ଶୁଭ ଦିନ ଆସିଲାପରେ, ଭୀଷ୍ମ ମହାପୁରୁଷ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ବିବାହ ଉତ୍ସବ ଉପଯୁକ୍ତ ରୀତିରେ ଆୟୋଜନ କଲେ। ରାଜା ପାଣ୍ଡୁ ମାଦ୍ରୀଙ୍କ ହାତ ଧରି ଧାର୍ମିକ ରୀତିନୁସାରେ ବିବାହ କଲେ। ବିବାହ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ପାଣ୍ଡୁ ରାଜା ତାଙ୍କ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଏକ ସୁନ୍ଦର ଗୃହରେ ବସାଇଲେ। ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ରର ଏହି ରାଜା କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ—ଏହି ଦୁଇ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହିତ ଇଚ୍ଛାମୁତାବକ ଓ ସୁଖରେ ବସିବାକୁ ଲାଗିଲେ। ତିନିରାତି ବିତିଲାପରେ, ପୃଥିବୀ ଜୟ କରିବା ଇଚ୍ଛାରେ କୁରୁ ରାଜା ପାଣ୍ଡୁ ନଗର ଛାଡ଼ି ଯିବାକୁ ଠାଣ୍ଡିଲେ। ସେ ଭୀଷ୍ମ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଜ୍ଞାନୀ ବୃଦ୍ଧମାନ୍ୟଙ୍କୁ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଓ ଅନ୍ୟ କୁରୁମାନ୍ୟଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଓ ପ୍ରଣାମ କରି, ସମସ୍ତଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ବଡ଼ ସେନା ସହିତ, ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଓ ମଙ୍ଗଳାଶୀର୍ବାଦରେ ପାଣ୍ଡୁ ଯୁଦ୍ଧ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଦେବସମ ରୂପୀ ଏହି ପାଣ୍ଡୁ ରାଜା ରମ୍ୟ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସେନା ସହିତ ଶତ୍ରୁମାନେ ଉପରେ ଚଢ଼ାଉ କରିଲେ। ପ୍ରଥମେ ଦଶାର୍ଣ୍ଣ ଦେଶକୁ ଯାଇ, ସିଂହପ୍ରତିମା ପାଣ୍ଡୁ ସେଠାରେ ଶତ୍ରୁମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କଲେ। ପରେ ସେ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ କରି, ରଥ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ଅନେକ ଧ୍ୱଜା ପତାକା ଓ ଅନେକ ପଦାତି ସହିତ ମାଗଧ ରାଜ୍ୟର ରକ୍ଷକ ରାଜାଙ୍କୁ ରାଜଗୃହା ନଗରରେ ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଧ୍ୱଂସ କରିଦେଲେ। ପଛରେ, ସେ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ଅନେକ ଯାନ ନେଇ ମିଥିଳାକୁ ଗଲେ ଓ ସେଠାରେ ଭିଦେହମାନେକୁ ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟ କଲେ। ଏହିପରି କାଶୀ, ସୁହ୍ମ, ପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଶରେ ମଧ୍ୟ, ପାଣ୍ଡୁ ନିଜ ବାହୁବଳରେ କୁରୁବଂଶର ମହିମା ବଢ଼ାଇଲେ। ଯେଉଁ ରାଜାମାନେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଅଗ୍ନିର ନିଭାର ଭଳି ଦେଖିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ଟାଳି ହଟିଗଲେ। ତାଙ୍କ ସେନା ବିଧ୍ୱଂସ ହୋଇ, ସେମାନେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଅଧୀନରେ ଆସି, କୁରୁମାନ୍ୟଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ନିଯୁକ୍ତ ହେଲେ। ପାଣ୍ଡୁ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେକୁ ଅଧୀନ କରି, ଦେବମାନେ ମଧ୍ୟ ଯେପରି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଏକମାତ୍ର ବୀର ଭାବେ ମାନେ, ସେପରି ସମସ୍ତେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ମାନିଲେ। ସମସ୍ତ ଭୂପତି ହାତ ଜୋଡି ମୁଣ୍ଡ ନମାଇ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଓ ଉପହାର ନେଇ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଉପସ୍ଥାନ କଲେ। ମଣି, ମୁକ୍ତା, ପ୍ରବାଳ, ସ୍ୱର୍ଣ୍ଣ, ରୌପ୍ୟ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ହାତୀ, ଉଠ, ମହିଷ, ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପଶୁ, ପଦ୍ମଚର୍ମ ଧନ, ରଙ୍କା ଚଦର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ଧନ ଆଣି ଦେଲେ; ପାଣ୍ଡୁ, ନାଗପୁରର ମହାରାଜା, ସମସ୍ତ ଧନ ଗ୍ରହଣ କଲେ। ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ ନେଇ, ନିଜ ରାଜ୍ୟ ଓ ଗଜସହ୍ୱୟା ନଗରକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେବା ଇଚ୍ଛାରେ ପାଣ୍ଡୁ ପୁନଃ ଚାଲିଗଲେ। ଶାନ୍ତନୁ ଓ ବିଦ୍ୱାନ୍ ବ୍ୟାସ ଭାରତଙ୍କ ଖ୍ୟାତି ଯେଉଁଠାରେ କ୍ଷୟ ହୋଇଥିଲା, ପାଣ୍ଡୁ ତାହାକୁ ପୁନଃ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ କଲେ। ଯେଉଁମାନେ ପূର୍ବରୁ କୁରୁ ରାଜ୍ୟ ଓ ଧନ ଦଳି ନେଇଥିଲେ, ସେମାନେ ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଅଧୀନତା ମାନି ଦେଲେ। ଏପରି ସମସ୍ତ ରାଜା, ମନ୍ତ୍ରୀ, ନାଗରିକ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀ ଆନନ୍ଦ ଓ ନିଶ୍ଚିନ୍ତ ମନେ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ। ପାଣ୍ଡୁ ଆସୁଥିବା ବେଳେ, ଭୀଷ୍ମ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ, ଓ ନାଗପୁର ନିବାସୀ ଦୂର ଦୂରଠାରୁ ତାଙ୍କୁ ସ୍ୱାଗତ କଲେ। ସେମାନେ ଦେଖିଲେ ଏହି ଭୂମି ବିଭିନ୍ନ ଧନ-ଧାନ୍ୟ, ରତ୍ନପଦାର୍ଥରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଉଚ୍ଚ-ନିମ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ଜିନିଷରେ ଭରିଛି। ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ଗାଈ, ଉଠ, ଛାଗଳି ଓ ଅନେକ ଧନ ଦେଖି, କୌରବମାନେ ଏବଂ ଭୀଷ୍ମ ଚିନ୍ତା କରିପାରିଲେନି ଏତେ ଧନ କେଉଁଠୁ ଆସିଲା। ପାଣ୍ଡୁ କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ବଢ଼ାଇ, ପିତାଙ୍କ ଚରଣେ ପ୍ରଣାମ କଲେ, ନାଗରିକ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀଙ୍କୁ ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଶତ୍ରୁ ରାଜ୍ୟ ଜୟ କରି ଲକ୍ଷ୍ୟ ସାଧି, ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କୁ ବାହୁଡ଼ି ଗଲେ ଓ ପୁତ୍ରକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଆନନ୍ଦର ଅଶ୍ରୁ ଢାଳିଲେ। ସେତେବେଳେ ଶହେ ଶହେ ତୁରୀ, ଶଂଖ, ମୃଦଙ୍ଗର ଗୁଞ୍ଜନ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତ ନାଗରିକ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ ଓ ପାଣ୍ଡୁ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଅନୁମତିରେ, ପାଣ୍ଡୁ ନିଜ ବଳରେ ଅର୍ଜିତ ଧନ ଭୀଷ୍ମ, ସତ୍ୟବତୀ ଓ ମାତାଙ୍କୁ ଦାନ କଲେ। ସେ ଏହି ଧନ ବିଦୁରଙ୍କୁ ଓ ମିତ୍ରମାନେକୁ ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ପାଣ୍ଡୁ ସତ୍ୟବତୀ, ଭୀଷ୍ମ ଓ କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କୁ ମହାନ୍ୟ ଧନ ଦେଇ ତୃପ୍ତ କଲେ। ମାତା କୌଶଳ୍ୟା, ଅପୂର୍ବ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ରକୁ ଅଙ୍କ ଦେଇ, ଯେପରି ଶଚୀ ବିଜୟୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଙ୍କ ଦେଇ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ, ସେପରି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ପାଣ୍ଡୁଙ୍କ ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ବଳ ଓ ଦାନରେ, ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଶତଶଃ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କଲେ। କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ ସହିତ, ଅକ୍ଳାନ୍ତ ପାଣ୍ଡୁ ବନବାସୀ ହେଲେ। ରାଜମହଳ ଓ ଏଶ୍ୱର୍ୟ ଛାଡ଼ି, ସେ ସଦା ବନରେ ରହି, ଶିକାରକୁ ନିରନ୍ତର ମନ ଦେଲେ। ସୁନ୍ଦର ହିମାଲୟର ଦକ୍ଷିଣ ଢାଳରେ, ପାହାଡ଼ ଚୂଡ଼ା ଓ ମହା ଶାଳବନରେ ସେ ବସିଲେ। କୁନ୍ତୀ ଓ ମାଦ୍ରୀ ସହିତ ବନରେ ଇନ୍ଦ୍ର ସମ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ହେଇ ଅଲୋକିତ ହେଲେ। ତଳୱାର, ଧନୁ, ବାଣ ଧାରଣ କରି, ଦୀପ୍ତିମାନ ବର୍ତ୍ତ, ସ୍ତ୍ରୀମାନ୍ୟ ସହିତ ବନରେ ରହୁଥିବା ପାଣ୍ଡୁଙ୍କୁ ଦେଖି, ବନବାସୀମାନେ ଭାବିଲେ—'ଏହି ଏକ ଦେବତା ହେବେ'। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ, ନିୟୋଗ କରାଯାଇଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ବନ ସୀମାନ୍ତରେ ମଧ୍ୟ ଚାହିଦା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଉପସ୍ଥାପନ କରୁଥିଲେ। ଏଭଳି, ଏକ ବଡ଼ ଜଙ୍ଗଲ ଭିତରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଯେଉଁଠାରେ ବନ୍ୟପ୍ରାଣୀ ଓ ବଘ୍ରାଦି ରହୁଥିଲେ, ପାଣ୍ଡୁ ଏକ ହରିଣ ଦଳର ନେତାକୁ ମିଳନ କରୁଥିବା ଅବସ୍ଥାରେ ଦେଖିଲେ।