ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କର ବଡ଼ମାନଙ୍କ ଉପଦେଶକୁ ଗଭୀର ଭାବରେ ଅନୁସରଣ କରିଥିଲେ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ସେମାନେ କେବେ ବି ନଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ କିମ୍ବା ପରାଜିତ ହୁଅନ୍ତି ନାହିଁ। ଏହି ଦୃଢ଼ ତଥ୍ୟକୁ ମୁଁ ଦେଖିଛି—ହେ ରାଜା, ଏହାକୁ ଆପଣ ଶୁଣନ୍ତୁ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ମୋତେ ଏହି ସତ୍ୟ କହିଛନ୍ତି, ଏବଂ ମୁଁ ଏହାକୁ ବେଦରେ ବି ଶୁଣିଛି। ଏହି ଉପଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା, ମୁଁ ପୁରାତନ ଦିନରୁ ବୃହସ୍ପତି ଓ ପୌଲୋମୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଶୁଣିଛି—ହାରାଇଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉପଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା ପଦ୍ମ ମୁଡ଼ିରେ ମିଳିଥିଲା। ଏହି ଉପଶ୍ରୁତି ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ଶୁଣିଛି—ହେ ମହାରାଜ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଯେଉଁଠି ରହୁଛନ୍ତି, ସେମାନେ ସଜୀବ ଅଛନ୍ତି—ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ମୁଁ ଦେଖିଛି ଯେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏଠାକୁ ଆସିବେ; ଏହାର କାରଣ ମୁଁ କହିବି—ହେ ରାଜା, ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟା ଦେବୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ଘୋଷଣା ହୋଇଛି; ଏହି ସ୍ୱୟଂବର ସମ୍ବାଦ ପୁରରେ ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ, ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା। ପୃଥା ସହିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ କେଉଁଠି ରହୁଛନ୍ତି—ଏହା ଦୂର, କିମ୍ବା ନିକଟ, କିମ୍ବା ସ୍ଵର୍ଗରେ ମଧ୍ୟ—ସ୍ୱୟଂବର ଶୁଣିଲେ, ସେମାନେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଆସିବେ; ଏହି ଉପଲକ୍ଷେ ସ୍ୱୟଂବର ଘୋଷଣା କରନ୍ତୁ, ବିଳମ୍ବ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ପୁରୋହିତଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ପଞ୍ଚାଳ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ସେଠାରେ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ସ୍ୱୟଂବର ପୂରରେ ଘୋଷଣା କଲେ। ପୁଷ୍ୟ ମାସରେ, ରୋହିଣୀ ନକ୍ଷତ୍ରରେ, ଶୁଭ ଦିନ ଓ ଶୁକ୍ଳ ପକ୍ଷରେ, ପଚାତି ସତ୍ତରି ଦିନ ପରେ, ଏହି ସ୍ୱୟଂବର ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ହେବ—ଏହି ବିଷୟରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଦେବତା, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଯକ୍ଷ ଓ ତପସ୍ୱୀ ଋଷିମାନେ, ସ୍ୱୟଂବର ଦେଖିବା ପାଇଁ ଆସୁଛନ୍ତି—ଏହି ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତୁମର ପୁଅମାନେ ମହାତ୍ମା ଏବଂ ଦେଖିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ; ଶାୟଦ୍ ପଞ୍ଚାଳୀ ସେମାନେ ମଧ୍ୟରୁ କାହାକୁ ବି ପତି ଭାବେ ଚୟନ କରିପାରିବେ। କିଏ ଯାଣିଛି, ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା କ’ଣ? ତେଣୁ, ଆପଣ ଚାହିଲେ, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଏଠାକୁ ଯିବା ଉଚିତ। ପଞ୍ଚାଳମାନେ ତପସ୍ୱୀମାନେ ପାଇଁ ଭିକ୍ଷାରେ ଅତ୍ୟଧିକ ଦୟାଶୀଳ; ଏଠିର ରାଜା ଯଜ୍ଞସେନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଓ ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ। ଏଠିର ନାଗରିକମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଭକ୍ତ; ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଅତିଥିମାନେ ପ୍ରତି ଦୟାଶୀଳ; ସମୟ ସମୟରେ ଯେଉଁଠି ଭିକ୍ଷା ଚାହିଁବା କିମ୍ବା ଆମନ୍ତ୍ରଣ ହେଉଛି, ସେମାନେ ଦେଇଥିବେ। ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏଠାକୁ ମୋ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଯିବି; ଆପଣ ଚାହିଲେ, ଆମେ ସମସ୍ତେ ଏକାଠି ଯିବା। ଏଭଳି କହି, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାନ୍ତ ହେଲେ। ଏହା ଶୁଣି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ପ୍ରତି ଏକ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଆକର୍ଷଣରେ ବିନ୍ଦୁବିନ୍ଦୁ ମନ ଦେଇଲେ। ସେ ରାତିରେ ସମସ୍ତେ ମନରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଉତ୍ସାହ ଓ ଅଶାନ୍ତିରେ ରହିଲେ। କୁନ୍ତୀ, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ଦ୍ରୌପଦୀ ପ୍ରତି ଆକର୍ଷିତ ଦେଖି, ସତ୍ୟବାଦୀ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ—“ମୁଁ ଏଠି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ରହିଛି, ଏଠିର ସୁନ୍ଦର ପୁର ଉପଭୋଗ କରିଛି ଏବଂ ଭିକ୍ଷା ମିଳିଛି। ଏଠିର ସମସ୍ତ ଶ୍ରାମ ଓ ଉଦ୍ୟାନ ଆମେ ଦେଖିଛୁ। ପୁନଃପୁନି ଦେଖିବା ପରେ, ସେଗୁଡିକ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ଆମକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିଲେ, ସେପରି ଦେଉନାହିଁ; ଏବଂ ଭିକ୍ଷା ମଧ୍ୟ ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି ସହଜ ମିଳୁଥିଲା, ସେପରି ନୁହେଁ। ତେଣୁ, ହେ ମହାବୀର, ଆପଣ ଚାହିଲେ ଆମେ ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶକୁ ଯିବା; ଏଠି ନୂତନ ଦୃଶ୍ୟ ଅନୁଭବ ହେବ। ଶୁଣିଛି, ପଞ୍ଚାଳମାନେ ଭିକ୍ଷାରେ ଅତିଶୟ ଦୟାଶୀଳ; ଏଠିର ରାଜା ଯଜ୍ନସେନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି। ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଏକ ଦିଗରେ ରହିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ, ଏହା ମୋତେ ମନେ ପସନ୍ଦ ନୁହେଁ; ତେଣୁ, ଆପଣ ଚାହିଲେ ଆମେ ଏଠାକୁ ଯିବା। ଆପଣ ଯେଉଁ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଉଚିତ ଭାବିବେ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ ଆମ ପାଇଁ ଉତ୍ତମ; ଛୋଟ ଭାଇମାନେ ଯିବି କି ନାହିଁ, ମୁଁ ଜାଣି ନାହିଁ।” କୁନ୍ତୀ ଭୀମ, ଅର୍ଜୁନ ଓ ଜୁମ୍ନା ଦ୍ୱିତୀୟ ଭାଇମାନେ ସହ କଥା କଲେ, ସେମାନେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ—“ଯେପରି ଆପଣ କହିଛନ୍ତି, ତେପରି ହେଉ।” ତାପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, କୁନ୍ତୀ ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ସହ ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୁପଦଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ପୁରକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଗୁପ୍ତ ଭାବରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ, ସତ୍ୟବତୀପୁତ୍ର ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ତାଙ୍କ ଆଗମନ ଦେଖି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ବାହାରି ଗଲେ, ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ନମ୍ରତାରେ ନମସ୍କାର କରି, ହାତ ଜୋଡି ଦାଣ୍ଡବତ କଲେ। ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କୁ ବସିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ, ଏଉଁ ଗୁପ୍ତ ଏବଂ ସ୍ନେହଭାବରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ବ୍ୟାସ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ହେ ଶତ୍ରୁଦଳନ, ଆପଣମାନେ ଧର୍ମ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଛନ୍ତି କି? ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଆଦରଯୋଗ୍ୟମାନେ ପ୍ରତି ଆପଣମାନେ ଉଚିତ ଭାବରେ ଆଦର କରୁଛନ୍ତି କି?” ଏଭଳି ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା କହି, ବ୍ୟାସ ନିଜେ ଅନେକ ଉପାଖ୍ୟାନ କହିଲେ ଏବଂ ପୁନଃ କହିଲେ— “ଏକ ତପୋବନରେ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ବଡ଼ ବ୍ୟାସ ଋଷିଙ୍କ ଝିଅ, ଶୁଭ୍ର ଶରୀର, ସୁନ୍ଦର କଟି, ମନୋହର ଭୂରୁ ଓ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ। ତାଙ୍କ ନିଜ କର୍ମ ଦ୍ୱାରା, ତିନି ଅଭାଗି ହେଲେ; ସୁନ୍ଦର ଓ ଗୁଣବତୀ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପତି ମିଳିଲା ନାହିଁ। ପତି ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ତପସ୍ୟା ଆରମ୍ଭ କଲେ; ଶିବଙ୍କ ପ୍ରସନ୍ନତା ପାଇଁ ତିନି ଦୀର୍ଘ ତପସ୍ୟା କଲେ। ଶିବ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, 'ବର ଚୟନ କର', କହିଲେ। ତିନି ପୁନିପୁନି 'ମୁଁ ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ଯୁକ୍ତ ପତି ଚାହୁଁଛି', କହିଲେ। ଶିବ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବକ୍ତା, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—‘ହେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ତୁମକୁ ପାଞ୍ଚଜଣ ପତି ମିଳିବ।’” ଏଭଳି ଉପାଖ୍ୟାନ ଏବଂ ଉପଦେଶ ମଧ୍ୟରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ନିଜ ଦୂର୍ଗତି ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ପ୍ରତି ଆଶା ଭରି ତାଙ୍କ ଜୀବନ ଆଗକୁ ଚାଲିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ।