ଏହି ଦେଶରେ କୁଆଁ, ବଗିଚା, ସଭା ଗୃହ, ପୋଖରୀ ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନିବାସ ଯଥେଷ୍ଟ ସମୃଦ୍ଧି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଥିଲା। ଭୀଷ୍ମ ଧର୍ମାନୁସାରେ ସମସ୍ତଦିଗକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଥିବା ବେଳେ, ଏହି ଭୂମି ଶତଶଃ ଦେଉଳ ଓ ଯଜ୍ଞମଣ୍ଡପରେ ଶୋଭିତ ହେଇଯାଇଥିଲା। ଅନ୍ୟ ରାଜ୍ୟଗୁଡ଼ିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଏହି ଦେଶ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେବାରେ ଲାଗିଥିଲା; ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଶାସନରେ ଧର୍ମର ଚକ୍ର ଘୁରିଥିଲା। ମହାତ୍ମା ରାଜପୁତ୍ରମାନେ ନିଜ ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପାଳନ କରୁଥିଲେ, ଏହା ଦେଖି ସମସ୍ତ ପୌରବାସୀ ଓ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସାହିତ ହେଇଥିଲେ। କୁରୁମହାନୁଭାବମାନଙ୍କ ଘରେ ଓ ନଗରବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ "ଦିଅ" ଓ "ଭୋଗ କର" ଏହି ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚରିତ ହେଉଥିଲା। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର, ପାଣ୍ଡୁ ଏବଂ ବିଦୁରଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ ନିଜ ସନ୍ତାନ ପରି ଜନ୍ମ ଠାରୁ ଦେଖିବା କରୁଥିଲେ। ସଂସ୍କାର, ବ୍ରତ ଓ ଅଧ୍ୟୟନ ଦ୍ୱାରା ସେମାନେ ପରିପକ୍ୱ ହେଲେ; ଶ୍ରମ ଓ ବ୍ୟାୟାମରେ ଦକ୍ଷ ହୋଇ ସେମାନେ ଯୌବନ ଉପର୍ଜନ କଲେ। ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା, ବେଦ, ଗଦା, ତଳୱାର-ଢାଳ, ହାତୀ ପାଳନ ଓ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ ସେମାନେ ପାରଙ୍ଗତ ହେଲେ। ଇତିହାସ, ପୁରାଣ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୟା ଶିଖିଲେ; ବେଦ ଓ ଏହାର ଅଙ୍ଗ ଜାଣି, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଦୃଢ ହେଲେ। ବେଦାଧ୍ୟୟନ ଓ ନୀତିଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଭୀଷ୍ମ କୌରବମାନଙ୍କ ରାଜା ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ। ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟା, ଅଶ୍ୱାରୋହଣ, ଗଦା, ତଳୱାର-ଢାଳ, ହାତୀ ପାଳନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଅସ୍ତ୍ରଶସ୍ତ୍ରରେ ସେ ଶିକ୍ଷା ନେଲେ। ପାଣ୍ଡୁ ବିଭିନ୍ନ ବିଦ୍ୟା, ବିଶେଷ କରି ଧନ ଓ ଧର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ଶାସ୍ତ୍ର ଅଧିଗମ କରିଲେ, ତାପରେ ସେନାପତି ହେବାର ଦାୟିତ୍ୱ ଦିଆଗଲା। ପାଣ୍ଡୁ ଧନୁର୍ବିଦ୍ୟାରେ ପ୍ରବୀଣ ଓ ଅପୂର୍ବ ପ୍ରତିଭାଶାଳୀ ଥିଲେ; ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜା ଭାବରେ ଅନ୍ୟମାନଙ୍କଠାରୁ ଅଧିକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ବିଦୁର ଏଯଥାପି ଶିଶୁ ଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଧର୍ମ ଗୁଣରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଥିଲେ ଏବଂ ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କୁ ରାଜାଙ୍କ ଧର୍ମ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ ପ୍ରମୁଖ ପରାମର୍ଶଦାତା କଲେ। ଏହି ଯୁବକ ବୁଦ୍ଧି, ଜ୍ଞାନ ଓ ଶିକ୍ଷାରେ ଦକ୍ଷ ଥିଲେ, ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରର ସାର ଜାଣିଥିଲେ ଏବଂ ଯୁକ୍ତି-ପ୍ରମ୍ପରା ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ବିଶ୍ୱକୁ ବୁଝିଥିଲେ। ତିନି ଲୋକରେ ବିଦୁରଙ୍କ ସମାନ କେହି ଥିଲେନି; ସେ ସଦା ଧର୍ମରେ ଲଗ୍ନ ଥିଲେ ଏବଂ ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଧର୍ମକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରିଥିଲେ। ଶାନ୍ତନୁ ରାଜବଂଶ ନଶ୍ୱର ହେବା ପରେ ପୁନଃ ପୁନର୍ଜୀବିତ ହେବାଦେଖି ସମସ୍ତ ରାଜ୍ୟରେ ଏକ କଥା ପ୍ରଚଳିତ ହେଲା। କାଶୀରାଜ ଝିଅ ଭୀଷ୍ମ ଧର୍ମଜ୍ଞମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରଥମ ଏବଂ କୁରୁଜଙ୍ଗଳ ଅଞ୍ଚଳର ପ୍ରାଚୀନ ଗଜସାହ୍ୱୟ ଥିଲେ। ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଅନ୍ଧ ଥିବାରୁ ସେ ରାଜ୍ୟ ଗ୍ରହଣ କଲେନି; ବିଦୁର ଦାସୀପୁତ୍ର ଥିବାରୁ, ପାଣ୍ଡୁ ରାଜା ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସଗରପୁତ୍ର ଏକ ଖବର ଶୁଣିଲେ—କୁନ୍ତିଭୋଜ ରାଜାଙ୍କ ଝିଅ, ଯୁବତୀ ଓ ସୁନ୍ଦରୀ। ଏହା ସହିତ, ଗାନ୍ଧାର ରାଜା ସୁବଲଙ୍କ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା କନ୍ୟା ଓ ମଦ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଅପୂର୍ବ ସୌନ୍ଦର୍ୟର କନ୍ୟା ବିଷୟରେ ମଧ୍ୟ ଶୁଣିଲେ। ଏକ ଦିନ, ରାଜନୀତିରେ ପ୍ରବୀଣ ଭୀଷ୍ମ, ଧର୍ମର ସାର ଜାଣିଥିବା ବିଦୁରଙ୍କୁ ଉପଯୁକ୍ତ କଥା କହିଲେ—"ଆମର ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଥିବା ବଂଶ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଅନ୍ୟ ରାଜାଙ୍କଠାରୁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରାଜ୍ୟ ଉପଭୋଗ କରିଛି। ପୂର୍ବରୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ମହାତ୍ମା ରାଜାମାନେ ଏହି ବଂଶକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ, ଏହା କେବେ ଅବନତି ପାଇନାହିଁ। ମୋ, ସତ୍ୟବତୀ ଓ ମହାତ୍ମା ବ୍ୟାସଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଏହି ବଂଶ ପୁନଃ ସ୍ଥାପିତ ହୋଇଛି। ଏହି ବଂଶ ସମୁଦ୍ର ପରି ବୃଦ୍ଧି ପାଉଛି; ତେଣୁ ଆମେ ଦୁଇଜଣ ନିଶ୍ଚିତ ଏହାର ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।" "ଏହି ବଂଶ ପାଇଁ ଯାଦବ ଲାଇନର କଞ୍ଚା ଝିଅମାନେ, ସୁବଲ ଓ ମଦ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଝିଅମାନେ ଉପଯୁକ୍ତ ବୋଲି ଶୁଣାଯାଉଛି। ଏମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କୁଳ ଓ ରୂପରେ ଉତ୍ତମ, ଆମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ଉପଯୋଗୀ। ମୋ ମତରେ, ଏମାନେ ବଂଶ ଚାଲାଇବା ପାଇଁ ଚୟନ କରିବା ଉଚିତ, ଯଦି ତୁମେ ବିଦୁର, ଅନ୍ୟଥା ଭାବୁନାହାଁ। ତୁମେ ଆମର ପିତା, ମାତା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ; ତେଣୁ ବଂଶ ପାଇଁ ଯାହା ଉତ୍ତମ ଭାବୁଛ, ସେହି କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ଏହି ସମୟରେ, ଭୀଷ୍ମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କଠାରୁ ଶୁଣିଲେ—ଗାନ୍ଧାର ରାଜା ସୁବଲଙ୍କ ଝିଅ ଗାନ୍ଧାରୀ, ଭଗାଙ୍କ ଚକ୍ଷୁ ନାଶ କରିଥିବା ଦେବତା ହରଙ୍କୁ ପୂଜି ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇଥିଲେ। କୁହାଯାଉଥିଲା ଗାନ୍ଧାରୀ ଏକ ଶୁଭା ନାରୀ ଏବଂ ସେ ଶତପୁତ୍ରୀ ହେବେ; ଏହି କଥା ଭୀଷ୍ମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଶୁଣିଲେ। ତେଣୁ, ସେ ଗାନ୍ଧାର ରାଜାଙ୍କୁ ଦୂତ ପଠାଇଲେ; ସୁବଲଙ୍କ ଘରେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ଅନ୍ଧତା ବିଷୟରେ ଆଲୋଚନା ହେଲା। ପରିବାର, ପ୍ରତିଷ୍ଠା ଓ ଆଚରଣ ଠିକ୍ ଭାବେ ଯାଞ୍ଚି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠା ଗାନ୍ଧାରୀଙ୍କୁ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଦେଲେ। ଗାନ୍ଧାରୀ ଶୁଣିଲେ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ଅନ୍ଧ ଏବଂ ତାଙ୍କ ପିତା ମାତା ତାଙ୍କୁ ଏହି ବିବାହ ପାଇଁ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି। ତାପରେ, ଏକ ବସ୍ତ୍ର ନେଇ, ଅନେକ ଭାଗ କରି, ନିଜ ଚକ୍ଷୁକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ଦୃଢ ସଂକଳ୍ପରେ କହିଲେ, "ମୁଁ ମୋ ପତିଠାରୁ ଅଧିକ ହେବିନାହିଁ।" ଏବେ ଗାନ୍ଧାର ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶକୁନି ଆସିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସୁନ୍ଦରୀ ଭଉଣୀକୁ କୁରୁମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ନେଇ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଗର୍ବରେ ଦେଲେ ଏବଂ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ବିବାହ ସମ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଭଉଣୀ ଓ ଉପହାର ଦେଇ, ଶକୁନି ନିଜ ନଗରକୁ ଫେରିଗଲେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ। ଗାନ୍ଧାରୀ ଉତ୍ତମ ଆକୃତି ଓ ଗୁଣରେ, ତାଙ୍କ ଆଚରଣ ଓ ସଦ୍ଗୁଣରେ ସମସ୍ତ କୁରୁମାନେ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଲେ।