ଅର୍ଜୁନ ଯମା ଦ୍ୱୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲାବେଳେ, ସେ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ତାଙ୍କ ସହଯୋଗୀ ଭାଇମାନେ ସହିତ ସେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ମିଶିବାକୁ ଗଲେ। ସେ ଏଠାର ନାଗରିକମାନେ ଓ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଲେ, ଏବଂ ଏଠାର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ଦେବସ୍ଥାନମାନେକୁ ଦର୍ଶନ କଲେ। ତାପରେ ସେ ତାଙ୍କ କରାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟର ବିବରଣୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଏବଂ ଭାରତ, ତାଙ୍କ ସମସ୍ତ ଭାଇମାନେକୁ ଏହି କଥା ନାରେଟ କଲେ। ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ବିବେକୀ ଧର୍ମର ନାଥ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ। ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ପାଇ ଅର୍ଜୁନ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ବସିଲେ, ଏବଂ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ପାର୍ଥମାନେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ, ଯିଏ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭଉଣୀ ଏବଂ ଶ୍ରୀରୂପ ମାନିଯାଉଛନ୍ତି, ବଡ଼ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ତାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇଲେ। ସୁଭଦ୍ରା ନିଜ ଆଚରଣରେ ବଡ଼ମାନେ, ସ୍ୱଶୁର ଓ ଦେବରମାନେଙ୍କ ପ୍ରିୟ ହେଲେ। ତାପରେ ପାଣ୍ଡବ ବୀରମାନେ, ତାଙ୍କ ହୃଦୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା, କୁନ୍ତୀ ଓ କୃଷ୍ଣ ମଧ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ। ବୃଶ୍ନିମାନେ ଉତ୍ସବ ଶେଷ ହେଲାପରେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଓ ଗଦାଧାରୀ କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନ ଦ୍ୱାରା ସୁଭଦ୍ରା ନିୟତ ହେବାର ଖବର ଶୁଣିଲେ। ନାଗରିକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଘଟଣା ନେଇ ସନ୍ଦେହ କଲେ, କିନ୍ତୁ ବସୁଦେବ ଏହି ଭାରତ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କଲେ। ଏହା ପୂର୍ବରୁ ବିପୃଥୁ ସହିତ ଯେପରି ଘଟିଥିଲା, ଏହି ଘଟଣା ଜନମାନେ ଜାଣିଲେ; ସେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କରି ଅନୁମତି ଦେଇ ସୁଭଦ୍ରା ସହିତ ଯୋଗ ଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଭଉଣୀକୁ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେବାକୁ ଚାହିଁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧ୍ୱଜଧାରୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ସୁଭଦ୍ରା ଦେଲେ। ପାଣ୍ଡବ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ସୁଭଦ୍ରାକୁ ବୃଜିନା ନଗରକୁ ନେଇ ଯିବାଯାଇଲା। ସମସ୍ତ ନାଗରିକ ଏହି କଥା ଚର୍ଚ୍ଚା କରିଲେ; ଏହା ଶୁଣି, ପଦ୍ମନୟନ କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରକୁ ପହଁଚିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଗଲେ; କୃଷ୍ଣ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯିବାକୁ ଚାହିଲେ ଏବଂ ଉପଦେଶ ନେଲେ। ପ୍ରଥମେ ମଧୁସୂଦନ ରାଜା ଆହୁକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ; ଏହିପରି ବିପୃଥୁ, ଅକୃରା, ସଂକର୍ଷଣ ଓ ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ସେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମାନିତମାନେ ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ; ଏବଂ ସଂକର୍ଷଣ ସହିତ ଆଲୋଚନା କରି, ମହାମନା ବଡ଼ ମନ୍ଦିର ଅନୁମତି ଦେଲେ। ଜନାର୍ଦ୍ଦନ, ବୃଶ୍ନି ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ଆନନ୍ଦ ଭରା ମନରେ ସେନା ଗଠନ କଲେ। ଦଶାର୍ହମାନଙ୍କ ରଥ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସେନାପତିମାନେ ଦୀଘଳ ଦ୍ୱନି କରି ଦଲ ଚାଲିଲେ। ରଥରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଶ୍ୱ ଜୋଡ଼ାଯାଇଲା, ସମ୍ମାନିତ ଯାନ ତିଆରି ହେଲା, ବୃଶ୍ନିମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦରେ ହାତୀ ମଧ୍ୟ ସଜାଇଲେ। ବୃଶ୍ନି ଓ ଅନ୍ଧକମାନଙ୍କ ମୁଖ୍ୟମନ୍ତ୍ରୀ, ବଳିଯୋଗ୍ୟ ବୀର, ଭାଇ, ରାଜପୁତ୍ର ଓ ଅନେକ ସେନା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ସତ୍ୟକି, ବଡ଼ ସେନା ସୁରକ୍ଷା ଦେଇ, ଦାନଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯାତ୍ରା କଲେ। ଅକୃରା, ଶତ୍ରୁ ଜୟୀ, ବୃଶ୍ନି ବୀରମାନଙ୍କ ସେନାପତି; ଅନଧୃଷ୍ଟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଉଦ୍ଧବା, ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ସେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଉଦ୍ଧବା, ବୃହସ୍ପତିଙ୍କ ଶିଷ୍ୟ, ବଡ଼ ବୁଦ୍ଧି ଓ ଉତ୍ତମ ମନ; ସତ୍ୟକ, ସତ୍ୟକି, ଏବଂ ସାତ୍ୱତ ବଂଶର କୃତବର୍ମା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ନିଶଙ୍କୁ, ଶଙ୍କୁର, ଶୂର ବୀର ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଝିଲ୍ଲୀ, ବିପୃଥୁ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସାରଣା, ବଡ଼ ଭୁଜଶକ୍ତି, ଗଦା, ବିଦ୍ୟାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ବୃଶ୍ନି, ଭୋଜ, ଅନ୍ଧକ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଥିଲେ। ସେମାନେ ବହୁ ଉପହାର ନେଇ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଁଚିଲେ, ବୃଶ୍ନି ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ। ସେମାନେ ଦୀଘଳ ଦ୍ୱନି କରି, ସୁଭଦ୍ରାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସି, କୃଷ୍ଣ ଓ ଯାଦବମାନେ ସହିତ ପାର୍ଥମାନଙ୍କ ନଗରକୁ ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରା ପରେ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରି ପହଁଚିଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ମାଘବ ପହଁଚିବା ଖବର ପାଇ, କୃଷ୍ଣଙ୍କ ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ଦୁଇ ଯମପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପଠାଇଲେ। ସେମାନେ ଦ୍ୱାରା, ବୃଶ୍ନି ସେନା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ ଏବଂ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକା ଶୋଭା ପାଉଥିଲା। ରାସ୍ତାଗୁଡ଼ିକୁ ଚିଁହିଁ ଓ ଜଳ ଛିଁଟି ଫୁଲ ଦେଇ ସଜାଯାଇଥିଲା, ଚନ୍ଦନ ଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା। ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ସ୍ଥାନରେ ଅଗରୁ ଧୂପ ଜଳାଯାଇଥିଲା; ନଗର ଆନନ୍ଦିତ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ଲୋକମାନେ ଏବଂ ବ୍ୟାପାରୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା। ବଡ଼ ଭୁଜଶକ୍ତି କୃଷ୍ଣ ଓ ବଳରାମ, ବୃଶ୍ନି, ଅନ୍ଧକ, ଭୋଜମାନେ ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ ଭାବରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ହଜାର ନାଗରିକ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, କୃଷ୍ଣ ରାଜାଙ୍କ ଦେଉଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରର ଗୃହ ସମାନ ମନେହୁଅଥିଲା। ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ନିୟମାନୁସାରେ ବଳରାମଙ୍କୁ ମିଶି, କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଂଗନ କଲେ, ତାଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଶୁଘିଲେ, ଏବଂ ନିଜ ବାହୁ ଦେଇ ଆଲିଂଗନ କଲେ। ଗୋବିନ୍ଦ, ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ବିନୟରେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ମନୁଷ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମକୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଲେ। କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ବୃଶ୍ନି ଓ ଅନ୍ଧକ ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେକୁ ନିୟମାନୁସାରେ, ତାଙ୍କ ଆଗମନ ଅନୁଯାୟୀ ସମ୍ମାନିତ କଲେ। କିଛି ଜଣଙ୍କୁ ବଡ଼ମାନେ ଭାବରେ ପୂଜା କଲେ, କିଛି କୁ ସ୍ନେହ ଭାବରେ ଦେଖିଲେ, କିଛି ଜଣଙ୍କୁ ମିତ୍ର ଭାବରେ ଉପଚାର କଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଆଦର କଲେ। ତାପରେ କୁନ୍ତୀ, ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ଏବଂ କୃଷ୍ଣ, ପଦ୍ମନୟନଙ୍କ ସାକ୍ଷାତ ଦେଖି ଏହି ମିଳନରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସଂକର୍ଷଣ ଓ ଜନାର୍ଦ୍ଦନ ଆନନ୍ଦରେ ଆସିବାକୁ ଦେଖି, କୁନ୍ତୀ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କୁଟୁମ୍ବରେ ଧନ୍ୟ ମନେ କଲେ।