ସେମାନେ ଭାବିଲେ—“ଏହି ଅନ୍ଧା ଓ ବୃଦ୍ଧ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ କାହିଁକି ଆମେ ସହଯୋଗ କରିବା ଦରକାର?”—ଏହି ନିର୍ଦୟ ଲୋକମାନେ ତାପରେ ତାଙ୍କର ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ଅନ୍ଧା ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯାହା ଏକ ମାଛ ଉପରେ ଭସି ଦୃଢ଼ ଭାଗ୍ୟରେ ନଦୀରେ ଭସି ଯାଉଥିଲେ, ଅନେକ ଦେଶ ଦେଖିଲେ। ଏହିପରି ଅବସ୍ଥାରେ, ଧର୍ମର ଅତିଶୟ ଜ୍ଞାତା ଓ ନ୍ୟାୟବାନ୍ କିଂ ବଲି ତାଙ୍କୁ ଜଳରେ ଭସି ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ। ବଲି, ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଓ ସତ୍ୟବାନ୍, ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇଲେ, ତାଙ୍କର କଥା ଜାଣି ଏବଂ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ସେ ଋଷିଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ବିଶ୍ରାମ ଦେଲେ, ଏବଂ କହିଲେ—“ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାଗ୍ୟବାନ୍, ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥରେ ପାରଙ୍ଗତ ମୋ ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ପାଇଁ, ଆପଣ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରନ୍ତୁ।” ଏହିପରି ଅନୁରୋଧ ପରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଋଷି କହିଲେ—“ଏହିପରି ହେବ।” ତାପରେ ବଲି ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଋଷିଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ। ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଋଷି ଧର୍ମିକ ଏଗାରୋଟି ପୁତ୍ର—କାକ୍ଷୀବଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ, କିନ୍ତୁ ଏହି ସମସ୍ତେ ଏକ ଶୂଦ୍ରା ମହିଳାର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଥିଲେ। ବଲି ଏହି ସମସ୍ତ ପୁତ୍ରମାନେ—କାକ୍ଷୀବଦ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ—ଦେଖି ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ—“ଏମାନେ କି ମୋର?” ଋଷି ଉତ୍ତର ଦେଲେ—“ନାହିଁ, ଏମାନେ ତୁମର ନୁହଁନ୍ତି। ଏମାନେ ମୋର ଦ୍ୱାରା ଏକ ଶୂଦ୍ରା ମହିଳାର ଗର୍ଭରୁ ଜନ୍ମିଛନ୍ତି।” ତୁମର ରାଣୀ ସୁଦେଷ୍ଣା, ମୋତେ ଅନ୍ଧା ଓ ବୃଦ୍ଧ ଦେଖି, ଅବିବେକପୂର୍ବକ ମୋତେ ତାଙ୍କର ଶୂଦ୍ରା ଦାସୀକୁ ଦେଇଥିଲେ। ତାପରେ ବଲି ପୁନି ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ ଓ ନିଜ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସୁଦେଷ୍ଣାଙ୍କୁ ଆଉଥରେ ଋଷିଙ୍କ ପାଖକୁ ପଠାଇଲେ। ଋଷି ରାଣୀଙ୍କ ଦେହକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି କହିଲେ—“ତୁମେ ଏମନେ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିବେ, ଯେମାନେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପ୍ରଭାରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହେବେ।” ଅଙ୍ଗ, ବଙ୍ଗ, କଳିଙ୍ଗ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, ଓ ସୁହ୍ମ—ଏମାନେ ତୁମର ପୁତ୍ର ହେବେ; ଏମାନେ ଯେଉଁ ଦେଶରେ ରହିବେ, ସେଉଁ ଦେଶ ଏମାନଙ୍କ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେବ, ଏବଂ ଏମାନଙ୍କ ନାମ ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ଅଙ୍ଗ ଦେଶ ଅଙ୍ଗ ନାମରେ, ବଙ୍ଗ ଦେଶ ବଙ୍ଗ ନାମରେ, କଳିଙ୍ଗ ଦେଶ କଳିଙ୍ଗ ନାମରେ, ପୁଣ୍ଡ୍ର ଦେଶ ପୁଣ୍ଡ୍ର ନାମରେ, ଓ ସୁହ୍ମ ଦେଶ ସୁହ୍ମ ନାମରେ ପରିଚିତ ହେଲା। ଏହିପରି ବଲିର ବଂଶ, ମହାଋଷିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିଥିବା, ପୃଥିବୀରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେଲା। ଏହିପରି, ଅନ୍ୟ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧନୁର୍ଧରମାନେ ପୃଥିବୀରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଜନ୍ମିଥିଲେ, ଏମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧର୍ମ ଜ୍ଞାନ, ଶକ୍ତି ଓ ପ୍ରତାପ ଧାରଣ କରିଥିଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମାଆ, ତୁମେ ଏଠି ଏଚ୍ଛା ଅନୁଯାୟୀ କରିପାରିବ। ଏବେ ମୁଁ ଭାରତ ବଂଶର ଅବିରତି ହେବାର କାରଣ କଥା କହିବି; ମାଆ, ମୋ କଥା ଶୁଣ। ଏକ ଧର୍ମିକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଧନ ଦେଇ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର, ଯେଉଁ ଭବିଷ୍ୟତରେ ଭିଚିତ୍ରବୀର୍ୟର ଭାର୍ଯ୍ୟାମାନେ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବେ। ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଧର୍ମ ଓ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ଆଧାରିତ କଥା ଶୁଣି, ସତ୍ୟବତୀ ପୁନି ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଅଉଚଥ୍ୟ ଓ ଅଙ୍ଗ ସମ୍ବନ୍ଧିତ ଯେଉଁ ପ୍ରମାଣ ଦିଆଯାଇଛି, ଏହି ପ୍ରାଚୀନ ପରମ୍ପରା ଆଧିକୃତ; ଏବେ ସମୟ ଯଥାଯଥିକ ଅଟୁଟ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାର।” “ତୁମେ, ଭାରତ, ଏହି ବଂଶର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ଯେପରି ତୁମେ ପିତାଙ୍କର ଆଦେଶ ପାଳନ କର, ଏପରି ମୋର ଅନୁରୋଧ ପୂରଣ କର, ଓ ନିର୍ମଳ ଭାରତ। ମୋ ପୁତ୍ର, ତୁମର ଛୋଟ ଭାଇ, ତୁମର ଅତି ପ୍ରିୟ, ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ସ୍ଵର୍ଗକୁ ଚଳିଗଲେ। ଏଠି ରହିଛନ୍ତି କାଶୀର ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟା, ସୂନ୍ଦରତା ଓ ଯୁବତ୍ବରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ପୁତ୍ର ଅଭିଲାଷୀ। ବଂଶ ଅବିରତି ନିମିତ୍ତ, ଏହି ଦୁଇ ଭାର୍ଯ୍ୟା ସହିତ ତୁମେ ମୋ ନିର୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ।” ଭୀଷ୍ମ କହିଲେ—“ମାଆ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଉତ୍ତମ ଧର୍ମ କଥା କହିଛ; ତୁମେ ମୋର ଉପବାସ ନିୟମ ଜାଣିଛ। ଅମରତ୍ୱ କିମ୍ବା ତିନି ଲୋକର ସ୍ଥାନ ପାଇଁ, ମୁଁ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇପାରିବି, କିନ୍ତୁ କେବେ ମୁଁ ସତ୍ୟ ଛାଡିବି ନାହିଁ। ମୁଁ ଜାଣିଛି, ତୁମେ ଧର୍ମିକ, ନିଶ୍ଚଳ ସତ୍ୟ ଓ ପ୍ରତାପରେ ଦୃଢ଼; ଚାହିଁଲେ ତୁମେ ଏଠି ତିନି ଲୋକ ଉତ୍ପନ୍ନ କରିପାରିବ। ଆମ ବଂଶ ଓ ଧର୍ମ ଅପମାନିତ ନଉହଁ, ଆମ ସମ୍ବନ୍ଧୀମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉ—ତୁମେ ଏପରି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ। ତୁମେ ଏକା ଏହି ବଂଶର ଜ୍ୟେଷ୍ଠ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ମାନ ତୁମେ ଧାରଣ କର; ଏହି ବଂଶ ଅବିରତି ପାଇଁ ଯଥାଯଥିକ ଉପାୟ ତୁମେ ନିର୍ଦେଶ କର। ନାରୀମାନେ ସଦା ବଂଶର ଗୁପ୍ତ ରହସ୍ୟ ଧାରଣ କରନ୍ତି, ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ କଳାରେ ନରମାନଙ୍କୁ ପ୍ରଭାବିତ କରନ୍ତି। ଓ ସତ୍ୟବତୀ, ଧର୍ମ ଚିନ୍ତା କର, ସତ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠା ରଖ, ଯେପରି ମୁଁ ସତ୍ୟ ଛାଡିବି ନାହିଁ ଓ ବଂଶ ଅବିରତି ହେବ।” ତାପରେ ସତ୍ୟବତୀ, ଲଜ୍ଜା ଓ ହାସରେ ମିଶିଥିବା ଶବ୍ଦରେ, ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ—“ତୁମେ ଯାହା କହିଛ, ଏହା ସତ୍ୟ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାରତ; ଏବଂ ଏହି ବଂଶ ପାଇଁ ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ଭରସା କରି କଥା କହିବି। ଏପରି ଦୁଃଖରେ ଏହି ଧର୍ମ ତୁମେ ଜଣାଇପାରିବେ ନାହିଁ; ତୁମେ ଏହି ବଂଶର ଧର୍ମ, ସତ୍ୟ, ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଶ୍ରୟ। ତୁମେ ଯାହା କହିବ, ଆମେ ତାହା କରିବା; ଏହି ମୋ ନିଶ୍ଚୟ। ତେଣୁ, ମୋର ସତ୍ୟ ଶୁଣି, ଏହିପରି କର। ଭୀଷ୍ମ, ମୋ କଥା ଶୁଣ, ଯେଉଁ କଥା ଉପକାରୀ ଓ ଧର୍ମ ଓ ଅର୍ଥ ସହିତ ଯୁକ୍ତ। ତୁମେ ଏହି ଗୁପ୍ତ କଥା ପ୍ରକାଶ କରିବା ଉଚିତ ନୁହଁ; ତୁମେ ବସୁ ନାମକ ରାଜା ବିଷୟରେ ଶୁଣିଛ। କେବେ ମୁଁ ମାଛ ରୂପରେ ତାଙ୍କର ଧଳା ରାଣୀଙ୍କ ଗର୍ଭରେ ଧରା ପଡ଼ିଥିଲି; ମୋ ମାଆକୁ ଜଳରୁ ଏକ ମାଛ ଧରିବା ବ୍ୟକ୍ତି ଉଠାଇଥିଲେ, ଯେଉଁ ଅତି ଧର୍ମିକ ଥିଲେ। ସେ ମୋତେ ନିଜ ଘରକୁ ନେଇ, ଜଣେ ଝିଅ ଭଳି ପାଳିଲେ; ସେ ଧର୍ମିକ ଥିଲେ, ଏବଂ ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ମୋର ପିତା ହେଲେ। ଧର୍ମ ନିମିତ୍ତ, ମୋ ପିତା ଧର୍ମିକ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଏକ ନୌକା ଥିଲା; ଏକଥିରେ, ମୁଁ ଯୁବତ୍ବରେ ତାହାରେ ଗଲି। ଏହି ସମୟରେ, ଧର୍ମର ଅତିଶୟ ଜ୍ଞାତା ମହାଋଷି ପରାଶର ତାହାରେ ଆସିଲେ, ଯମୁନା ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ।