ଭାରତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦ୍ରପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କଥା କହି ଶେଷ କରିବା ପରେ ହିମାଲୟ ପାହାଡ଼ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ଆଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ଆଶ୍ରମ, ବସିଷ୍ଠ ପାହାଡ଼ ଏବଂ ଭୃଗୁ ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚି, ନିଜ ପବିତ୍ରତା ପାଇଁ ବିଧିବତ ସ୍ନାନ ଓ ଶୁଦ୍ଧି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏଠି ସେ ହଜାର-ହଜାର ଗାଈ ଓ ଅନେକ ଦାନ-ଦେଉଁଥିବା ଜିନିଷ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଦୁଇବାର ଜନ୍ମାମାନେଙ୍କୁ ଗ୍ରାମ ଦିଅଇଥିଲେ। ହିରଣ୍ୟବିନ୍ଦୁ ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ସେ ଅନେକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦେଖିଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କ ସହିତ ସେ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ପଥେ ଅନେକ ପୁଣ୍ୟତୀର୍ଥ, ଅପୂର୍ବ ପଦ୍ମରେ ଭରିଥିବା ନଦୀ ଏବଂ ନୈମିଷାରଣ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ନନ୍ଦା ଓ ଅପରାନନ୍ଦା ନଦୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୌଶିକୀ, ମହା ଗୟା ନଦୀ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ମଧ୍ୟ ଦେଖିଲେ। ଏଭଳି ଅନେକ ତୀର୍ଥ ଓ ଆଶ୍ରମ ଦେଖି ନିଜକୁ ପବିତ୍ର କରି, ପୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଗାଈ ଦାନ କଲେ। ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ ଓ କଳିଙ୍ଗ ଦେଶର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥ ଦେଖି, ଏଠାରେ ଧନ ଦାନ କଲେ। କଳିଙ୍ଗ ସୀମାନ୍ତରେ ପହଞ୍ଚିଲେ, ଯେଉଁ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଙ୍ଗ ଦେଉଥିଲେ, ସେମାନେ ଅନୁମତି ଦେଇ ପଛକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହିପରି ଅନୁମତି ପାଇ ଅର୍ଜୁନ କେତେକ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀଙ୍କୁ ନେଇ ସାଗର ତଟକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। କଳିଙ୍ଗ ଦେଶ ଓ ତାହାର ସ୍ଥାନ ଦେଖି, ଅନେକ ମନୋହର ଗୃହ ଦେଖିଲେ। ମହେନ୍ଦ୍ର ପାହାଡ଼ ଉପରେ ତପସ୍ବୀମାନେ ବସିଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଗୋଦାବରୀ ନଦୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ। ସାଗର ସଙ୍ଗମରେ କାବେରୀ ନଦୀରେ ତପସ୍ବୀମାନେ ସହିତ ସ୍ନାନ କରି, ଦେବତା ଓ ପିତୃମାନେଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ସମୁଦ୍ର କୂଳ ଧାରି ଧୀରେ ଧୀରେ ମନଲୂରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଏଠାରେ ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥ ଦେଖି, ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଗଲେ। ମନଲୂର ରାଜା ଥିଲେ ଚିତ୍ରବାହନ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ବୁଦ୍ଧିମାନ୍। ତାଙ୍କ ଝିଅ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦା ନାମରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ରୂପବତୀ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କୁ ଏକାକି ଘୁରୁଥିବା ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ଅନୁରାଗ କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ, "ମହାରାଜ, ଏଇ ମହାନ ଶୂର ବିର ଖ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ ଏହି କନ୍ୟାକୁ ଦିଅନ୍ତୁ।" ତାପରେ ରାଜା ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ତୁମେ କାହାର ପୁତ୍ର? ତୁମର ନାମ କ’ଣ?" ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ, "ମୁଁ ପାଣ୍ଡବ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଧନଞ୍ଜୟ।" ତାପରେ ରାଜା ସନ୍ତ ଭାବେ କହିଲେ, "ଏଇ ବଂଶରେ ପ୍ରଭଞ୍ଜନ ନାମକ ଏକ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ପୁତ୍ରହୀନ ଥିଲେ, ଏବଂ ସନ୍ତାନ ପାଇଁ କଠିନ ତପସ୍ୟା କଲେ। ତାଙ୍କର ତପସ୍ୟାରୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ଦେବଦେବ ମହେଶ୍ୱର ଏହି ବଂଶର ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଢିରେ ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ଦେବା ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଏହିପରି ମୋର ପୂର୍ବଜମାନେ ସବୁ ଏକେକ ପୁତ୍ର ହୋଇ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଝିଅ ମୋର ବଂଶ ଚାଲିବା ପାଇଁ ଏକମାତ୍ର ଆଶା। ମୁଁ ଭାବିଥିଲି, 'ଏହି ମୋର ପୁତ୍ର।'" "ପୁତ୍ରିକା ନାମକ ପ୍ରଥାଅନୁଯାୟୀ, ଏହି କନ୍ୟାଠାରୁ ଯେଉଁ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମିବେ, ସେ ତୁମର ହେବେ, ଉପରେ ଏହି ବଂଶ ଚାଲିବ। ଏହି ଶର୍ତ୍ତରେ ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ବିବାହ କର।" ଅର୍ଜୁନ ସମ୍ମତି ଦେଇ, ମାସ ତେରୋଟି ହେଲେ ବିବାହ କଲେ ଏବଂ ତିନି ମାସ ମନଲୂରରେ ତାଙ୍କ ସହିତ ବସିଲେ। ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ ଦକ୍ଷିଣ ସାଗର ତୀରର ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥମାନେ ପାଖକୁ ଗଲେ, ଯାଁଠି ଅନେକ ତପସ୍ବୀ ଅପବିତ୍ର ହୋଇଥିବା ତୀର୍ଥ ଟାଳିଦେଉଥିଲେ। ସେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ, ସୌଭଦ୍ର, ପରିଶୁଦ୍ଧ ପୌଲୋମ, ଶାନ୍ତ କାରନ୍ଧମ ଓ ଅତି ପୁଣ୍ୟଦାୟକ ତୀର୍ଥ ଦେଖିଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ତୀର୍ଥ ଶୂନ୍ୟ ଦେଖି, ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ତୀର୍ଥ ଦେଖି ଟାଳୁଛନ୍ତି କାହିଁକି, ଅର୍ଜୁନ ତପସ୍ବୀମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ତାଁମାନେ କହିଲେ, "ଏଠି ପାଞ୍ଚଟି ମଗର ରହିଛି, ଯେଉଁମାନେ ତପସ୍ବୀଙ୍କୁ ଧରି ନେଉଛନ୍ତି। ଏହିଠୁ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ତୀର୍ଥ ଟାଳନ୍ତି।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ତପସ୍ବୀମାନେ ରୋକିଲେ ମଧ୍ୟ, ଅର୍ଜୁନ ଏହି ତୀର୍ଥ ଦେଖିବାକୁ ଗଲେ। ସେ ସୌଭଦ୍ର ତୀରେ ପହଞ୍ଚି, ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ପାଣିରେ ଲୁହିଲେ। ଏହିଥିରେ ଏକ ବଡ଼ ମଗର ତାଙ୍କର ପାଦ ଧରିଲା। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅର୍ଜୁନ ଏହି ପାଣିର ଜନ୍ତୁକୁ ଉଠାଇ ତାଳିଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଏହି ମଗରକୁ ଜଳରୁ ଉଠାଇବା ସାଥି ସାଥି, ଏହି ମଗର ଏକ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧିଥିବା ଅପୂର୍ବା ନାରୀ ରୂପେ ପରିଣତ ହେଲା।