ଯେତେବେଳେ ଦେବତାଙ୍କୁ ସେଇ ଯୁବତୀ ଅନୁରୋଧ କଲେ, “ହେ ପ୍ରଭୁ, ଆପଣଙ୍କ ଦୟାରେ ମୋତେ କେବଳ ଗୋଟିଏ ସ୍ୱାମୀ ମିଳୁନ୍ଦ,” ତେବେ ଦେବତା ଆଉ ଏହି ଉତ୍ତମ କଥା କହିଲେ, “ତୁମେ ପାଞ୍ଚଥର ସ୍ୱାମୀ ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କରିଛ; ତେଣୁ ମୁଁ ପୁଣି କହୁଛି…”। ଏହି ଦିବ୍ୟ ରୂପବତୀ ଯୁବତୀ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ। ପୃଷତଙ୍କ ନିର୍ମଳ କନ୍ୟା କୃଷ୍ଣା, ଯିଏ ତୁମମାନେ ସ୍ତ୍ରୀ ଭାବେ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ, ସେଇଁ ଥିବାରୁ, ହେ ପାଣ୍ଡବମାନେ, ପଞ୍ଚାଳ ନଗରରେ ରୁହ; ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ପାଇଁ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ସୁଖୀ ହେବ। ଏପରି କହି, ମହାତପସ୍ବୀ ପୂଜ୍ୟ ପିତାମହ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ଚାଲିଗଲେ। ପୂଜ୍ୟ ବ୍ୟାସଦେବ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କର ମାଆ ସହିତ ଖୁସିମନେ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହି ଯୋଗ୍ୟ ପୁରୁଷମାନେ ପଥରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ପଞ୍ଚାଳମାନେଙ୍କ ସମୂହକୁ ଦେଖିଲେ। ସେହି ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ, “ତୁମେ କେଉଁଠୁ ଆସୁଛ, କେଉଁଠି ଯାଉଛ?” ପାଣ୍ଡବମାନେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଆମେ ସମସ୍ତେ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବେ ଏକଠି ଯାଉଛୁ, ପଞ୍ଚାଳମାନେଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ନଗରକୁ।” ତା’ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତି ଉତ୍ସୁକତାରେ ପଚାରିଲେ, “ଆମେ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ଯାଉଛୁ; ଏଠାରେ ବିଶ୍ୱତ୍ମକ ଏବଂ ବଡ଼ ଉତ୍ସବ ହେବ। ଏଠାରେ, ମହାତ୍ମା ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ କନ୍ୟା, ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ପୁତ୍ରୀ, ଯିଏ ଅଗ୍ନିକୁଣ୍ଡରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଛି, ସେ ଏକ ସ୍ୱୟଂବର ମଞ୍ଚରେ ଦଢ଼ି ହେବେ। ସେ ଅତି ସୁନ୍ଦରୀ, ନିର୍ମଳ ଶରୀର, କମଳା, ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଭଉଣୀ, ଯିଏ ଡ୍ରୋଣଙ୍କ ଶତୃ ଏବଂ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମିତ ଧନୁର୍ଧରୀ। ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନଙ୍କ ଜନ୍ମବେଳେ ଏକ ଦେହହୀନ ବାଣୀ ହୋଇଥିଲା—‘ଏହିଁ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଶତୃ ଏବଂ ଶିଷ୍ୟ ହେବେ।’ ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ, ନୀଳ କମଳ ପରି ଶୋଭାମୟ, ଅତି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ମହିଳାମଣି ମଧ୍ୟ ସେହି ଯଜ୍ଞରେ ଜନ୍ମିତ। ଆମେ ସେଠାକୁ ଯାଉଛୁ ଯଜ୍ଞସେନାନନ୍ଦିନୀ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କର ସ୍ୱୟଂବର ଦେଖିବାକୁ। ସେଠି ରାଜା, ରାଜପୁତ୍ର, ଯଜ୍ଞକର୍ତ୍ତା, ଦାନଶୀଳ, ବେଦପାରଙ୍ଗତ, ପବିତ୍ର, ମହାତ୍ମା ଓ ଦୃଢ଼ ପ୍ରତିଜ୍ଞାବନ୍ଧ ଅନେକ ଯୁବକ ଏକଠି ହେବେ। ଯୁବା, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଶସ୍ତ୍ରକୁଶଳ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥୀ, ଏହି ସମସ୍ତ ରାଜନେତାମାନେ ସେଠି ଏକଠି ହେବେ। ସେଠି ବିଜୟ ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ଉପହାର—ଧନ, ଗାଈ, ଖାଦ୍ୟ, ମିଠା ଓ ଅନେକ ସାମଗ୍ରୀ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିବ। ଆମେ ସମସ୍ତେ କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ଦେଖିବୁ, ଏବଂ ଦେଖିବୁ କିଏ ସେଠି ଏହି ରଂଗମଞ୍ଚରେ ବିରାଜମାନ୍ କନ୍ୟାଙ୍କୁ ବର ଭାବେ ପାଇବେ। ତା’ପରେ, କବି, ନୃତ୍ୟଶିଳ୍ପୀ, ସାରଥୀ, ମଗଧ ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଦିଗର ଦୂତମାନେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଲୋକମାନେ ସେଠି ଏକଠି ହେବେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଆପଣମାନେ ଆମ ସହିତ ତାଙ୍କ ମାଆ ସହ ରହିବେ। ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ, ଏମିତି ଶୋଭାମୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରୂପରେ ଦଢ଼ି ଥିବା ଦେଖି, କୃଷ୍ମା ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଭାବେ ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଜଣେକୁ ଚୟନ କରିବେ। ଏଠାରେ ଆପଣଙ୍କର ଭାଇ ଅଛନ୍ତି, ସୁନ୍ଦର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ; ସେଠି ସେ ପ୍ରତିଯୋଗିତା କଲେ ନିଶ୍ଚିତ ବିଜୟୀ ହେବେ ଏବଂ ଅନେକ ଧନ ପାଇବେ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ଉତ୍ସବ ଦେଖିବାକୁ ଯିବୁ। ଏପରି କଥା ହେବା ପରେ, ସେଠି ମାଆକୁ ଆଗରେ ରଖି ସେମାନେ ଉତ୍ତର ଦିଗକୁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ପଥରେ ଚାଲିଲେ। ଏକ ଦିନ ଏବଂ ରାତିରେ ସେମାନେ ପଞ୍ଚାଳ ନଗରର ସାମ୍ନାକୁ ଆସି, ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗା ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଚାନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ ହେବାବେଳେ, ମଧ୍ୟରାତିରେ ସେମାନେ ଜଳରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସୋମ ଶରଣର ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନକୁ ଯାଇଥିଲେ। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରମାନେ ଗଙ୍ଗା ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ; ଧନଞ୍ଜୟ ଆଗରେ ଦୀପ ଧରି ଯାଇଥିଲେ। ସେ ମହାରଥୀ ଆଲୋକ ଦେବା ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେବା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ; ଗଙ୍ଗାର ଶୋଭାମୟ ଏବଂ ନିର୍ଜନ ଜଳରେ କିଛି ମହିଳା ଖେଳୁଥିଲେ। ସେ ମହିଳାମାନେର ସ୍ୱର ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନଞ୍ଜୟ ଖୁବ୍ ରୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କ ମାଆ ସହିତ ଥିବା ଦେଖି, ଶତ୍ରୁମାନେଙ୍କୁ ଦଳିଦେବା ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେ ଭୟଙ୍କର ଧନୁଷ୍ ତାଣି ଏହି ଶବ୍ଦ କହିଲେ— “ଏହି ଅନ୍ଧକାର ସମୟରେ, ରାତିର ଆରମ୍ଭରେ, ଏହି ସମୟ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ (ଅଷ୍ଟି ଲବା ଅଭାବରେ) ଅଟୁଟ ଅଛି। ଏହି ସମୟ ଯକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ରାକ୍ଷସମାନେ ମୁକ୍ତ ହେଇ ଚଳିଚାଲି କରିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ଅନ୍ୟ ସମୟ ମାନବମାନେଙ୍କ କାମ ପାଇଁ ଅଟୁଟ। ଲୋଭରେ ଏହି ସମୟରେ ଯେଉଁମାନେ ଚଳିଚାଲି କରନ୍ତି, ସେମାନେ ରାକ୍ଷସମାନେ ଓ ମୂଢ଼ମନ୍ଥିର ସହିତ ଧରି ନେଇଯାନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ଜଳ ନେଇଥିବା ମାନବମାନେ, ବେଦଜ୍ଞ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ନିନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି, ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି କାମକୁ ଅନୁମୋଦନା କରନ୍ତି ନାହିଁ। ତେଣୁ, ଆମଠାରୁ ଦୂରେ ରୁହ; ନିକଟକୁ ଆସନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମୁଁ ଏଠି ଭାଗୀରଥୀ ଜଳକୁ ଆସିଛି, ମୋତେ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହାଁ କି? ମୁଁ ଆପଣମାନେଙ୍କୁ ଜଣାଉଛି—ମୁଁ ଗନ୍ଧର୍ବ ଅଙ୍ଗାରପର୍ଣ୍ଣ, ମୋ ଶକ୍ତିରେ ଭରସା କରେ। ମୁଁ ଅଭିମାନୀ, ଇର୍ଷ୍ୟାଳୁ ଏବଂ କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରିୟମିତ୍ର। ମୋର ନାମ ଅଙ୍ଗାରପର୍ଣ୍ଣ, ଏହି ଅରଣ୍ୟ ମୋର; ମୁଁ ଗଙ୍ଗା ପାରେ ଇଚ୍ଛାମତେ ଘୁରିବାରେ ଆନନ୍ଦ ଉଠାଏ।