ହିଡିମ୍ବାଙ୍କୁ ଭୀମସେନ ଦ୍ୱାରା ବଧ ହେବା ପରେ, ସେ ଏକ ବିଜୁଳିର ଆଘାତରେ ପଡିଥିବା ବୃକ୍ଷ ଭଳି ଭୂମିରେ ପଡି ରହିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ହିଡିମ୍ବାଙ୍କ ଭଉଣୀ ଏହି ଯୁଦ୍ଧରେ ନିଜ ଭାଇଙ୍କୁ ବଧ ହେବା ଦେଖି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ତଥା ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଦୃଶ୍ୟ ଦେବତା, ଋଷି ଓ ଦିବ୍ୟ ଚରଣମାନେ ମଧ୍ୟ ଏହି ସଂଘର୍ଷ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ। ସେମାନେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ "ସାଧୁ, ସାଧୁ!" କୁହି ବଡ ଆନନ୍ଦରେ ସ୍ୱୀକୃତି ଦେଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଭାଇମାନେ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ହେଲେ। ସମସ୍ତେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ, ଶତ୍ରୁ ନାଶକ, ମାନବ ସିଂହ, ଅତି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭୀମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଏହା ପରେ ଅର୍ଜୁନ ଭୀମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏଠାରୁ ଏକ ସହର ଦୂରରେ ନାହିଁ, ଚାଲ ଶୀଘ୍ର ଚଳିବା, ତାହାର ଶୁଭ ହେଉ, ଯେଉଁଠି ସୁୟୋଧନ ଆମେଠାରେ ଆସିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ଲୁଚିଯିବା।" ଏହିପରେ ସମସ୍ତେ, ତାଙ୍କର ମା କୁନ୍ତୀ ସହିତ, "ଏହିପରି ହେଉ" କୁହି ଏଠାରୁ ଚାଲି ଯାଇଲେ, ଏହି ସିଂହପ୍ରତି ମାନବମାନେ ହିଡିମ୍ବା ରାକ୍ଷସୀ ସହିତ ଚାଲିଲେ। ହିଡିମ୍ବା, ନିଜ ଭାଇଙ୍କ ମୃତ୍ୟୁ ପରେ, ଚୁପଚାପ ତ୍ୱରିତ ଭାବେ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସେ କୁନ୍ତୀ ଓ ଧର୍ମାତ୍ମା ରାଜା ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଭୀମସେନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରରୁ ଏକ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ପ୍ରେମରେ ଆକ୍ରାନ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି। ମୁଁ ମୋ କ୍ରୂର ଭାଇଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଛାଡି ତୁମ ପାଖରେ ଆସିଛି।" "ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ରୁତ କାର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିଛି, ଯାହା ଏକ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ। ମୁଁ ଚାହେଁ ତୁମକୁ ସେବା କରିବା, ତୁମ ଶରୀରକୁ ଚିନ୍ତା କରିବା।" ପାଣ୍ଡବମାନେ କହିଲେ, "ରାକ୍ଷସମାନେ ମାୟାରେ ଆଶ୍ରୟ କରି ଶତ୍ରୁତା ମନେ ରଖନ୍ତି। ହିଡିମ୍ବା, ତୁମେ ଏହି