ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ଭକ୍ତିମୟ ଓ ବିୟୋଗଭରା ସ୍ତ୍ରୀ, ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ନମ୍ର ଭାବରେ କହିଲେ—"ପ୍ରଭୁ, ଆପଣ ଯେପରି ଆମ ପିଲାମାନେଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବେ, ପୋଷଣ କରିପାରିବେ, ମୁଁ ସେପରି ଶକ୍ତି ନାହିଁ। ଆପଣ ବିନା, ମୋର ପାଇଁ ଏହି ଦୁଇଟି ଶିଶୁ କିପରି ବଞ୍ଚିବେ? ମୁଁ କିପରି ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିପାରିବି? ଆପଣ ନ ଥିଲେ, ଏକା ଓ ଅସହାୟ ହୋଇ, ଏହି ଶିଶୁ ସହିତ ଧର୍ମର ପଥରେ ମୁଁ କିପରି ଚାଲିପାରିବି? ମୁଁ ଏପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ଏହି କନ୍ୟା ପାଇଁ ଅନେକ ବରକୁ ନକୁହିଥିଲି, ଏବେ ଆପଣ ବିନା ତାକୁ କିପରି ରକ୍ଷା କରିପାରିବି? ଏହି ସଂସାରରେ ଯେପରି ମାଂସ ଭୂମିରେ ପଡିଲେ ପକ୍ଷୀମାନେ ଭିତରେ ଆସିଯାନ୍ତି, ସେପରି ଜନା, ଜୀବନସାଥୀହୀନ ନାରୀକୁ ସମସ୍ତେ ଚାହାନ୍ତି। ମୁଁ ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଅତ୍ୟାଚାରିତ ହେବି, ତେଣୁ ଧର୍ମର ସଠିକ୍ ପଥରେ ଅଟୁଟ ରହିପାରିବି ନାହିଁ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ଲୋକମାନେ ଭରିଥିବା ଜଗତରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ନାରୀ ସଦା ଅପମାନର ଶିକାର। କନ୍ୟା ପିତାଙ୍କ ଅଧୀନରେ ରହେ, ବିବାହ ପରେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଅଧୀନରେ। ଏହି ଦୁଇଁ ନଥିଲେ, ପୁଅ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ନାରୀ ସ୍ୱାଧୀନ ମନ୍ୟ ହୋଇ, ନିନ୍ଦିତ ହୁଏ। ଏମିତି ସ୍ତ୍ରୀର ଅସୁରକ୍ଷା ଦୁଷ୍ଟଙ୍କ ପାଇଁ ଖୋଲା ଦ୍ୱାର, ଯେପରି ଘିଅ ଲଗାଯିଥିବା କପଡ଼ା କୁକୁର ଟାଣିନେଇଯାଏ। ଆପଣଙ୍କ ବଂଶର ଏହି ନିର୍ଦ୍ଷୋଷ ଶିଶୁକୁ ଏହି ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ପଥରେ କିପରି ଆଣିପାରିବି? ଆପଣ ଯେପରି ତାଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ କିପରି ଏହି ଅସହାୟ ଶିଶୁକୁ ଶିକ୍ଷା ଦେଇପାରିବି? ଏହି ଅସୁରକ୍ଷିତ କନ୍ୟାକୁ ଅନୁଚିତ ଲୋକମାନେ ଚାହିବେ, ମୋତେ ଅବହେଳା କରି, ଯେପରି ଶୂଦ୍ରମାନେ ବେଦ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହନ୍ତି। ଯଦି ମୁଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ଗୁଣବତୀ କନ୍ୟାକୁ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ବରକୁ ନ ଦେଉଛି, ତେବେ ଦୁଷ୍ଟମାନେ ତାକୁ ଜୋରକରି ନେଇଯିବେ, ଯେପରି କାଉଁ ହବିଷ୍ୟ ଛିଣିନେଇଯାଏ। ଯଦି ଏହି ଅନୁଚିତ ଦୁର୍ଗତିକୁ ଆପଣଙ୍କ କନ୍ୟା ଭୋଗ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ, ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମୁଁ ଅପମାନିତ, ଅବହେଳିତ ହେବି, ତେବେ ନିଶ୍ଚୟ ମୁଁ ମରିଯିବି। ଏହି ଦୁଇଟି ଶିଶୁ, ମୋ ଓ ଆପଣଙ୍କୁ ହରାଇ, ଯେପରି ଜଳ ଶୁଷ୍କ ହେଲେ ମାଛ ମରିଯାଏ, ସେପରି ନଶ୍ଟ ହେଇଯିବେ। ତେଣୁ, ଆମ ତିନିଜଣ ଆପଣ ବିନା ନିଶ୍ଚୟ ନଶ୍ଟ ହେବୁ; ଏହିକାରଣରୁ ଆପଣ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦେଇବେ ନାହିଁ। ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଏହି ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ—ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା, ବିଶେଷକରି ପୁଅ ଥିଲେ। ଏହି ଜଗତରେ ପୁଅ ଥିବା ନାରୀ ପାଇଁ ହଳଦୀ, କଜଳ, ଫୁଲ ଆଦି ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଧାରଣ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। ଯିଏ ନିଜ ପତିଙ୍କ ପିଣ୍ଡଜଳ ଜଳପାନ କରି, ମନ ତାଙ୍କ ପାଦପଦ୍ମରେ ଲଗାଇ ରଖେ, ସେ ପାର୍ବତୀ ଦେବୀଙ୍କ ଧାମକୁ ପ୍ରାପ୍ତି କରେ। ସେ ପାହାଡ଼ ଝିଅଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା କରି, ତାଙ୍କ ସହ ଖୁସି ହୁଏ; କିନ୍ତୁ ପିତା, ମାତା, ପୁଅ ସମସ୍ତେ ମାନ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଦାନ ଅପାର। ଏପରି ଅପାର ଦାନୀ ସ୍ୱାମୀ କିଏ ପାଇ ଖୁସି ହେଉନାହିଁ? ତପୋବନ, ହୋମ, ଜପ, ଦାନ, ବ୍ରତ—ଏସବୁ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ସ୍ୱାମୀ ନଥିଲେ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ; ତାଙ୍କ ପାଇଁ କ୍ଷମା, ପବିତ୍ରତା, ମିତାହାର ମାତ୍ର ନିୟମିତ। ଏହି ପୁଅକୁ ମୁଁ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ଏହି କନ୍ୟାକୁ ମଧ୍ୟ; ଆତ୍ମୀୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଛାଡ଼ିଦେଇଛି, ମୋ ଜୀବନ ମାତ୍ର ଆପଣ ପାଇଁ। ଯେଉଁଠାରେ ତ୍ୟାଗ, ତପ, ସଂଯମ, ବିଭିନ୍ନ ଦାନ ଦ୍ୱାରା ମହିଳା ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ ଉର୍ଦ୍ଧ୍ୱ କରିପାରେ ନାହିଁ; ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଶୁଭ ଓ ସନ୍ତୋଷ ପାଇଁ ନିରନ୍ତର କ୍ଷେମ ଚେଷ୍ଟା ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧର୍ମ। ଏହିକାରଣରୁ ମୁଁ ଯେଉଁ ଉତ୍ତମ ଓ ସଂମତ ଧର୍ମ କାମନା କରୁଛି, ଏହି ଆପଣଙ୍କ ବଂଶର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ। ପୁଅ, ଧନ, ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁ—ଏସବୁ ଦୁଃଖକାଳରେ ମୁକ୍ତି ପାଇଁ ଥାଏ; ଜଣେ ସ୍ତ୍ରୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଗ୍ରହଣ କରାଯାଏ। ଦୁଃଖକାଳରେ ଧନକୁ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍, ଧନ ଦ୍ୱାରା ସ୍ତ୍ରୀକୁ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଧନ ଦ୍ୱାରା ନିଜକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ୍। ସ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ, ଧନ, ଘର—ଏସବୁ ଦୃଶ୍ୟ ଓ ଅଦୃଶ୍ୟ ଫଳ ପାଇଁ; ସମସ୍ତେ ନିୟମିତ ହେବା ଉଚିତ୍, ଏହା ଜ୍ଞାନୀମାନଙ୍କ ନିଷ୍କର୍ଷ। ସମସ୍ତ ପରିବାର ଏକ ପଟେ ଓ ନିଜେ ଅନ୍ୟ ପଟେ ଥିଲେ, ନିଜ ଆତ୍ମା ସର୍ବୋପରି; ଏହି ଆତ୍ମା ଅଛିବାରୁ ଚୌଦଶ ଲୋକ ଅଛି, ଏହିକାରଣରୁ ନିଜକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିବା ଉଚିତ୍। ଆତ୍ମା ନଥିଲେ କିଛି ଅଛି ନାହିଁ; ସମସ୍ତ ବିଶ୍ୱ ମଧ୍ୟ ଆତ୍ମା ସମାନ ନୁହେଁ। ତେଣୁ, ମୋତେ ଯାହା କରିବା ଉଚିତ୍, ତାହା କରିବା ପାଇଁ ଆଦେଶ ଦିଅନ୍ତୁ, ନିଜକୁ ନିଜେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୋର ଦୁଇ ପୁଅକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଧର୍ମବିଦ୍ୟମାନେ କହନ୍ତି, ନାରୀ ହତ୍ୟା ଅନୁଚିତ; ରାକ୍ଷସମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ନିୟମ ଲାଗୁ ହୁଏ। ପୁରୁଷ ହତ୍ୟା ନିଶ୍ଚିତ, କିନ୍ତୁ ନାରୀ ହତ୍ୟା ଅନିଶ୍ଚିତ; ତେଣୁ ଆପଣ ମୋତେ ଦୂରେ ପଠାଇଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ଜୀବନର ସମସ୍ତ ଭୋଗ ଉପଭୋଗ କରିଛି, ପ୍ରିୟ ଲାଭ କରିଛି, ଧର୍ମ ନିଷ୍ଠା ପୂରଣ କରିଛି; ଆପଣଙ୍କ ସେବା ଦ୍ୱାରା ଅପୂର୍ବ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଭ କରିଛି, ପ୍ରିୟ ପୁଅ ହୋଇଛି—ମୋ ଜୀବନ ଦୁଃଖ ଦିଏନାହିଁ। ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦେଇଛି, ବୟସରେ ବୃଦ୍ଧ ହୋଇଛି, ସଦା ଆପଣଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଚାହିଁଛି, ଏହି ସବୁ ଦେଖି ମୁଁ ଏବେ ନିଶ୍ଚୟ କରିଛି। ଯଦି ଆପଣ ମୋତେ ଛାଡ଼ିଦେଇଛନ୍ତି ମଧ୍ୟ, ଆପଣ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ବିବାହ କରିପାରିବେ; ତେବେ ଆପଣଙ୍କ ଧର୍ମ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ହେବ। ପୁରୁଷଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ସ୍ତ୍ରୀ ନେବା ନ ଧର୍ମ, ନ ଅଧର୍ମ; କିନ୍ତୁ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପାଇଁ ପୂର୍ବ ସ୍ୱାମୀଙ୍କ ଅଧିକାର ଭଙ୍ଗ ମହାପାପ। ଏହି ସମସ୍ତ ବିଚାର କରି, ଆତ୍ମହତ୍ୟା ନିନ୍ଦିତ ଥିବାରୁ, ଦ୍ରୁତ ନିଜକୁ, ପରିବାରକୁ, ଏବଂ ଏହି ଦୁଇ ପିଲାକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ।