ଦୁର୍ମଦ, ଦୁର୍ବିଗାହ, ବିବିତ୍ସୁ, ବିକଟାନନ, ଊର୍ଣ୍ଣନାଭ, ସୁନାଭ, ଏବଂ ଏହିପରି ନନ୍ଦ ଓ ଉପନନ୍ଦ—ଏମାନେ ସମସ୍ତେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନେ। ତାଙ୍କ ସହିତ ଅଛନ୍ତି ଚିତ୍ରବାଣ, ଚିତ୍ରବର୍ମା, ସୁବର୍ମା, ଦୁର୍ବିମୋଚନ, ଅୟୋବାହୁ, ମହାବାହୁ, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗ ଓ ଚିତ୍ରକୁଣ୍ଡଳ। ଭୀମବେଗ, ଭୀମବଳ, ବଳାକୀ, ବଳବର୍ଧନ, ଉଗ୍ରାୟୁଧ, ସୁଷେଣ, କୁଣ୍ଡଧାର ଓ ମହୋଦର ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କ ପୁଅ। ଆଉ ଅଛନ୍ତି ଚିତ୍ରାୟୁଧ, ନିଷଙ୍ଗୀ, ପାଶୀ, ବୃନ୍ଦାରକ, ଦୃଢ଼ବର୍ମା, ଦୃଢ଼କ୍ଷତ୍ର, ସୋମକୀର୍ତ୍ତି ଓ ଅନୂଦର। ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଜରାସନ୍ଧ ବିଶେଷ ଚରିତ୍ର ଥିଲେ। ସେ ସଦା ମିତ୍ରତାରେ ଦୃଢ଼, ଶବ୍ଦରେ ସତ୍ୟବାନ, ସଭାରେ ଉତ୍ତମ ବକ୍ତା, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ବିଜୟୀ ସେନାର ମାଲିକ, ଏବଂ ଦୁର୍ଜୟ। ସେ କଠିନ ଶଇଁରେ ଶୋଇଥିଲେ, ବିସ୍ତୃତ ଚକ୍ଷୁ, ଅପରାଜିତ ଶକ୍ତି, ଦକ୍ଷ ହସ୍ତ, ବାୟୁ ସମାନ ତେଜ ଓ ଶକ୍ତି ଥିଲା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ନାଗମାଳିକାର ଭେଟି, ସମ୍ମାନର ଯୋଗ୍ୟ, କବଚଧାରୀ, ଶତ୍ରୁ ଦଳନକାରୀ, ଚିତ୍ର କୁଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ। ରଥରେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୃଢ଼, ଶୂରବୀର, ଦୃଢ଼ବାହୁ, ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ, ଭୟହୀନ, କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦକ୍ଷ, ଏବଂ ରଥରେ ଅଚଳ। ସେ ଅପରାଜିତ, କୁଣ୍ଡଳ ଭଙ୍ଗ କରିବାରେ ସକ୍ଷମ, ଉଚ୍ଚ ସ୍ୱରର, ଚମକୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, ଦଳନ ଓ ନାଶକାରୀ, ଦୀର୍ଘ କେଶ ଓ ପ୍ରଚଣ୍ଡ ଶକ୍ତିର ଅଧିକାରୀ। ଦୀର୍ଘବାହୁ, ମହାବାହୁ, ବିସ୍ତୃତ ଛାତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୱଜ ଧାରଣ କରିଥିଲେ, କୁଣ୍ଡଳ ଭୋଜନ କରୁଥିବା, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ତେଜ ଓ ଦୁ:ଶଳା ନାମକ ଜଣେ କନ୍ୟା ଥିଲେ, ଯିଏ ଶତ ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳି। ଏଭଳି, ରାଜନ୍, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଏକ ଶତ ପୁଅ ଓ ଏକ ଶତ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ; ମୁଁ ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଜନ୍ମକ୍ରମ ବର୍ଣ୍ଣନା କଲି। ଏହି ସମସ୍ତେ ମହାରଥୀ, ଶୂରବୀର, ଯୁଦ୍ଧକୁଶଳ, ବେଦଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅସ୍ତ୍ର ଶସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ। ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ବରକୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ ବିବେଚନା କରି ବାଛିଦେଲେ। ଏବଂ ସମୟ ଅନୁଯାୟୀ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ତାଙ୍କ କନ୍ୟା ଦୁ:ଶଳାଙ୍କୁ ଯୟଦ୍ରଥଙ୍କ ସହ ବିବାହ କରାଇଦେଲେ। ଏଭଳି, ରାଜନ୍, ଏକ ଶତ ପୁଅ ଓ ଯୁୟୁତ୍ସୁ ସହିତ ଏକ ଶତ ଏକ ପୁଅ ଓ ଦୁ:ଶଳା କନ୍ୟା ଥିଲେ, ଯାହା ମୁଁ ବିସ୍ତୃତ କରି କହିଲି। ଏହି ସମୟରେ, ଶକ୍ତିଶାଳୀମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନେଲାବେଳେ, ପାଣ୍ଡୁ ଚିନ୍ତା କରିଲେ—ତାଙ୍କ ଆଉ ଏକ ପୁଅ କେମିତି ଜଗତରେ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବେ? ଏହି ଜଗତ ଭାଗ୍ୟ ଓ ପୁରୁଷାର୍ଥ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ; ତଥାପି, ଭାଗ୍ୟ କେବଳ ନିର୍ଦ୍ଧାରିତ ସମୟରେ ମିଳେ। ସେ ଶୁଣିଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ରାଜା ଓ ସର୍ବଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପାର ଶକ୍ତି, ଶୂରତା, ଓ ଅସୀମ ତେଜର ଅଧିକାରୀ। ତେଣୁ, ତାଙ୍କୁ ତୁଷ୍ଟ କରି, ଏକ ମହାଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ ଲାଗି ତପସ୍ୟା କରିବେ ବୋଲି ଚିନ୍ତା କଲେ; ଏହିପରି ପୁଅ ଯିଏ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେବ ଓ ମନୁଷ୍ୟ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ କ୍ରମେ କାର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା, ଓ କଥାରେ ବିଜୟ କରିପାରିବ। ତେଣୁ, ପାଣ୍ଡୁ ମହାମୁନିମାନଙ୍କ ସହ ପରାମର୍ଶ କରି, କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନିୟମିତ ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ସେ ନିଜେ ଏକ ପାଉଁ ଉପରେ ଦଢ଼ିଅଛି, ତୀବ୍ର ତପସ୍ୟାରେ ନିମଗ୍ନ ହେଲେ। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ଏକାଠି ଧର୍ମନିଷ୍ଠାରେ ଏହି ତପସ୍ୟା କରି, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ତାପରେ, ଦେବରାଜ ଇନ୍ଦ୍ର ଦୟା କରି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦେବି, ଯେଉଁଥିରେ ତିନି ଜଗତରେ ଖ୍ୟାତି ହେବ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗୋବୃନ୍ଦ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ପାଇଁ ଉପକାରୀ, ଦୁଷ୍ଟମାନେ ପାଇଁ ଦୁଃଖଦାୟକ, ଓ ସମସ୍ତ ପରିବାରକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବ। ମୁଁ ତୁମକୁ ଏମିତି ଏକ ପୁଅ ଦେବି, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନାଶ କରିପାରିବ।" ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଏହି ଉକ୍ତି ସ୍ମରଣ କରି, ପାଣ୍ଡୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତୁମରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି। ସେ ତୁମେ ଯେପରି ଚାହୁଁଛ, ଏମିତି ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ କାର୍ଯ୍ୟଶୀଳ, ଶୂରବୀର, ଅଜୟ ପୁଅ ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି। ସେ ଧର୍ମଶୀଳ, ମହାତ୍ମା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମାନ ତେଜସ୍ବୀ, ଅଜୟ, କାର୍ଯ୍ୟଦକ୍ଷ ଓ ଅଦ୍ଭୁତ ରୂପର ହେବ। ଏହିପରି ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦିଅ, ଏହି ଏକ ଖ୍ଷତ୍ରିୟ ଶକ୍ତିର ଆଶ୍ରୟ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ତାଙ୍କୁ ଏହି ନାମ ଦିଅ।" ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ କୁନ୍ତୀ ଶକ୍ରଙ୍କୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ। ତାପରେ ଦେବମାନ୍ୟଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଇନ୍ଦ୍ର ଆସି, କୁନ୍ତୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଉତ୍ତରା ଓ ପୂର୍ବା ଫଳ୍ଗୁନୀ ନକ୍ଷତ୍ର ଦିନରେ ଫାଲ୍ଗୁନ ମାସରେ ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ହେଲା, ତେଣୁ ସେ ଫାଲ୍ଗୁନ ନାମରେ ଖ୍ୟାତି ଲାଗିଲେ। ଶିଶୁ ଜନ୍ମ ନେବା ସମୟରେ ଏକ ଦେହହୀନ ଗମ୍ଭୀର ଧ୍ୱନି ଆକାଶରେ ପ୍ରତିଧ୍ୱନିତ ହେଲା, ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ଓ ଆଶ୍ରମବାସୀ ଶୁଣିଲେ, ଏହି ଧ୍ୱନି କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ସ୍ପଷ୍ଟ କହିଲା—"କୁନ୍ତୀ, ତୁମର ଏହି ପୁଅ କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ସମାନ, ଶିବଙ୍କ ପରାକ୍ରମ ଓ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଅଜୟତା ପାଇଥିବା, ତୁମର ଖ୍ୟାତି ବଢ଼ାଇବ। ଯେପରି ଅଦିତିଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବୃଦ୍ଧି କରିଥିଲେ ବିଷ୍ଣୁ, ତେଣୁ ଅର୍ଜୁନ ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ହୋଇ ତୁମର ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇବ। ସେ ମଦ୍ର, କୁରୁ, ସୋମକ, ଚେଦି, କାଶି, କରୂଷ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ରାଜାମାନେକୁ ଅଜୟ କରି, କୁରୁବଂଶର ମହିମା ରକ୍ଷା କରିବ। ଖଣ୍ଡବ ଯୁଦ୍ଧରେ ତାଙ୍କ ବାହୁବଳରେ ଅଗ୍ନି ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀର ଚର୍ବିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସନ୍ତୋଷ ପାଇବ। ଏହି ଶୂରବୀର, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜାମାନେକୁ ଜୟ କରି, ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ସହିତ ତିନି ଟି ବୃହତ୍ ଯଜ୍ଞ କରିବେ। କୁନ୍ତୀ, ସେ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ପରି, ବିଷ୍ଣୁ ସମାନ ପ୍ରଭାବ ଓ ପ୍ରତାପର ଅଧିକାରୀ, ସମସ୍ତ ଶୂରମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଏବଂ ମହାଖ୍ୟାତି ଲାଭ କରିବ।" ଏଭଳି, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଶତ ପୁଅ, ଦୁ:ଶଳା କନ୍ୟା, ଏବଂ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଅନୁଷ୍ଠିତ ତପସ୍ୟା ଫଳରେ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ଅଦ୍ଭୁତ ଜନ୍ମ ଓ ଭବିଷ୍ୟତ ମହିମା ଉଦ୍ଘୋଷିତ ହେଲା।