ଧମାଦାଯ ପାଣ୍ଡଵାନ୍ସ୍ମ ନିଷେଵତେ
ପୋଖରୀର ଓ ଭୂମିର ସମସ୍ତ ପଦ୍ମ ଫୁଲର ସୁଗନ୍ଧ ବାୟୁ ଉଠାଇ ନେଇ, ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲା।
ଈଦୃଶୀଂ ତାଂ ସଭାଂ କୃତ୍ଵା ମାସୈଃ ପରିଚତୁର୍ଦଶୈଃ। ନିଷ୍ଠିତାଂ ଧର୍ମରାଜାଯ ମଯୋ ରାଜନ୍ନ୍ଯଵେଦଯତ୍
ଏପରି ସୁନ୍ଦର ସଭା ଚୌଦ ମାସରେ ତିଆରି କରି, ମାୟା ତାହାର ସମାପ୍ତି ବିଷୟରେ ଧର୍ମରାଜ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ।
ତାଂ ତୁ କୃତ୍ଵା ସଭାଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠାଂ ମଯଶ୍ଚାର୍ଜୁନମବ୍ରଵୀତ୍। ଭୂତାନାଂ ଚ ମହାଵୀର୍ଯୋ ଧ୍ଵଜାଗ୍ରେ କିଙ୍କରୋ ଗଣଃ
ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସଭା ତିଆରି କରି, ମାୟା ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧ୍ୱଜର ଶିରେ ତାଙ୍କର ସେବକ ଓ ଗଣ ଥିଲେ।
ତଵ ଵିଷ୍ଫାରଘୋଷେଣ ମେଘଵନ୍ନିନଦିଷ୍ଯତି। ଅଯଂ ହି ସୂର୍ଯସଙ୍କାଶୋ ଜ୍ଵଲନସ୍ଯ ରଥୋ ମହାନ୍।। 2
ତୁମର ଧନୁଷ ତାଣିବାର ଶବ୍ଦରେ ଆକାଶ ଗଞ୍ଜିଉଥିବ, କାରଣ ଏଠାରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଅଗ୍ନିର ବଡ଼ ରଥ ଅଛି।
ଇମେ ଚ ଦିଵିଜାଃ ଶ୍ଵେତା ଵୀର୍ଯଵନ୍ତୋ ହଯୋତ୍ତମାଃ। ମାଯାମଯଃ କୃତୋ ହ୍ଯେଷ ଧ୍ଵଜୋ ଵାନରଲକ୍ଷଣଃ
ଏଠି ଦେବମାନେ ଦେଇଥିବା ଧଳା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା ଅଛି; ଏହି ଧ୍ୱଜ ମାୟାରେ ତିଆରି, ବାନର ଚିହ୍ନ ଥିବା।
ଅସଜ୍ଜମାନୋ ଵୃକ୍ଷେଷୁ ଧୂମକେତୁରିଵୋଚ୍ଛ୍ରିତଃ। ବହୁଵର୍ଣଂ ହି ଲକ୍ଷ୍ଯେତ ଧ୍ଵଜଂ ଵାନରଲକ୍ଷଣମ୍
ଏହି ଧ୍ୱଜ ଗଛରେ ଅଟକେ ନାହିଁ, ଧୂମ ଚିହ୍ନ ଧ୍ୱଜ ପରି ଉଚ୍ଚରେ ଉଠିଥାଏ; ବାନର ଚିହ୍ନ ଧ୍ୱଜ ଅନେକ ରଙ୍ଗରେ ଦେଖାଯିବ।
ଧ୍ଵଜୋତ୍କଟଂ ହ୍ଯନଵମଂ ଯୁଦ୍ଧେ ଦ୍ରକ୍ଷ୍ଯସି ଵିଷ୍ଠିତମ୍। ଏଵ ଵୀରଃ ସଵ୍ଯସାଚିନ୍ଧ୍ଵଜସ୍ଯାନ୍ତେ ଭଵିଷ୍ଯତି
ଯୁଦ୍ଧରେ ଏହି ଧ୍ୱଜ ଉଚ୍ଚ ଓ ଅପୂର୍ବ ଭାବେ ଦେଖିବ, ଏହା ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦାଉଁଥିବ; ଏଭଳି, ବାମ ହାତର ଧନୁର୍ଧର ଧ୍ୱଜର ଶେଷରେ ରହିବେ।
ଇତ୍ଯୁକ୍ତ୍ଵାଽଽଲିଙ୍ଗ୍ଯ ଵୀଭତ୍ସୁଂ ଵିସୃଷ୍ଟଃ ପ୍ରଯଯୌ ମଯଃ
ଏଭଳି କହି, ବୀଭତ୍ସୁଙ୍କୁ (ଅର୍ଜୁନ) ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ମାୟା ବିଦାୟ ନେଲେ।
ତତଃ ପ୍ରଵେଶନଂ ତସ୍ଯାଂ ଚକ୍ରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଃ। ଅଯୁତଂ ଭୋଜଯିତ୍ଵା ତୁ ବ୍ରାହ୍ମଣାନାଂ ନରାଧିପଃ
ତାପରେ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ସେଇ ସଭାରେ ପ୍ରବେଶ ଉତ୍ସବ କଲେ, ଦଶ ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଭୋଜନ କରାଇ, ନରପତି—
ସାଜ୍ଯେନ ପାଯସେନୈଵ ମଧୁନା ମିଶ୍ରିତେନ ଚ। ଭକ୍ଷ୍ଯୈର୍ମୂଲୈଃ ଫଲୈଶ୍ଚୈଵ ମାଂସୈର୍ଵାରାହହାରିଣୈଃ। କୃସରେଣାଥ ଜୀଵନ୍ତ୍ଯା ହଵିଷ୍ଯେଣ ଚ ସର୍ଵଶଃ
ଘିଅ ଓ ମଧୁ ମିଶା ଖିର, ମୂଳ, ଫଳ, ବନ୍ଦର ଓ ହରିଣ ମାଂସ, କୃସର, ଜୀବନ୍ତୀ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ହବିଷ୍ୟ ଦେଇ—
ମାଂସପ୍ରକାରୈର୍ଵିଵିଧୈଃ ଖାଦ୍ଯୈଶ୍ଚାପି ତଥା ନୃପ। ଚୋଷ୍ଯୈଶ୍ଚ ଵିଵିଧୈ ରାଜନ୍ପେଯୈଶ୍ଚ ବହୁଵିସ୍ତରୈଃ
ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ ତିଆରି ଖାଦ୍ୟ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଚବାଇବା ଓ ପିଇବା ଜିନିଷ ଭଳି ଭଳି ଦେଇ, ରାଜା—
ଅହତୈଶ୍ଚୈଵ ଵାସୋଭିର୍ମାଲ୍ଯୈରୁଚ୍ଚାଵଚୈରପି। ତର୍ପଯାମାସ ଵିପ୍ରେନ୍ଦ୍ରାନ୍ନାନାଦିଗ୍ଭ୍ଯଃ ସମାଗତାନ୍
ସୁନ୍ଦର ଓ ସାଧାରଣ ବସ୍ତ୍ର, ମାଳା ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ଆସିଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କଲେ।
ଦଦୌ ତେଭ୍ଯଃ ସହସ୍ରାଣି ଗଵାଂ ପ୍ରତ୍ଯେକଶଃ ପୁନଃ। ପୁଣ୍ଯାହଘୋଷସ୍ତତ୍ରାସୀଦ୍ଦିଵସ୍ପୃଗିଵ ଭାରତ
ସେ ପୁଣିଥରେ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ହଜାର-ହଜାର ଗାଈ ଦାନ କଲେ; ସେଠାରେ ପବିତ୍ର ଦିନର ଘୋଷଣା ଗଞ୍ଜିଲା, ମନେ ହେଉଥିଲା ଯେଉଁପରି ଦେବତାମାନେ ଆକାଶରୁ କହୁଛନ୍ତି, ହେ ଭାରତବଂଶୀ।
ଵାଦିତ୍ରୈର୍ଵିଵିଧୈର୍ଦିଵ୍ଯୈର୍ଗନ୍ଧୈରୁଚ୍ଚାଵଚୈରପି। ପୂଜଯିତ୍ଵା କୁରୁଶ୍ରେଷ୍ଠୋ ଦେଵତାନି ନିଵେଶ୍ଯ ଚ
କୁରୁମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ୟୁଧିଷ୍ଠିର ଭିନ୍ନ-ଭିନ୍ନ ଦିବ୍ୟ ବାଦ୍ୟଯନ୍ତ୍ର ଓ ମଧୁର ଓ ତୀବ୍ର ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା ଦେବତାମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ ଏବଂ ସେମାନେ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ।
ତତ୍ର ମଲ୍ଲା ନଟା ଝଲ୍ଲାଃ ସୂତା ଵୈତାଲିକାସ୍ତଥା। ଉପତସ୍ଥୁର୍ମହାତ୍ମାନଂ ଧର୍ମପୁତ୍ରଂ ଯୁଧିଷ୍ଠିରମ୍
ସେଠାରେ ମଲ୍ଲ, ନୃତ୍ୟକାର, ଝାଲି ବାଜାଇବା ଲୋକ, କବି ଓ ଗାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ଧର୍ମପୁତ୍ର ୟୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ।
