କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ବିରାଜିଥିଲେ । ସେଠାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବହୁ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଅଗ୍ନିକୁ ଜଳାଯାଉଥିଲା, ତାହା ଦେଦାହ କରୁଥିଲା, ତାହାରେ ଫୁଲ ଅର୍ପିତ ହେଉଥିଲା, ପୂଜାରୀମାନେ ନଦୀ ତଟରେ ଚାଲିଯାଉଥିଲେ । ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞ, ସଂଯମୀ ଓ ଧର୍ମପଥରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରରେ ସେଉଁଠି ଥିବା ସ୍ଥାନକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମହିମାମୟ କରିଦେଲେ । ଏପରି ଚଞ୍ଚଳ ଶିବିରରେ, ପାଣ୍ଡବମଧ୍ୟରୁ ସ୍ରେଷ୍ଠ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ ଗଙ୍ଗା ନଦୀରେ ତାଙ୍କର ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଅବତରଣ କଲେ । ସେଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପିତୃଦେବତାଙ୍କୁ ଜଳଞ୍ଜଳି ଦେଇ, ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ନଦୀ ପାରି ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନାଗରାଜ କୌରବ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା ଉଲୂପୀ, ତାଙ୍କୁ ଆକାଂକ୍ଷା କରି, ଜଳ ତଳକୁ ଆକର୍ଷିତ କଲେ । ଉଲୂପୀଙ୍କର ରୂପବନ୍ତୀ ନାଗପୁରୀରେ ଅର୍ଜୁନ ଶାନ୍ତ ଚିତ୍ତରେ ଦେଖିଲେ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ଜଳୁଛି । ସେଠାରେ ଅର୍ଜୁନ ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର କରି, ଦୌଦ୍ଧାର୍ଯ୍ୟ ସହିତ ହବି ଅର୍ପଣ କଲେ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ଅଗ୍ନିଦେବ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ । ଅଗ୍ନିହୋତ୍ର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଉଲୂପୀଙ୍କୁ ଅଭିଯୋଗ ଭାବେ ପଚାରିଲେ, "ହେ ଭୟଭୀତେ, ତୁମେ ଏହି ଅନ୍ୟାୟ କାହିଁକି କଲ? ଏଠା କ'ଣ ସ୍ଥାନ? ତୁମେ କିଏ? କାହାର କନ୍ୟା?" ଉଲୂପୀ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏୟିରାବତ ବଂଶର ନାଗରାଜ କୌରବ୍ୟଙ୍କ କନ୍ୟା; ମୋର ନାମ ଉଲୂପୀ, ମୁଁ ଏକ ନାଗକନ୍ୟା । ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ନାନାର୍ଥେ ନଦୀକୁ ଅବତରିଲ, ସେହି ସମୟରେ କାମଦେବଙ୍କର ପ୍ରେରଣାରେ ମୁଁ ତୁମେପ୍ରତି ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇପଡିଲି । ଏବେ ହେ କୁରୁନନ୍ଦନ, ମୋତେ ତୁମେ ତୁମ ଦେହ ଦାନ କର, ମୁଁ ତୁମ ପ୍ରେମରେ ଅତିଶୟ କ୍ଷୀଣ ଓ ଅନ୍ୟ କାହା ପ୍ରତି ଅନୁରକ୍ତ ନୁହେଁ ।" ଅର୍ଜୁନ କହିଲେ, "ହେ ସୁମୃଦୁ, ଏହି ନିଷ୍କଳଙ୍କ ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷ ଉପବାସ ନିୟମ ମୋ ପ୍ରତି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆରୋପିତ; ମୁଁ ମୋ ଇଚ୍ଛାର ମାଲିକ ନୁହେଁ । ତଥାପି, ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ, କାରଣ ମୁଁ କେବେ ମିଥ୍ୟା କହିନାହିଁ । କିପରି ମୁଁ ମିଥ୍ୟା କହିବି ନାହିଁ, ତୁମକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବି ଓ ଧର୍ମ ଉଲ୍ଲଂଘନ କରିବି ନାହିଁ? ଏହି ଭାବରେ ମୁଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି ।" ଉଲୂପୀ କହିଲେ, "ହେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ର, ମୁଁ ଜାଣେ, ତୁମେ କିପରି ଧରାପୃଷ୍ଠରେ ଚରଣ କର, ଏବଂ ତୁମ ଗୁରୁ କିପରି ଏହି ବ୍ରହ୍ମଚର୍ୟ ଶିଖାଇଥିଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସମ୍ପର୍କରେ, ଯେଉଁଠାରେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ସଙ୍ଗେ ରହୁଥିଲୁ, ଯିଏ ଭ୍ରମବଶତଃ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ପ୍ରେଷଣ କରେ, ସେଉଁଠି ୧୨ ମାସ ବନବାସ କରିବାକୁ ପଡେ । ଏହି ନିୟମ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହୋଇଥିଲା । ତୁମେ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ପାଇଁ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲ; ଏଠାରେ ଧର୍ମ ଭଙ୍ଗ ହୁଏନି । ଆପତ୍ତିଗ୍ରସ୍ତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା ଦେବା ଅବଶ୍ୟକ । ମୋତେ ରକ୍ଷା କଲେ ତୁମର ଧର୍ମ କ୍ଷୟ ହୁଏନି; ଏଉଁଠି ଅଳ୍ପ ଅପରାଧ ମଧ୍ୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଧର୍ମ ହେବ । ଯଦି ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ତୁମ ଜୀବନ ଦେଉଛ, ଏହି ମଧ୍ୟ ଉଚ୍ଚତମ ଧର୍ମ । ମୁଁ ଆଜି ତୁମେଠାରେ ଶରଣ ନେଇଛି; ତୁମେ ସଦା ଦୁଃଖିତ ଓ ନିରାଶ୍ରୟଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର । ଏହିପରି ମୁଁ ଦୁଃଖରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି; ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁରୋଧ କରୁଛି, ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର ।" ଉଲୂପୀଙ୍କ ଏପରି ଅନୁରୋଧ ଶୁଣି, ଅର୍ଜୁନ ଧର୍ମକୁ ମୂଳ କରି ସେଉଁଠି ଉଲୂପୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ । ସେ ରାତି ନାଗମଣ୍ଡଳରେ କାଟି, ଉଲୂପୀଙ୍କୁ ଏକ ଅତି ସୁନ୍ଦର ପୁତ୍ର ଦାନ କଲେ । ସେହି ପୁତ୍ର ଇରାବାନ୍ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ସମୟରେ କୌରବ ନାଗମଣ୍ଡଳରୁ ଉଦ୍ଭୂତ ହେଲେ । ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ ଉଲୂପୀ ସହିତ ଗଙ୍ଗା ଦ୍ୱାରକୁ ଫେରିଲେ । ଉଲୂପୀ ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଇ, ଯେ ଜଳରେ ସେ କେବେ ଅଜୟ ହେବେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଳଚର ଜନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସିଦ୍ଧି ଲାଭ କରିବେ, ନିଜ ନିବାସକୁ ଫେରିଯାଇଲେ । ଏପରି ଘଟଣା ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଜଣାଇ, ଅର୍ଜୁନ ହିମାଳୟ ପାର୍ଶ୍ୱକୁ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କଲେ । ସେ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଆଶ୍ରମ, ବଶିଷ୍ଠ ପାହାଡ଼, ଏବଂ ଭୃଗୁ ଶିଖରକୁ ପହଞ୍ଚି ନିଜର ପବିତ୍ରିକରଣ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ । ସେ ହଜାର-ହଜାର ଗାଁଠି ଓ ଅନେକ ଦାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦେଇଲେ, ଏବଂ ଦ୍ୱିଜାତିମାନେକୁ ଅନେକ ଗ୍ରାମ ଦାନ କଲେ । ହିରଣ୍ୟବିନ୍ଦୁ ତୀରେ ସ୍ନାନ କରି, ଅର୍ଜୁନ ଅନେକ ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ ଦେଖିଲେ । ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ଯିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଯାତ୍ରା କ୍ରମେ, ସେ ନନ୍ଦା ଓ ଅପରନନ୍ଦା ନଦୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୌଶିକୀ, ମହା ଗୟା ନଦୀ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ଦେଖିଲେ । ସେ ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଏବଂ ଆଶ୍ରମ ଦେଖି, ପବିତ୍ର ହେଲେ ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଗାଁଠି ଦେଇଲେ । ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ ଓ କଳିଙ୍ଗ ରାଜ୍ୟର ସମସ୍ତ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଓ ତୀର୍ଥ ଦେଖି, ସେଉଁଠି ଦାନ କଲେ । କଳିଙ୍ଗ ସୀମା ଉପରେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସହଯାତ୍ରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଇ ତାଙ୍କର ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ ।