କୃଷ୍ଣଙ୍କୁ ଏହି କଥାଗୁଡିକ ଶୁଣିବା ପରେ, ସେ ସାଂତ୍ୱନା ଦେଇ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ସବୁ କଥା ଜାଣିଛି, ଏବଂ ରାକ୍ଷସ ନିବାରଣର ଘଟଣା ସମ୍ପର୍କରେ ମଧ୍ୟ ଅବଗତ।” ତାପରେ ମାଧବ ଚାରି ପ୍ରକାରର ସେନାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବା ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ ଏବଂ ଶୀଘ୍ର ଭାବରେ ସେ ତାହାକୁ ପଞ୍ଚାଳ ନଗର ଦିଗରେ ନେଇଗଲେ। ସଂକର୍ଷଣ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କେଶବ, ସମସ୍ତ ଯାଦବ ସହିତ, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ପିତୃବନ୍ଧୁଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ଯାଦବୀଙ୍କୁ ନମନ କରି, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ଅଲଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କରିଦେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇ, ସେମାନେ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ; ଏବଂ ଦ୍ରୁପଦ ରାଜା ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଉତ୍ତମ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତ ଯାଦବମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ପଞ୍ଚାଳ ନଗରରେ ଏହି ସମୟରେ ଏକାଠି ଆନନ୍ଦ କଲେ। ସ୍ୱୟଂବର ଶେଷ ହେବା ପରେ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଚାଲିଗଲେ, କାରଣ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଚୟିତ ହେଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଜାଣିଲେ। ଦୁଃଖିତ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ, ଆଶ୍ୱତ୍ଥାମା, ମାମା, କର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ କୃପା ସହିତ ଚାଲିଗଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀ ଦ୍ୱାରା ଧୂସର ଅଶ୍ୱରେ ଯିଏ ଚୟିତ ହେଲେ, ଦୁଃଶାସନ ନିର୍ଲଜ୍ଜ ଭାବରେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସେଠାରେ କହିଲେ, “ଯଦି ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ନୁହେଁ, ତେବେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଜିତିପାରିନଥାନ୍ତି; କାରଣ, ବସ୍ତବରେ କେହି ଧନଞ୍ଜୟଙ୍କୁ ଜାଣିନଥିବେ।” ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ବିଶ୍ୱାସ କରେ ଭାଗ୍ୟ ଏହି ସବୁ ଉପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ମାନବ ଚେଷ୍ଟା ଅର୍ଥହୀନ; ମାନବ ଚେଷ୍ଟା ଏବଂ ଉପଦେଶ ଉପରେ ଲଜ୍ଜା, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏଠାରେ ସେମାନେ ନେଇଯାଇଛନ୍ତି।” ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ଆମ ଚକ୍ଷୁ ମୁହିଁ ଦେଇ, ଦ୍ରୁପଦ ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟା ସହ ବିବାହ କରି, ଆମ ରାଜାମାନଙ୍କୁ ତଳେ ଚାଲିଗଲେ। “ଲକ୍ଷା ଘରରୁ ସେମାନେ କିପରି ପଳାଇଲେ, ସେମାନେ ତ ଖାଦ୍ୟ ଭୋଜନ କରୁଥିଲେ! ଆମ ଶକ୍ତି, ସାହସ ଏବଂ ବୁଦ୍ଧି ସବୁ ଏହି ଘଟଣାରୁ ହରାଇଯାଇଛି। ଆଜି, ମାମା, ଆମେ ନଷ୍ଟ ହେଇଗଲୁ, ପୁରୋଚନ ସହିତ; କାରଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଳି ନଷ୍ଟ ହେଇନଥିଲେ, ପୁରୋଚନ ନିଜେ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳି ନଷ୍ଟ ହେଲେ।” “ମାମା, ମୁଁ ଭାବୁଛି ପାଣ୍ଡବମାନେ ମୋତେ ଅଧିକ ଚତୁର; ଯେଉଁମାନେ ଲକ୍ଷା ଘରରୁ ପଳାଇଲେ, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ମୃତ୍ୟୁର ଭୟ ନାହିଁ। ଏଭଳି କଥା କହି, ସେମାନେ ପୁରୋଚନଙ୍କୁ ଦୋଷାରୋପ କରି, ପଞ୍ଚପୁତ୍ରୀ ମହିଳା, ଶିକାରୀ ମହିଳା, ଏବଂ ବିଦୁରଙ୍କୁ ଉଲ୍ଲେଖ କଲେ। ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଚିନ୍ତିତ ମନେ, ସେମାନେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ।” ଭୟଭୀତ ଏବଂ ଉଦ୍ୟମ ହରାଇ, ସେମାନେ ଦୃଢ ପାର୍ଥମାନେ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଗ୍ନିରୁ ମୁକ୍ତ ହୋଇ, ଦ୍ରୁପଦ ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଶିଖଣ୍ଡୀ ଏବଂ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ଯେଉଁମାନେ ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ। ଏହି ସମୟରେ ବିଦୁର, ଦ୍ରୌପଦୀ ଦ୍ୱାରା ପାଣ୍ଡବମାନେ ଚୟିତ ହେବା ଏବଂ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରମାନେ ଦୁଃଖିତ ଏବଂ ଲଜ୍ଜିତ ହୋଇ ଫେରିବା ଖବର ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲା। ସେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଭାଗ୍ୟବଶତ, କୁରୁମାନେ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କରିଛନ୍ତି।” ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବିଦୁରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଉତ୍ସାହରେ କହିଲେ, “ଭାଗ୍ୟ, ଭାଗ୍ୟ, ଓ ଭାରତ!” ରାଜା, ବିବେକ ନ ରଖି, ଭାବିଲେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଦ୍ରୁପଦା କନ୍ୟା ଦ୍ୱାରା ଚୟିତ ହୋଇଛନ୍ତି। ତେଣୁ ସେ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, “ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଅନେକ ଅଲଙ୍କାର ଆଣି ଦିଅ, କୃଷ୍ଣାପାଇଁ,” ଏବଂ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ତାପରେ ବିଦୁର ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବ୍ୟଖ୍ୟା କଲେ, କୌରବମାନେ କେବଳ ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ନୁହେଁ, ସମସ୍ତ କୁରୁବଂଶୀ। “ମୋର କଥା ଅନୁଯାୟୀ, ସେମାନେ ଉନ୍ନତି ଲାଭ କରନ୍ତୁ; ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ କୃଷ୍ଣା ସହ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ରାଜସଭାରୁ ନିସ୍କ୍ରମଣ କରିଛନ୍ତି। ଭାଗ୍ୟବଶତ, ଓ ରାଜା, ସେମାନେ ସୁରକ୍ଷିତ ଏବଂ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇଛନ୍ତି।” ବିଦୁରଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ସତ୍ୟ ଲୁଚାଇବା ପାଇଁ ପୁନିପୁନି କହିଲେ, “ଭାଗ୍ୟ, ଭାଗ୍ୟ।” ବିଦୁର, ତୁମେ ଶୁଭ କର, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜୀବିତ ଥିଲେ, ମୋ ହୃଦୟ ତୁମର କଥା ରସ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦ ମିଳେ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ଧର୍ମିକ ଚାଳ ଦ୍ୱାରା, ଦ୍ରୁପଦ ସହ ସଂଯୋଗ ସର୍ବୋତ୍ତମ; “ଭାଗ୍ୟ, ମହାଭାଗ୍ୟ,” କହି ମୁଁ କଥା କହିଥିଲି। ମତ୍ସ୍ୟ ବଂଶରେ ଜନ୍ମିତ, ବସୁ ଉତ୍ପନ୍ନ, ସେ ଚରିତ୍ର, ଶିକ୍ଷା ଏବଂ ତପସ୍ୟାରେ ଉନ୍ନତ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଶଂସିତ। ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର, ପୌତ୍ରମାନେ, ସମସ୍ତେ ଉତ୍ତମ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ ଏବଂ ଅନେକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମିତ୍ର ସଂଯୁକ୍ତ। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ଯେପରି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହିପରି; ବସ୍ତବରେ, ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଚାଳ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ପାଇଁ ମୋର ଯେତେ ଆସକ୍ତି, ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଅନ୍ୟ କାହାପାଇଁ ନାହିଁ; ଏହି ମନରେ ସଦା ରହେ, କ୍ଷତ୍ତା, ଏବଂ ମୁଁ ସତ୍ୟ ଶପଥ କରେ। ତୁମ ଶୂର ନନ୍ଦନମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନେତୃତ୍ୱରେ, ସହ ମିଳି ଭଲ ଅଛନ୍ତି ବୋଲି ମୁଁ ଜାଣିଛି। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅଗ୍ନିରେ ଜଳି ନଷ୍ଟ ହୋଇଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣିଲି, ମୁଁ ଦିନ ରାତି ଖାଇପାରିଲି ନାହିଁ, ଶୋଇପାରିଲି ନାହିଁ, ଦୁଃଖରେ ଜୀବନ ଦୟାନୀୟ ହୋଇଗଲା। ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ମିତ୍ର ବିହୀନ ଥିଲେ, ପଖ ଛିନ୍ନ ପକ୍ଷୀମାନେପରି; କିନ୍ତୁ ଏବେ ଏକ ସତ୍ୟ ଶୁଣ, କ୍ଷତ୍ତା—ଏବେ ମୋ ପୁତ୍ରମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମିତ୍ର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ଏବଂ ଆଜି ମୋର ରାଜ୍ୟ ଦୃଢ ହୋଇଛି, ଚନ୍ଦ୍ର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଯେପରି ଦୀର୍ଘ ଅବଧି ରହିଥାଏ। ଏହି ଦ୍ରୁପଦ ଏବଂ ତାଙ୍କର ବନ୍ଧୁମାନେ ମିତ୍ର ହେବା ପରେ, କିଏ ଜୀବନ ଚାହିବେ ନାହିଁ, ଏକ ରାଜା ତାଙ୍କର ଉନ୍ନତି ହରାଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ? ଏପରି କଥା କହିବାକୁ, ବିଦୁର କହିଲେ, “ଏହି ବୁଝିବା ଶକ୍ତି ଏକ ଶତବର୍ଷ ରାଜାଙ୍କୁ ରହୁ। ଏହି କଥା କହି ବିଦୁର ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ।” ତାପରେ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏବଂ କର୍ଣ୍ଣ, ଓ ଜନପତି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ଏହି କଥା କହିଲେ।