ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିଛନ୍ତି, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହିପରି ଦେଖି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସବୁବେଳେ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ—ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନମାନଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା, ଚରିତ୍ର ଓ ରାଜ୍ୟର ଶୁଭାନ୍ତି କିପରି ହେବ। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜ୍ୟବାସୀମାନେ ପୁନଃ ପୁନଃ ତାଙ୍କୁ କହୁଥିଲେ—ବିଶ୍ୱରେ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦମୟ ସ୍ଥାନ ଭାବେ ବାରାଣାବତ ନଗରୀକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରୁଥିଲେ। ଏହିପରି ଶୁଣି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର କହିଲେ, "ମୋ ପୁଅମାନେ, ଯଦି ତୁମେ ଇଚ୍ଛା କର, ତେବେ ତୁମ ସମସ୍ତ ଆତ୍ମୀୟ-ସ୍ୱଜନ ଓ ଅନୁଚରମାନଙ୍କ ସହ ବାରାଣାବତର ଉତ୍ସବକୁ ଯାଅ, ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ କରନ୍ତି, ସେପରି ଆନନ୍ଦ କର। ତୁମେ ଚାହିଁଲେ ମଣିମାଣିକ୍ୟ ଦାନ କରିପାର, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଗାୟକମାନେ ପାଇଁ ଦେଉ, ଦେବତାମାନେ ଯେପରି ଦାନ କରନ୍ତି। କିଛି ଦିନ ସେଠାରେ ଅତ୍ୟୁତ୍ତମ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରି, ପରେ ଆନନ୍ଦରେ ଏହି ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ଫେରିଆସିବ। ତୁମେ ସେଠାରେ ନିଜ ସୁରକ୍ଷାରେ ଲଗ୍ନ ରୁହ, ଶତ୍ରୁନିବାରକ ପୁଅମାନେ, ସେଠାରେ ତୁମ ପାଇଁ କୌଣସି ଅସୁବିଧା ହେବ ନାହିଁ।" ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଓ ନିଜର ଅଶକ୍ତି ବୁଝି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର କହିଲେ, "ଯେପରି ଆପଣ କହିଛନ୍ତି, ସେପରି ହେଉ।" ପରେ ସେ ଭୀଷ୍ମ, ବିଦୁର, ଦ୍ରୋଣ, ବାହ୍ଲିକ ଓ କୌରବ ବଂଶୀୟ ସୋମଦତ୍ତଙ୍କ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସେ କୃପାଚାର୍ଯ୍ୟ, ଭୂରିଶ୍ରବା ଓ ଅନ୍ୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ତପସ୍ୱୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ ଦେଲେ। ପରେ ଉପାଧ୍ୟାୟ, ପୌତ୍ର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କଲେ; ସମସ୍ତ ଜନନୀମାନଙ୍କ ଓ ବିଦୁରଙ୍କ ଭାର୍ୟାମାନଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଦୁଃଖିତ ହୃଦୟରେ ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିଲେ, "ଆମେ ବାରାଣାବତରେ ନିଜ ସମ୍ପ୍ରଦାୟ ସହ ଯିବାକୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶ ପାଇଛୁ। ଆପଣମାନେ ସମସ୍ତେ ମଙ୍ଗଳମୟ ଶବ୍ଦ କହନ୍ତୁ, ଆପଣମାନଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଥିଲେ କୌଣସି ଅପମଙ୍ଗଳ ଆମ ପାଖକୁ ଆସିପାରିବ ନାହିଁ।" ଏପରି ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ କୌରବମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ମୁହଁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିଲେ। ସେମାନଙ୍କୁ ଶୁଭ ଯାତ୍ରା ହେଉ, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମେ ପାଅ, କୌଣସି ଦୁଃଖ ତୁମେ ଦେଖିବ ନାହିଁ—ଏପରି କହି ଦେଲେ। ପରେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ରାଜ୍ୟଳାଭ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ଯଜ୍ଞ-କ୍ରିୟା