ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଅନେକ ପ୍ରବଳ ପୁଅମାନେ, ଯୋଦ୍ଧାମାନେ, କର୍ଣ୍ଣଙ୍କ ସହିତ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇଛନ୍ତି, ଏହି ସ୍ବୟଂବର ପାଇଁ। ଅସଂଖ୍ୟ ମହାନ ଆତ୍ମା, ଶୂରବୀର ରାଜାମାନେ, ଶକୁନି (ସୁବଳଙ୍କ ପୁଅ), ବୃଷକ, ବୃହଦ୍ବଳ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ମହାବୀରମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି। ଗାନ୍ଧାର ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁଅମାନେ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି; ଅଶ୍ୱଥାମା ଓ ଭୋଜ ମଧ୍ୟ, ଅସ୍ତ୍ରଧାରୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ପ୍ରମୁଖ। ବ୍ରିହନ୍ତ ଓ ମଣିମାନ, ଦଣ୍ଡଧର ରାଜା, ସହଦେବ, ଜୟସେନ, ମେଘସନ୍ଧି ଓ ତାଙ୍କ ଦୁଇ ପୁଅ ସହିତ ବୀରାଟ୍, ଶଂଖ ଓ ଉତ୍ତର ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ। ବର୍ଧକ୍ଷେମି, ସୁଶର୍ମା, ସେନାବିନ୍ଦୁ ରାଜା, ସୁକେତୁ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସୁନାମା ସହିତ, ଏବଂ ସୁବର୍ଚ୍ଚ, ସୁଚିତ୍ର, ସୁକୁମାର, ବୃକ, ସତ୍ୟଧୃତି, ସୂର୍ୟଧ୍ୱଜ, ରୋଚମାନ, ନୀଳ, ଚିତ୍ରାୟୁଧ ଏହି ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି। ଅଂଶୁମାନ, ଚେକିତାନ, ଶ୍ରେଣିମାନ, ଚନ୍ଦ୍ରସେନ (ସମୁଦ୍ରସେନଙ୍କ ପୁଅ), ଜଲସନ୍ଧ ତାଙ୍କ ବାପା ଓ ପୁଅ ସହିତ, ବିଦଣ୍ଡ, ଦଣ୍ଡ, ପୌଣ୍ଡ୍ରକ ବାସୁଦେବ ଓ ଭଗଦତ୍ତ ପ୍ରବଳ ଯୋଦ୍ଧା ମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ। କଳିଙ୍ଗ ରାଜା, ତାମ୍ରଲିପ୍ତ, ପଟ୍ଟନା ନାୟକ, ମଦ୍ର ରାଜା ଶଲ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁଅ ସହିତ, ରୁକ୍ମାଙ୍ଗଦ, ରୁକ୍ମରଥ, କୌରବ୍ୟ ସୋମଦତ୍ତ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅ, ଭୂରି, ଭୂରିଶ୍ରବା, ଶଳ, ସୁଦକ୍ଷିଣ କାମ୍ବୋଜ, ଦୃଢଧନ୍ୱାନ ପୌରବ, ବୃହଦ୍ବଳ, ସୁଶେଣ, ଶିବି, ଉଶୀନର, ପଟଚ୍ଚରଣୀ-ହନ୍ତା, କରୁଷ ନାୟକ, ସଂକର୍ଷଣ, ବାସୁଦେବ, ରୁକ୍ମିଣୀଙ୍କ ପୁଅ ପ୍ରବଳ, ସାମ୍ବ, ଚାରୁଦେଷ୍ଣ, ପ୍ରଦ୍ୟୁମ୍ନ, ଗଦାଧାରୀ ସାତ୍ୟକି, ଅକୃର, ଉଦ୍ଧବ, କୃତବର୍ମା, ପୃଥୁ, ବିପୃଥୁ, ବିଦୁରଥ, କଙ୍କ, ଶଂକୁ, ସଗବେଷଣ, ଅଶ୍ୱବାହ, ଅନିରୁଦ୍ଧ, ସାମିକ, ସାରିମେଜୟ, ବୀର ଭାଟପତି, ଝିଲ୍ଲି, ପିଣ୍ଡରକ, ଉଶୀନର—ଏହି ସମସ୍ତେ ବୃଷ୍ଣିମାନେ। ଭାଗୀରଥ, ବୃହତ୍କ୍ଷତ୍ର, ସିନ୍ଧୁରାଜା ଜୟଦ୍ରଥ, ବୃହଦ୍ରଥ, ବାହ୍ଲୀକ, ଶ୍ରୌତାୟୁ, ଉଲୂକ, କୈତବ ରାଜା, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ, ଶୁଭାଙ୍ଗଦ, ବତ୍ସରାଜ, କୋଶଳ ନାୟକ, ଶିଶୁପାଳ, ଜରାସନ୍ଧ ଓ ଅନେକ ଅନ୍ୟ ଦେଶର ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଆସିଛନ୍ତି। ହେ ଶୁଭେ, ତୁମ ପାଇଁ ଏମିତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପୃଥିବୀରେ ଆସିଛନ୍ତି; ଏହି ସମସ୍ତେ ଶୂରବୀର ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟଭେଦ କରିବେ, ଯିଏ ଏହି ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଭେଦିବେ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଆଜି ଚୟନ କରିପାରିବ। ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜା, ଅଳଙ୍କୃତ, କଣ୍ଠାଭୂଷଣ ପିନ୍ଧି, ଯୁବା, ପ୍ରତିଯୋଗିତା ପାଇଁ ଏକାଏକି ଦଣ୍ଡିତ ହୋଇ ଦଢ଼ ଭାବରେ ଉଠିଲେ। ସୌନ୍ଦର୍ୟ, ପ୍ରତାପ, ବଂଶ, ଚରିତ୍ର, ଧନ, ଯୁବତ୍ବରେ ଗର୍ବିତ, ମଦୋନ୍ମତ ହିମାଲୟର ମହାଗଜମାନେ ପରି ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ୟତ ହେଲେ। ଏକାଏକି ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ଭାବରେ ପ୍ରତିସ୍ପର୍ଧା କରୁଥିବା, ଶରୀର ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟରେ ଜ୍ୱଳିତ, “କୃଷ୍ଣା ମୋର” ବୋଲି କହି, ସମସ୍ତେ ଉଠିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ସେହି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ, ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ଜିତିବା ପାଇଁ ଏକତ୍ରିତ, ସେଉଁଠି ଦେବତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଥିଲେ—ରୁଦ୍ର, ଆଦିତ୍ୟ, ବସୁ, ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟ, ସାଧ୍ୟ, ମାରୁତଗଣ, ଯମ, କୁବେର ଆଦି। ଦୈତ୍ୟ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ମହାନାଗ, ଦିବ୍ୟ ଋଷି, ଗୁହ୍ୟକ, ଚାରଣ, ବିଶ୍ୱାବାସୁ, ନାରଦ, ପର୍ବତ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ସେଠାରେ ହଳାୟୁଧ (ବଳରାମ) ଓ ଜନାର୍ଦନ (କୃଷ୍ଣ), ବୃଷ୍ଣି ଓ ଅନ୍ଧକମାନେ ତାଙ୍କ ଉଚିତ ସ୍ଥାନରେ ଦଢ଼ ଭାବରେ ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖୁଥିଲେ। କୃଷ୍ଣ, ଏହି ପାଞ୍ଚ ଅନ୍ନଦାତା ପଣ୍ଡବମାନେ, ମଦୋନ୍ମତ ରାଜାହସ୍ତୀ ପରି, ଅଗ୍ନି ଧୂଳି ଲଗାଇଥିବା ପରି, ଦୂରରୁ ଦେଖି ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେ ବଳରାମଙ୍କୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଦୁଇ ପ୍ରବଳ ଧର୍ମପୁତ୍ରଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ, ଏବଂ ବଳରାମ ଏମାନେ ଉପରେ ଦୃଷ୍ଟି ପାତ କରି, ଅନନ୍ଦରେ ଅଭିଭୂତ ହେଲେ। ଅନ୍ୟ ରାଜପୁତ୍ର ଓ ରାଜାମାନେ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ଅସ୍ଥିର ମନରେ, ଦୃଢ଼ ଦନ୍ତ ଓ ରକ୍ତ ଦୃଷ୍ଟି ସହିତ, ପଣ୍ଡବମାନେ କିଏ ତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନିପାରିଲେନି। ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ଓ ଦୁଇ ଧର୍ମପୁତ୍ର, ଡ୍ରୌପଦୀଙ୍କୁ ଦେଖି, କାମଦେବଙ୍କ ଶରରେ ବିଧ୍ୱସ୍ତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଦେବ, ଋଷି, ଗନ୍ଧର୍ବ, ସୁପର୍ଣ୍ଣ, ନାଗ, ଅସୁର, ସିଦ୍ଧମାନେ ଉପସ୍ଥିତ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ପୁଷ୍ପବର୍ଷାରେ ମଞ୍ଚ ଭରିଗଲା।