ଏହି ଘଟଣାରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ କୁନ୍ତୀ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ଆଦର ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ଅତିଥିସ୍ନେହର ନିୟମରେ ଗୃହେ ଆଶ୍ରୟ ଦେଲେ । ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯେଉଁଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏବଂ କୁନ୍ତୀ ତାଙ୍କ ସେବା କଲେ । ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶୁଭ କଥା କହିଲେ, ପୌରାଣିକ ଦେଶ, ପବିତ୍ର ତୀର୍ଥ, ନଦୀମାନେ, ରାଜାମାନଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ କାହାଣୀ ଓ ପୁରାତନ ଭୂମିକୁ ବିବରଣା କଲେ । କଥାର ଶେଷରେ, ସେ ମୁନି ଜନମେଜୟଙ୍କୁ ପଞ୍ଚାଳ ଦେଶରେ ଯଜ୍ଞସେନୀଙ୍କ ବିଶିଷ୍ଟ ସ୍ଵୟଂବର ଉପଖ୍ୟାନ କହିଲେ । ସେ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ଦ୍ରୁଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଓ ଶିଖଣ୍ଡିନୀଙ୍କ ଜନ୍ମ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଅଲୌକିକ ଜନ୍ମ ଓ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ମହାଯଜ୍ଞ ବିଷୟରେ ବିବରଣା କଲେ । ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣି ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏହାର ବିସ୍ତୃତ ବିବରଣା ଚାହିଲେ—କିପରି ଡ୍ରୁଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଅଗ୍ନିରୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, କୃଷ୍ଣାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ଜନ୍ମ କିପରି ହେଲା, ଡ୍ରୁଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ କିପରି ଦ୍ରୋଣଙ୍କଠାରୁ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିଲେ ଏବଂ ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁର କାରଣ ହେଲେ, ଏହି ଦୁଇ ବନ୍ଧୁ କିପରି ବିରୋଧୀ ହେଲେ ଏବଂ କାହିଁକି ଏହା ହେଲା । ଏହିପରି ଉତ୍ସୁକତାରେ, ରାଜା, ସେ ଋଷି ଏହି ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ଜନ୍ମ ଉପଖ୍ୟାନ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ । ଗଙ୍ଗାଦ୍ୱାରରେ ବଡ଼ ବର୍ଷା ହେଉଥିଲା, ସେଠାରେ ମହାପ୍ରଜ୍ଞା ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଋଷି ଭରଦ୍ୱାଜ ବସୁଥିଲେ । ସେ ଗଙ୍ଗାରେ ସ୍ନାନ କରିବାକୁ ଗଲେ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଘୃତାଚୀ ନାମକ ଏକ ଅପ୍ସରାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଗଙ୍ଗାରେ ତଳି ଥିଲେ । ବାତାସ ତାଙ୍କର ବସ୍ତ୍ର ଉଡ଼ାଇ ଦେଲା, ଏହା ଦେଖି ଋଷିଙ୍କ ମନ ଆକୃଷ୍ଟ ହେଲା । ଯୁବ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ହେଉଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ତାଙ୍କର ମନ ତାଙ୍କୁ ଆସକ୍ତ ହେଲା ଏବଂ ଅନେକ ସମୟ ପରେ ତାଙ୍କର ଶୁକ୍ର ନିସ୍ସର୍ଗ ହେଲା, ଯାହାକୁ ଋଷି ଗ୍ରହଣ କଲେ । ଏହି ଶୁକ୍ରରୁ ଡ୍ରୋଣ ନାମକ ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ, ଯିଏ ବିଦ୍ୱାନ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ପୁତ୍ର ଭାବେ ବଢ଼ିଲେ ଏବଂ ବେଦ ଓ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କଲେ । ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଏକ ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ, ପୃଷତ ନାମକ ଏକ ରାଜା, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଡ୍ରୁପଦ ଜନ୍ମ ନେଲେ । ପୃଷତପୁତ୍ର ଡ୍ରୁପଦ ନିୟମିତ ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଉଥିଲେ, ଏବଂ ଡ୍ରୋଣଙ୍କ ସହିତ ଖେଳିବା ଓ ଅଧ୍ୟୟନ କରୁଥିଲେ, ଯଦିଓ ସେ ଏକ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ । ପୃଷତଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ଡ୍ରୁପଦ ରାଜା ହେଲେ । ଏହି ସମୟରେ ଡ୍ରୋଣ ଶୁଣିଲେ ଯେ, ରାମ (ପରଶୁରାମ) ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି । ରାମ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯିବାବେଳେ, ଭରଦ୍ୱାଜପୁତ୍ର ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ଡ୍ରୋଣ, ଧନ ଲୋଭେ ଆସିଛି ।" ରାମ କହିଲେ, "ମୋ ଦେହ ଛାଡ଼ି ଆଉ କିଛି ନାହିଁ—ତୁମେ ଅସ୍ତ୍ର ବା ମୋ ଦେହ, ଯାହା ଚାହିଁବ, ନିଅ ।" ଡ୍ରୋଣ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ମୋତେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର, ସେମାନଙ୍କର ବିନାଶ ଓ ବ୍ୟବହାର ଶିଖାଇଦିଅ ।" ପରଶୁରାମ ସମ୍ମତି ଦେଲେ ଏବଂ ଡ୍ରୋଣ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିଲେ, ବ୍ରହ୍ମାସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରି ଅତି ଖୁସି ହେଲେ । ଏହାପରେ ଡ୍ରୋଣ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ବନ୍ଧୁ, ଏହି ମନୁଷ୍ୟମାନ୍ୟ ସ୍ରେଷ୍ଠ ।" କିନ୍ତୁ ଡ୍ରୁପଦ କହିଲେ, "ଯେଉଁଠାରେ ସମତା ନାହିଁ, ତାଁଠାରେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ହୁଏନି—ଏକ ଅଶିକ୍ଷିତ ଲୋକ ଏକ ଶିକ୍ଷିତଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ହୁଏନି, ଏକ ସାରଥି ଏକ ରଥୀଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ନୁହଁନ୍ତି, ଏକ ରାଜା ଏକ ଅରାଜାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ହୁଏନି ।" ଏହିଭାବେ ଡ୍ରୋଣ ମନରେ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଧରି, କୁରୁ ନଗର ନାଗସାହ୍ୱୟକୁ ଚଲିଗଲେ । ସେଠାରେ ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କୁ ପୋତା-ପୁଅ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଧନ ଦେଇ, ଡ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଗୁରୁ ଭାବେ ନିଯୁକ୍ତ କଲେ । ଡ୍ରୋଣ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ କୌରବମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ନିଜ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଭାବେ ନେଲେ । ଏହାପରେ ଡ୍ରୋଣ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମିଶି, କହିଲେ, "ମୋ ହୃଦୟରେ ଏକ ଦକ୍ଷିଣା ଅଛି । ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିବ, ସେତେବେଳେ ଏହା ଦେବା ଉଚିତ ।" ତେବେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତେ କହିଲେ, "ଯଥା ଆଜ୍ଞା, ଗୁରୁଦେବ ।" ପାଣ୍ଡବମାନେ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖି ଏବଂ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ହେଲେ, ଡ୍ରୋଣ ପୁନି କହିଲେ, "ପୃଷତପୁତ୍ର ଡ୍ରୁପଦ ଚତ୍ରବତୀରେ ରାଜା ଅଛନ୍ତି, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟ ମୋର ଦକ୍ଷିଣା ଭାବେ ଆଣ ।" ଏହି ଆଜ୍ଞାରେ କୌରବ, ପାଣ୍ଡବ ଓ ପଞ୍ଚାଳମାନେ ଭୟଭୀତ ହେଲେ । ଯଜ୍ଞସେନ, କର୍ଣ୍ଣ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଆଦି ସମସ୍ତ ଯୋଦ୍ଧା ଡ୍ରୁପଦ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, କିନ୍ତୁ ପରାଜିତ ହୋଇ ପଛକୁ ହଟିଗଲେ । ତାପରେ ପାଞ୍ଚ ପାଣ୍ଡବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କୁ ବନ୍ଧି, ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଡ୍ରୋଣଙ୍କ ପାଖକୁ ନେଇ ଆସିଲେ । ଅର୍ଜୁନ, ଯେଉଁଠି ମହେନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅପରାଜିତ ମନାଯାଏ, ସେହିଭଳି ପଞ୍ଚାଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଜିତିଲେ । ଫଳଗୁନଙ୍କ ମହାପ୍ରଭାବ ଓ ଶକ୍ତି ଦେଖି, ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କ ସମସ୍ତ ପରିଜନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ । ତାପରେ ଡ୍ରୋଣ ଡ୍ରୁପଦଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ପୁନି ତୁମ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଚାହେଁ, କାରଣ ଏକ ଅରାଜା ରାଜାଙ୍କ ବନ୍ଧୁ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ ।" ସେହିପରି ରାଜ୍ୟ ଦୁଇ ଭାଗରେ ବଣ୍ଟିଗଲା—ଏକ ଭାଗ ଯଜ୍ଞସେନଙ୍କୁ ଭାଗୀରଥୀର ଦକ୍ଷିଣ କୂଳରେ, ଅନ୍ୟ ଭାଗ ଡ୍ରୋଣଙ୍କୁ ଉତ୍ତର କୂଳରେ ମିଳିଲା । ଏହିପରି ଜ୍ଞାନୀ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ପଞ୍ଚାଳ ରାଜା ଡ୍ରୁପଦ ଡ୍ରୋଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଯଥା ଆପଣଙ୍କ ଇଚ୍ଛା, ଏହି ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଚିରକାଳ ରହୁ ।" ଏହିପରି ଉଭୟେ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ସ୍ଥାପନ କରି, ନିଜ ନିଜ ଅଭିମୁଖରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ ।