ପୂର୍ବରୁ କୃଷ୍ଣା ଦେବତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଥିଲେ, “ଭଗବାନ ମୋତେ ବହୁତ ପତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ।” କିନ୍ତୁ ଦେବତା ମୁସ୍କୁରାଇ କହିଥିଲେ, “ତେଣୁ ହେଉ। ଏହି ଅନୁଗ୍ରହ ଦିଆଯାଉଛି।” କାରଣ, ଦେବତା ଏହି ବିଷୟର ଉଚ୍ଚତମ ସତ୍ୟ ଜାଣନ୍ତି। ଯଦି ଏହି ବିବାହ ଶଙ୍କରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥାଏ, ତେବେ ଏଠାରେ କୌଣସି ଠିକ୍-ଭୁଲ୍ ନେଇ ମୋର ଦୋଷ ନାହିଁ। ଯାହାଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ସେମାନେ ଚାହିଲେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ହସ୍ତଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ, କାରଣ କୃଷ୍ଣା ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ। ମାନବ ସମାଜରେ ଏହା ସାଧାରଣ ବିବାହ ପ୍ରଥା ନୁହେଁ; ଏଠାରେ ଦେବତାମାନେ ଅଛନ୍ତି, ଏବଂ ଦ୍ରୌପଦୀ ସ୍ୱୟଂ ଲକ୍ଷ୍ମୀ। ପୂର୍ବଜନ୍ମର ପୁଣ୍ୟ ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ କୃପାରେ, ସେ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବଙ୍କ ପତ୍ନୀ ହେବାକୁ ନିୟୋଜିତ। ଏହି ବିବାହ କେବଳ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ; ଅନ୍ୟ କାହାରି ପାଇଁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ନାରୀ-ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଏହା ମାନବ ଧର୍ମ ନୁହେଁ। ଏହି ସମୟରେ ବ୍ୟାସଦେବ ଓ ଦ୍ରୁପଦ କୁନ୍ତୀ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ ଦୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ସହିତ ଏଠାକୁ ଆସିଲେ। କୃଷ୍ଣ ଦ୍ୱୈପାୟନ ଏବେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ କହିଲେ, “ଏହି ଶୁଭ ଦିନରେ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଚନ୍ଦ୍ର ଯୋଗ ହେବାବେଳେ, ତୁମେ ପ୍ରଥମେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ହସ୍ତଗ୍ରହଣ କର।” ପରେ ସେ ଭୀମ ଓ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ କହିଲେ, “ମହାପୁରୁଷମାନେ ପର୍ୟାୟକ୍ରମରେ ତାଙ୍କର ହାତ ଧରନ୍ତୁ; ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣାକୁ ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ଦେଖିଥିଲି।” ଏବେ ରାଜା ଯଜ୍ଞସେନ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ଏହି ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ କନ୍ୟା କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଅନେକ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଓ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କରି ଆଣିଲେ। ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁ, ପରାମର୍ଶଦାତା, ଦ୍ୱିଜ, ନାଗରିକମାନେ ଏହି ବିବାହ ଦେଖିବାକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଅତିଥିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହେଇଯାଇଥିଲା; ବଡ଼ ରଙ୍ଗମଞ୍ଚ କମଳ ଓ ଶାଳୁକରେ ଅଲଙ୍କୃତ, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଓ ରତ୍ନର ଢେରରେ ଭରିଥିଲା, ମାନେ ଆକାଶରେ ନକ୍ଷତ୍ର ଝିଅଁ ଭାବରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ପରେ କୁରୁପୁତ୍ରମାନେ, ଯୁବା ଓ ଅଳଙ୍କୃତ, ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଚନ୍ଦନ ଲେପିତ ଦେହରେ, ସ୍ନାନ ଓ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ ଭାବେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଧୌମ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସଠିକ୍ ବିଧିରେ ସେମାନେ ଶଭାଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ବେଦପାରଙ୍ଗତ ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ମନ୍ତ୍ରପାଠରେ ହୋମ କରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ କୃଷ୍ଣାଙ୍କୁ ବିଧିମାନ୍ୟ ଭାବେ ବସାଇଲେ। ତାଙ୍କ ହାତ ଏକ କରି, ପୁରୋହିତ ଅଗ୍ନିକୁ ପରିକ୍ରମା କରାଇଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଧନ, ଗାଁ, ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କରି, ସମସ୍ତ ବିଧି ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ, ଧୌମ୍ୟ ମନ୍ତ୍ର ପାଠ କରି ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ସହିତ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ। ତାପରେ ଆକାଶରୁ ପୁଷ୍ପ ବର୍ଷା ହେଲା, ମଧୁର