ଏହି ଉତ୍କଳ ଏବଂ ଶ୍ରଦ୍ଧାଭାର ପୂର୍ଣ୍ଣ କଥାରେ, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନପୂର୍ବକ ଅଭିବାଦନ ପାଇବା ପରେ, ସେଉଁଠି ଉତ୍ତମ ଋଷି ନିଜ ଆଶ୍ରମକୁ ଫେରିଗଲେ। ରାଣୀ ଗର୍ଭବତୀ ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ହେବା ପରେ ମଧ୍ୟ ସେ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଇପାରିଲେ ନାହିଁ। ତାପରେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ରାଣୀ ଏକ ପଥର ଦ୍ୱାରା ନିଜ ଗର୍ଭକୁ ଫାଟିଦେଲେ। ଏହିପରେ, ଦ୍ୱାଦଶ ବର୍ଷରେ, ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ଏବଂ ରାଜା ଋଷି ଅଶ୍ମକ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ପୌଦନ୍ୟ ରାଜ୍ୟକୁ ନିର୍ମାଣ କଲେ। ଏହା ପରେ, ଆଶ୍ରମରେ ବସିଥିବା ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଜନ୍ମଦେଲେ ଶକ୍ତି ଋଷିଙ୍କ ବଂଶଧର ପୁଅକୁ, ଯିଏ ଦ୍ୱିତୀୟ ଶକ୍ତି ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ। ସେ ଉତ୍ତମ ଋଷି ନିଜ ନାତିଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦିନରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରୀୟ କ୍ରିୟା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପିତା ଦୂରେ ଯାଇଥିବାରୁ, ଋଷି ବଶିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ରକ୍ଷକ ହେଇଥିଲେ; ଏବଂ ତିନି ଗର୍ଭରେ ଥିବାବେଳେ ଏହା ଘଟିଥିଲା, ତେଣୁ ସେ ପାରାଶର ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ। ସେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଋଷି ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ନିଜ ପିତା ପରି ଗଣନା କରି, ଜନ୍ମରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ତାଙ୍କୁ ପୁଅ ପରି ବ୍ୟବହାର କରିଥିଲେ। ସେ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ "ପିତା" ଭାବେ ସମ୍ବୋଧନ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ମା ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ଅଦୃଶ୍ୟ ଥିବା ସମୟରେ। ସେ ପ୍ରମାଣିକ ଭାବରେ "ପିତା" କହିଲାବେଳେ, ଅଦୃଶ୍ୟନ୍ତୀ ନୟନରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରି, ସେଉଁଠି ମଧୁର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ— "ପୁତ୍ର, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ 'ପିତା' ଭାବେ ସମ୍ବୋଧନ କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ତୁମର ପିତା ଜଙ୍ଗଲରେ ଏକ ରାକ୍ଷସ ଦ୍ୱାରା ଭକ୍ଷିତ ହୋଇଥିଲେ। ଯିଏକୁ ତୁମେ 'ପିତା' କୁହୁଛ, ସେ ତୁମର ପିତା ନୁହେଁ, ସେ ଉତ୍ତମ ମନୁଷ୍ୟ, ତୁମର ପ୍ରଶସ୍ତି ନିଷ୍ଠା ପିତାଙ୍କ ପିତା।" ଏଭଳି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ସେ ସତ୍ୟ ଏବଂ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଋଷି ଦୁଃଖରେ ଭରିଗଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତକୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ତାଙ୍କ ଏହି ସଂକଳ୍ପ ଦେଖି, ମହାତ୍ମା ବଶିଷ୍ଠ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରହ୍ମଜ୍ଞାନୀ ଏବଂ ମୈତ୍ରାଭାରୁଣି, ତାଙ୍କୁ ବୁଝେଇବାକୁ ଆଗେଲେ। ବଶିଷ୍ଠ ତାଙ୍କୁ ବୁଝେଇଲେ—"ବିଶ୍ୱରେ ଭୃଗୁମାନେ ବେଦଜ୍ଞ ଏବଂ ଯଜ୍ଞ ଯୋଗ୍ୟ ମାନେ; ସେମାନେ ଧନ ଏବଂ ଧାନ୍ୟରେ ସମ୍ମାନିତ ହୁଅନ୍ତି। ସୋମ ଯଜ୍ଞ ଶେଷରେ, ପ୍ରଜାପତି ସେମାନେକୁ ବହୁତ ଦାନ ଦେଲେ; ଏବଂ ସେ ରାଜା ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଚଲିଗଲା ପରେ, ଏହି ବଂଶରେ ଧନର ଆବଶ୍ୟକତା ହେଲା। ଭୃଗୁମାନେ ଧନ ଦେଖି, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜାମାନେ ଦାନ ପାଇଁ ଆସିଲେ। କିଛି ଭୃଗୁମାନେ ଧନକୁ ଭୂମିରେ ଲୁଚାଇଦେଲେ, କିଛି ଦ୍ୱିଜାତି ମାନେକୁ ଦେଲେ, ଏବଂ କିଛି ଭୃଗୁମାନେ ଚାହିଁ ଦେଲେ।" "ଏହିପରେ, ଅନ୍ୟ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଲୁଚାଇଥିବା ଧନ ଉଦ୍ଧାଟିତ ହେଲା; ଏକ ଭୃଗୁ ଘରରେ ଖୋଦିବାବେଳେ ଏହି ଧନ ଦେଖାଗଲା, ଏବଂ ତାହା ଦେଖି ଏକତ୍ରିତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ମୁଖ୍ୟମାନେ ଭୃଗୁମାନେକୁ ଉପେକ୍ଷା କରି, ରୋଷରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ବାଣରେ ହତ୍ୟା କରିଦେଲେ। ସେମାନେ ଭାର୍ଗବମାନେକୁ ଗର୍ଭରୁ ମାରିଦେଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଲେ। ଏହିପରି ଭାର୍ଗବମାନେ ଭୟରେ ନଶ୍ଟ ହେଉଥିଲେ, ଭାର୍ଗବମାନଙ୍କ ଜନାନୀମାନେ ହିମବତ୍ ପର୍ବତର ଅଗ୍ରହ୍ୟ ସ୍ଥାନକୁ ପଳାଇଗଲେ। ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଜନାନୀ ଭୟରେ ନିଜ ଗର୍ଭରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅକୁ ଧାରଣ କଲେ। ସେ ନିଜ ପତିଙ୍କ ବଂଶ ପାଇଁ ଶିରାରେ ଶିଶୁକୁ ଲୁଚାଇ ରଖିଥିଲେ। ଏହି ଗର୍ଭ ଦେଖି, ଏକ ଭୟଭୀତ ବ୍ରାହ୍ମଣୀ ଶୀଘ୍ର ଏକାନ୍ତ ସ୍ଥାନରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ। ଏହିପରେ, ସେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ତାହା ଅଜନ୍ମ ପୁଅକୁ ମାରିବାକୁ ଚାଲିଲେ।" "ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ନିଜ ଚମକରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଥିଲେ; ଏବଂ ଶିଶୁ ତାଙ୍କ ଶିରାକୁ ଭାଙ୍ଗି ଚାଲିଗଲା। ସେ ଶିଶୁ ମଧ୍ୟାହ୍ନ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ କରିଦେଲେ; ଏହି ଦୃଷ୍ଟିହୀନ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ପର୍ବତର ଗୁହାରେ ଭୂଲି ଘୁଞ୍ଚି ଚାଲିଲେ। ପରେ, ତାଙ୍କ ଚେଷ୍ଟା ବିଫଳ ହେବା ଏବଂ ଭୟରେ ଭରି, ସେମାନେ ନିର୍ମଳ ବ୍ରାହ୍ମଣୀଙ୍କୁ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇବା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ।" "ସେମାନେ ଦୃଷ୍ଟିହୀନ ଏବଂ ଭ୍ରମିତ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଦୟା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—'ପ୍ରଭାବତୀ, ତୁମର ଦୟାରେ କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରିପାରିବେ; ଅମାନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ଛାଡି, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରୁ ଯିବାକୁ ଚାହୁଁ। ତୁମ ପୁଅ ସହିତ ଆମେ ଦୟା ପାଇଁ ଚାହୁଁ, ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇ ରାଜାମାନେକୁ ରକ୍ଷା କର।'" ଏହି ସମୟରେ ଗନ୍ଧର୍ବ କହିଲେ—"ସ୍ପଷ୍ଟ ଯେ, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ତାହା ଶିଶୁଙ୍କ ରୋଷରେ ନଷ୍ଟ ହୋଇଥିଲା, ତାଙ୍କ ନିଃସ୍ତାନ୍ତ ଶାକା ଏବଂ ଅନ୍ୟାୟ ସ୍ମରଣ କରି। ଯେତେବେଳେ ତୁମେ ଭାର୍ଗବମାନଙ୍କ ଅଜନ୍ମ ପୁଅମାନେକୁ ମାରିଥିଲେ, ସେତେବେଳେ ମୁଁ ଏହି ଶିଶୁକୁ ମୋ ଶିରାରେ ଏକ ଶତାବ୍ଦୀ ଧାରଣ କରିଥିଲି। ସମସ୍ତ ବେଦ ଏବଂ ତାହାର ଶାଖା ଏହି ଶିଶୁର ଗର୍ଭରେ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲା, ଭାର୍ଗବ ବଂଶର ଭଲ କାମନା କରି।" "ପ୍ରାଚୀନ ପିତାମାନେ ହତ୍ୟା ହେବାରୁ, ସେ ରୋଷରେ ତୁମେମାନେକୁ ନଶ୍ଟ କରିବାକୁ ଚାହୁଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଶକ୍ତିରେ, ତୁମର ଦୃଷ୍ଟି ନଷ୍ଟ ହୋଇଛି। ତୁମେ ଏହି ଅୌର୍ବ ନାମକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁଅକୁ ନମସ୍କାର କର; ସେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ ତୁମେମାନେକୁ ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇଦେବେ।" ଏଭଳି ଉପଦେଶ ପାଇଁ, ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ରାଜାମାନେ ଅୌର୍ବଙ୍କୁ ଦୟା ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କଲେ, ଏବଂ ସେ ତାଙ୍କୁ କୃପା କରି ଦୃଷ୍ଟି ଫେରାଇଦେଲେ। ଏହି ନାମରେ ସେ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲେ; ଏପରି ଋଷି ଅୌର୍ବ, ଶିରାରୁ ଫୁଟି ଜନ୍ମ ନେଲେ।