କରି, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ତାଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ବାରାଣାବତ ପାଇଁ ଚାଲିଗଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବାରାଣାବତକୁ ଯିବାକୁ ଉଦ୍ୟମ କରିବା ସମୟରେ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ। ତାପରେ ଶକୁନି, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଦୁର୍ୟୋଧନ ମିଶି, କୁନ୍ତୀ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେଙ୍କୁ ଜୀବନ୍ତ ଜଳାଇବା ଦୁଷ୍ଟ ଚକ୍ରାନ୍ତ କଲେ। ଏହି ସଂଶୟ ପରେ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ନିଜ ଗୁପ୍ତଚର ପୁରୋଚନଙ୍କୁ ଡାକି, ତାଙ୍କ ଦହିନ ହାତ ଧରି କହିଲେ: "ପୁରୋଚନ, ଏହି ଭୂମି ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଓ ମୋର ଅଧିନରେ। ମୁଁ ଯେପରି ଚାହେଁ, ସେପରି ହେବାକୁ ତୁମେ ଦେଖ। ମୋତେ ତୁମେ ଛଡ଼ି ଅନ୍ୟ କାହାରେ ଏତେ ବିଶ୍ୱାସ ନାହିଁ। ଏହି ଗୁପ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ଓ ମୋତେ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଠାରୁ ରକ୍ଷା କର; ଚତୁର୍ୟ ଉପାୟରେ ମୋ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ କାମ କର। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶରେ ବାରାଣାବତକୁ ଉତ୍ସବ ଦେଖିବାକୁ ଯିବେ। ତୁମେ ଏହି ତିନି ଦିନ ମଧ୍ୟରେ ଗଧା ଜୋତା ରଥ ନେଇ ବାରାଣାବତକୁ ଯାଅ। ସେଠାରେ ଗଞ୍ଜା, ଲାକ, ତେଲ, ଘୃତ, ମାଁସ ଚର୍ବି, ମଧ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଗ୍ନିପ୍ରଦୀପ୍ତ ବସ୍ତୁ ନେଇ ଏକ ଚାରି ମହଳ ବିଶାଳ ଗଢ଼ିଏ ଘର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି, ସେଠାରେ ଲୁଚାଇ ରଖ। ଏହି ସମସ୍ତ ଜିନିଷ କଳା ମାଟି ସହ ମିଶାଇ ଦେଲେ, ଦେଵାଳରେ ଲାଗାଇ ଦିଅ। ଘର ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଏହି ଜ୍ୱାଳନଶୀଳ ବସ୍ତୁ ରଖ। ଏପରି ଗୁପ୍ତ ଉପାୟରେ ଘର ତିଆରି କର, ଯେଉଁପରି ଦେଖିଲେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ବା ଅନ୍ୟେ କେହି ଏହି ଅଗ୍ନି ଝାଁସା ଧରିପାରିବେ ନାହିଁ। ପରେ ସେମାନେ ନିଜେ ଦିନ ରାତି ନିର୍ଭୟ ହୋଇ ଘରେ ବସିଲେ, ତୁମେ ବାହାରୁ ଘରକୁ ଆଗୁନ ଲଗାଇ ଦିଅ। ଏପରି ଆମେ ଚାଲ ଚାଲିଲେ, ଲୋକମାନେ କହିବେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ତାଙ୍କ ଘରେ ଜଳିଗଲେ, କିନ୍ତୁ କେହି ଆମକୁ ଦୋଷ ଦେବେ ନାହିଁ।" ପୁରୋଚନ ଏହି ଆଦେଶ ଗ୍ରହଣ କରି, ତୁରନ୍ତ ଗଧା ଜୋତା ରଥରେ ବାରାଣାବତକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେଠାରେ ପହଞ୍ଚି, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମ କଲେ। ସେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଘର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରି ରଖିଲେ। ଏଉଁଠି, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜଳଦ ତୁଳ୍ୟ ଗତିଶୀଳ ଘୋଡ଼ା ଜୋତା ରଥରେ ଚଡ଼ି, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କଲେ। ତେବେ ସେମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ମହାତ୍ମା ଦ୍ରୋଣ, ବୃଦ୍ଧ କୃପା ଓ ବିଦୁରଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ କଲେ। ସମସ୍ତ କୁରୁ ବୃଦ୍ଧମାନଙ୍କୁ ଶିଷ୍ଟାଚାରରେ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଜଣାଇ, ସମବୟସ୍କଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କଲେ ଓ ଶିଶୁମାନେ ତାଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଲେ।