ଲୋଭରେ ଅନ୍ଧ ହୋଇ, ସେ ଯେଉଁ ଦିନ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କର ସମ୍ପତ୍ତି ଦଳି ନେଲା, ତାଙ୍କର ଲୋଭ ଆଉ ବଢିଗଲା। ସେ ସବୁକିଛି ଦଳି ନେଇ, ଏବେ ସାରା ରାଜ୍ୟକୁ ଦଳିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲା। ରାଜାଙ୍କର ସମସ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିଷ୍କ୍ରିୟ ହୋଇଯାଇଥିଲା, ସେ କେବଳ ଶ୍ୱାସ ନେବାରେ ଲାଗିଥିଲେ, ଏବଂ ବଡ଼ ପ୍ରୟାସ କଲେ ମଧ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିଲେ ନାହିଁ—ଏହି କଥା ଆମେ ଶୁଣିଛୁ। ଏହି ପ୍ରଭୁତ୍ୱ ତାଙ୍କୁ କ’ଣ ଭାଗ୍ୟ ଛାଡ଼ି ଦେଇଥିଲା? ଯଦି ରାଜ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଲିଖାଯାଇଛି, ଏ ଜନପତି, ତେବେ ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହା ପାଇବା। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦେଖିଥିବା ବେଳେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ତୁମେ ରଖିପାରିବେ, କିନ୍ତୁ ଯଦି ଭାଗ୍ୟ ଅନ୍ୟଥା ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଥାଏ, ଯେତେ ଚେଷ୍ଟା କରିବା, ତଥାପି ତୁମେ ଏହା ପାଇବେ ନାହିଁ। ଏହିପରି, ହେ ବିବେକୀ, ତୁମେ ତୁମ ପରାମର୍ଶଦାତାମାନଙ୍କର ପୁଣ୍ୟ କିମ୍ବା ପାପ ଭଲଭାବେ ବୁଝିବା ଉଚିତ। ଦୁଷ୍ଟ କିମ୍ବା ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ, ଦୁହେଁ ତାଙ୍କର କଥା ବୁଝିବା ଦରକାର। ଆମେ ଜାଣୁଛୁ, ତୁମେ ତୁମ ମନର ପକ୍ଷପାତରୁ ଏହି କଥା କହୁଛ। ତୁମେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଶତ୍ରୁତା ରେଖି ତାଙ୍କର ଦୋଷ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛ। ମୁଁ ଯାହା କହୁଛି, ହେ କର୍ଣ୍ଣ, ତାହା ଚିରସ୍ଥାୟୀ କଳ୍ୟାଣ ଏବଂ ବଂଶର ମର୍ଯ୍ୟାଦାକୁ ବଢ଼ାଏ। ଯଦି ତୁମେ ଏହାକୁ ଅପକାରକ ଭାବିଛ, ତେବେ ତୁମେ କ’ଣ କୁଅତ୍ୟନ୍ତ କଳ୍ୟାଣକର ମନେ କରୁଛ, କୁହ। ଯଦି ତୁମେ ମୋ କଥା ଅନୁଯାୟୀ ନ କର, ଏହା ମୋ ମତରେ କୁରୁମାନେ ଶୀଘ୍ର ନଷ୍ଟ ହେବେ। ହେ ରାଜା, ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ତୁମେ ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ନିକଟରୁ ଉପଦେଶ ପାଇବା ଯୋଗ୍ୟ; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଶୁଣୁନାହାଁତି, ତେଣୁ ସେମାନଙ୍କର କଥା ଏ ବେଳେ କୌଣସି ମୂଲ୍ୟ ରଖେନାହିଁ। ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, କୁରୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଭଲ ଓ ଉପକାରକ କଥା କହିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ତାହା ଗ୍ରହଣ କରୁନାହାଁତ। ଏଭଳି ଡ୍ରୋଣ ମଧ୍ୟ ଅନେକଥର ଉତ୍ତମ ଉପକାରକ କଥା କହିଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ରାଧାପୁତ୍ର କର୍ଣ୍ଣ ଏହାକୁ ଉପକାରକ ଭାବିନାହିଁ। ମୁଁ ଚିନ୍ତା କରି ଦେଖୁଛି, ତୁମ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏହି ଦୁଇ ବ୍ୟକ୍ତି ଚାଡ଼ି ଅନ୍ୟ କେହି ଅଧିକ ଜ୍ଞାନୀ ନାହାନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇଜଣ ବୟସରେ, ଜ୍ଞାନରେ, ଶିକ୍ଷାରେ ଉତ୍ତମ; ଏବଂ ତୁମେ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମ୍ମାନରେ ସମାନ। ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ଏମିତି କେହି ନାହିଁ, ଯେଉଁ ଭଳି ରାମ ଓ ଗୟା ସହିତ ତୁଳନା କରାଯାଏ। ପୂର୍ବରୁ ଏହି ଦୁଇଜଣ କେବେ ଅନୁଚିତ କଥା କହିନାହାନ୍ତି, ତୁମ ପ୍ରତି କେବେ ଅନ୍ୟାୟ କରିନାହାନ୍ତି। ଏହି ଦୁଇଜଣ ମାନବମଧ୍ୟରେ ବାଘ ସମାନ, ତୁମ ପ୍ରତି ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ; ସତ୍ୟ ଓ ପାରାକ୍ରମରେ ଅଟୁଟ ଥିବା ଏମାନେ କିପରି ତୁମ ମଙ୍ଗଳ ଚିନ୍ତା ନକରିପାରିବେ? ଏହି ଦୁଇଜଣ ଜଗତରେ ପ୍ରବୀଣ ଓ ଜ୍ଞାନୀ, ସେମାନେ କେବେ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ତେଡ଼ା କଥା କହିନପାରିବେ। ଏହି ଦୁଇଜଣ ଧର୍ମରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଲାଭ ପାଇଁ କଦାଚିତ୍ ଅପକ୍ଷପାତ କଥା କହିବେ ନାହିଁ—ଏହି ମୋ ପ୍ରବଳ ବିଶ୍ୱାସ। ଏହି କଥା ତୁମ ପାଇଁ ସର୍ବୋତ୍ତମ କଳ୍ୟାଣ, କିନ୍ତୁ ତୁମର ପୁଅମାନେ, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏହାକୁ ଅନ୍ୟଥା ଭାବୁଛନ୍ତି। ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ପୁଅମାନେ, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ; ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ କିଏ ଅପକାର କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଛି, ଜଣା ଜଣେ ଏହା ଚିହ୍ନିପାରିବେ। ତୁମର ଉପଦେଶଦାତାମାନେ ବିଶେଷ କରି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଳ୍ୟାଣ ଚିହ୍ନିନାହାନ୍ତି; ତୁମେ ଯଦି ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ନିଜ ପ୍ରତି ସ୍ନେହ ଥାଏ, ତେବେ ସେମାନେ ଗୁପ୍ତ କଥା ଖୋଲିଦେଲେ ମଧ୍ୟ ତୁମ ମଙ୍ଗଳ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି କାରଣରୁ ଏହି ଦୁଇ ମହାନ ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ବ୍ୟକ୍ତି ଖୋଲାମେଳା କିଛି କହିନାହାନ୍ତି, କାରଣ ଏହି ତୁମ ନିଶ୍ଚିତ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନୁହେଁ। ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲୋକ ଯାହା ଅଶକ୍ତି କଥା କହିଛନ୍ତି, ତାହା ହେଉ ହେ ପୁରୁଷସିଂହ; ଏହି କଥା ତୁମ ପାଇଁ ଶୁଭ ହେଉ। ସୂର୍ଯ୍ୟବନ୍ଧୁ ପାଣ୍ଡବ ଧନଞ୍ଜୟ ସବ୍ୟସାଚୀଙ୍କୁ ମଘବାନ୍ (ଇନ୍ଦ୍ର) ମଧ୍ୟ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବେ କି? ଭୀମସେନ, ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି ଥିବା ଅତି ପ୍ରବଳ ବାହୁଧରୀ, ରାକ୍ଷସମାନେ ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରନ୍ତି। ସେ ହିଡିମ୍ବାକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ହାତେ ହାତ ମାରିଥିଲେ, ଯିଏ ରାବଣ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ବକାକୁ ମଧ୍ୟ ମାରିଥିଲେ। ଏହି ଭୀମଙ୍କ ପାରାକ୍ରମ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର; ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଜିତିପାରିବେ କି? ଏପରି, ଯମସୁନ୍ଦର ଦୁଇ ପୁଅ ଯେଉଁମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦକ୍ଷ, ସେମାନେ ଯମପୁତ୍ର ସମାନ; ତାଙ୍କୁ ଯିଏ ଜୀବନ ଚାହେ, ସେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧରେ ଜିତିପାରିବେ? ଯେଉଁଠି ନିଷ୍ଠା, ଦୟା, ଧୈର୍ଯ୍ୟ, ସତ୍ୟ ଓ ପାରାକ୍ରମ ସବୁବେଳେ ଥାଏ—ସେ ହେଉଛନ୍ତି ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡବ; ତାଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ କିଏ ଜିତିପାରିବ? ଯେଉଁଠି ରାମ ମିତ୍ର, ଜନାର୍ଦନ ଉପଦେଷ୍ଟା, ସତ୍ୟକି ସହଯୋଗୀ—ସେମାନେ ଯୁଦ୍ଧରେ କିପରି ହାରିପାରିବେ? ଦ୍ରୁପଦ ତାଙ୍କର ଶ୍ୱଶୁର, ପର୍ଷତମାନେ ଭାଇ; ଦ୍ରୁପଦଙ୍କର ପୁଅମାନେ ନାୟକ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଅଛନ୍ତି। ଚେଦିରାଜ ଶିଶୁପାଳ, ତାଙ୍କର ଭାଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ—ଏମାନଙ୍କ ଅଜୟତା ଜାଣି, ହେ ଭାରତ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଧର୍ମ ଓ ନ୍ୟାୟ ଅନୁସରଣ କର। ପୁରୋଚନ ଦ୍ୱାରା ହୋଇଥିବା ଏହି ମହାପତକ ଦେଖାଯାଇଛି; ଆଜି ତୁମେ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଦୟାଦ୍ରବ୍ୟ ହୋଇ, ନିଜକୁ ଶୁଦ୍ଧ କର। ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ଉପକାର କରିବା, ସାରା ବଂଶ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉପକାରି; ଜୀବନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହା କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ମହିମାକୁ ବଢ଼ାଏ। ଦ୍ରୁପଦ ପୂର୍ବରୁ ଆମର ଶତ୍ରୁ ଥିଲେ, ଏବେ ତାଙ୍କୁ ଜିତି ନିଜ ପକ୍ଷକୁ ନେଇଲେ, ତୁମ ପକ୍ଷ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବ। ଦାଶାର୍ହମାନେ ବଳବାନ୍ ଓ ବହୁସଂଖ୍ୟକ; ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ, ସେଠି ସମସ୍ତେ, ଏବଂ ଯେଉଁଠି କୃଷ୍ଣ, ସେଠି ଜୟ। ଯେଉଁ କାମ ସମ୍ମିଳନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ପାଦିତ ହୋଇପାରେ, ଭାଗ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଶାପିତ ମଣିଷ କିଏ ସଂଘର୍ଷ ଦ୍ୱାରା ତାହା ହାସିଲ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବ? ପାର୍ଥମାନେ ବଞ୍ଚିଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି, ସହର ଓ ଗ୍ରାମର ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କର, ହେ ରାଜା।