ପଥରୁ ଚାଲିଯାଉ, ଯାହା ତୁମ ଭାଇ ଚଳିଥିଲେ।" "ଏହି ଦେଖି, ଭୀମ, ତୁମେ କୃଧା ହେଲେ ମଧ୍ୟ ଜନାନୀଙ୍କୁ ବଧ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଧର୍ମକୁ ରକ୍ଷା କର, ଯାହା ଶରୀର ରକ୍ଷାଠାରୁ ଉଚ୍ଚ।" "ତୁମେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସଙ୍କୁ ବଧ କରିଛ, ଯେଉଁଠି ନିଜ ଭାଇ ଆମକୁ ମାରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭଉଣୀ କ’ଣ କରିପାରିବେ, ଏବେ ରୂଷ୍ଟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ?" ହିଡିମ୍ବା ଯୋଡି ହାତରେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମହିଳାମାନେ ପ୍ରେମର ଦୁଃଖ କ’ଣ ମାନନ୍ତି, ଏହି ଦୁଃଖ ଏବେ ମୋ ଉପରେ ଆସିଛି, ଭୀମସେନ ଦ୍ୱାରା।" "ମୁଁ ଏହି ଦୁଃଖ ସହିଛି, ଏବେ ସମୟ ଆସିଛି, ଏବେ ମୋ ପାଇଁ ସୁଖ ଆସିବ।" "ମୁଁ ମୋ ସମସ୍ତ ବନ୍ଧୁ, ଧର୍ମ, ଏବଂ କୁଟୁମ୍ବୀମାନେ ଛାଡି ଏହି ମାନବସିଂହ, ତୁମ ପୁଅକୁ ମୋ ପତି ଭାବେ ଚୟନ କରିଛି, ଶୁଭାଳି।" "ଯଦି ଏହି ନାୟକ ଓ ତୁମେ ମୋତେ ତ୍ୟାଗ କରିବେ, ମୁଁ ଜୀବନ ରଖିପାରିବିନି, ଏହା ଏକ ସତ୍ୟ।" "ଯଦି ତୁମେ ମୋତେ ଦୟା ଦେଉଛ, ଚାହେଁ ତୁମେ ମୋତେ ଅବିବେକୀ ବା ଏକାନ୍ତ ଭକ୍ତ ଭାବିବା, ଦୟା କର।" "ଏହି ଶୁଭାଳି, ମୁଁ ତୁମ ପୁଅଙ୍କୁ ପତି ଭାବେ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ତାଙ୍କୁ ନେଇ ମୁଁ ଯେଉଁଠି ଚାହେଁ ଯିବି, ଦେବତା ସମାନ; ଏବଂ ପୁନଃ ତାଙ୍କୁ ଆଣିଦେବି। ମୋପରେ ବିଶ୍ୱାସ ରଖ।" "ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଭାଇ ବା ଅନ୍ୟ କୁଟୁମ୍ବୀଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନିବାରିବି; ଯେପରି ତାଙ୍କ ଭାଇ ଭୀମସେନକୁ ବଧ କରିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ମୁଁ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆଶାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଛି।" "ମୁଁ ରାକ୍ଷସୀ ନୁହେଁ, ରାତିରେ ଘୁଞ୍ଚିବା ଭୂତ ନୁହେଁ; ମୁଁ ରାକ୍ଷସମାନେ ରାଜା ସାଳକଟଙ୍କଟଙ୍କ ଭଉଣୀ, ରାଣୀ।" "ମୁଁ ତୁମ ପୁଅ ସହିତ ଏକତା ହେଇ, ତୁମେମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସେବା କରିବି, ଭୀମକୁ ପ୍ରଧାନ କରି।" "ମୁଁ ଅସତରେ ସତ ହେବି, ସେବାରେ ସଦା ଉତ୍ସୁକ ରହିବି; ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ ଯେଉଁଠି ବିପଦରେ ଅଛନ୍ତି, ସେଉଁଠି ସେବକ ଭାବରେ ଉଦ୍ଧାର କରିବି।" "ମୁଁ ତୁମେମାନେ ଉପରେ ଚାଲିବି, ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଦିବ୍ୟ ରଥରେ ଯାଆନ୍ତି, ଦୟା କର, ଭୀମସେନ ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କରନ୍ତୁ।" ହିଡିମ୍ବା ଏପରି କହି, ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କ ଅନୁରୋଧ ପ୍ରତ୍ୟାଖ୍ୟାନ ହେଲା, ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ପୃଥିବୀର ଦୁଷ୍ଟମାନେଙ୍କ ଲୋକରେ ଚାଲିଯିବି, ଏହା ନିଶ୍ଚିତ।" "ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜିନିଷ ମନରେ ଚିନ୍ତା କରି ଜାଣିପାରିବି; ଯେତେବେଳେ ବିପଦ ଆସିବ, ମୁଁ ନିଜେ ଜୀବନ ରଖିବି, ଅନ୍ୟ କେହି ନୁହେଁ।" "ସମସ୍ତ କର୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ କରିବା ଉଚିତ, ଧର୍ମ ଚିନ୍ତା କରି। ଯିଏ ବିପଦରେ ନିଜେ ଜୀବନ ରଖିବାକୁ ଶକ୍ତି, ସେ ଧର୍ମର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଜ୍ଞାନୀ।" "ବିପଦ ହେଉଛି ଧର୍ମର ବିପଦ; ଧର୍ମାତ୍ମାମାନେ ପାଇଁ ବିପଦ ଦୁଃଖ। ଯିଏ ବିପଦରେ ଜୀବନ ରଖିବା, ସେ ପୁଣ୍ୟ ଆର୍ଜନ କରେ।" "ଧର୍ମ କୁହିବାକୁ ଯେଉଁଠି ଉପାୟ ଅଛି, କିଛି ଦୋଷ ନାହିଁ। ମୋତେ ମଧ୍ୟ ଦୟା କର, ଯେପରି ଏକାନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ମହିଳାକୁ ଉଦ୍ଧାର କରିଥିବା।" "ଧର୍ମ, ଅର୍ଥ, କାମ ଓ ମୋକ୍ଷରେ ଉତ୍ତମ ଲୋକମାନେ ଦୟା ଦେଉଛନ୍ତି; ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ଥିବା ଋଷିମାନେ ଏହାକୁ ଧର୍ମ କୁହନ୍ତି।" "ଦିବ୍ୟ ଜ୍ଞାନରେ ମୁଁ ଅତୀତ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ୍ ଜାଣିପାରିବି; ଏହିପରି ମୁଁ ତୁମେମାନେଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ପରାମର୍ଶ ଦେଉଛି—ଏଠାରେ ଏକ ଉତ୍ତମ ଝିଅ ଅଛି।" "ଆଜି ଏହି ଝିଅକୁ ପହଞ୍ଚି ନିମ୍ନାନ୍ତୁ, ଚାହିଁ ଏକ ବୃକ୍ଷ ତଳେ ବିଶ୍ରାମ କରନ୍ତୁ; କାଲି ସକାଳେ ଏକ ବିଶ୍ୱ ଦେବତା, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ମହାପୁରୁଷ, ଆସିବେ।" "ବ୍ୟାସ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖିବା ପରେ, ତୁମେ ତୁମର ଦୁଃଖ ଛାଡିଦେବେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ରଙ୍କ ନିକଟରୁ ନିଷ୍କାଷଣ ଓ ଭାରଣାବତର ଦାହ ଭୁଲିଯିବେ।" "ବିଦୁର ତୁମେମାନେ ପାଇଁ ରକ୍ଷା ଯୋଜନା କରିଛନ୍ତି, ଜ୍ଞାନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ମୁଁ ଜାଣିପାରିଛି; ଶାଲିହୋତ୍ରଙ୍କ ଘରେ ତୁମେମାନେ ଆଶ୍ରୟ ପାଇବେ।" "ଏହି ପବିତ୍ର ବୃକ୍ଷ ବର୍ଷା, ପବନ ଓ ରବିକିରଣ ସହିଛି; ଜଳ ପିଇଲେ ତୁମେମାନେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପିପାସା ଭୁଲିଯିବେ।" "ଶାଲିହୋତ୍ରଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ଏହି ଝିଅ ଓ ବୃକ୍ଷ ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; କାଦମ୍ବ ପକ୍ଷୀ, କୁଞ୍ଚ, ହଂସ ଓ କୁରରା ସହିତ ସେଉଁଠି ଅଛି।