ଏହି ସମୟରେ, ମହାପୁରୁଷ ଋଷି କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନ ନିଜେ ଏହି ମାଂସପିଣ୍ଡକୁ ଶତ ଭାଗରେ ବାଣ୍ଟିଲେ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଭାଗକୁ ଏକ ଏକ କଳଶରେ ରଖିଲେ। ତାଙ୍କ ବାମ ହାତରେ ଏକ ଅତିରିକ୍ତ ଭାଗ ରହିଗଲା, ଶତ ଭାଗ ଗଣନା କରିବା ପରେ ସୁବଳାର କନ୍ୟାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ତୁମେ ଶତ ସନ୍ତାନର ମା ହେବା; ଏହି ଶବ୍ଦ ଅସତ୍ୟ ନୁହେଁ। ଦେବତାଙ୍କ ବ୍ୟବସ୍ଥାରେ ଏକ ଅତିରିକ୍ତ ଭାଗ ରହିଛି, ଏହା ଶତ ଭାଗର ଉପରେ।" ତାଙ୍କୁ ଏହି ଅତିରିକ୍ତ ଭାଗ ଦେଇ କହିଲେ: "ଏହି ଭାଗରୁ ଏକ ଭାଗ୍ୟବତୀ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେବେ, ଯେଉଁଠି ତୁମେ ଚାହିଥିଲେ।" ତାପରେ ଋଷି ଏହି କନ୍ୟା ଭାଗକୁ ଅନ୍ୟ କଳଶରେ ରଖିଲେ, ଏବଂ ସମୟ ଅନୁସାରେ, ସେ କନ୍ୟା ଜନ୍ମ ନେଲା—ସେ ଥିଲେ ସବୁଠୁ କନ୍ୟା, ଦୁ:ଶଳା। ଏଭଳି ଭାରତ, ମୁଁ ଦୁ:ଶଳାର ଜନ୍ମ ବିଷୟରେ ଏକଥା କହିଲି। ଏହା ପରେ ଆପଣ ଆଉ କଣ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି, ମୁଁ କହିବି, ହେ ରାଜନ୍। ଏବେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁଅମାନଙ୍କର ବୟସ୍ ଅନୁସାରେ ନାମ ଏକ ଏକ କରି କହିବି: ଦୁର୍ୟୋଧନ, ଯୁୟୁତ୍ସୁ, ଦୁ:ଶାସନ, ଦୁ:ସହ, ଦୁ:ଶଳା, ଜଲସନ୍ଧ, ସମ, ସହ; ବିନ୍ଦାନୁବିନ୍ଦ, ଦୁର୍ଧର୍ଷ, ସୁବାହୁ, ଦୁଷ୍ପ୍ରଧର୍ଷଣ, ଦୁର୍ମର୍ଷଣ, ଦୁର୍ମୁଖ, ଦୁଷ୍କର୍ଣ୍ଣ, କର୍ଣ୍ଣ; ବିବିଂଶତି, ବିକର୍ଣ୍ଣ, ଶଳ, ସତ୍ୱ, ସୁଲୋଚନ, ଚିତ୍ରୋପଚିତ୍ର, ଚିତ୍ରାକ୍ଷ, ଚାରୁଚିତ୍ର, ଶରାସନ; ଦୁର୍ମଦ, ଦୁର୍ବିଗାହ, ବିବିତ୍ସୁ, ବିକଟାନନ, ଉର୍ଣ୍ନନାଭ, ସୁନାଭ, ନନ୍ଦ, ଉପନନ୍ଦ; ଚିତ୍ରବାଣ, ଚିତ୍ରବର୍ମା, ସୁବର୍ମା, ଦୁର୍ବିମୋଚନ, ଅୟୋବାହୁ, ମହାବାହୁ, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗ, ଚିତ୍ରକୁଣ୍ଡଳ; ଭୀମବେଗ, ଭୀମବଳ, ବଳାକୀ, ବଳବର୍ଧନ, ଉଗ୍ରାୟୁଧ, ସୁଷେଣ, କୁଣ୍ଡଧାର, ମହୋଦର; ଚିତ୍ରାୟୁଧ, ନିଷଙ୍ଗୀ, ପାଶୀ, ବୃନ୍ଦାରକ, ଦୃଢବର୍ମା, ଦୃଢକ୍ଷତ୍ର, ସୋମକୀର୍ତି, ଅନୂଦର। ଏହିପରେ ଜରାସନ୍ଧ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ସାଥିରେ ଦୃଢ ଭାବରେ ଅଟୁଟ, ସଭାରେ ଚତୁର୍, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅପରାଜିତ, ଅତି ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ଏବଂ ସେନାରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେ ଅପରାଜିତ, କଣ୍ଟକ ଶୟ୍ୟାରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବା, ବିସ୍ତୃତ ଦୃଷ୍ଟି, ଦୃଢ ହାତ, ବାୟୁର ଶକ୍ତି ଓ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳତା ରହିଥିବା। