ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ୍ୟଙ୍କ ପରିବାରରେ ଯେପରି ତୁମେ ଭାଇ କିମ୍ବା ପୁଅ ଭାବେ ନିଜକୁ ଭାବ, ସେପରି ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ସତ୍ୟବାନ୍ ପୁଅ ଭୀଷ୍ମ ମଧ୍ୟ ଏହି ପରିବାର ପାଇଁ ଦୃଢ଼ ନିଶ୍ଚୟ ଓ ସତ୍ୟ ଧରି ରହିଛନ୍ତି। ଭୀଷ୍ମ କେବେ ବଂଶ ପ୍ରସାର କିମ୍ବା ରାଜ୍ୟ ଶାସନରେ ଅଂଶ ନେଇନାହାନ୍ତି, ସେଠିପାଇଁ ତୁମେ ଏହି ପରିବାର ଓ ତୁମର ଭାଇଙ୍କ ବଂଶ ପ୍ରତି ଭାବିବା ଦରକାର। ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଉପଦେଶ, ମୋର ଆଜ୍ଞା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ପ୍ରତି କରୁଣା ଓ ସେମାନଙ୍କ ରକ୍ଷା ପାଇଁ, ଯେଉଁ କଥା ମୁଁ କୁହେଁ, ତୁମେ ଶୁଣି ତାହା କର; ତୁମର ଭାଇଙ୍କ ଦୁଇ ରାଣୀ, ଯେମାନେ ଦେବୀମାନଙ୍କ ପରି, ସେମାନଙ୍କ ସହ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ସନ୍ତାନ ପ୍ରସବ ଅତି ଆବଶ୍ୟକ। ସେମାନେ ଯୌବନ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ, ଧର୍ମ ପରିପାଳନ କରି ସନ୍ତାନ ଚାହୁଁଛନ୍ତି; ତୁମେ ସେମାନଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ଦେବାରେ ସମର୍ଥ। ଏହା ଏହି ବଂଶ ପ୍ରସାର ଓ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଜନ୍ମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଏପରି ତୁମ ମନ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଥିବାରୁ, ମୁଁ ତୁମ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ଧର୍ମ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବି। ଏହି ପୁରାତନ ପ୍ରଥା ଅନୁଯାୟୀ, ମୁଁ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବି; ମୁଁ ତୁମ ଭାଇ ପାଇଁ ମିତ୍ର ଓ ବରୁଣଙ୍କ ସମାନ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଦେବି। ତୁମର ଦୁଇ ରାଣୀ ଏଠାରେ ଯେଉଁ ବ୍ରତ ମୁଁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ କରିଛି, ଏକ ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ତାହା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ପବିତ୍ର ହେଉନ୍ତୁ। ଯେପରି ସେମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ, ସେହିପରି ସେମାନେ ଗର୍ଭଧାରଣ କରୁନ୍ତୁ। ରାଜା ବିନା ରାଜ୍ୟରେ ଜନମାନେ ନାଷ୍ଟ ହୁଅନ୍ତି, ସେଠାରେ କୌଣସି ପୂଜା, ବର୍ଷା, କିମ୍ବା ଦେବତା ରହନ୍ତି ନାହିଁ। ରାଜା ବିନା ରାଜ୍ୟ କେମିତି ଚାଲିପାରିବ? ତେଣୁ ଗର୍ଭଧାରଣ ହେଉ; ଭୀଷ୍ମ ଶିଶୁକୁ ପାଳିବେ। ଯଦି ଅଯୋଗ୍ୟ ସମୟରେ ମୋତେ ଭାଇ ପାଇଁ ପୁଅ ଦେବାକୁ ପଡ଼ିବ, ତେବେ ମୁଁ ସେ ଦୁଇ ରାଣୀଙ୍କ ଅପୂର୍ଣ୍ଣତା ସହିବି; ଏହି ମୋର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ବ୍ରତ। ଯଦି ସେ ମୋର ଗନ୍ଧ, ଆକୃତି, ଦେହ ଓ ରୂପ ସହିପାରିବେ, ତେବେ କୌଶଲ୍ୟା ଆଜି ଏହି ଦିନେ ଉତ୍ତମ ପୁଅ ଗର୍ଭଧାରଣ କରନ୍ତୁ। ସେ ନିଶ୍ଚୟ ଏକଶେ ପୁଅ ପାଇବେ; ସେମାନେ କୁରୁବଂଶର ରକ୍ଷକ ଓ ତୁମ ଦୁଃଖର ନାଶକ ହେବେ। ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମହାମୁନି ବ୍ୟାସ ତାପରେ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ; ଏବଂ କୌଶଲ୍ୟା ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ଶୋଭିତ ହୋଇ, ଶୟନକୋଠରୀରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିଲେ। ମୁନି ଏକତାନ ଭାବେ ଅଦୃଶ୍ୟ ହେଲେ; ତାପରେ ରାଣୀ ସତ୍ୟବତୀ ଏକା ଥିବା ଝିଅ ଭାଉଜ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ସମ୍ମୁଖୀନ କଲେ। ସେ ଧର୍ମମୟ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ କଥା କହିଲେ—"ହେ କୌଶଲ୍ୟା, ମୋ ଏହି ଧର୍ମ ଉପଦେଶ ଶୁଣ। ମୋର ଭାଗ୍ୟ ଅବନତି ହେବାରୁ ଭାରତ ବଂଶ ନାଶ ନିଶ୍ଚିତ; ମୋର ଦୁଃଖ ଓ ପୂର୍ବଜମାନଙ୍କ ବଂଶର ଅନିଷ୍ଠ ଦେଖି, ଭୀଷ୍ମ ଏହି ବଂଶ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ମୋତେ ଉପଦେଶ ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହି ଉପଦେଶ ତୁମର ଉପରେ ନିର୍ଭର କରେ, ଝିଅ, ଏହି କୃପା କର। ଭାରତ ବଂଶକୁ ପୁନଃ ସ୍ଥାପନ କର; ରମଣୀୟ କଟି ଥିବା ତୁମେ ଏକ ଦେବତା ମାନଙ୍କ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ପୁଅ ଜନ୍ମ ଦିଅ। ସେ ଏହି ବଂଶର ଭାର ବହିବେ।" ଏପରି ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଉପଦେଶ ଦେଇ, ସତ୍ୟବତୀ ତାଙ୍କ ଝିଅଭାଉଜକୁ ମନାଇଲେ। ପରେ ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦେବ ଋଷି ଓ ଅତିଥିମାନେଙ୍କୁ ଭୋଜନ ଦେଲେ। ଏପରି ଭାବେ ଠିକ୍ ସମୟରେ, ଝିଅଭାଉଜ ପବିତ୍ର ସ୍ନାନ କରି ଶୟନକୋଠରୀରେ ବିଶ୍ରାମ କରୁଥିବାବେଳେ, ସତ୍ୟବତୀ ସେଠାକୁ ଗଲେ ଏବଂ ମୃଦୁ କଥାରେ କହିଲେ, "ହେ କୌଶଲ୍ୟା, ତୁମର ଦେବତା ସ୍ୱାମୀ ଆଜି ରାତିରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିବେ; ସଚେତନ ରୁହ, ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ ସେ ଆସିବେ।" ମା'ଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଶୋଭାମୟ ଶୟନରେ ଶୋଇଥିବା କୌଶଲ୍ୟା ଭୀଷ୍ମ ଓ ଅନ୍ୟ କୁରୁମହାନୁଭାବମାନଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ମଧ୍ୟରାତ୍ରିରେ, ଯେତେବେଳେ ସମସ୍ତେ ଶୁଇପଡ଼ିଥିଲେ ଓ ଦୀପ ଜଳୁଥିଲା, ପୂଜ୍ୟ ବ୍ୟାସ ଶୟନକୋଠରୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ବ୍ୟାସ ପ୍ରଥମେ ଅମ୍ବିକାଙ୍କ ଶୟନକୁ ଗଲେ। କିନ୍ତୁ କୌଶଲ୍ୟା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଭୟରେ ଚମକି ଚକ୍ଷୁ ମୁଦିଦେଲେ, କାରଣ ବ୍ୟାସଙ୍କ ଆକୃତି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଭୟଙ୍କର, ଜଟାଧାରୀ, କଳା ଚର୍ମ, କଠିନ ଓ ଦୁର୍ଗନ୍ଧି ଦେହ, ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟି, ତାମ୍ର ଦାଢ଼ି, ଦେଖିବାକୁ ଅସହ୍ୟ। ଭୟରେ ସେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିଲେ ନାହିଁ, ତଥାପି ମା'ଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ସେ ଏକତାନ ହେଲେ। ବ୍ୟାସ ଚାଲିଯିବା ପରେ, ସତ୍ୟବତୀ ପୁଅକୁ ପଚାରିଲେ, "ଏହି ରାଜକୁମାରୀ ଧର୍ମପରାୟଣ ପୁଅ ପାଇବେ କି?" ବ୍ୟାସ କହିଲେ, "ସେ ଦଶ ହଜାର ହାତୀର ଶକ୍ତି, ଶାସ୍ତ୍ରଜ୍ଞାନ, ଧନ୍ୟ, ପ୍ରଭାବଶାଳୀ, ମହାମତି ଓ ଏକଶେ ପୁଅର ଜନ୍ମଦାତା ହେବେ, କିନ୍ତୁ ମା'ଙ୍କ ତୃଟିରୁ ସେ ଅନ୍ଧ ହେବେ।" ଏହା ଶୁଣି ସତ୍ୟବତୀ କହିଲେ, "ଅନ୍ଧ ରାଜା କୁରୁମାନେ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ ନୁହେଁ; ସେ ବଂଶର ରକ୍ଷକ ଓ ପୂର୍ବଜଙ୍କ ବଂଶ ବୃଦ୍ଧିକାରୀ ହେବା ଉଚିତ୍। ମୋର ଦୁଃଖ ଦୂର କରିବାକୁ ଆଉ ଏକ ପୁଅ ଦିଅ। ଏହିପରି, ମୋ ଛୋଟ ଝିଅଭାଉଜ, ଯିଏ ଯୌବନ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ୟରେ ଯୁକ୍ତ, ତାଙ୍କଠାରେ ତୁମେ ଆଉ ଏକ ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଥିବା ପୁଅ ଦିଅ, ଯେଉଁଥିଏ କୁରୁବଂଶର ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜା ହେବେ।