ପାଣ୍ଡବମାନେ ଦୁଃଖରେ ଅନ୍ତର୍ଭୁକ୍ତ ହେବାବେଳେ, ଦ୍ରୌପଦୀ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନିଜ ବିପଦ ଓ ଦୁଃଖ ପ୍ରକାଶ କରିଲେ। ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣ ତାଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ବନା ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ହ୍ରାସ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ମହାର୍ଷି ଏଉଁଠି ସୌଭଦ୍ରର କଥା କୁହିଲେ—ସୁଭଦ୍ରା ଓ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଅଭିମନ୍ୟୁଙ୍କୁ ନେଇ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ନିତ୍ୟାନୁଗତ ଦ୍ୱାରକା ଯାତ୍ରାର କଥା ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା। ଏହି ବିପଦ ସମୟରେ ଧୃଷ୍ଟଦ୍ୟୁମ୍ନ ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପୁଅମାନୋଁକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବେ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସୁନ୍ଦର ଦ୍ୱୈତବନକୁ ପ୍ରବେଶ କରିଥିଲେ। ଏଠି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ଓ ଶ୍ରୀକୃଷ୍ଣଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ଆଲୋଚନା ଘଟିଥିଲା, ଏବଂ ଭୀମ ଓ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମଧୁର ସମ୍ବାଦ ହେଉଥିଲା। ତାପରେ ମହାର୍ଷି ବ୍ୟାସ ଆସି, ପାଣ୍ଡବମାନୋଁକୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଦିଆଯାଇଥିବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ପରେ ବ୍ୟାସ ତାଙ୍କୁ ଅତି ଉତ୍ତମ ଜ୍ଞାନ ଦାନ କରିଥିଲେ। ବ୍ୟାସଙ୍କ ବିଦାୟ ପରେ, ପାଣ୍ଡବମାନେ କାମ୍ୟକା ଅଟବୀକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଏଉଁଠି ଅର୍ଜୁନ ଶସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ବନବାସକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏଠି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମହାଦେବଙ୍କ ସହ ଶିକାରୀ ରୂପେ ମହାସଂଗ୍ରାମ ହେଲା, ଜଗତର ରକ୍ଷକମାନେ ତାଙ୍କୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ, ଓ ଅନେକ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ତାପରେ ଅର୍ଜୁନ ମୁକୁଟଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଲୋକକୁ ଶସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ, ଏହା ଦେଖି ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ର ମହା ଚିନ୍ତାଗ୍ରସ୍ତ ହେଉଥିଲେ। ଏଉଁଠି ପାଣ୍ଡବମାନେ ବୃହଦଶ୍ୱ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ସାଙ୍ଗରେ ମିଳିଲେ, ଯେଉଁଠି ଦୁଃଖିତ ଯୁଧିଷ୍ଠିର ତାଙ୍କ ଦୁଃଖ କଥା କହିଲେ। ଏଠି ନଳ ଓ ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କର ଅଦ୍ଭୁତ ଓ ଉତ୍କଳନୀୟ କଥା କୁହାଯାଇଛି, ଯେଉଁଠି ଦମୟନ୍ତୀଙ୍କ ଧୃତି ଓ ନଳଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ। ଏଉଁଠି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ବୃହଦଶ୍ୱଙ୍କ ଠାରୁ ଚକ୍ର ବିଦ୍ୟା ଅଧିକାର କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଲୋମଶ ଋଷି ସ୍ୱର୍ଗରୁ ପାଣ୍ଡବମାନୋଁକୁ ଦର୍ଶନ ଦେଲେ। ଲୋମଶ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ସ୍ୱର୍ଗ ଲୀଳାର ବିବରଣୀ ଦେଲେ, ଏଉଁଠି ପାଣ୍ଡବମାନେ ବନରେ ବସିଥିଲେ। ଏଉଁଠି ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ପ୍ରେରଣା ଓ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରାର କଥା ଅଛି, ଯେଉଁଠି ପାଣ୍ଡବମାନେ ପୁଣ୍ୟ ଲାଭ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ପବିତ୍ର କ୍ଷେତ୍ରର ମହିମା ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଉଛି। ନାରଦ ମହାର୍ଷିଙ୍କ ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ଓ ତାଙ୍କ ସହ ପାଣ୍ଡବମାନୋଁକର ତୀର୍ଥଯାତ୍ରା ବିବରଣା ମଧ୍ୟ ଏଠି ଅଛି। ଏଉଁଠି ଗୟାଙ୍କ ବଳିଦାନର ମହିମା, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଋଷିଙ୍କ ବଟାପି ଭକ୍ଷଣ ଓ ଲୋପାମୁଦ୍ରା ସହ ଦାମ୍ପତ୍ୟ ଜୀବନ, ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କ ବ୍ରହ୍ମଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଜମଦଗ୍ନିପୁତ୍ର ରାମଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ, କାର୍ତ୍ତବୀର୍ୟ ବଧ ଓ ହୈହୟବଂଶର କଥା, ପ୍ରଭାସ କ୍ଷେତ୍ରରେ ପାଣ୍ଡବମାନୋଁକୁ ବୃଷ୍ଣିମାନେ ମିଳିବା ଉପସ୍ଥାପିତ। ଏଉଁଠି ସୁକନ୍ୟା ଓ ଚ୍ୟବନଙ୍କ କଥା, ଯେଉଁଠି ଚ୍ୟବନ ଋଷି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯୂବକ ହେଲେ, ଏବଂ ମନ୍ଧାତା ରାଜାଙ୍କ କଥା ବର୍ଣ୍ଣିତ ହେଉଛି। ଏଉଁଠି ଜନ୍ତୁର କଥା, ଯେଉଁଠି ସୋମକ ରାଜା ପୁଅ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରି ଶତପୁତ୍ର ଲାଭ କରିଥିଲେ। ତାପରେ ଶିବି ରାଜାଙ୍କ ଗୃଧ୍ର ଓ ପରାଭିଲର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା, ଯେଉଁଠି ଇନ୍ଦ୍ର, ଅଗ୍ନି ଓ ଧର୍ମ ତାଙ୍କୁ ପରୀକ୍ଷା କଲେ। ଏଉଁଠି ଅଷ୍ଟାବକ୍ର ଓ ବନ୍ଦିଙ୍କ ବିବାଦ, ଯାହା ଜନକ ରାଜାଙ୍କ ଯଜ୍ଞରେ ଘଟିଥିଲା। ବନ୍ଦି, ଯିଏ ନ୍ୟାୟଶାସ୍ତ୍ରର ପ୍ରଧାନ ଓ ବରୁଣଙ୍କ ପୁଅ, ସେଠି ମହାମୁନିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରାଜିତ ହେଲେ। ସାଗର ଜୟ କରି, ସେ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ; ଏଉଁଠି ଯାବକୃତ ଓ ରୈଭ୍ୟ ମହାନ୍ତଙ୍କ କଥା, ଗନ୍ଧମାଦନ ଯାତ୍ରା ଓ ନାରାୟଣ ଆଶ୍ରମରେ ବାସ ଉପସ୍ଥାପିତ। ଏଉଁଠି ଭୀମ, ଦ୍ରୌପଦୀଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ, ଗନ୍ଧମାଦନ ଯାତ୍ରା କଲେ ଓ ମାର୍ଗରେ ବାୟୁପୁତ୍ର ହନୁମାନଙ୍କ ଦର୍ଶନ କଲେ। କଦଳୀବନ ମଧ୍ୟରେ ହନୁମାନ ମନ୍ଦାର ଫୁଲ ପାଇଁ ହ୍ରଦ ବିକ୍ଷୁଭିତ କରିଥିଲେ। ଏଉଁଠି ଭୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାକ୍ଷସ ଓ ମଣିମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱ ଥିବା ଯକ୍ଷମାନେ ସହ ମହାସଂଗ୍ରାମ କଲେ। ଏଠି ଭୀମ ଜଟାସୁର ରାକ୍ଷସକୁ ବଧ କଲେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ରାଜା ଋଷି ବୃଷପର୍ବଣଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ। ଏଉଁଠି ତାଙ୍କ ଅର୍ଷ୍ଟିଶେନ ଆଶ୍ରମରେ ଯାତ୍ରା ଓ ବାସ ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଏବଂ ପାଞ୍ଚାଳୀ ଭୀମକୁ ଉତ୍ସାହ ଦେଲେ। ପାଣ୍ଡବମାନେ କୈଳାସ ଶୃଙ୍ଗ ଅଭିମୁଖେ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଯେଉଁଠି ମଣିମାନଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଯକ୍ଷମାନେ ସହ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା। ଏଠି ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କ ସହ ପାଣ୍ଡବମାନେ ମିଳିଲେ, ଏବଂ ଅର୍ଜୁନ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନୋଁ ସହ ପୁନଃ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ। ଅର୍ଜୁନ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଇଁ ଦିବ୍ୟାସ୍ତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ନିବାତକବଚ ଓ ହିରଣ୍ୟପୁରବାସୀ ଦାନବମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ। ଏଉଁଠି ମୁକୁଟଧାରୀ ଅର୍ଜୁନ ଭୟଙ୍କର ନିବାତକବଚ, ପୌଲୋମା ଓ କାଳକେୟ ଦାନବମାନେ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ, ତାଙ୍କ ନାଶ ହେଲା। ଏହି କଥା ରାଜା ଜ୍ଞାନୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ବର୍ଣ୍ଣିତ, ଏବଂ ଧର୍ମରାଜଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଅସ୍ତ୍ର ପ୍ରଦର୍ଶନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏଉଁଠି ଦିବ୍ୟ ମୁନି ନାରଦ ଅର୍ଜୁନଙ୍କୁ ନିଗ୍ରହ କଲେ, ଏବଂ ପାଣ୍ଡବମାନେ ପୁନଃ ଗନ୍ଧମାଦନରୁ ଅବତରଣ କଲେ। ଏଠି ଭୀମ, ଯେଉଁଠି ତାଙ୍କ ଶରୀର ପାହାଡ଼ ଭଳି ଦୃଢ଼, ସେଠି ନଗର ମଧ୍ୟରେ ସର୍ପରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଧରାପଡ଼ିଲେ। ଏଉଁଠି ଯୁଧିଷ୍ଠିର ପ୍ରଶ୍ନ ପଚାରି ସେ ଭୀମକୁ ମୁକ୍ତ କଲେ, ଏବଂ ମହାନ୍ତମାନେ ପୁନଃ କାମ୍ୟକା ଅଟବୀକୁ ଗଲେ। ଏଉଁଠି ଶେଷେ ବସୁଦେବ ମହାପୁରୁଷ ପୁନଃ ମହାବଳଶାଳୀ ପାଣ୍ଡବମାନୋଁକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସେଠି ବସିଥିଲେ। ଏଉଁଠି ମାର୍କଣ୍ଡେୟଙ୍କ ଦ୍ୱାରା କହାଯାଇଥିବା ସମସ୍ତ କଥା ଉପସ୍ଥାପିତ, ଏବଂ ଭଗବତ୍ପୁଜିତ ପ୍ରଥୁ ରାଜାଙ୍କ କଥା ମଧ୍ୟ ବର୍ଣ୍ଣିତ।