କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଏପରି ଉପଦେଶ ଦେଇବା ପରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୁନ୍ତୀ ଶକ୍ର ଅର୍ଥାତ୍ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କରିଲେ। ତାପରେ ଦେବତାମାନଙ୍କର ନାୟକ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସି କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ଦିନରେ ଉତ୍ତରା ଓ ପୂର୍ବା ଫଲ୍ଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଏକତ୍ରିତ ହେବା ସମୟରେ, ଫଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା; ଏହି କାରଣରୁ ତାଙ୍କୁ 'ଫଲ୍ଗୁନ' ଭି ଡାକାଯାଏ। ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଜନ୍ମ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ଆକାଶରେ ଏକ ଦେହହୀନ, ଗମ୍ଭୀର ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା ଏବଂ ଶୋଧ ମୁହଁ ଥିବା କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧିତ କରିଲା। ଏହି ଶବ୍ଦ କୁନ୍ତୀ ଓ ଆଶ୍ରମବାସୀ ଦ୍ୱାରା ସୁନାଯାଇଲା, ଏବଂ ଏହା ସ୍ପଷ୍ଟ ଭାବରେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲା: “ହେ କୁନ୍ତୀ, ତୁମର ପୁଅ କାର୍ତ୍ତବିର୍ୟଙ୍କ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବେ, ଶିବଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖାଇବେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଅଜୟ ହେବେ, ତୁମର କୀର୍ତ୍ତି ବ୍ୟାପି ଯିବ। ଅଦିତିଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ଯେପରି ବିଷ୍ଣୁ ଦ୍ୱାରା ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା, ଏହି ଅର୍ଜୁନ ମଧ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ହୋଇ ତୁମର ଆନନ୍ଦ ବୃଦ୍ଧି କରିବେ। ସେ ମଦ୍ର, କୁରୁ, ସୋମକ, ଚେଦି, କାଶୀ, ଓ କରୁଷ ଦେଶକୁ ଜୟ କରିବେ ଏବଂ କୁରୁମାନ୍ୟଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି କୁ ଉନ୍ନତ କରିବେ। ଖଣ୍ଡବ ଦାହରେ, ତାଙ୍କର ଭୁଜବଳରେ ଅଗ୍ନି ଦେବତା ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ମାଂସ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରସନ୍ନ ହେବେ। ଏହି ବୀର, ନିଜ ଭାଇମାନେ ସହିତ ଏକାଧିକ ରାଜାଙ୍କୁ ଜୟ କରି, ତିନିଟି ମହାଯଜ୍ଞ କରିବେ। ଜମଦାଗ୍ନିଙ୍କ ପୁଅ ପରି, ବିଷ୍ଣୁଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଦେଖିବେ, ସେ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିଶାଳୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ ଏବଂ ବଡ଼ କୀର୍ତ୍ତି ଲାଗିବେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ଶିବଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରି, ପଶୁପତା ଅସ୍ତ୍ର ଲାଭ କରିବେ। ଦୈତ୍ୟ ନିବାତକବଚମାନେ, ଯେମାନେ ଦେବତାଙ୍କୁ ଘୃଣା କରନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଅର୍ଜୁନ ନିହତ କରିବେ। ଏହିପରି, ସେ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଅନ୍ତର୍ଗତ କରିବେ ଏବଂ ହରାଇଥିବା ଶ୍ରୀକୁ ଫେରାଇବେ।” କୁନ୍ତୀ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ବାଣୀ ନିଜ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଶୁଣିଲେ, ଯାହା ତପସ୍ବୀମାନେ ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦରେ ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ଶତଶୃଙ୍ଗ ପର୍ବତର ଆଶ୍ରମବାସୀମାନେ, ଦେବତା, ମହାଋଷି, ଓ ଦିବ୍ୟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ଇନ୍ଦ୍ର ସହିତ ଅନନ୍ଦ ଭରି ଉତ୍ସବ ମନାଇଲେ। ଆକାଶରେ ଡ଼଼ାକା ତାଳ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା, ଏବଂ ଭୟାନକ ଫୁଲର ବର୍ଷା ହେଲା। ତାପରେ ଦେବତାମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ପାର୍ଥକୁ ଆଦର ଦେଲେ; ନାଗ, ଗରୁଡ଼ବଂଶୀ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ନାୟକ, ଏବଂ ସାତ ମହାଋଷିମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ଭୃଗୁବଂଶୀ ଭରଦ୍ୱାଜ, କଶ୍ୟପ, ଗୌତମ, ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର, ଜମଦାଗ୍ନି, ବସିଷ୍ଠ, ଏବଂ ଅତ୍ରି ମହାମୁନି ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ମାରୀଚି, ଅଙ୍ଗିରା, ପୁଲସ୍ତ୍ୟ, ପୁଲହ, କ୍ରତୁ, ପ୍ରଜାପତି ଦକ୍ଷ, ଗନ୍ଧର୍ବ ଓ ଅପ୍ସରାମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ଦିବ୍ୟ ମାଳା, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରି, ଭୀଭତ୍ସୁ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଗୁଣଗାନ କରିଲେ। ମହାଋଷିମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଶ୍ରୁତି ଚାନ୍ତ କରିଲେ, ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ତୁମ୍ବୁରୁ ଗାନ କରିଲେ। ଭୀମସେନ, ଉଗ୍ରସେନ, ଊର୍ଣ୍ଣାୟୁର, ନିର୍ମଳ ଅନଘ, ଗୋପତି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ସୂର୍ୟବର୍ଚ୍ଚାସ ଏବଂ ଅଠମ ଜଣ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତୃଣପ, କାର୍ଷ୍ଣି, ନନ୍ଦି, ଚିତ୍ରରଥ, ଶାଳିଶିରସ ଏବଂ ପର୍ଜନ୍ୟ ଏଠାରେ ଏକାସାଥିରେ ଆସିଲେ। କଳି, ନାରଦ, ଋତ୍ୱା, ବୃହତ୍ୱା, ବୃହକ, କରାଳ, ମହାମନସ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ବହୁଗୁଣ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ବିଶ୍ୱାବସୁ, ଭୂମନ୍ୟୁ, ସୁଚନ୍ଦ୍ର, ଶରୁ ଏଉଁ ଅନେକ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ହହା ଓ ହୁହୁ ନାମରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ। ଦିବ୍ୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ଅପ୍ସରାମାନେ ଆନନ୍ଦରେ ନୃତ୍ୟ କରି, ଚଉଡ଼ ଚଉଡ଼ ନୟନ ଦେଇ ଗାନ କରିଥିଲେ। ଶିକ୍ଷିତ, ଦୋଷହୀନ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଅପରାଧ ଗୁଣବତୀ ଅପ୍ସରା — ଅଦ୍ରିକା, ସୋମା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ଅଲମ୍ବୁଷା — ଏଉଁ ଅନେକ ଅପ୍ସରା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ମାରୀଚି, ଶୁଚିକା, ବିଦ୍ୟୁତ୍ପର୍ଣା, ତିଲୋତ୍ତମା, ଅମ୍ବିକା, ଲକ୍ଷଣା, କ୍ଷେମା, ଦେବୀ, ରମ୍ଭା, ମନୋରମା ଏଉଁ ଅନେକ ନାମୀ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଅସିତା, ସୁବାହୁ, ସୁପ୍ରିୟା, ଭପୁ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ସୁଗନ୍ଧା, ସୁରସା, ପ୍ରମାଥିନୀ, କାମ୍ୟା, ଶାରଦ୍ବତୀ, ମେନକା, ସହଜନ୍ୟା, କର୍ଣ୍ଣିକା, ପୁଞ୍ଜିକସ୍ଥଳା — ଏଉଁ ଅନେକ ଅପ୍ସରା ଦଳ ଦଳରେ ନୃତ୍ୟ କରିଥିଲେ। ଋତୁସ୍ଥଳା, ଘୃତାଚୀ, ବିଶ୍ୱାଚୀ, ପୂର୍ବଚିତ୍ତି, ଉମ୍ଲୋଚେ, ପ୍ରମ୍ଲୋଚେ — ଏହି ଦଶ ଅପ୍ସରା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏଉଁ ଏଗାର ଜଣ ମଧ୍ୟରୁ ଉର୍ବଶୀ ଚଉଡ଼ ଚଉଡ଼ ନୟନ ଦେଇ ଗାନ କରିଥିଲେ। ଧାତା, ଆର୍ୟମାନ, ମିତ୍ର, ବରୁଣ, ଅଂଶ, ଭଗ, ଇନ୍ଦ୍ର, ବିବସ୍ୱାନ, ପୂଷା, ପର୍ଜନ୍ୟ, ତ୍ୱଷ୍ଟା, ବିଷ୍ଣୁ — ଏହି ଦ୍ୱାଦଶ ଆଦିତ୍ୟ ସୂର୍ୟର ପ୍ରଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୋଇ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ମୃଗବ୍ୟାଧ, ସର୍ପ, ନିରୃତି, ଅଜଏକପାଦ, ଅହିର୍ବୁଧ୍ନ୍ୟ, ପିନାକୀ, ଦହନ, ଈଶ୍ୱର, କପାଳୀ, ସ୍ଥାଣୁ, ଭଗ, ଏବଂ ଶୁଭ ରୁଦ୍ରମାନେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦୁଇ ଅଶ୍ୱିନୀ, ଏଠାରେ ଅଠ ଭସୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ମାରୁତ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ସାଧ୍ୟମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। କର୍କୋଟକ ନାଗ, ବାସୁକି, କଚ୍ଛପ, କୁଣ୍ଡ, ତକ୍ଷକ ପ୍ରମୁଖ ମହାନାଗମାନେ ତାପସ୍ୟା, କ୍ରୋଧ ଓ ଶକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ ଏଠାରେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତି, ଉତ୍ସବ ଓ ଆନନ୍ଦରେ, ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଜନ୍ମ ଦିନ ଅପୂର୍ବ ମହା ଦିବସ ହୋଇ ଚିହ୍ନିତ ହେଲା।