ଏହି ସମୟରେ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଦୃଉପଦୀଙ୍କ ପାଣି ପାଇଁ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଧନୁଷ ଉଠାଇବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ । ଏହି ଅଟୁଟ ଧନୁଷର ଶବ୍ଦ ଏତେ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା ଯେ, ରାଜାମାନଙ୍କର ମାଳା, ବାହୁଦଣ୍ଡ ଓ କଙ୍ଗନ ଖସିଯାଇଲା । କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଅନୁସ୍ଥିତିରେ ରାଜାମାନେ ଦୁଃଖ ଓ ନିରାଶାରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଚାରିପାଖରୁ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ, ତେବେ ଚେଦିର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ଯମର ଭଳି ଭୟଙ୍କର, ଉଠିଲେ । ଦାମଘୋଷଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଶିଶୁପାଳ, ଧନୁଷର ନିକଟକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ । ଧନୁଷକୁ ଚେନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ତନ୍ତୁ ଏକ ଯବ ଦାଣ୍ଡର ଦୂରରେ ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ଧନୁଷର ଚାପରେ ଦବିଗଲା ଓ ଭୂମିରେ ଗୁଡିଯିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ । ପରେ ଉଠି, ଶିଶୁପାଳ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ଫେରିଗଲେ । ତାଙ୍କ ପରେ ଜରାସନ୍ଧ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପରେ ଅତିଶୟ, ଧନୁଷକୁ ଉଠାଇବାକୁ ଆଗେଇଲେ । ଜରାସନ୍ଧ, ଶଙ୍ଖ ଭଳି ଗଳା, ବିସ୍ତୃତ ଛାତୀ, ଉନ୍ମତ୍ତ ହାତୀର ଶକ୍ତି, ତାଙ୍କର ଚାଲ ଓ ଚକ୍ଷୁ ଉନ୍ମତ୍ତ ହାତୀର ଭଳି, ଧନୁଷକୁ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ । ଧନୁଷକୁ ଚେନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ତନ୍ତୁ ଏକ ଖସା ଦାଣ୍ଡର ଦୂରରେ ଥିଲା । ପରେ ଶଳ୍ୟ, ମଦ୍ରର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାଜା, ଧନୁଷକୁ ଚେନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ଏକ ଦାଳ ଦାଣ୍ଡର ଦୂରରେ ଥିଲେ । ଏହି ସମୟରେ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପିତା, ରାଜା ଡ୍ରୁପଦ, ଆଗକୁ ଆସିଲେ, ପଛକୁ ଚାହିଲେ ନାହିଁ । 'ଆଜି କେଉଁ ରାଜା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁଷକୁ ଚେନ୍ତା କରିବେ?' ଏହି ଭାବରେ ଚେନ୍ତା କରି, ପୁନି ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ । ତେବେ ଦୁର୍ୟୋଧନ, କୌରବ, ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ଗର୍ବିତ, ଶସ୍ତ୍ର ଚେନ୍ତାରେ ଦକ୍ଷ, ସମସ୍ତ ରାଜା ଚିହ୍ନର ଧାରକ, ତାଙ୍କ ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ହଠାତ୍ ଉଠିଲେ । ଦ୍ରୌପଦୀକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ, ଧନୁଷକୁ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ଧନୁଷ ଉଠାଇଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଚମକିଲେ । ଧନୁଷକୁ ଚେନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ଏକ ତିଳ ଦାଣ୍ଡର ଦୂରରେ ଥିଲେ । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ଆଙ୍ଗୁଳି ମଧ୍ୟରେ ଧନୁଷ ଦବିଗଲା, ସେ ଭୂମିରେ ପଛକୁ ଗୁଡିଯିଲେ । ଏପରି ଦବିଗଲା, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଲଜ୍ଜିତ ଭାବରେ ଚାଲିଗଲେ । ତାପରେ କର୍ଣ୍ଣ, ଏକ ମହାନ ରଥୀର ପୁତ୍ର, ଧନୁଷକୁ ଉଠାଇବାକୁ ଆଗକୁ ଆସିଲେ । ଧନୁଷକୁ ଚେନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ଏକ କେଶ ଦାଣ୍ଡର ଦୂରରେ ଥିଲେ । କର୍ଣ୍ଣ, ତିନି ଲୋକର ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଧନୁଷ ଦବିଗଲା ଓ ସେ ଫିଙ୍ଗି ଦିଆଯିଲେ । ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଭୟରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହେଲେ । କର୍ଣ୍ଣ ଧନୁଷ ଦବିଗଲା, ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କର ମୁହଁ ନମାଇଲେ, ଦେଖିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଲେ ନାହିଁ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ରାଜାମାନେ ଧନୁଷ ଉଠାଇବାରେ ଓ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପାଣି ଜିତିବାରେ ଆଶା ହରାଇଦେଲେ । ଏହି ବେଳେ, ମଣ୍ଡପରେ ଅସ୍ପଷ୍ଟତା ଓ ନିରାଶା ଭରିଯାଇଥିଲା, ରାଜାମାନେ ଆଶା ଛାଡ଼ିଦେଲେ । ତେବେ କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଅର୍ଜୁନ, ବିଜୟୀ, ଧନୁଷକୁ ଉଠାଇବା ପାଇଁ ତୟାରି ହେଲେ । ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ, ବିଶେଷକରି ବୃଷ୍ଣିମାନେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ହାତ ଦେଖି ରାମ ତାଙ୍କ ହାତକୁ ଚାପିଲେ । କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ ରାଜା ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଚିହ୍ନିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନଙ୍କ ରୂପ ଗୁପ୍ତ ଥିଲା । କେବଳ ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଯାଦବ, ଧୌମ୍ୟ, ଧର୍ମ, ଓ ତାଙ୍କର ଭାଇମାନେ ଚିହ୍ନିପାରିଥିଲେ । ଯେତେବେଳେ ରାଜାମାନେ ଧନୁଷ ଚେନ୍ତା କରିବା ଚେଷ୍ଟା ବନ୍ଦ କରିଦେଲେ, ଅର୍ଜୁନ, ଉତ୍ତମ ମନସ୍କ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଉଠିଲେ । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୃଗଚର୍ମ ହଲାଇ ଚିତ୍କାର କରିଲେ, ଅର୍ଜୁନ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପତାକା ଭଳି ଚମକି, ଆଗକୁ ଆସିଲେ । କିଏ ନିରାଶା, କିଏ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, କିଏ ଜ୍ଞାନୀ ଓ ଦକ୍ଷ, ଆପସରେ କଥା ହେଲେ । ସେମାନେ କହିଲେ—ଏହି ଧନୁଷ ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶଳ୍ୟ ଭଳି ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଏହାକୁ ଚେନ୍ତା କରିଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ଦକ୍ଷ । ତେବେ ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଅଭ୍ୟାସ ନଥିବା, ଶରୀରରେ ଦୁର୍ବଳ, ଏକ ଯୁବକ କିପରି ଏହି ଧନୁଷକୁ ଚେନ୍ତା କରିପାରିବ ? ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ହସ୍ୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେଇଯିବେ, ଯଦି ଅସାବଧାନ ଓ ପରୀକ୍ଷା ନ କରି ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଇନଥିବା । ଯଦି ସେ ଗର୍ବ, ଅଭିମାନ କିମ୍ବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅତିସାହସରେ ଧନୁଷ ଚେନ୍ତା କରିବାକୁ ଆସିଛନ୍ତି, ତେବେ ତାଙ୍କୁ ବାରଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଅଗ୍ରସର କରିବା ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ । ଆମେ ହସ୍ୟର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ, ନ ଅପମାନିତ ହେବାକୁ, ନ ଭୂମିର ଶାସକମାନଙ୍କ ଶତ୍ରୁତା ଅର୍ଜନ କରିବାକୁ । ଅନ୍ୟମାନେ କହିଲେ—ସେ ଯୁବକ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଓ ବାହୁ ନାଗରାଜ ଭଳି, ହିମାଳୟ ଭଳି ଧୃଢ୍ ଶୌର୍ୟ । ସେ ସିଂହ ଭଳି ଚାଲେ, ଚମକିଥିବା, ଉନ୍ମତ୍ତ ହାତୀର ଭଳି ପ୍ରତାପ । ତାଙ୍କର ଉତ୍ସାହ ଦେଖି, ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ଭବ ଲାଗେ । ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଉତ୍ସାହ ବହୁତ, ଶକ୍ତି ନଥିବା କେହି ନିଜେ ଆଗକୁ ଆସିବେ ନାହିଁ, ଏହି ଜଗତର କୌଣସି କାର୍ଯ୍ୟ ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ । ମନୁଷ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅସମ୍ଭବ କିଛି ନାହିଁ; କିଏ କେବଳ ଜଳ, ବାୟୁ କିମ୍ବା ଫଳ ଖାଇ ନିଜ ନିୟମରେ ଅଟୁଟ । ଦୁର୍ବଳ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଶକ୍ତିରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ବ୍ରାହ୍ମଣ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ଭଲ କିମ୍ବା ଖରାପ ଯେହେଉଁ, ଅପମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ । ଆନନ୍ଦ କିମ୍ବା ଦୁଃଖ, ବଡ଼ କିମ୍ବା ଛୋଟ—ଯେହେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟ ମିଳିଥିବା, କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଯମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୁଦ୍ଧରେ ପରାଜିତ ହେଇଥିଲେ । ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁନି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶକ୍ତିରେ ସାଗରକୁ ମାତି ଦେଇଥିଲେ; ତେଣୁ ସମସ୍ତେ କହନ୍ତୁ—ଏହି ଯୁବକ ମହାନ୍, ଧନୁଷ ମଧ୍ୟ ମହାନ୍ । 'ଏହି ଧନୁଷକୁ ଶୀଘ୍ର ଚେନ୍ତା କରନ୍ତୁ,' ଏହିପରି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ । ଅର୍ଜୁନ ଧନୁଷ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ପାହାଡ଼ ଭଳି ଅଟୁଟ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହେଲେ । ପାଣ୍ଡବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅର୍ଜୁନ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ କିଛି କହିଲେ । ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଉତ୍ତର ଦେଲେ ।