ଭୀଷ୍ମ ରଥୀକୁ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ କହିଲେ, "ମୋତେ ସଲ୍ବ ରାଜା ଉପରେ ନେଇ ଚାଲ; ଆଜି ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମାରିଦେବି, ଯେପରି ଚିରିଉ ଏକ ସର୍ପକୁ ମାରିଦେଇଥାଏ।" ତାପରେ କୌରବ ଭାବେ ଭୀଷ୍ମ ଭାରୁଣା ଅସ୍ତ୍ରକୁ ଯଥାଯଥ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଏହି ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା କାଶିର ରାଜା ସଲ୍ବଙ୍କ ଚାରିଟି ଅଶ୍ୱକୁ ମାରିଦେଲେ। ଭୀଷ୍ମ, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ସଲ୍ବ ରାଜାଙ୍କ ଅସ୍ତ୍ରକୁ ନିଜ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ପ୍ରତିହତ କରି, ତାଙ୍କ ରଥୀକୁ ମାରିଦେଲେ। ପୁନଃ, ଶାନ୍ତନୁପୁତ୍ର ଭୀଷ୍ମ, ସମସ୍ତ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଇନ୍ଦ୍ର ଅସ୍ତ୍ର ବ୍ୟବହାର କରି, କନ୍ୟା ପାଇଁ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଅଶ୍ୱମାନେ ମାରିଦେଲେ। ଏପରି ଜୟ ପାଇ, ଭୀଷ୍ମ ସଲ୍ବଙ୍କୁ ବଞ୍ଚାଇ ଛାଡିଦେଲେ; ତାପରେ ସଲ୍ବ ତାଙ୍କ ନିଜ ସହରକୁ ଫେରିଗଲେ। ସମୟରେ, ରାଜା ଧର୍ମ ଅନୁସରି, ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଫେରିଲେ, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ରାଜାମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସ୍ଵୟଂବର ଦେଖିବାକୁ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ବି ନିଜ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏପରି, ଭୀଷ୍ମ, ଯୋଦ୍ଧାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଜୟ ପାଇ କନ୍ୟାମାନେ ନେଇ, ହସ୍ତିନାପୁର ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କୌରବ ରାଜା ଵିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଭୂମିରେ ଶାସନ କରୁଛନ୍ତି। ଶାନ୍ତନୁ ରାଜା, ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ, ଯେପରି କରିଥିଲେ, ତାହା ଭୀଷ୍ମ ଅତି ଅଳ୍ପ ସମୟରେ କଲେ। ଜଙ୍ଗଲ, ନଦୀ, ପାହାଡ଼, ବୃକ୍ଷର ଖଜାନା ନିଜ ଅଧୀନ କଲେ, ଏବଂ ଯୁଦ୍ଧରେ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିଜ ଅପାର ପ୍ରତାପ ଦ୍ୱାରା ନଶ୍ଟ କଲେ। ସାଗରଗାମୀ ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାଶିର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେକୁ ଜୟକରି, ତାଙ୍କ ଭାଉଣୀ ଭାବେ ନିଜ ଭାଉଁ ପାଇଁ ନେଇ ଆସିଲେ। ଏହି କନ୍ୟାମାନେକୁ ନିଜ ଦୁହିଁ ଭାଉଁ ଵିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ପାଇଁ ଭଲ ପାଇଁ ଆଣିଲେ। ଏହି କନ୍ୟାମାନେ, ସମସ୍ତ ଗୁଣରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କ ଭାଉଁ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟକୁ ଦେଇଥିଲେ, ନିଜ ପ୍ରତାପ ଦ୍ୱାରା ଜୟ କରି। ଏପରି, ଧର୍ମ ଜାଣି, ଭୀଷ୍ମ ମାନବୀୟ ଶକ୍ତିକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି ଏକ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଉଁ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସତ୍ୟବତୀ ସହିତ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ କରି, ନିଜ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି, ଭୀଷ୍ମ କାଶିର ରାଜାଙ୍କ କନ୍ୟାମାନେର ବିବାହ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରୁଥିଲେ, ଏବେ ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ବଡ଼ କନ୍ୟା ଏକ ନିଶ୍ଚିତ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ। "ସଉଭ ରାଜା ପୂର୍ବରୁ ମୋତେ ମନରେ ବାଛିଥିଲେ, ମୁଁ ତାଙ୍କୁ ମନରେ ବାଛିଥିଲି; ଏହି ମୋର ପିତାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ମଧ୍ୟ। ସ୍ଵୟଂବରରେ ମୁଁ ସଲ୍ବକୁ ବାଛିବାକୁ ଥିଲି; ଏହି କଥା ଜାଣି, ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ଏପରି କନ୍ୟା କହିଥିବାରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଥିବା ସଭାରେ ଭୀଷ୍ମ ନିଜ କାର୍ଯ୍ୟ ବିଷୟରେ ଗଭୀର ଚିନ୍ତା କଲେ। "ଏହି କନ୍ୟା ଅନ୍ୟଜଣ ପାଇଁ ଆକୃଷ୍ଟ; ବଡ଼ କନ୍ୟା ଅମ୍ବାକୁ ମୁଁ ଜୟ କରିଥିଲି, ଶବ୍ଦ ଦେଇ, ମନ ଦେଇ, ମଙ୍ଗଳ ଶବ୍ଦ ଦେଇ। କିନ୍ତୁ ଯେଉଁଠି ସେ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ଉଦ୍ଦିଷ୍ଟ, ତାହାକୁ ଛାଡିବା