ଭୀଷ୍ମ ନିଜ ମାତା ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, "ମା, ଚଡ଼ିବା ଚାରିଅଟ୍କୁ, ଚଲିବା ଆମ ଘରକୁ," ଏହିପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ମାତାଙ୍କୁ ଚାରିଅଟ୍ରେ ବସାଇଲେ। ପରେ, ସେ ହସ୍ତିନାପୁରକୁ ପହଁଚି, ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବିବରଣୀ ଦେଲେ। ସମସ୍ତ ରାଜା ଭୀଷ୍ମଙ୍କର ଏହି କଷ୍ଟସାଧ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଲେ। ସମୁଦାୟ ଏବଂ ଅଲଗା ଭାବେ ସେମାନେ କହିଲେ, "ଏହି ଭୀଷ୍ମ।" ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଏହି କଠିନ କାର୍ଯ୍ୟ ଶୁଣି, ରାଜା ଶାନ୍ତନୁ ଅନେକ ଦିନ ଏବଂ ରାତି ଦୁଃଖରେ ରହିଲେ; ତଥାପି, ପୁତ୍ରଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ଏକ ବର ଦେଲେ। ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ଶାନ୍ତନୁ ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଏହି ବର ଦେଲେ—ତୁମେ ଚାହିଲେ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୃତ୍ୟୁ ତୁମକୁ ଅଧିକାର କରିପାରିବ ନାହିଁ। "ଅପରାଧହୀନ ଭୀଷ୍ମ, ତୁମର ଅନୁମତି ନେଇବା ପରେ ମାତ୍ର ମୃତ୍ୟୁ ତୁମପରେ ଅଧିକାର କରିପାରିବ।" ଏହିପରି, ଛେଦି ରାଜାଙ୍କ ଝିଅକୁ ମାଛଧରା ରାଜା ଉପରେ ଲାଲେ, ଏହି ଜାଣି, ଶାନ୍ତନୁ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ବିବାହ କରାଇଲେ। ବିବାହ ପରେ, ଶାନ୍ତନୁ ସେ ଶୋଭାମୟା ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ନିଜ ଘରେ ବସାଇଲେ। ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶାନ୍ତନୁଙ୍କୁ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ନାମକ ଏକ ପ୍ରତାପୀ ପୁତ୍ର ହେଲେ। ପରେ, ସତ୍ୟବତୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ଶାନ୍ତନୁ ଏକ ଶୂରବୀର ଧନୁର୍ଧରୀ, ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ନାମକ ଆଉ ଏକ ପୁତ୍ର ପାଇଲେ। ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଏଯାଁ ପରି ଜବାନ ହେବା ପୂର୍ବରୁ, ଶାନ୍ତନୁ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଲୋକକୁ ଛାଡ଼ି ଦେଲେ। ଶାନ୍ତନୁ ଚାଲିଗଲା ପରେ, ଭୀଷ୍ମ ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ତାଙ୍କର ପ୍ରତାପ ଦେଖାଇ, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିଲେ; ମାନବମଧ୍ୟରେ କେହି ତାଙ୍କ ସମ ନୁହେଁ ବୋଲି ଭାବିଲେ। ସେ ଦେବ, ମାନବ ଏବଂ ଅସୁରମାନେ ଠାରେ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରିବା ସମୟରେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜା, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ନାମରେ, ତାଙ୍କୁ ଆସିଲେ। "ତୁମେ ମୋ ନାମ ଧାରଣ କରିଛ; ଏହି ନାମ ରଖିବାକୁ ଚାହୁଁ କି ଯୁଦ୍ଧ କର। ଯଦି ଯୁଦ୍ଧ ନ କରିବା, ତେବେ ଅନ୍ୟ ନାମ ନେଇବାକୁ ପଡ଼ିବ।" "ମୁଁ ତୁମ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିବାକୁ ଆସିଛି; ଯଦି ଚାହିବା ନାହିଁ, ମୋ ନାମ ତୁମର ରହିବ ନାହିଁ।" ଏହି ଭୟଙ୍କର ଶବ୍ଦ ପରେ, ଦୁଇ ଶୂରବୀର ହିରଣ୍ୟବତୀ ନଦୀ ତୀରେ ଯାଇ, କୁରୁକ୍ଷେତ୍ରରେ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରିଲେ। ସେଠାରେ, ହିରଣ୍ୟବତୀ ତୀରେ, ଦୁଇ ଶୂରବୀର ମଧ୍ୟରେ ତିନି ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା—ଗନ୍ଧର୍ବ ଏବଂ କୁରୁ ମଧ୍ୟରେ। ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ବର୍ଷା ଭିତରେ, ଗନ୍ଧର୍ବ ତାଙ୍କର ମାୟା ଶକ୍ତି ଦେଖାଇ, ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ବଧ କଲେ। ଏହିପରି, ଶୂରବୀର କୁରୁ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦଙ୍କୁ ବଧ କରି, ଗନ୍ଧର୍ବ ନିଜ କାମ ସାଧି, ଶ୍ୱର୍ଗକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହିପରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଶକ୍ତିରେ ଶୋଭିତ ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ବଧ ହେଲେ, ଭୀଷ୍ମ, ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ତାଙ୍କର ଶ୍ରାଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ପରେ, ଭୀଷ୍ମ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କୁ, ଏଯାଁ ପରି ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ, କୁରୁ ସିଂହାସନରେ ବସାଇଲେ। ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ଭୀଷ୍ମଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସରେ ଆଉ ଆଉ ପିତୃପୂର୍ବ ରାଜ୍ୟରେ ଶାସନ କଲେ। ଚିତ୍ରାଙ୍ଗଦ ବଧ ହେଲା ପରେ, ଭୀଷ୍ମ, ସତ୍ୟବତୀଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ଅନୁସାରେ, ତାଙ୍କ କୌରବ ଭାଉ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟର ସୁରକ୍ଷା ଦେଲେ। ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟ ବେଶ୍ ଆରାମରେ ବଢ଼ିବା ପରେ, ଭୀଷ୍ମ ତାଙ୍କର ବିବାହ ଉପରେ ଚିନ୍ତା କରିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୀଷ୍ମ ଶୁଣିଲେ ଯେ କାଶୀ ରାଜାଙ୍କ ତିନି ଝିଅ, ଦେବୀ ଅପ୍ସରା ଭଳି ସୁନ୍ଦରୀ, ସ୍ୱୟଂବର ଆୟୋଜନ କରିଛନ୍ତି। ତାପରି, ଭୀଷ୍ମ ଚାରିଅଟ୍ରେ, ମାତାଙ୍କ ଅନୁମତି ନେଇ, ଏକା ଭାବେ ବାରାଣସୀ ଯାଇଲେ। ସେଠାରେ ଭୀଷ୍ମ, ଶାନ୍ତନୁଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସମସ୍ତ ଦିଗର ରାଜାମାନେ ଏବଂ ସେ ମାନେ ଝିଅମାନେକୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଝିଅମାନେ ପ୍ରତି ଆଶାପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇ, କାଶୀ, କୋଶଳ, ବଙ୍ଗ, ପୁଣ୍ଡ୍ର, କଳିଙ୍ଗ ରାଜାମାନେ ସମସ୍ତେ ବାରାଣସୀକୁ ଆସିଲେ। ରାଜାମାନେର ନାମ ଚାରିଦିଗରେ ଘୋଷିତ ହେଉଥିବା ବେଳେ, ଭୀଷ୍ମ, ଏକା ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ, ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଭୀଷ୍ମଙ୍କୁ ଦେଖି, ସେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦରୀ ଝିଅମାନେ ଭୟଭିତ ହୋଇ, ଏକାଠି ହେଲେ, ଏବଂ ଭାବିଲେ—ଏହି ବୃଦ୍ଧ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଚାମ୍ରା ଭାଞ୍ଚି, ପକା ଚୁଲ—ଏହି ଭାରତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କିପରି ଏଠି ଆସିଛନ୍ତି? "ଭୀଷ୍ମ ଏହିପରି ଅପରାଧହୀନ ଏବଂ ବୃଦ୍ଧ ଅବସ୍ଥାରେ ଏଠି ଆସିଛନ୍ତି, ଲୋକ କଣ କହିବେ? ଜଗତରେ ତାଙ୍କୁ ବ୍ରହ୍ମଚାରୀ ଭାବରେ ଖ୍ୟାତି ମିଳିଛି, ଏହା ଅକାରଣ।" କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେର ଏହି ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଭୀଷ୍ମ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ। ପରେ, ଭୀଷ୍ମ ନିଜେ ଝିଅମାନେକୁ ଚୟନ କରି, ବଜ୍ର ଝଙ୍କାର ସ୍ୱରରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେକୁ ଉଦ୍ଧାରଣ କଲେ। ଭୀଷ୍ମ, ଶୂରବୀର ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ସେ ଝିଅମାନେକୁ ଚାରିଅଟ୍ରେ ବସାଇ, ଘୋଷଣା କଲେ—"ଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଝିଅ ଦେବାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି।" "ଅନେକ ଲୋକ ଝିଅକୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ଭୂଷିତ କରି, ଧନ ଦେଇ, ଦୁଇଟି ଗାଁ ସହିତ ଦେଇଥାନ୍ତି। କେହି ଘୋଷିତ ମୂଲ୍ୟ ଦେଇ, କେହି ଶକ୍ତି ଦେଇ, କେହି ଅବିଧି ସହିତ, କେହି ଅନ୍ୟ ଉପାୟରେ, ଝିଅକୁ ଲଭ କରନ୍ତି।" "କେହି ଋଷି ବିବାହ ଧର୍ମାନୁସାରେ ପତ୍ନୀ ଲଭ କରନ୍ତି; ଅଷ୍ଟମ ବିବାହ ଧନ ଦେଇ, ଏହାକୁ ବୁଦ୍ଧିମାନମାନେ ମନ୍ୟ କରନ୍ତି।" "ରାଜବର୍ଗ ବିବାହରେ ସ୍ୱୟଂବର ପ୍ରଶଂସା କରନ୍ତି; କିନ୍ତୁ ଧର୍ମନିଷ୍ଠମାନେ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଝିଅକୁ ନେଇବାକୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବୋଲି କହନ୍ତି।" ଏହିପରି ଭୀଷ୍ମ ନିଜ ଭାଉ ବିଚିତ୍ରବୀର୍ୟଙ୍କ ବିବାହ ପାଇଁ ତିନି ଝିଅମାନେକୁ ଚୟନ କରି, ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ନିଜ ଶୂରତା ଦେଖାଇଲେ।