ପରାଶରଙ୍କୁ ଏହିପରି ଉପଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା—“ତୁମେ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କର ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଅପରିମିତ ଥିଲା। ଏଭଳି ଭାବରେ ମୋର ବଂଶଜଙ୍କର ନାଶ ଘଟାଇବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ଶକ୍ତିଙ୍କର ଶାପରେ ଏହା ଘଟିଥିଲା; ଶକ୍ତିଙ୍କ ଦୋଷରେ, ତୁମର ପୁତ୍ର ଶକ୍ତି ଏଠାରୁ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଗଲେ। କୌଶିକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ରାକ୍ଷସମାନେ ଶକ୍ତିଙ୍କୁ ଉପଭୋଗ କରିପାରିଲେ; କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ଶାପ ଦେଇନାହାନ୍ତି, ନାହିଁ ସେମାନେ ରକ୍ଷାରେ ଲାଗିଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ଶରୀରକୁ ତ୍ୟାଗ କରି, “ଏକ ନୂତନ ଶରୀର ହେଉ,” ଭାବି ଆତ୍ମନିବେଦନ କଲେ। ଏହି ଦୁଃଖକୁ ସେମାନେ ସ୍ୱୟଂ ଦେଖିଥିଲେ। ସେଠି ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ଏହି କାରଣ ହେଲେ, ଓ ରାଜା କଲ୍ମାଷପାଦ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଉତ୍କଳିତ ହେଇ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଛନ୍ତି। ଶକ୍ତିଠାରୁ କମ୍ ଶକ୍ତି ଥିବା ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ଦେବମାନେ ଏହି ଉତ୍ସବରେ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଇ ଉଲ୍ଲାସ କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବସିଷ୍ଠ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ଜଣା ଅଛି; ଏହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଶ ସାଧୁମାନେ କରିଥିଲେ। ପରାଶର, ଏଠି ସେତେବେଳେ ତୁମେ ମଧ୍ୟ ଏହି ଯଜ୍ଞରେ କାରଣ ହେବାକୁ ଥିଲେ; ତେଣୁ ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ଛାଡିଦିଅ—ତୁମର ଭଲ ହେଉ, ଏହା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଉ। ପୁଲସ୍ତ୍ୟ ଓ ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ଶକ୍ତିଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରାଶର ଏହି ଯଜ୍ଞକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ଏହି ରାକ୍ଷସମାନଙ୍କର ନାଶ ପାଇଁ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇଥିବା ଅଗ୍ନିକୁ ସେ ହିମବତ୍ର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଏକ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲରେ ମୁକ୍ତ କଲେ। ଏଠି ଏଯାଁ ଅଗ୍ନି ଦେଖାଯାଉଛି, ଯେଉଁଠି ଏହା ରାକ୍ଷସ, ଗଛ, ପଥରକୁ ଉତ୍ସବ ସମୟରେ ସଦା ଦହୁଛି।