ଭୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତରେ ରାକ୍ଷସକୁ ଦଳି ଦେଲେ, ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ମାନେ ଭୟରେ ଅଭିଭୂତ ହେଲେ। ଏହି ରାକ୍ଷସ ବଡ଼ ଶରୀରରେ ଦୂର୍ବଳ ହୋଇ ଭୂମିରେ ପଡି ମାନେ ଥର୍ଥର କାପୁଥିଲେ, ଗୋଟିଏ ଚୋଉ ଲାଗିଥିବା ସାପ ଭଳି ମାନେ ନିଜ ଶରୀର କୁ ତିଆଁ ଦେଉଥିଲେ। ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତିରେ ଦୂର୍ବଳ କରି ଦୃତ ଗତିରେ ଟାଣି ନେଲେ, ଏହି ମାନବ ମାଂସ ଭୋଜୀ ରାକ୍ଷସ ଅତି ହାରା ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି କମିଯିବାକୁ ଦେଖି, ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଆଉ ଭୂମିରେ ଦଳି ଦେଲେ। ଭୀମ ତାଙ୍କ ପିଠିରେ ଗୁଡିଏ ଜୋର ଦେଇ ଗୁଡିଏ ଗୋଡ଼ ରଖି ତାଙ୍କ ଗଳାକୁ ଦକ୍ଷିଣ ହାତରେ ଧରିଲେ। ବାମ ହାତରେ ତାଙ୍କ ତାଣି ପୋଶାକ ଧରି, ଗୋଡ଼ ପିଠିରେ ରଖି ବଡ଼ ଶବ୍ଦରେ ତାଙ୍କ ପିଠି ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟରେ ରାକ୍ଷସ ମୁହଁରୁ ରକ୍ତ ଝରିଲା, ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଦଳି ଦେଲେ। ଏପରେ ରାକ୍ଷସ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱ ଓ ଅଂଗ ଭଙ୍ଗ ହେଇ, ପାହାଡ଼ ରାଜା ଭଳି ଦେଖାଯିବା ଏହି ଦେମନ ବିଭୀତ୍ସ ଚିତ୍କାର କରି ମୃତ୍ୟୁବରଣ କଲା। ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି ଲୋକମାନେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କ ସହାୟକମାନେ ଭୟରେ ରାକ୍ଷସ ଘରରୁ ପଳାଇ ଯାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବକାଙ୍କ କୁଞ୍ଜ ଭାଇ ଭୀମଙ୍କ ଦେଖାରେ ଆଶ୍ରୟ ନେଲେ; ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖି ଅନ୍ୟ ରାକ୍ଷସମାନେ ଭୟରେ ଭୀମଙ୍କ ନିକଟକୁ ରକ୍ଷା ପାଇଁ ଆସିଲେ। ଭୀମ ତାଙ୍କୁ ଶକ୍ତି ଓ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଇ ଏକ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ପାକ୍ତ କଲେ। "ପୁନି କେବେ ମାନବମାନେ କୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ; କ୍ଷତି କରିବା ଲୋକର ଶୀଘ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ହେବ—ଏହିପରି ହେଉ," ଭୀମ କହିଲେ। ଏହି ଉକ୍ତି ଶୁଣି ରାକ୍ଷସମାନେ "ଏହିପରି ହେଉ" କହି ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏପରେ ବକାଙ୍କ ଭାଇ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହାୟକମାନେ ପଣ୍ଡବଙ୍କୁ ବନ୍ଦନା କଲେ; ଏହି ଦିନରୁ ଏକଚକ୍ରା ନଗରରେ ରାକ୍ଷସମାନେ ନଗରବାସୀଙ୍କୁ ଉପକୂଳ ହୋଇ ଦେଖାଯିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଭୀମ ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଥିବା ମାନବ ମାଂସ ଭୋଜୀ ରାକ୍ଷସକୁ, ଯାହାର କାନ, ଚକ୍ଷୁ, ଓ ଜିଭ ନଥିଲା, ନିର୍ବିକ୍ଷେପ ଭାବରେ ଟାଣି ନେଇ ନଗର ଦ୍ୱାରରେ ରଖିଦେଲେ। ଏହିପରେ ଭୀମ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ; ଲୋକମାନେ ଭାବିଲେ—"ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଏହି ରାକ୍ଷସ ପୁନି ନଗରକୁ ଆସିଛି।" ଲୋକମାନେ, ଶିଶୁ ଓ ବୃଦ୍ଧମାନେ ଭୟରେ ପଳାଇ ଯାଇଲେ। ଭୀମ ବକାଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ପରେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଗଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବଳଦ ଓ ଗାଡ଼ି ବିଷୟରେ ଜଣାଇ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଚୁପଚାପ ଘରକୁ ଯିବାକୁ କହିଲେ। ପ୍ରଥିବୀରେ ତାଙ୍କ ମା ଓ ଭାଇମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ରହି, ଭୀମ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ରାତିରେ କିପରି ଯୁଦ୍ଧ ହେଇଥିଲା ତାହା ସବୁ ଖୋଲା କହିଲେ। ପ୍ରଭାତେ ଲୋକମାନେ ନଗରରୁ ବାହାରି ଏହି ଦେମନକୁ ଭୂମିରେ ରକ୍ତରେ ଭାଜି ଥିବା ଦେଖିଲେ। ଏହି ଦେଖି, ପାହାଡ଼ ଶିଖର ଭଳି ଭୟଙ୍କର ଦେଖାଯିବା ଏହି ଦେମନ ଦେଖି ନଗରବାସୀ ଅଶ୍ଚର୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଚୁଲ ଦାଉ ହେଲା। ଏକଚକ୍ରାକୁ ଯାଇ ସେମାନେ ଏହି ଖବର ଚାଉ ଦେଲେ; ଏହାପରେ ହଜାର ନଗରବାସୀ ଏକଠା ହେଲେ। ସେଠାରେ ପୁରୁଷ, ନାରୀ, ବୃଦ୍ଧ, ଶିଶୁମାନେ ବକାକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ; ସେମାନେ ଅତି ଅଶ୍ଚର୍ୟରେ ଦେଖି, ଯେଉଁ ଦେବତାଙ୍କୁ ଭୟରେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ଏବେ ତାଙ୍କୁ ପୂଜା କଲେ। ଏହିପରେ ଏହି ଦିନ ଯାହାର ଖାଦ୍ୟ ଦାନ କରିବା ଦିନ ତାହା ଗଣନା କଲେ; ଜଣାଇ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ଏହିପରି ପ୍ରଶ୍ନ କରିବାରେ, ପଣ୍ଡବମାନେ କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଥିବା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ—"ମୁଁ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନେ ସହିତ ଶ୍ମଶାନରେ କାନ୍ଦୁଥିଲି, ଏକ ମହାମନା ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋତେ ଦେଖିଲେ। ଆଗେ ମୋର ଦୁଃଖ ଓ ନଗରର ସମସ୍ୟା ବିଷୟରେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ; ପରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୋ ଆସ୍ଥା ନେଇ ମୃଦୁ ହସରେ କହିଲେ—'ମୁଁ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ଦୁଷ୍ଟ ରାକ୍ଷସକୁ ଦେଇବି; ମୋ ପାଇଁ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ।'" ସେ ଏହି ଖାଦ୍ୟ ନେଇ ବକାଙ୍କ ଅରଣ୍ୟକୁ ଗଲେ; ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଲୋକଙ୍କ ଭଲ କାମ ହେଲା। ଏହିପରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ର ଅଶ୍ଚର୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଏକ ବଡ଼ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ସବ କଲେ। ପରେ ଏହି ଦିନରୁ ସମସ୍ତ ଅଞ୍ଚଳର ଲୋକ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣା ଦେଖିବାକୁ ନଗରକୁ ଆସିଲେ, ପୃଥାପୁତ୍ରମାନେ ଏଠାରେ ରହିଲେ। ସମସ୍ତ ଭୂତିଆ ଘରକୁ ଏକଠା ହେଇ, ଭୀମଙ୍କୁ ଦେଖି ଅଶ୍ଚର୍ୟରେ ତାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ମହାତ୍ମା ଦେଖି, "ମହାତ୍ମା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ କିଛି ଅସମ୍ଭବ ନୁହେଁ," ଏହିପରି କହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। "ସେ ଦୁଃଖ ହରିବାରେ ପିତା ଭଳି; ଆମେ ତାଙ୍କ ପାଦେ ସେବା କରିବାକୁ ଚାହୁଁ," ଏହିପରି କହି ସମସ୍ତ ତାଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦେଲେ। ଲୋକମାନେ ଏବେ ଭୀମଙ୍କୁ ମାଂସ, ଦହି, ପକା ଚାଉଳ ବାରମ୍ବାର ଦେଇଲେ; ଏହି ହତ୍ୟା ପରେ ଏହି ଲୋକମାନେ ଭୟ ଓ ଚିନ୍ତାରେ ରହିଲେ। ପରେ ପାର୍ଥମାନେ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନ କରୁଥିବା, ତାଙ୍କ ମା ସହ ବିଦାୟ ନେଲେ; ଏହି ଗାନ୍ଧାରମାନେ ନିଶ୍ଚୟରେ ଏକଚକ୍ରାକୁ ଗଲେ। ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନରେ ଲାଗି, ଜଟା ଧାରଣ କରି, ବ୍ରହ୍ମଚାର୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ସେମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରରେ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ଏକଚକ୍ରାରେ ତାଙ୍କ ମା ସହ ରହିଲେ। ଏହିପରି ଏକ ଦିନ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଚୋଟିଆ କହିଲେ—"ବକା ରାକ୍ଷସକୁ ହତ୍ୟା କରି ପଣ୍ଡବମାନେ କଣ କଲେ?" ଏଠାରେ ବକା ରାକ୍ଷସକୁ ମାରିବା ପରେ, ପଣ୍ଡବମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଦ ଅଧ୍ୟୟନ କରି ରହିଲେ। କିଛି ଦିନ ପରେ, ଏକ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଘରକୁ ଆଶ୍ରୟ ନେବାକୁ ଆସିଲେ।