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଧ୍ୱଜଧାରୀ, ନଗ୍ନ, ସର୍ପ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ, କବଚ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଅନ୍ତର୍ଗତ କୁଣ୍ଡଳ ଧାରଣ କରୁଥିବା, ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରବୀଣ। ରଥରେ ଭୟଙ୍କର ଓ ଦୁର୍ଦାନ୍ତ, ବୀର, ଦୃଢବାହୁ, ଅସୀମ, ଭୟହୀନ, ଭୟଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା, ଏବଂ ରଥରେ ଅଟୁଟ। ଅପରାଜିତ, କୁଣ୍ଡଳ ଭଙ୍ଗ କରୁଥିବା, ଉଚ୍ଚ ଶବ୍ଦ କରୁଥିବା, ଚମକୁଥିବା କୁଣ୍ଡଳ ପିନ୍ଧିଥିବା, ଦୀର୍ଘ କେଶ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଦୀର୍ଘ ହାତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାହୁ, ବିସ୍ତୃତ ଛାତି, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଧ୍ୱଜଧାରୀ, କୁଣ୍ଡଳ ଭକ୍ଷ କରୁଥିବା, ଚମକୁଥିବା, ଏବଂ ଦୁ:ଶଳା ଯିଏ ଏକଶତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ। ଏଭଳି, ରାଜନ୍, ଏହି ଶତ ପୁଅ ଏବଂ ଏକଶତ ଏକ କନ୍ୟା ଥିଲେ; ତାଙ୍କର ନାମ ଓ ଜନ୍ମ ଅନୁସାରେ ମୁଁ କହିଛି। ସମସ୍ତେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥୀ, ସମସ୍ତେ ଶୂର, ସମସ୍ତେ ଯୁଦ୍ଧ କଳାରେ ପ୍ରବୀଣ, ସମସ୍ତେ ବେଦ ଶିକ୍ଷାରେ ଅନୁପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତେ ଅସ୍ତ୍ର ଶିକ୍ଷାରେ ପ୍ରବୀଣ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁଅ ପାଇଁ ଯଥାଯଥିକ ବାହୁଡ଼ି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଚୟନ କରିଥିଲେ, ଯଥାସମୟରେ ଭଲଭାବରେ ବିବେଚନା କରି। ଏବଂ ଯଥାସମୟରେ ରାଜା ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଦୁ:ଶଳାକୁ ଜୟଦ୍ରଥଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ରୀତି ଅନୁସାରେ, ହେ ଭାରତଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଏଭଳି, ରାଜନ୍, ଶତ ପୁଅ ଥିଲେ, ଯୁୟୁତ୍ସୁ ଏକଶତକୁ ଅତିକ୍ରମ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦୁ:ଶଳା କନ୍ୟା ଥିଲେ, ମୁଁ ଯଥାଯଥି ଏହି କଥା କହିଛି। ଏହି ଦିନରେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜନ୍ମ ନେଲାପରେ, ପାଣ୍ଡୁ ଚିନ୍ତିତ ହେଇପଡିଲେ, ଭାବିଲେ ତାଙ୍କର ଆଉ ଏକ ପୁଅ କିପରି ସମସ୍ତଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେବ। ଏହି ଜଗତ ଦୂଇଟି ଉପରେ ଦ୍ୱାରା ଦୃଢ—ଦୈବ ଓ ମାନବ ପ୍ରୟାସ; ତଥାପି ଦୈବ କେବଳ ସମୟ ଅନୁସାରେ ମିଳେ। ଅମେ ଶୁଣିଛି ଇନ୍ଦ୍ର ଦେବତାମାନଙ୍କର ରାଜା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଅପାର ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତି, ପ୍ରଭା, ଓ ଶୂରତା ରହିଛି। ତାଙ୍କୁ ତୁଷ୍ଟ କରିବା ପାଇଁ ମୁଁ ତପସ୍ୟା କରିବି, ତାଙ୍କର ଦୟାରେ ମୋତେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ମିଳିବ; ଏହି ପୁଅ ଶୂରତାରେ ଭରିଥିବା। ସେ ଦେବ ଓ ମାନବ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବେ, କାର୍ଯ୍ୟ, ଚିନ୍ତା, ଓ ଶବ୍ଦ ଦ୍ୱାରା; ତେଣୁ ମୁଁ ଭୟଙ୍କର ତପସ୍ୟା କରିବି। ତାପରେ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁ ମହାଋଷିମାନଙ୍କ ସହ ଆଲୋଚନା କରି, କୁନ୍ତୀକୁ ଏକ ବର୍ଷ ପାଇଁ ନିଷ୍ଠାପୂର୍ବକ ବ୍ରତ ପାଳନ କରିବାକୁ ଦିଲେ। ନିଜେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏକ ପାଉଁ ଉପରେ ଦଢ଼ି, ଉତ୍କଟ ତପସ୍ୟା କରିବାରେ ଲଗିପଡିଲେ। ଦେବତାଙ୍କ ମହାନ୍ତାକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବା ପାଇଁ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କ ସହ ତପସ୍ୟା କରିଲେ, ହେ ଭାରତ। ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ପୁଅ ଦେବି, ଯାହା ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ।" "ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗାଁ, ଓ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ଉପକାର କରିବେ; ଦୁଷ୍ଟମାନଙ୍କୁ ଦୁଃଖ ଦେବେ, ନିଜ ଆତ୍ମୀୟମାନଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବେ।" "ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁଅ ଦେବି, ସମସ୍ତ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିପାରିବା—ଏଭଳି ମହାଇନ୍ଦ୍ର କୁନ୍ତୀଙ୍କ ପତିକୁ କହିଲେ।" ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଶବ୍ଦ ମନେ ରଖି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପାଣ୍ଡୁ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ କହିଲେ: "ହେ ଶୁଭେ, ଦେବତାଙ୍କ ରାଜା ତୁମପ୍ରତି ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇଛନ୍ତି।" "ସେ ତୁମେ ଚାହିଥିବା ପରି ଏକ ପୁଅ ଦେବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି—ଏକ ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରିବା, ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଏବଂ ଶତ୍ରୁମାନଙ୍କୁ ଅପରାଜିତ।" "ଏକ ଧର୍ମ, ମହାତ୍ମା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ସମ ଚମକ, ଅପରାଜିତ, କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିପୁଣ, ଅଦ୍ଭୁତ ଦେହ ଥିବା ପୁଅ।" "ତୁମେ ଏକ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦିଅ, ହେ ଶୁଭାଙ୍ଗି, ଏହି ପୁଅ ହେବେ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଶକ୍ତିର ନିବାସ; ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୟା ପାଇଁ, ଏହି ପୁଅକୁ ଏହି ନାମ ଦିଅ, ହେ ଶୁଭାସ୍ମିତା।