ପବନ ବହିଲା। ପୁରୋହିତ ସଭାର ଅନୁମତି ନେଇ, ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ—ଏବେ ଅନ୍ୟ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଧ୍ୟ ପର୍ୟାୟକ୍ରମରେ ରାଜକନ୍ୟାଙ୍କ ହସ୍ତଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ। ଦ୍ରୁପଦ ଋଷିଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କରି, କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଭାବେ କରିବାକୁ ଉପଦେଶ ଦେଲେ। ପୁରୋହିତ ଓ ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଅନ୍ୟ ପୁତ୍ରମାନେ ପରିପାଠୀକ୍ରମରେ ବିଧିମାନ୍ୟ ଭାବେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ହସ୍ତ ଧରିଲେ। ପ୍ରତିଦିନ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପରେ ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଦିବ୍ୟ ଋଷି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା କଥା କହିଲେ—ପାଞ୍ଚାଳୀ ପ୍ରତିଦିନ ବିବାହ ପରେ ମଧ୍ୟ କୁମାରୀ ଅବସ୍ଥାରେ ରହୁଥିଲେ। ବଡ଼ଭାଇ ପାଖରେ ସେ ପତ୍ନୀ, ଛୋଟ ଭାଇମାନେ ପାଖରେ ଭାବଯଥା ଭାଉଜ, ମଧ୍ୟ ଭାଇମାନେ ସହିତ ତିନିପ୍ରକାର ରିତି ରଖିଥିଲେ। ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ ହେଲାପରେ, ଦ୍ରୁପଦ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନ, ସେଇଁ ଶତ ଶତ ସୁନା ରଥ, ଚାରି ଘୋଡ଼ା ଲାଗିଥିବା, ସୁନା ଯୋକ୍ ଥିବା ରଥ, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ଶତ ହାତୀ, ପାହାଡ଼ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଶତ ଘୋଡ଼ା, ଏବଂ ଶତ ଯୁବତୀ ଦାସୀ, ଅଳଙ୍କାର, ଅଲିଂକିତ ଓ ମାଳା ପିନ୍ଧିଥିବା, ପ୍ରଦାନ କଲେ। ଅଲଗା ଭାବେ ମଧ୍ୟ ଅଗ୍ନି ସାକ୍ଷୀରେ ଧନ, ବସ୍ତ୍ର, ମହାମୂଲ୍ୟବାନ ଅଳଙ୍କାର ପ୍ରଦାନ କଲେ। ବିବାହ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲାପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହୋଇ, ଅପାର ଧନ ଓ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ପାଇ, ପଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କ ନଗରରେ ଆନନ୍ଦ କରିଥିଲେ। ଏବେ ଦ୍ରୁପଦ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରି, କୌଣସି ଭୟ ନଥିଲେ, ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କୁ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ରାଜମହିଳାମାନେ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମୁଣ୍ଡ ଝୁକାଇ ପାଦସ୍ପର୍ଶ କଲେ। କୃଷ୍ଣା ଶୁଭ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହ କୁନ୍ତୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଶ୍ୱଶୁରୀମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡାତି ହେଲେ। ପୃଥା ସ୍ନେହପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କରି କହିଲେ, “ଯେପରି ଶଚୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ, ସ୍ୱାହା ଅଗ୍ନିଙ୍କ ସହ, ରୋହିଣୀ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ, ଦମୟନ୍ତୀ ନଳଙ୍କ ସହ; ଭଦ୍ରା ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ସହ, ଅରୁନ୍ଧତୀ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ସହ, ଲକ୍ଷ୍ମୀ ନାରାୟଣଙ୍କ ସହ ଯେପରି ଅଛନ୍ତି, ସେପରି ତୁମେ ତୁମ ପତିମାନଙ୍କ ସହ ରୁହ। ଶୁଭେ, ତୁମେ ପ୍ରାଣବାନ୍, ବୀର ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କର, ଅଧିକ ସଉଭାଗ୍ୟଶାଳି, ଧନ୍ୟ, ଭୋଗ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଯଜ୍ଞପତ୍ନୀ ଓ ପତିପରାୟଣ ହୁଅ। ଅତିଥି, ନୂତନ ଆସିଥିବା, ଶିଳ୍ପୀ, ବୟସ୍କ, ଶିଶୁ, ଗୁରୁମାନେଙ୍କୁ ଯଥାଯଥିତ୍ ମାନ ଦେଇ, ତୁମ ଜୀବନ ଶୁଭ ହେଉ। କୁରୁଜାଙ୍ଗଳର ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ଦେଶ, ରାଜ୍ୟ, ନଗରରେ ଧର୍ମପରାୟଣ ହୋଇ, ତୁମେ ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କର। ଯେବେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିଜ ପ୍ରଭାବରେ ପୃଥିବୀ ଜୟ କରିବେ, ତୁମେ ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞରେ ସମସ୍ତ କିଛି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଦାନ କର। ପୃଥିବୀରେ ଯେଉଁ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଭ, ତୁମେ ସେଗୁଡ଼ିକୁ ଅର୍ଜନ କରି, ଶତ ବର୍ଷ ଆନନ୍ଦରେ ବଞ୍ଚ। ଯେପରି ଏବେ ବଧୂଭାବେ ତୁମକୁ ଦେଖି ମୁଁ ଆନନ୍ଦିତ, ସେପରି ପୁତ୍ର ପ୍ରସବ କରି ଗୁଣମୟ ହେବା ପରେ ମୁଁ ପୁନି ଆନନ୍ଦିତ ହେବି।