ତଥା ସ କୃତ୍ଵା ପୂଜାଂ ତାଂ ଭ୍ରାତୃଭିଃ ସହ ପାଣ୍ଡଵଃ। ତସ୍ଯାଂ ସଭାଯାଂ ରମ୍ଯାଯାଂ ରେମେ ଶକ୍ରୋ ଯଥା ଦିଵି
ଏଭଳି ଭାବେ ଭାଇମାନେ ସହିତ ପୂଜା କରି, ପାଣ୍ଡବ ୟୁଧିଷ୍ଠିର ସେ ଶୋଭାମୟ ସଭାରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି ଦେବଲୋକରେ ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେପରି ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କଲେ।
ସଭାଯାମୃଷଯସ୍ତସ୍ଯାଂ ପାଣ୍ଡଵୈଃ ସହ ଆସତେ। ଆସାଞ୍ଚକ୍ରୁର୍ନରେନ୍ଦ୍ରାଶ୍ଚ ନାନାଦେଶସମାଗତାଃ
ସେ ସଭାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସିଥିଲେ; ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ସ୍ଥାନ ନେଲେ।
ଅସିତୋ ଦେଵଲଃ ସତ୍ଯଃ ସର୍ପିର୍ମାଲୀ ମହାଶିରାଃ। ଅର୍ଵା ଵସୁଃ ସୁମିତ୍ରଶ୍ଚ ମୈତ୍ରେଯଃ ଶୁନକୋ ବଲିଃ
ଅସିତ, ଦେବଳ, ସତ୍ୟ, ସର୍ପିର୍ମାଳୀ, ମହାଶିରା, ଅର୍ବ, ବସୁ, ସୁମିତ୍ର, ମୈତ୍ରେୟ, ଶୁନକ ଓ ବଳି ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ବକୋ ଦାଲ୍ଭ୍ଯଃ ସ୍ଥୂଲଶିରାଃ କୃଷ୍ଣଦ୍ଵୈପାଯନଃ ଶୁକଃ। ସୁମନ୍ତୁର୍ଜୈମିନିଃ ପୈଲୋ ଵ୍ଯାସଶିଷ୍ଯାସ୍ତଥା ଵଯମ୍
ବକ, ଦାଲ୍ଭ୍ୟ, ସ୍ଥୂଳଶିରା, କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ, ଶୁକ, ସୁମନ୍ତୁ, ଜୈମିନି, ପୈଳ, ବ୍ୟାସଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଏବଂ ଆମେ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଥିଲୁ।
ତିତ୍ତିରିର୍ଯାଜ୍ଞଵଲ୍କ୍ଯଶ୍ଚ ସସୁତୋ ରୋମହର୍ଷଣଃ। ଅପ୍ସୁହୋମ୍ଯଶ୍ଚ ଧୌମ୍ଯଶ୍ଚ ଅଣୀମାଣ୍ଡଵ୍ଯକୌଶିକୌ
ତିତ୍ତିରି, ଯାଜ୍ଞବଲ୍କ୍ୟ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ରୋମହର୍ଷଣ, ଅପ୍ସୁହୋମ୍ୟ, ଧୌମ୍ୟ, ଅଣି, ମାଣ୍ଡବ୍ୟ ଓ କୌଶିକ ମଧ୍ୟ ସେଠି ଥିଲେ।
ଦାମୋଷ୍ଣୀପସ୍ତ୍ରୈବଲୀଶ୍ଚ ପର୍ଣାଦୋ ଘଟଜାନୁକଃ। ମୌଞ୍ଜାଯନୋ ଵାଯୁଭକ୍ଷଃ ପାରାଶର୍ଯଶ୍ଚ ସାରିକଃ
ଦାମ, ଉଷ୍ଣୀପ, ତ୍ରୈବଳି, ପର୍ଣ୍ଣାଦ, ଘଟଜାନୁକ, ମୌଞ୍ଜାୟନ, ବାୟୁଭକ୍ଷ, ପାରାଶର ଓ ସାରିକା ସେଠି ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ।
ବଲିଵାକଃ ସିନୀଵାକଃ ସପ୍ତପାଲଃ କୃତଶ୍ରମଃ। ଜାତୂକର୍ଣଃ ଶିଖାଵାଂଶ୍ଚ ଆଲମ୍ବଃ ପାରିଜାତକଃ
ବଳିବାକ, ସିନୀବାକ, ସପ୍ତପାଳ, କୃତଶ୍ରମ, ଜାତୂକର୍ଣ୍ଣ, ଶିଖାବାନ୍, ଆଲମ୍ବ ଓ ପାରିଜାତକ ସେଠି ଥିଲେ।