ଏହି ଶୁଭ ଅବସରରେ, ବିଶିଷ୍ଟ ଅତିଥିମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାରୁ ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଅତି ଚମକିଲା। ବିଶାଳ ପ୍ରାଙ୍ଗଣ ମଧ୍ୟରେ ଲଟସ୍ ଓ ଶାଳୁକ ଫୁଲ ରେ ଶୋଭା ପାଇଲା, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଏବଂ ରତ୍ନର ଶୂଭ ତାଲି ଦେଖାଗଲା, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଏକ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଆକାଶରେ ତାରା ମାନଙ୍କ ଭଳି ଲାଗୁଥିଲା। ତାପରେ କୁରୁ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ, ଯୁବା ଓ କଣ ଲାଗିଥିବା, ମୂଲ୍ୟବାନ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧି ସନ୍ଦଳ ଲେପ ଲାଗି, ଶୁଭ କ୍ରିୟା ଓ ନିମ୍ନାନ୍ତନ ସ୍ନାନ କରି, ଚମକୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଥିଲେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୂଜାରୀ ଧୌମ୍ୟ, ଯାହାର ତେଜ ଅଗ୍ନି ପରି ଥିଲା। ସଠିକ ରୀତିରେ ସବୁ ଏକାନ୍ତରେ ଅନୁକ୍ରମରେ ଅସେମ୍ବ୍ଲିକୁ ଯାଇଥିଲେ, ମହାବୃଷଭମାନେ ହର୍ଷିତ ହାରା ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିବା ପରି। ପ୍ରସ୍ତୁତି ହେବା ପରେ, ବେଦଜ୍ଞ ପ୍ରାଜ୍ନ ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ମନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ହୋମ କରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଆଗେ ଆଣି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସହିତ ବସାଇଲେ। ହାତ ଜୋଡି ମନ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ପରିକ୍ରମା କରିଲେ, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନିକଟେ ଧନ, ଗାଁ, ରତ୍ନ ଦେଇ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ କ୍ରିୟା କରିଲେ। ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରେ ରାଜା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟାଙ୍କ ହାତ ନେଲେ, ଧୌମ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ି ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିକ୍ରିୟାଜ୍ଞ ସାଧୁମାନେ ସହିତ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ। ତାପରେ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ପଡ଼ିଲା, ମୃଦୁ ସୁଗନ୍ଧି ହାରା ହୁଇଲା। ପୁରୋହିତ ଅସେମ୍ବ୍ଲିର ଅନୁମତି ନେଇ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ରାଜାଙ୍କ ମିତ୍ରମାନେ ଏକାଠା ହେଲେ, ପୁରୋହିତ ରାଜାଙ୍କୁ ଅବିନାଶୀ ଉତ୍ସାହରେ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—ଏବେ ଅନ୍ୟ କୁରୁପୁତ୍ରମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ହାତ ନେଉନ୍ତୁ, ଯଥାଯଥିକ ଭାବେ। ଦ୍ରୁପଦ ଋଷିଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ଏହି କ୍ରିୟା କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ପୁରୋହିତ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ଅନ୍ୟ-ଅନ୍ୟ ଅନୁକ୍ରମରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ହାତ ନେଲେ। ପ୍ରତିଦିନ, ଏହି ମହାରଥୀ କୁରୁବଂଶୀମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପରେ ଦେଖାଗଲେ। ତାପରେ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା କହିଲେ—ପାଞ୍ଚାଳୀ ଦିନେ ଦିନେ ବିବାହ ପରେ ମଧ୍ୟ କୌମାର୍ୟ ରହିଥିଲେ। ବଡ଼ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ପତ୍ନୀ ଭାବେ, ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ ପ୍ରତି ଭାଉଜ ଭାବେ, ମଧ୍ୟମ ଭାଇମାନେ ପ୍ରତି ତିନିପ୍ରକାର ରିତିରେ ସମ୍ପର୍କ ରଖିଥିଲେ। ବିବାହ ଶେଷରେ, ଦ୍ରୁପଦ ଏହି ମହାରଥୀମାନେଙ୍କୁ ଅନେକ ଧନ ଦେଲେ—ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ଏକ ଶତ ରଥ, ଏକ ଶତ ବଡ଼ ହାତୀ, ଏକ ଶତ ସୁନା ମୁଣ୍ଡି ଯୁକ୍ତ ପାହାଡ଼ ଭଳି ଘୋଡ଼ା, ଏକ ଶତ ଯୁବତୀ ଦାସୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତ୍ର, ଭୂଷଣ ଓ ମାଳାରେ ଶୋଭିତ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରେ ଧନ, ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ଦେଲେ। ବିବାହ ପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ଶକ୍ତିରେ, ପାଞ୍ଚାଳରାଜାଙ୍କ ସହରେ ଅନେକ ଧନ ଓ ରତ୍ନ ପାଇ ଆନନ୍ଦ କରିଲେ। ଦ୍ରୁପଦ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ସଂଯୁକ୍ତ ହେଇ, କୌଣସି ଭୟ ନଥିଲେ, ଦେବମାନେ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ। ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମହିଳାମାନେ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ପାଦ ଛୁଇ ଶିର ଦେଲେ। ଦ୍ରୌପଦୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣ ରେ ଶୋଭିତ, ଶାନ୍ତ ଭାବେ ଜୋଡି ହାତ ରଖି ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଶ୍ଵାଶୁ ମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କଲେ। ପୃଥା, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଶୁଭ ଚିହ୍ନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚରିତ୍ର ଓ ରୂପରେ ଦେଖି ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ—ଯେପରି ଶଚୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ, ସ୍ୱାହା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହିତ, ରୋହିଣୀ ସୋମଙ୍କ ସହିତ, ଦମୟନ୍ତୀ ନଳଙ୍କ ସହିତ; ଭଦ୍ରା ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ସହିତ, ଅରୁନ୍ଧତୀ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସହିତ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ସହିତ—ତୁମେ ମଧ୍ୟ ପତିମାନେଙ୍କ ସହିତ ଏଭଳି ଭାବେ ରହ। ଶୁଭେ, ତୁମେ ଜୀବନ୍ତ ଓ ବୀର ପୁତ୍ରମାନେ ଜନ୍ମ ଦେଉ, ସଫଳତା, ଆନନ୍ଦ, ଧନ, ଯଜ୍ନର ଭାଗ ଓ ପତିଦେବ ସେବାରେ ନିରତ ରହ। ଅତିଥି, ନୂତନ ମଣିଷ, ଗୁଣବତୀ, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁ, ଶିକ୍ଷକଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ତୁମର ବର୍ଷଗୁଡିକ ସୁଭାଗ୍ୟରେ ବିତିଯାଉ। କୁରୁଜାଙ୍ଗଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅଞ୍ଚଳ, ରାଜ୍ୟ, ସହରରେ ଧର୍ମରେ ନିରତ ହୋଇ, ପତିଙ୍କୁ ରାଜା କରି ଅଭିଷେକ କର। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଭୂମି ଜୟ କରିବା ପରେ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ନରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ସବୁ ଦେଇବାର ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ଶୁଭ ରତ୍ନ ଅଛି, ତୁମେ ପାଇବା ଓ ଶତ ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦରେ ରହିବାର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଏପରି ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର ଉପରେ ତୁମେ ବର୍ତ୍ତମାନ ଦେଖାଯାଉଛ, ଆଗକୁ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତିରେ ମୁଁ ଆଉ ଆନନ୍ଦ କରିବି। ତାପରେ ହରି, ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ସୁନା, ବେରିଲ ଓ ମଣିରେ ଶୋଭିତ ଭୂଷଣ ପଠାଇଲେ। ମାଧବ ଏକ ଦେଶରେ ଦେଇଥିବା ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର, କମ୍ବଳ, ତାଲି, ମଣି ଓ ମୃଦୁ ବସ୍ତୁ ଦେଲେ। ବହୁ ବିଭିନ୍ନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ଯାନ, ବେରିଲ ଓ ହୀରାରେ ଶୋଭିତ ପାତ୍ର ଦେଲେ। କୃଷ୍ଣ ବିଭିନ୍ନ ଦେଶର ଦାସୀମାନେ, ରୂପ, ଯୁବା ଓ ଦୟାରେ ଶୋଭିତ, ଦେଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ସୁନା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଚାଲିରେ ଶୋଭିତ ଦେଲେ। ମଧୁସୂଦନ ଅନେକ ଶୁଦ୍ଧ ସୁନା ପାଉଁ ଲଗାଇ ପଠାଇଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଧର୍ମରେ ନିରତ, ଗୋବିନ୍ଦଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବା ଆଶାରେ ଏସବୁ ଆନନ୍ଦରେ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ତାପରେ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ ଚର ଦ୍ୱାରା ଜଣା ଘଟଣା ଉପସ୍ଥାପନ କଲେ; ଦ୍ରୌପଦୀ ଶୁଭ ରେ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ବିବାହ କଲେ। ଯେଉଁ ମହାତ୍ମା ଧନୁ ଉଠାଇ ଲକ୍ଷ୍ୟ ଭେଦ କଲେ, ସେ ଅର୍ଜୁନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବିଜୟୀ, ମହାଧନୁର୍ଧର। ଯେଉଁ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମ ରୂଷ୍ଟ ହୋଇ ମଦ୍ରର ଶାଲ୍ୟ ରାଜାଙ୍କୁ ଗଛ ଦେଇ ପୃଥିବୀରେ ଭୟ ଦେଲେ, ସେ ଭୀମ, ଯାହାର ସ୍ପର୍ଶ ଭୟଙ୍କର, ଶତ୍ରୁ ସେନାଙ୍କ ଅଙ୍ଗକୁ ଭୂମିରେ ପକାଇ ଦେଇଥିଲେ। ଏଭଳି ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ପ୍ରାସାଦରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ବିବାହ କରି, ଏକ ଦିବ୍ୟ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ଉତ୍ସବ ରେ ଅନେକ ଧନ, ରତ୍ନ, ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ପାଇ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମ୍ମାନରେ ଅନୁଭୂତି କରିଲେ।