ଉଚିତ, କାରଣ ତାଙ୍କର ମନ ଅନ୍ୟ ପାଖରେ; ଏହି କଥା କହି ଭାଉଁଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ନିଜ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଭୀଷ୍ମ ଧର୍ମ ଜାଣି, ବିଦ୍ୱାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଚିନ୍ତା କରି, କାଶିର ରାଜାଙ୍କ ବଡ଼ କନ୍ୟାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ଭୀଷ୍ମ ଅମ୍ବିକା ଓ ଅମ୍ବାଳିକାକୁ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ପାଇଁ ବିବାହ ଦେଇ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ନିଜ ସୌନ୍ଦର୍ୟ ଓ ଯୁବତ୍ୱରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ, ଦୁଇଜଣ ରାଜକୁମାରୀଙ୍କ ହାତ ଧରିଲେ, କିନ୍ତୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ହୋଇ ଅମ୍ବାକୁ କେହି ଭାବରେ ଚାହିଲେ ନାହିଁ। ଏହି କାରଣ ଅମ୍ବା କହିଲେ, "ଏହା ପାପର ଫଳ; ଅନ୍ୟାୟ ଅଭିଲାଷା ବ୍ୟର୍ଥ। ଅନ୍ୟର ନିୟନ୍ତ୍ରଣରେ ଭୋଗ ଉଚିତ ନୁହେଁ, ମହାନ, ତୁମେ ମୋତେ ଏହାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।" ଶାନ୍ତନୁଂକ ଉତ୍ସର୍ଗ ରହିଛି, ପିତା; ଅଭିଲାଷା ନ ରଖି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ମୁଁ ତୁମ ମତକୁ ଭଲ ବୋଲି ଭାବୁଛି। ଏପରି କହି, ଭୀଷ୍ମ ଅମ୍ବାକୁ ଦୃଷ୍ଟି କରି ନିୟମ ଅନୁସାରେ କହିଲେ, "ତୁମେ ମୁକ୍ତ; ନିର୍ମଳା, ଚାହିଁଥିବା ଯେଉଁଠି ଚାଲ।" ମୁଁ ନିଜ ଭାଉଁକୁ ନିଜ ଇଚ୍ଛା ବିରୁଦ୍ଧରେ ଆଦେଶ ଦେଇପାରିବି ନାହିଁ, ଏବଂ ଅନ୍ୟକୁ ଚାହିଥିବା ଜଣେ ଜଣା ନିଜ ଘରେ ରଖିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ଏହି କାରଣରୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ନିମ୍ନିଯୁକ୍ତ କରିବି ନାହିଁ; ତୁମେ ଅନ୍ୟକୁ ଚାହିଁଛ; ଚାଲ। ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଅଟୁଟ ରହିଛି, ବିବାହ କାର୍ଯ୍ୟରୁ ବିମୁକ୍ତ। ଏପରି କହି, ଅମ୍ବା ନିଜ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ତାଠାରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ। ରାଜା, ଏହିପରି ଆଦେଶ ମିଳି, ସେ ଧୀରେ ଧୀରେ ସଲ୍ବ ରାଜାଙ୍କ ସହର ପାଇଁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଅମ୍ବା ସଲ୍ବ ରାଜାଙ୍କ ସହରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଉଁଠି ରାଜାଙ୍କୁ ଆଦର କରି କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ବାଛିଯାଇଛି, ଦେବବ୍ରତ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଭାଉଁକୁ ଛାଡି ଆସିଛି, ଭାରତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ସ୍ରେଷ୍ଠ।" "ମୁଁ ଧର୍ମ ଅନୁସାରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି, ମୋତେ ଗ୍ରହଣ କର; ତୁମର ଭଲ ହେଉ।" ସଲ୍ବ ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି ହସି କହିଲେ, "ଭୀଷ୍ମ ତୁମକୁ ଜୟ କରି, ମୋତେ ରାଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ହରାଇଥିଲେ। ତୁମେ ଅନ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ଜୟ ହୋଇ ତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହୋଇଛ; ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମକୁ ଗ୍ରହଣ କରିବି ନାହିଁ।" ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ଅମ୍ବା ଫେରି ଅପୂର୍ବ କୁରୁ ରାଜ୍ୟକୁ ଆସିଲେ। ଅମ୍ବା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ବଳପୂର୍ବକ ଧରାଯାଇଛି। କ୍ଷତ୍ରିୟର ଧର୍ମ ବିଚାର କର; ନିୟମ ଅନୁସାରେ ତୁମେ ମୋର ପତି। ସ୍ଵୟଂବରରେ ଯେଉଁ ଯୋଦ୍ଧା ନିଜ ପ୍ରତାପରେ କନ୍ୟାକୁ ଜୟ କରିଥାଏ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ବିବାହ କରିବା ଉଚିତ। ତେଣୁ ମୁଁ ତୁମ ଦ୍ୱାରା ଜୟ ହୋଇଥିଲି, ଏହି କାରଣ ତୁମେ ମୋର ପତି।" "ଭୀଷ୍ମ, ତୁମେ ସଭାରେ ମୋତେ ଜୟ କରିଛ; ତେଣୁ ମୋତେ ବିବାହ କର।" ଭୀଷ୍ମ ପୁନପୁନି ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁଁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛି।" ଅମ୍ବା ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମେ ଯାହା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରିଛ, ତାହା କର।" ଏପରି, ଅମ୍ବା ଚକ୍ଷୁଷ୍ମନ୍ତୀ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ପଛରେ ଛଉ ବର୍ଷ ଅନୁସରଣ କଲେ।