ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ସ୍ନେହଭରା କୋଳେ ନେଇ, ଜଣେ ମହିଳା କହିଲେ— “ତୁମର ପତି କେବେ କୌଣସି ଦ୍ୱାରା ଅପରାଜିତ ହେଉନାହିଁ; ଭଦ୍ରା, ତୁମେ ଶୂରବିରଙ୍କ ଜନନୀ ହେଉ ଏବଂ ପତିଙ୍କର ପ୍ରିୟା ରହୁ।” ସେ ବିଶେଷ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଉତ୍ତମ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ; ଭଦ୍ରା ଆନନ୍ଦରେ “ଏହିପରି ହେଉ” ବୋଲି ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଲେ। ଭାର୍ଷ୍ଣେୟୀ ସୁଭଦ୍ରା, ଶୁଭ୍ ମୁହଁରେ ହସୁଥିବା, ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ କୋଳେ ନେଇ, ଆନନ୍ଦରେ ବସାଇଲେ ଏବଂ ଵସୁଦେବଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବିର ଯୋଧ୍ୟାମାନେ ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ବ୍ରଜିନା ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ବଡ ଉଲ୍ଲାସ ରବ ପ୍ରକାଶ ପାଇଲା। ସୁର୍ୟପୁତ୍ରମାନେ ପରି, ସୁନା ଝଣ୍ଡା ଉଠାଇ, ସେମାନେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ପଛରୁ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଯେପରି ଦେବତାମାନେ ପୁରୁହୂତଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଦାଶାର୍ହ ନଗରର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥମାନେ, ଘୋଡ଼ା, ଉଠ, ଉଠାଇ ଯାଉଥିବା ଦେଖି ଅନେକ ଲୋକ ଆଶ୍ଚର୍ୟ ହେଲେ। ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରରେ ଯୁବକମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଆର୍ଜୁନଙ୍କ ଫେରିବା ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିଲେ। ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଦେଖି, ଜଣେ ନିଜ ଉପଜାତି ମାନେ ପରି ଅନୁଭବ କରି, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଶତ ଶତ ଦାଶାର୍ହମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଆସିଲେ। ସେହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରର ନାଗରିକମାନେ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ବଡ ଆଶ୍ରୟ ଦେଲେ; ସେ ନଗର ଦ୍ୱାର ଭିତରକୁ ପହଞ୍ଚିବା ପରେ ରଥରୁ ଉତରିଲେ। ଧନଞ୍ଜୟ ଧୌମ୍ୟ ଏବଂ ନିଜ ମାତାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ; ରାଜା ଏବଂ ଭୀମଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଶ୍ରଦ୍ଧା ଜଣାଇଲେ। ଦୁଇ ଯମପୁତ୍ରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଆଦର ପାଇ, ସେମାନେ ଉଲ୍ଲାସରେ ଏକାଠି ହେଲେ; ଭାଇମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ମିଶିଲେ। ସେ ନାଗରିକ ଏବଂ ଦେଶର ଲୋକମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; ଏଠାରେ ଥିବା ପବିତ୍ର ସ୍ଥଳ ଏବଂ ଦେବସ୍ଥାନ ଦେଖିଲେ। ଏପରେ ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ବିବରଣୀ ଦେଲେ; ଭାରତ, ଭାଇମାନେ ସହିତ ମଧ୍ୟ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ। ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମର ନାୟକ ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଆର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥିତ ଲୋକମାନେ ସମ୍ମାନ କଲେ। ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଉପଯୁକ୍ତ ଭାବରେ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଆର୍ଜୁନ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ବସିଲେ। ପାର୍ଥମାନେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ; କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଭାଣ୍ଡି ଭାଣୀ ସୁଭଦ୍ରା ନିଜ ଆଚରଣ ଦ୍ୱାରା ବଡ ଆଦରୀୟ ହେଲେ—ବୃଦ୍ଧମାନେ, ଶ୍ଵଶୁର, ଦେଉତା ମାନେ ଏବଂ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଅତି ପ୍ରିୟ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବ ଶୂରମାନେ, କୁନ୍ତୀ ଏବଂ କୃଷ୍ଣ, ସମସ୍ତେ ଏହି ଘଟଣାରେ ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏହା ପରେ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଉତ୍ସବ ଅନ୍ତ ହେବା ପରେ, ଶଂଖ, ଚକ୍ର ଏବଂ ଗଦାଧାରୀ କୃଷ୍ଣ ଆର୍ଜୁନ ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ନେଇଯିବା ବିଷୟ ଶୁଣିଲେ। ନାଗରିକମାନେ ଆଶଙ୍କା କରିଥିଲେ, ହେଲେ ଵସୁଦେବ ଭାରତମାନେ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ କଲେ। ଏହି ଘଟଣା ପୂର୍ବରୁ ବିପ୍ରିଥୁ ସମୟରେ ମଧ୍ୟ ଜଣାଗଲା; ସେ ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କରି ଅନୁମତି ଦେଲେ। ନିଜ ଭଉଣୀଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେବା ଇଚ୍ଛା କରି, ସୁନ୍ଦର ଝଣ୍ଡାଧାରୀ କୃଷ୍ଣ ପାର୍ଥଙ୍କୁ ଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଲେ। ପାଣ୍ଡବ ଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କରି, ଭଦ୍ରା ସହିତ ଆର୍ଜୁନଙ୍କୁ ବ୍ରଜିନା ନଗରକୁ ଆଣିଲେ। ସମସ୍ତ ନାଗରିକମାନେ ଏହି କଥା କହୁଥିଲେ; ଶୁଣି, ପଦ୍ମନୟନ କୃଷ୍ଣ ନିଜ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ନଗରକୁ ଆସିଲେ। ଆର୍ଜୁନ ଇନ୍ଦ୍ରପ୍ରସ୍ଥକୁ ଗଲେ; ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ଯିବା ଇଚ୍ଛାରେ, କେଶବ ଉପଦେଶ ନେଲେ। ପ୍ରଥମେ, ମଧୁସୂଦନ ରାଜା ଆହୁକାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ; ଏହିପରି ଭିପ୍ରିଥୁ, ଅକୃରା, ସଂକର୍ଷଣ ଏବଂ ବିଦୂରଥଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ। ସେମାନେ ପୂର୍ବରୁ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ସହିତ ଆଲୋଚନା କଲେ; ସଂକର୍ଷଣ ସହିତ ଆଲୋଚନା ପରେ ମହାମନା ଅନୁମତି ପାଇଲେ। ଆନନ୍ଦିତ ଜନାର୍ଦନ, ବୃଷ୍ଣି ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ପାଇ, ଆଲୋଚନା ଏବଂ ଅନୁମତି ପରେ ସେନା ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ବିଶିଷ୍ଟ ଦାଶାର୍ହମାନେ ଯାନରେ ଚଢି, ଯୋଧ୍ୟାମାନେ ଉଲ୍ଲାସରେ ସିଂହ ରବ କଲେ। ଘୋଡ଼ା ରଥକୁ ଯୋଗାଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯାନ ଯୋଗାଇ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ହାତୀମାନେ ମଧ୍ୟ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ବୃଷ୍ଣି ଏବଂ ଅନ୍ଧକମାନେ ମୁଖ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧ୍ୟା, ଭାଇ, ରାଜପୁତ୍ର, ଶତ ଶତ ସେନା ସହିତ ସଂଘ ଗଠିତ ହେଲା। ସାତ୍ୟକି, ଚାରିପାଖରେ ବଡ ସେନାରେ ରକ୍ଷିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦାନବୀର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଆଗକୁ ବଢିଲେ। ଅକୃରା, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଅନଧୃଷ୍ଟ, ଉଦ୍ଧବ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଜ୍ଞାନୀ, ସାତ୍ୟକ, ସାତ୍ୟକି, କୃତବର୍ମା, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ସାମ୍ବ, ନିଶଙ୍କୁ, ଶଙ୍କୁର, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ଝିଲ୍ଲୀ, ଭିପ୍ରିଥୁ, ସାରଣ, ଗଦା, ବୃଷ୍ଣି, ଭୋଜ, ଅନ୍ଧକମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠି ଥିଲେ। ସେମାନେ ବହୁ ଉପହାର ନେଇ, ବୃଷ୍ଣି ମୁଖ୍ୟଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସିଂହ ରବ କରୁଥିବା ସେମାନେ, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ ଦେଖିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, କୃଷ୍ଣ ଏବଂ ଯାଦବମାନେ ସହିତ, ଦୀର୍ଘ ଯାତ୍ରା ଶେଷ କରି ପାର୍ଥମାନେ ନଗରକୁ ଆସି ବଡ ଆନନ୍ଦ ଲାଗିଲା। ଏହିପରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଆଗମନ ଶୁଣି, ଦୁଇ ଯମପୁତ୍ରଙ୍କୁ କୃଷ୍ଣଙ୍କ ଅଭିବାଦନ ପାଇଁ ପଠାଇଲେ। ଏହି ଦୁଇ ଦ୍ୱାରା, ବିଶିଷ୍ଟ ବୃଷ୍ଣି ସେନା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ଝଣ୍ଡା ଫ୍ଲାଗ ଦେଇ ଶୋଭିତ ଖାଣ୍ଡବପ୍ରସ୍ଥକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।