ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କ ସହପାଠୀମାନଙ୍କ ସହିତ ଶୋଭାମୟ ଓ ଜନସମୃଦ୍ଧି ନଗରୀ ବାରଣାବତକୁ ଯିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ସେମାନେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କୁ ହସନ୍ତି ମୁହଁରେ ଶୁଭ କଥା କହିବାକୁ ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ—ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଥିଲେ କୌଣସି ଅପଶୁଭ ହେବ ନାହିଁ। ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ କୌରବ ଆନନ୍ଦରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମୁହଁରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ଯାତ୍ରା ସୁଖଦ ହେଉ, ସମସ୍ତ ଜନ୍ତୁ ଓ ଲୋକଙ୍କ ତରଫରୁ ଭଲ ହେଉ, କୌଣସି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ତାଙ୍କୁ ଛୁଇଁ ନ ଯାଉ—ଏହି ଭଲକାମନା କଲେ। ତା’ପରେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ନିମିତ୍ତେ ଆବଶ୍ୟକ କ୍ରିୟା ଶେଷ କରି, ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତ କାମ ସମାପ୍ତ କରି ବାରଣାବତ ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବାରଣାବତକୁ ଚାଲିଯିବା ସମୟରେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଦୁଷ୍ଟ ମନରେ ବହୁତ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେବେଳେ ଶକୁନି, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏକସাথে ବସି, କୁନ୍ତୀ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଜଳାଇଦେବା ଦୁଷ୍ଟ ଚକ୍ରାନ୍ତ କଲେ। ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ମନବୃତ୍ତି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରପୁତ୍ର ତାଙ୍କ ସହ ବିଚାର ବିମର୍ଶ କରି, ପୁରୋଚନାଙ୍କୁ ଗୁପ୍ତରେ ଡାକିଲେ। ତାଙ୍କ ଡାହାଣ ହାତ ଧରି କହିଲେ—"ଏହି ଭୂମି ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମୋର ଅଧିନରେ। ଯେପରି ମୁଁ ଚାହେଁ, ସେହିପରି ତୁମେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" "ମୁଁ ତୁମେଠାରୁ ଅଧିକ ଭରସା କାହାରେ ରଖୁନି। ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଧାନ ସହାୟ, ଯାହା ସହ ମୁଁ ଏପରି ଗୁପ୍ତ କଥା କହିପାରେ। ଏହି ରହସ୍ୟ ଓ ମୋତେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର, ଚତୁର ଉପାୟରେ ମୋ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବାରଣାବତକୁ ଉତ୍ସବ ଉପଭୋଗ କରିବାକୁ ଯିବେ।" "ତୁମେ ଏହି ଦିନେ ଗଧା ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ବେଗରେ ବାରଣାବତକୁ ଯାଅ। ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼, ଚତୁର୍ଦ୍ଦିକ ହଲ୍ ଥିବା, ସହର ଧାରେ ଲୁଚା ଘର ତିଆରି କର, ଏବଂ ଏହାକୁ ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ କର। ଏଠାରେ ଯେଉଁ ସବୁ ଜ୍ୱଲନଶୀଳ ବସ୍ତୁ—ପଟ, ଲାହା, ଇତ୍ୟାଦି—ସେଗୁଡ଼ିକୁ ନେଇଯାଅ ଏବଂ ସଞ୍ଚୟ କର।" "ବାଲ୍ବଜ, ମଧ ଶେଷ, ଘୃତ, ତେଲ, ପଶୁଚର୍ବି, ଏବଂ ବହୁତ ଲାକ ମିଶାଇ, ମାଟି ସହିତ ଏହି ମିଶ୍ରଣ କରି ଘରର ଦେବାଲୟରେ ଲଗାଅ। ପଟ, ତେଲ, ଘିଅ, ଲାହା, କାଠ ଦିଗ୍ଦିଗନ୍ତରେ ରଖ। ଭାରି କାଠ ଯନ୍ତ୍ରକୁ ଲାକ, ପଟ, ମଧ ଶେଷ ଓ ମାଟିରେ ତୁରନ୍ତ ଢାକିଦିଅ।" "ଏପରି ଚାଲାକିରେ ତିଆରି କର, ଯେଉଁଥିରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବା ଅନ୍ୟ କେହି ଏହାର ଜ୍ୱଲନଶୀଳ ସ୍ୱଭାବ ବୁଝିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଭାବେ ଘର ତିଆରି କରି, ସମ୍ମାନ ସହ ପାଣ୍ଡବ, କୁନ୍ତୀ ଓ ତାଙ୍କ ସହଚରମାନେ ଏଠାରେ ବସାଅ। ସୁନ୍ଦର ଆସନ, ଯାନ, ଶୟ୍ୟା ଦିଅ, କିନ୍ତୁ ସେଗୁଡ଼ିକ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ହାନିକାରକ ହେବା ଭଳି କର, ଯାହାଦ୍ୱାରା ମୋର ପିତା ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେବେ।" "ସେମାନେ ଏହି ସହରରେ ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ବସିଥାଆନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ କେହି ଏହି ଯୋଜନା ବୁଝିନପାରନ୍ତୁ। ଯେତେବେଳେ ଦେଖିବୁ ସେମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭରସାରେ ନିଦ୍ରା କରୁଛନ୍ତି, ସେତେବେଳେ ଦ୍ୱାରଠାରୁ ଘରକୁ ଆଗୁନ ଲଗାଇଦିଅ। ଏଭଳି ଘରେ ଜଳିଗଲେ, ଲୋକେ କହିବେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଳିଗଲେ, ଏବଂ ଆମେ କେହି ଦୋଷୀ ନୁହେଁ।" ପୁରୋଚନା ଏହି ଯୋଜନାକୁ ମନ ଦେଇ ମନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଯାୟୀ ତୁରନ୍ତ ଗଧା ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ବାରଣାବତକୁ ଚାଲିଗଲେ ଓ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମ ନିଷ୍ପାଦନ କଲେ। ସେଠାରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଘର ତିଆରି କଲେ। ଏଉଁଠି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ବାୟୁ ବେଗର ଘୋଡ଼ା ଯୁକ୍ତ ରଥରେ ଚଢ଼ି, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପାଦସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ସେମାନେ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୋଣ, ବୃଦ୍ଧ କୃପ ଓ ବିଦୁରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ନମସ୍କାର କଲେ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ କୁରୁ ବୃଦ୍ଧମାନେ ସହିତ ଶିଷ୍ଟାଚାରରେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ବିନିମୟ କରି, ସମାନ ବୟସ୍କମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଓ ଶିଶୁମାନେ ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ମାଆମାନେଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ପ୍ରଦକ୍ଷିଣା କରି, ସମସ୍ତ ସହଚରମାନେ ସହ ବାରଣାବତ ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ବିଦୁର ଓ ଅନ୍ୟ ବିଶିଷ୍ଟ କୁରୁମାନେ, ଏବଂ ନଗରବାସୀମାନେ ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସେଠାରେ, କିଛି ନିର୍ଭୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏପରି ଦୁଃଖ ଓ କ୍ଷୁବ୍ଧ ଦେଖି, କହିଲେ—"ରାଜା ଅପରିପକ୍ୱ ବିବେକରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଅନ୍ୟାୟ କରୁଛନ୍ତି, କୌରବ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଧର୍ମ ଦେଖୁନାହାନ୍ତି।" "ଶୁଦ୍ଧ ହୃଦୟର ପାଣ୍ଡବ କେବେ ଅଧର୍ମ କରିବେ ନାହିଁ, ନ ଭୀମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ, ନ ଅର୍ଜୁନ, କୁନ୍ତୀପୁତ୍ର। ମାଦ୍ରୀପୁତ୍ରମାନେ ତ ଏହା କ୍ଷମା କରିବେ ନାହିଁ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରାଧିକାର ପାଇଁ ଏହି ଯୁବ ରାଜପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସହିପାରୁନାହାନ୍ତି।" "ଭୀଷ୍ମ କିପରି ଏହି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଧର୍ମ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅନୁମୋଦନ କରୁଛନ୍ତି? ସେଉଁଠି ଅଧିକାରୀମାନେ ନଗର ଛାଡ଼ିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଉଛନ୍ତି।" "ଶାନ୍ତନୁ ରାଜା, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ, ଓ ପାଣ୍ଡୁ ଆମ ପାଇଁ ପିତା ସମାନ ଥିଲେ। ଏବେ ସେହି ପୁରୁଷଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦିବ୍ୟ ଗତି ପାଇଛନ୍ତି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏହି ଯୁବ ଭାଗିନାମାନେକୁ ଅସହ୍ୟ କରୁଛନ୍ତି।" "ଆମେ ଚାହୁଁ ନ ଚାହୁଁ, ଯେଉଁଠାକୁ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଯିବେ, ସେଠାକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବା।" ଏଭଳି ଭାବେ, ଦୁଃଖ ଓ ଅଶାନ୍ତି ମଧ୍ୟରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବାରଣାବତକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ଚକ୍ରାନ୍ତ ଗୁପ୍ତ ଭାବେ ତିଆରି ହେଉଥିଲା।