କୃଷ୍ଣଙ୍କର ପରାମର୍ଶ ଅନୁସାରେ, ଭାରତବଂଶୀ ମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ୍ ଡ୍ୱାରକା ନିକଟରେ ଏକ ଶୃଙ୍ଗାରିକ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବାକୁ ଏଉଁଠି ରହିଲେ। ରୈବତକ ପର୍ବତରେ ଉତ୍ସବ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ବୃଷ୍ଣି ଗୋଷ୍ଠୀ ଡ୍ୱାରକା ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଅର୍ଜୁନ୍ ଏକ ଶିଳାଫଳା ଉପରେ ବସି, ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ଏହି ଉଦ୍ୟାନ ଅନେକ ବୃକ୍ଷରେ ଆଛି, ଯେଉଁଠି ଶାଳ, ତାଳ, ଅଶ୍ୱକର୍ଣ୍ଣ, ବକୁଳ, ଅର୍ଜୁନ, ଚମ୍ପକ, ଅଶୋକ, ପୁନ୍ନାଗ, କେତକୀ ଓ ପାଟଳ ବୃକ୍ଷ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା। ଏଉଁଠି କର୍ଣିକାର, ଅଶୋକ, ଅଙ୍କୋଳ, ଅତିମୁକ୍ତକ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୃକ୍ଷ ଶିଳାଫଳାକୁ ଘେରି ରହିଥିଲା। ଅର୍ଜୁନ୍ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ମଧୁର କଥାକୁ ପୁନିପୁନି ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ଏବେ ଅଚମ୍ଭିତ ଭାବେ ବୃଷ୍ଣି ବୀରମାନେ ଏଉଁଠି ପହଞ୍ଚିଲେ। ବଳଦେବ, ସାମ୍ବ, ସାରଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଗଦା, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ବିଦୂରଥ, ଭାନୁ, ହରିତ, ବିପୃଥୁ, ପୃଥୁ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଆସିଥିଲେ। ଏମାନେ ଆସିବାକୁ ଦେଖି ଅର୍ଜୁନ୍ ମନରେ ଦୁଃଖ ଧରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଏକାଠି ହୋଇ, ତପସ୍ୱୀ ଦେଖି ସମ୍ମାନ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ଆସିଲେ। ଅର୍ଜୁନ୍ ଆନନ୍ଦିତ ଚିତ୍ତରେ କହିଲେ, "ସମସ୍ତେ ଏହି ମଧୁର ଶିଳାଫଳା ଉପରେ ବସନ୍ତୁ।" ତପସ୍ୱୀଙ୍କ ଏହି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ପାଇଁ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ଖୁସି ହୋଇ, "ସ୍ୱାଗତମ୍" କହି ବସିଗଲେ। ଅର୍ଜୁନ୍ ତାଙ୍କର ଚିହ୍ନ ଲୁଚାଇ ରଖି, ବୃଷ୍ଣି ବୀରମାନେ ଚାରିପାଖରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ତାଙ୍କର କୁଶଳ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ। ସମସ୍ତେ କୁଶଳ ଅଛି ବୋଲି କହିବା ପରେ, ବଳଦେବ କହିଲେ, "ଏ ନିବୃତ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଆମକୁ ଦୟା କର; ଆପଣ କେଉଁଠୁ ଆସିଛନ୍ତି?" "ଆପଣ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଦେଖିଛନ୍ତି; ପର୍ବତ, ପୁଣ୍ୟକ୍ଷେତ୍ର, ଅରଣ୍ୟ ଓ ମନ୍ଦିର ବିଷୟରେ କହନ୍ତୁ।" ଅର୍ଜୁନ୍ ସେମାନେଠାରେ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ, ପର୍ବତ, ନଦୀ, ଅରଣ୍ୟ ଓ ତାଙ୍କର ଦୃଶ୍ୟ ବିଷୟରେ ଉପାଖ୍ୟାନ କହିଲେ। ବୃଷ୍ଣି ବୀରମାନେ ଏହି ଧର୍ମ ଉପାଖ୍ୟାନ ଶୁଣି ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ଉପାଖ୍ୟାନ ଶେଷ ହେବା ପରେ ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ତାପରେ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଚିନ୍ତା କଲେ, "ଏହି ମାନ୍ୟତା ଲଭ୍ୟ ଅତିଥି, ତପସ୍ୱୀର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ।" "ଏଉଁଠି ଅଶାନ୍ତି ବିନା ଆଶ୍ରୟ ନେଇ ରହିବାକୁ ଦିଅ," ଯାଦବମାନେ ବଳଦେବଙ୍କୁ କହିଲେ। ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ; ବଳଦେବ କହିଲେ, "ଆସ, କେଶବ, ପ୍ରିୟ!" "ଏହି ପଣ୍ଡିତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ତପସ୍ୱୀର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି, ଆମ ଅତିଥି; ଚାରିମାସ ପାଇଁ ଆମ ସହରକୁ ଆସିଛନ୍ତି; କେଉଁଠି ରହିବେ, ଜନାର୍ଦନ, କହ।" "ତୁମେ ଥିବାପରେ ମୁଁ ଧର୍ମରେ ବାଧ୍ୟ; କିନ୍ତୁ, ଯାଦବମାନେ ଆନନ୍ଦ ମାନନ୍ତି, ତୁମେ ଯେଉଁଠି ଠିକ୍ ବୋଲିବା, ସେଉଁଠି ରହିବେ," କୃଷ୍ଣ କହିଲେ। ବଳଦେବ ଏହି କଥାରେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୋଇ କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଏବଂ ଚିନ୍ତା କରି କହିଲେ, "ଏହି ବୁଦ୍ଧିମାନ ଚାରିମାସ ଉଦ୍ୟାନରେ ରହିବେ; ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କ ଘରରେ ଭୋଜନ କରିବେ।" "ତାଙ୍କୁ ଲତା-ଗୃହରେ ରହିବାକୁ ଦିଅ; ତୁମର ଅନୁମତି ଦରକା, ପ୍ରିୟ, ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନେ ଏହି ମତରେ ଏକମତ।" "ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଦେଖିବାକୁ ଆକର୍ଷଣୀୟ, ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା, ଧନୀ ଓ ବହୁ ବିଦ୍ୟାରେ ନିପୁଣ; କିନ୍ତୁ, କନ୍ୟାଗୃହ ନିକଟରେ ରହିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ—ଏହି ମତ ମୋର।" "ସେ ଶିକ୍ଷକ, ଉପଦେଷ୍ଟା, ନେତା, ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ମୁଁ ବିରୋଧ କରିବି ନାହିଁ—ମୁଁ ତୁମର କଥା ଅନୁସାରେ କରିବି।" "ପୃଥିବୀରେ ମୋତେ ଛଡି ଅନ୍ୟ କେହି ଶୁଭ-ଅଶୁଭ ଜାଣିନାହିଁ।" "ଏହି ଦୂରର ଅତିଥି ପ୍ରଶସ୍ତ, ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ନମ୍ର, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଗ୍ରହୀ।" "ସେ ତପସ୍ୱୀର ଚିହ୍ନ ଧାରଣ କରିଛି—ତାଙ୍କ ମନ ଜାଣିବାକୁ କିଏ ସମର୍ଥ? ତୁମେ, ପଦ୍ମନେତ୍ର, ତାଙ୍କୁ ଶୁଭଦ୍ରାଙ୍କ କନ୍ୟାଗୃହକୁ ନେଉ।" "ମୋର କଥାରେ ଶୁଭଦ୍ରାକୁ ସୂଚନା ଦିଅ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ସାଦରେ ଭୋଜନ, ପାନ, ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ଉପହାର ଦିଅ।" ହରି ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବକୁ ମନେ ରଖି, ତପସ୍ୱୀ ସହିତ ଚିନ୍ତା-ବିମର୍ଶ କରି, ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। କୃଷ୍ଣ ଓ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ୍ ରୈବତକ ପର୍ବତରେ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ମନୋରଞ୍ଜନ କରି, ଡ୍ୱାରକା ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; କୃଷ୍ଣ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ଏକ ସୁନ୍ଦର ଘରକୁ ନେଲେ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ସୁବିଧା ରହିଛି। କୃଷ୍ଣ ରୁକ୍ମିଣୀ ଓ ସତ୍ୟଭାମାଙ୍କୁ ପାର୍ଥଙ୍କ ବିଷୟରେ ସୂଚନା ଦେଲେ; ହୃଷୀକେଶଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦୁଇଜଣେ ଉଲ୍ଲାସିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ଏହି ଅତି ଆଶା ଆମ ହୃଦୟରେ ଘୁଞ୍ଚିଯାଉଛି—କେବେ ଅର୍ଜୁନ୍, ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର, ଏହି ସହରକୁ ଆସିବେ?" ଏପରି ଆନନ୍ଦ ଭରା କଥା କହିବା ବେଳେ, ରୁକ୍ମିଣୀ ଓ ସତ୍ୟଭାମା ତପସ୍ୱୀଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଆନନ୍ଦ ହେବା ସହିତ, ପାର୍ଥ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ; ହରି ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଅଜଣା ରୂପରେ ଆଣିଥିଲେ। ଅର୍ଜୁନ୍ ଅତିଥି ଭାବେ ଏକ୍ସ୍ପର୍ତ୍ ଓ ଆଦର ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ; ତପସ୍ୱୀ ଆସିଥିବା ଦେଖି ସମ୍ମାନ ଦିଆଯାଇଲା। କୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କର ଉତ୍ତରୀଣୀ ଭଉଣୀ ସୁଭଦ୍ରାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଓ ଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଏହି ଦୂରର ଅତିଥି ଏକ ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ଠା ବ୍ରାହ୍ମଣ ତପସ୍ୱୀ।" "ତିନି ତୁମ କନ୍ୟାଗୃହରେ ରହିବା ସମୟରେ ସଦା ସମ୍ମାନ ପାଉ; ଉତ୍ତମ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଏହି ତପସ୍ୱୀକୁ ତୁମେ ସମ୍ମାନ କର।" "ପ୍ରେମରୁ, ବୃଷ୍ଣି କନ୍ୟା, ତପସ୍ୱୀକୁ ସଦା ଭୋଜନ ଓ ଲାଭ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ ଦିଅ; ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯାହା କହିବେ, ନିଶ୍ଚୟ ସେଥିରେ ଅନୁସରଣ କର।" ଏହିପରି ଡ୍ୱାରକାରେ ଅର୍ଜୁନ୍ ତପସ୍ୱୀ ରୂପରେ ନିବାସ କଲେ, ବୃଷ୍ଣିମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଦର ଦେଲେ, ଶୁଭଦ୍ରା ତାଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ, ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ୍ ନିଜ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପାଇଁ ଏଉଁଠି ରହିଲେ।