ବିଦୁରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦିଆଯାଇଥିବା ଧନ ସହିତ ନୂତନ ଜଳଯାନ ଉପରେ ଚଢ଼ି, ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ଏଉଁ ସମୟରେ, ଲକ୍ଷାଘୃହରେ ଏକ ନିଷାଦ ଜନନୀ ଓ ତାଙ୍କ ପଞ୍ଚ ପୁଅ, ଯେଉଁମାନେ କିଛି କାରଣରେ ଏଠାରେ ଆସିଥିଲେ, ନିର୍ମଳ ହେବା ସତ୍ତ୍ୱେ ଏଠାରେ ଦହିଯାଇ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିଲେ। ଏଠି, ଦୁଷ୍ଟ ପୁରୋଚନ, ଅତ୍ୟନ୍ତ ଅଧମ, ଦହିଗଲେ; ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ହୃଦୟ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ତାଙ୍କ ଅନୁୟାୟୀମାନେ ଏହି କ୍ରମେ ଭ୍ରମିତ ହେଲେ। ଜନମାନେ ଅଜାଣି, ବିଦୁରଙ୍କ ଉପଦେଶ ଦ୍ୱାରା ମହାତ୍ମା କୌନ୍ତେୟମାନେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ମାତା ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ମୁକ୍ତ ହେଲେ। ଏହାପରେ, ବାରଣାବତ ନଗରରେ ଜନମାନେ ଲକ୍ଷାଘୃହ ଜଳିଯାଇଥିବା ଦେଖି ବିପୁଳ ଦୁଃଖରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ। ଏହି ଦୁଃଖଦ ଖବର ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇବା ପାଇଁ ଏକ ଜଣକୁ ପଠାଇଲେ; ଏବଂ ଏହାରେ ଅନେକ ଲୋକ ଭାବିଲେ ଯେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦହିଯାଇଛନ୍ତି, ତେଣୁ ତାଙ୍କର ଅଭିଲାଷ ପୂରଣ ହେଲା। "କୌରବ, ତୁମେ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହୁଅ, ତୁମ ପୁଅମାନେ ସହିତ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କର," ଏହି କଥା ଶୁଣି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏବଂ ତାଙ୍କ ପୁଅ ଦୁଃଖରେ ମଗ୍ନ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଳନ କଲେ, ଚାରିଅଟିଅର ଓ କୁରୁମଣ୍ଡଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଏହି ଦୁଃଖଦ ଘଟଣା ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପଳାୟନ ବିଷୟରେ ପୁନଃ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦ୍ୱିଜଜନ ଉତ୍ସୁକତା ସହ କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହାକୁ ଏକାଏକି ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ ଜାଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛି।" ଏହି ଦୟା ଓ କ୍ରୂରତା ମିଶିତ କାର୍ଯ୍ୟ ଯେଉଁପରି ଘଟିଲା, ତାହା କଥା ଦେଖିବାକୁ ଅତି ଉତ୍ସୁକ। "ଏହି ଲକ୍ଷାଘୃହ ଦହିବା ଓ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପଳାୟନ ବିଷୟରେ ମୁଁ ବିସ୍ତାରିତ ଭାବେ କହୁଛି," ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହାପରେ, ଦୁର୍ୟୋଧନ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ନିଜ ଦୌତ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବାରଣାବତ ନଗରରୁ ନିଷ୍କାଷିତ କର; ତେଣୁ ଆମର ଭୟ ନାହିଁ।" ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଏହି କଥା ଶୁଣି ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଚିନ୍ତା କରି, ଦୁର୍ୟୋଧନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ପାଣ୍ଡୁ ସଦା ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଏହି ଭାବନା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପ୍ରତି ଥିଲା, ବିଶେଷ କରି ମୋ ପ୍ରତି। ସେ କେବେ କିଛି କାମ, ଖାଇବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମଧ୍ୟ, ମୋତେ ଜଣାଇ ନଥିଲେ। ସେ ସଦା ନିୟମ ନିଷ୍ଠ ଥିଲେ, ରାଜ୍ୟ ବିଷୟରେ ମୋତେ ଜଣାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ମଧ୍ୟ ପାଣ୍ଡୁ ପରି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଗୁଣଗାର୍ବିତ, ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ କୁରୁମାନେ ପ୍ରଶଂସିତ। କିପରି ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଜବରଦସ୍ତି ଆତ୍ମୀୟ ରାଜ୍ୟରୁ ବାହାର କରିପାରିବୁ, ବିଶେଷ କରି ତାଙ୍କର ସାଥୀମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ?" "ପାଣ୍ଡୁ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ସେନାକୁ ସଦା ରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ; ତାଙ୍କ ପୁଅ ଓ ପଉତ୍ରମାନେ ମଧ୍ୟ ସେ ଉପକୃତ କରିଥିଲେ। ନଗରବାସୀ ଓ ପୂରବାସୀମାନେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଇଥିଲେ; ତେଣୁ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଆମେ ନିଜ ଆତ୍ମୀୟ ସହିତ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରିପାରିବା। ଏହି ଅପରାଧକୁ ମୁଁ ନିଜର ଭୁଲ ଭାବିଛି, କାରଣ ଲୋକମାନେ ଧନ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ ତାଙ୍କ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ରଖିଛନ୍ତି।" "ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କ ସାଥୀ ହେବେ, ବିଶେଷ କରି ପ୍ରଧାନମାନେ; ଧନୀମାନେ ଓ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ରିତ। ତେଣୁ, ତୁମେ ମୃଦୁ ଉପାୟରେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ବାରଣାବତକୁ ପଠାଇଦିଅ।" "ରାଜ୍ୟ ମୋ ଉପରେ ସୁଦୃଢ ହୋଇଯିବା ପରେ, କୁନ୍ତୀ ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ପୁନଃ ଫେରିଆସିବେ। ଦୁର୍ୟୋଧନ, ଏହି ଭାବନା ମୋ ହୃଦୟରେ ଚଳିଛି; କିନ୍ତୁ ଦୁଷ୍ଟ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଥିବାରୁ ମୁଁ ଏହାକୁ ଖୋଲା ଭାବେ ଘୋଷଣା କରୁନାହିଁ।" "ଭୀଷ୍ମ, ଦ୍ରୋଣ, ବିଦୁର, କ୍ରିପା କେବେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ବାହାର କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେବେନାହିଁ। ଆମେ ଓ ସେମାନେ କୁରୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସମାନ; ଏହି ଉଚ୍ଚ ମନୋବୃତ୍ତି ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଲୋକମାନେ ଅନ୍ୟାୟ ଚାହିବେନାହିଁ। ଆମେ କୁରୁ, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ କୁରୁ; ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ ଆମେ ଏହି ଲୋକରେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ନଷ୍ଟ ହେବୁ।" "ଭୀଷ୍ମ ସଦା ନିଷ୍ପକ୍ଷ, ଦ୍ରୋଣଙ୍କ ପୁଅ ମୋ ସହିତ ଅଛନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଦ୍ରୋଣ ତାଙ୍କ ପୁଅକୁ ଯେଉଁପରି ସମର୍ଥନ କରିବେ, ସେଉଁପରି ଅନ୍ୟକୁ ମଧ୍ୟ ସମର୍ଥନ କରିବେ। କ୍ରିପା, ଶରଦ୍ୱତଙ୍କ ପୁଅ, ଏହି ଦୁଇଜଣ ଯେଉଁଠାକୁ ଯିବେ, ସେଉଁଠାକୁ ଯିବେ; ଦ୍ରୋଣ କେବେ ତାଙ୍କ ଭାଉପୁଅକୁ ଛାଡ଼ିବେନାହିଁ। ବିଦୁର ଆମ ସହିତ ଲାଭ ନିମିତ୍ତେ ଅଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କୁ ସଂଯମ କରିଛନ୍ତି; ତେଣୁ ସେ ଏକା ନିଜେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପାଇଁ ଆମେ ଉପରେ ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରିବେନାହିଁ।" "ପୂର୍ଣ୍ଣ ଆତ୍ମବିଶ୍ୱାସ ସହିତ, ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ପୁଅମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ମାତାକୁ ବାରଣାବତକୁ ନିଷ୍କାଷିତ କର; ତୁମ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ଆଜି ବାରଣାବତକୁ ଯାଉ। ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ହୃଦୟରେ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୁଃଖର ଅଗ୍ନିକୁ ନିମ୍ନ କର।" ବୈଶମ୍ପାୟନ କହିଲେ: ଏହାପରେ ଦୁର୍ୟୋଧନ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଦୀର୍ଘ ଶମୟ ଧରି ଲୋକମାନେକୁ ଧନ ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ଜିତିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ନିଜ ଭାଇ ଯୁୟୁତ୍ସୁକୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କୁ ଅଲଗା କରିଦେଲେ। କିଛି ଚତୁର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ବାରଣାବତ ନଗରର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇ କଥା କହିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। "ଏହି ସଭା ବିଶାଳ ଓ ପୃଥିବୀରେ ସବୁଠୁ ଆନନ୍ଦଦାୟକ, ଏହା ପଶୁପତି ନଗର ବାରଣାବତରେ ଏକତ୍ରିତ।" ସେମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ କଥା ପୁନଃପୁନଃ କହିଲେ, ବାରଣାବତକୁ ପବିତ୍ର ଓ ଆକର୍ଷଣୀୟ ନଗର, ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ବୋଲି ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଲେ। ଏହିପରି ବାରଣାବତର ଶୋଭା ବଢ଼ାଇ କଥା କହିବା ସମୟରେ, ରାଜାଙ୍କ ମନରେ ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ପଠାଇବା ଭାବନା ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା। ରାଜା ତାଙ୍କ ଉତ୍ସୁକତା ଦେଖି, ଅମ୍ବିକାପୁତ୍ର ପାଣ୍ଡବମାନେକୁ ଡାକି କହିଲେ, "ତୁମେ ଏଠାରେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧ୍ୟୟନ କରିଛ, ଦ୍ରୋଣ ଓ ଗୌତମପୁତ୍ର ଶରଦ୍ୱତଙ୍କଠାରୁ ଅସ୍ତ୍ର ଶିଖିଛ।" ଏହିପରି ଘଟଣା କ୍ରମରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ ଅନ୍ତତଃ ବାରଣାବତକୁ ପଠାଯିବା ପାଇଁ ରାଜାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ ତାୟାରି କରିବା ଆରମ୍ଭ କରିଲେ।