ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଭିମଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଏକ କୁଟିଲ ଯୋଜନା କରିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, "କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅ ଭୀମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ। ତାଙ୍କୁ ଚଳକାମି କରି ସମ୍ମତ କରିବା ଉଚିତ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ସାହସୀ, ଅସାଧାରଣ ପ୍ରତାପରେ ଭରିଥିବା, ଏକା ଏକା ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ କ୍ରୀଡା କରେ।" ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏହି କୁଟିଲ ଯୋଜନା ରଚିଲେ—"ସେ ଶୁଇଁଥିବାବେଳେ, ରାଜପାଳିସର ଉଦ୍ୟାନରେ ଗଙ୍ଗାରେ ତାଙ୍କୁ ଫେଙ୍ଗିଦେବା। ତାପରେ ଆମେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଧରିବା। ତାଙ୍କୁ ବଳପୂର୍ବକ ବାନ୍ଧି ମୁଁ ପୃଥିବୀର ଶାସନ କରିବି।" ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ସଦା ଭୀମଙ୍କୁ ନଜର ରଖି ଏହି ଦୁଷ୍ଟ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଇଥିଲେ। ଏହି ଉଦ୍ୟୋଗରେ, ଜଳ କ୍ରୀଡା ପାଇଁ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ରଙ୍ଗିନ କପଡ଼ା ଓ ଉଲ ଦ୍ୱାରା କିଛି ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାରର ମଣ୍ଡପ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ସେଠି ଅନେକ ରସ ଏବଂ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜା ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିଲା। ଅନେକ ପ୍ରକାରର ଘର ଏଠାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଥିଲା। ସେ ଏକ ଉପକୂଳରେ ଜଳ ଉତ୍ସବ ଆୟୋଜନ କରିଥିଲେ। ଖେଳ ଶେଷରେ, ସମସ୍ତେ ସ୍ଫଟିକ ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଭଲଭାବେ ସଜି, ଦୀର୍ଘ ଆନନ୍ଦ ଭୋଜନ କରିଥିଲେ। ଦିନ ଶେଷରେ, ଖେଳ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଥକି ଯାଇ, କୁରୁମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରସ ଘରରେ ବିଶ୍ରାମ କରିବାକୁ ଚୟନ କରିଥିଲେ। ଭୀମ, ଅନ୍ୟମାନେଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତି ଦେଖାଇ, ଜଳ କ୍ରୀଡାକୁ ଆସିଥିବା ରାଜପୁତ୍ରମାନେଠାରୁ କିଛିକୁ ଉଠାଇ ନେଇଥିଲେ। ତାପରେ, ଶିତଳ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଉପକୂଳରେ ଶୁଇ ଯାଇ, ଅତି କ୍ଲାନ୍ତ ଭାବେ ବିଶ୍ରାମ କରିଥିଲେ। ଭୀମ ଭୂମିରେ ନିର୍ଜୀବ ଭଳି ଶୁଇଥିଲେ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଚୁପଚାପ ଭୀମଙ୍କୁ ଲତା ଦ୍ୱାରା ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ଭୀମ ଉପକୂଳରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ତାଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗା ଜଳରେ ଫେଙ୍ଗିଦେଲେ। କିନ୍ତୁ, କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅ ଜାଗିଯାଇ, ସମସ୍ତ ବାନ୍ଧନ ଭଙ୍ଗ କରିଦେଲେ। ଭୀମ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଯୋଧ୍ୟା, ଉଠି ଆସିଲେ, ଆପଣଙ୍କୁ ମୁକ୍ତ କରିଦେଲେ, କିନ୍ତୁ କିଏ ଏହି କାର୍ଯ୍ୟ କରିଛି ତାହା ବୁଝିପାରିଲେ ନାହିଁ। ପୁଣି ନିଦ୍ରାରେ ଅଭିଭୂତ ହୋଇ, ସେଠାରେ ଶୁଇ ରହିଲେ। ମଧ୍ୟରାତି ଶେଷ ହେଉଥିବାବେଳେ, କୁରୁମାନେ ଓ ପାଣ୍ଡବମାନେ ଜାଗିଲେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି ନିରାଶ ହେଲେ। ପୁଣି, ଭୀମ ଶୁଇଥିବାବେଳେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ତିବ୍ର ବିଷ ଦ୍ୱାରା ଭୟଙ୍କର ଫଣିନୀ ସାପମାନେ ଭୀମଙ୍କୁ କାଟିବା ପାଇଁ ଲଗାଇଲେ। ସେମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭୀମଙ୍କ ଶରୀରର ଅନେକ ସଂଯୋଗ ସ୍ଥଳରେ ଦଂଶ ହେଲା, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ଦୃଢ଼ ଏବଂ ଉତ୍ତଳ ଶରୀରରେ ସେ ବିଷ ଲାଗିଲା ନାହିଁ। ଭୀମ ଜାଗି, ସମସ୍ତ ସାପମାନେ ମାରିଦେଲେ, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ନେତାକୁ ମଧ୍ୟ ହାତରେ ମାରିଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ଅନ୍ୟ ଦିନ ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଜ୍ୱଳନ୍ତ କ୍ରୋଧରେ ଭୀମଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କର୍ଣ୍ଣ ସହ ଆଲୋଚନା କରି, ଶକୁନିଙ୍କ ପରାମର୍ଶ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଭୀମଙ୍କ ଭୋଜନରେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ କାଳକୁଟ ବିଷ ମିଶାଇଦେଲେ, ଯାହା ତିବ୍ର ଏବଂ ଭୟଙ୍କର। ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବିଷ ଖାଇଲା ପରେ ମଧ୍ୟ, ଭୀମଙ୍କୁ କିଛି ହେଲା ନାହିଁ। ସେ ଏକା ଏକା ତାହା ପଚାଇଦେଲେ। ଅନ୍ୟ ଦିନ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ପୁଣି ଭୀମଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଶକୁନି ସହ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ଦିନ ଓ ରାତି ନିଦ୍ରା ହାରାଇ, ଏହି ଉପାୟ ଚିନ୍ତା କରିଥିଲେ। ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, କର୍ଣ୍ଣ ଓ ଶକୁନି ନିର୍ମମ ଭାବରେ ପାଣ୍ଡବମାନେଠାରୁ ଭୀମଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ ଉପାୟ ଚେଷ୍ଟା କରୁଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଏକ ବଣିକ ପୁଅ ପାଣ୍ଡବମାନେଠାରୁ ଲାଭ ହେବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ତାଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ ଏହି ସବୁ ଅନ୍ୟାୟ ଚିନ୍ତାରେ ଜଣା ଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ରାଜା, ସେମାନେ ଏହି ଉପଦ୍ରବକୁ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କୁ ମନେ ରଖି, ଏବଂ ବିଦୁରଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଦୃଢ଼ ରହିଲେ। ଏହା ପରେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ନେତୃତ୍ୱରେ ସେମାନେ ଅତି ପ୍ରତାପୀ, ସାହସୀ ଏବଂ ଦୃଢ଼ ମନ ରଖିଥିବା ନାୟକମାନେ ଆଲୋଚନା କଲେ। "ଭୀମ ସଦା ଆମ ସହ କ୍ରୀଡା କରେ; ତାଙ୍କୁ ଉଦ୍ୟାନରେ ଶୁଇଥିବାବେଳେ ଏକ ବଂଶୀରେ ଫେଙ୍ଗିଦେବା।" ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ଜଳ କ୍ରୀଡା ପାଇଁ ଏକ ଉପକୂଳରେ ଉତ୍ସବ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରାଯାଇଲା। ସେଠି ଦକ୍ଷ ରାନ୍ଧନିମାନେ ଖାଇବା, ଆନନ୍ଦ କରିବା, ପିଇବା, ଚୁସିବା ଓ ଚାଟିବା ପାଇଁ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିଥିଲେ। ଏହି ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ବନ୍ଧରେ ପାଳିସ ଚାକରମାନେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଲେ। ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଦୁଷ୍ଟ ମନେ, ପାଣ୍ଡବମାନେଠାରୁ କହିଲେ—"ଆମେ ସମସ୍ତେ ଭାଇମାନେ ଏକସାଥି ଗଙ୍ଗା ଉଦ୍ୟାନରେ ଯାଇ ଜଳ କ୍ରୀଡା କରିବା।" "ଠିକ ଅଛି," ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଏହାକୁ ସ୍୵ୀକାର କଲେ। ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ ଓ ଅଞ୍ଚଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ ସହିତ ନଗର ଛାଡ଼ି, କୌରବ ନାୟକମାନେ ପାଣ୍ଡବମାନେଠାରୁ ଏକସାଥି ଉଦ୍ୟାନ ଓ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଗଲେ। ସେଠି ଏକାଏକି ଭିଡ଼କୁ ଆଣ୍ଡିଦେଲେ। ସେମାନେ ସିଂହମାନେ ପର୍ବତ ଗୁଫାକୁ ଯାଉଥିବା ଭଳି ଉଦ୍ୟାନକୁ ଗଲେ, ସମସ୍ତେ ଉଦ୍ୟାନକୁ ଦେଖିଲେ। ସେଠି ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅତିଥି ଘର ଓ ମଣ୍ଡପ, ବିନ୍ଦୁକି, ଜାଲି ଓ ଯନ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ସଜିଥିଲା। ରାଜପାଳିସ ଚାକରମାନେ ଏହି ସମସ୍ତ ଘରକୁ ପରିସ୍କାର କରି, ଚିତ୍ରକରମାନେ ସଜାଇ, ପୁଲ ଓ ପଦ୍ମ ପୋଖରି ରଖିଥିଲେ। ଜଳ ମନ୍ଦାର ଫୁଲରେ ଝଳମଳ କରୁଥିଲା; ପୃଥିବୀ ମଧ୍ୟ ଏକାଏକି ମୌସମୀ ଫୁଲରେ ସଜିଥିଲା। ସେଠି ପାଣ୍ଡବ ଓ କୌରବମାନେ ଏକାଏକି ବସି, ଅନେକ ଆକାଂକ୍ଷିତ ଆନନ୍ଦ ଉପଭୋଗ କରୁଥିଲେ, ଅନ୍ୟମାନଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ରୁ ଲୁଚି। ଉଦ୍ୟାନରେ ଖେଳ କରିଥିବାବେଳେ, ସେମାନେ ଏକାଏକି ଏକାଏକି ଦିଲ୍ଲି ଖାଇବା ଖାଇଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ, ଦୁଷ୍ଟ ମନେ, ଭୀମଙ୍କୁ ମାରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଭୋଜନରେ ତିବ୍ର ବିଷ ମିଶାଇଦେଲେ। ଏଭଳି ଦୁର୍ଯ୍ୟୋଧନ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେ ଭୀମଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ଅନେକ କୁଟିଲ ଉପାୟ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଭୀମଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଦୃଢ଼ତା ଏବଂ ଦୈବ ଦୟାରେ ସେ ସମସ୍ତ ଅନ୍ୟାୟ ଚେଷ୍ଟାରୁ ରକ୍ଷିତ ହେଲେ।