ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ବୃହତ୍ ଦୃଶ୍ୟ ଘଟିଥିଲା। ଏହା ହେଉଛି ରୁରୁ, ଏକ ଦୟାଳୁ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଏକ ବିଷାକ୍ତ ସାପ ଦ୍ୱାରା କାମରେ ଶିକାର କରାଯାଇଥିବା ଦେଖି, ଅତ୍ୟନ୍ତ କ୍ଷୁଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେ ବିଷାକ୍ତ ସାପକୁ ମାରିବା ପାଇଁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭୟଙ୍କର ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଥିଲା, "ମୁଁ ଯେକୌଣସି ସାପକୁ ଦେଖିଲେ, ସେଥିରେ ମୋର ଜୀବନ ନିବେଶ ହେବ।" ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ସାପ, ଯାହା ଡୁଣ୍ଡୁଭା ବୋଲି ଜଣାଯାଉଥିଲା, ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ତେବେ ରୁରୁ ତାହାକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ସମୟରେ, ଡୁଣ୍ଡୁଭା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏ ମୋତେ କାହିଁକି ହାନି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛ? ମୁଁ କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ କାମ କରିନାହିଁ।" ତାଙ୍କର ସଦାଚାର ଓ ଧର୍ମଜ୍ଞାନକୁ ଦେଖି, ରୁରୁ ତାଙ୍କୁ ମାରିବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି ନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଭୟ ଥିଲା। ସେ ଡୁଣ୍ଡୁଭାକୁ ପଚାରିଲେ, "କେମିତି ତୁମେ ଏହି ସ୍ଥିତିକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ?" ଡୁଣ୍ଡୁଭା, ଯିଏ ଏକ ପୁରାଣିକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ, କହିଲେ, "ମୁଁ ଗତକାଳରେ ରୁରୁ ନାମକ ଏକ ବୃହତ୍ ଦୀକ୍ଷିତ ଥିଲି। ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ଶାପରେ, ମୋତେ ସାପର ଆକୃତିରେ ପରିଣତ ହେବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେବାକୁ ପଡିଛି।" ତାଙ୍କର ଶାପ ଦେଖି, ରୁରୁ ଅତିକ୍ଷୁଦ୍ଧ ହେଲେ, "ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ କାହିଁକି ତୁମକୁ ଶାପ ଦେଲେ?" ବ୍ରାହ୍ମଣ ଡୁଣ୍ଡୁଭା କହିଲେ, "ମୁଁ ତାଙ୍କ ସହ ଖେଳୁଥିଲି, ଯେତେବେଳେ ମୁଁ ଘାସରୁ ଏକ ସାପ ତିଆରି କରିଥିଲି। ସେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ ଓ ଅସୁଚିତ ହେଲେ। ତେଣୁ, ସେ ମୋତେ ଏହି ଶାପ ଦେଲେ।" ରୁରୁ ସେଥିରେ ଦୃଢ଼ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋତେ ଦୟା କର। ଏହି ଶାପକୁ ହଟାଇବାକୁ ଦୟା କର।" ଡୁଣ୍ଡୁଭା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଜାଣିବା ଯୋଗ୍ୟ ଯେ, ତୁମର ପୁଅ ରୁରୁ ଜନ୍ମ ନେବ; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ତୁମର ଶାପ ହଟିବ।" ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦଗୁଡିକୁ ଶୁଣି, ଡୁଣ୍ଡୁଭା ତାଙ୍କର ସତ୍ତାର ଆକୃତିକୁ ପୁନର୍ଜୀବିତ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେ ଚମକଦାର ଆକୃତିରେ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେଲେ ଓ ରୁରୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହିତକାରୀ ହେବା ହେଉଛି ସର୍ବୋତ୍ତମ ଧର୍ମ।" ଏହି ଗଳ୍ପରେ, ରୁରୁ ଏବଂ ଡୁଣ୍ଡୁଭା ମଧ୍ୟରେ ଏକ ଗଭୀର ବିଶ୍ୱାସ ଓ ଶ୍ରଦ୍ଧା ନିର୍ମିତ ହେଲା। ଡୁଣ୍ଡୁଭା କହିଲେ, "ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କେବେ ମାରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ସର୍ବୋତ୍ତମ ଶିକ୍ଷା ହେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦୟାଳୁ ହେବା ଉଚିତ୍।" ସେଥିରେ ଏକ ଅନ୍ୟତମ କଥା ଘଟିଥିଲା। ଜନମେଜୟ ରାଜାଙ୍କର ସାପ ଦହନ କରିବା ପାଇଁ ଏକ ବିଶାଳ ବଳିଦାନ ମଧ୍ୟ ଘଟିଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଆସ୍ତିକ ନାମକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସାପଗୁଡିକୁ ମୁକ୍ତ କରିଥିଲେ। ରୁରୁ ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମନରେ ଅନେକ ପ୍ରଶ୍ନ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ସେ ତାଙ୍କର ବାପାଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, "ଜନମେଜୟ କେମିତି ସାପଗୁଡିକୁ ହାନି କରିଥିଲେ?" ତାଙ୍କର ବାପା ସେହି କଥା ଅନୁସାରେ ସବୁ କଥା କହିଲେ। ଏହା ଏକ ଦୀର୍ଘ ଗଳ୍ପ ଥିଲା, ଯାହା ଅନେକ ଧର୍ମ, ଦୟା, ଓ ଦୟାଳୁତାର ଭାବନାରେ ଭରିଥିଲା। ଏହି ଗଳ୍ପ ରେ ଆମେ ଦେଖିଲୁ, କି how ଦୟା ଓ ଧର୍ମ କେମିତି ଜୀବନର ମୂଲ୍ୟ ହେବାରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ରହିଛି, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବାରେ ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ।