ବିଶାଳ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ ଏକ ଦିନ କେହି ଏହି ଭାବରେ କହିଲେ: "ତୁମର ପୁଅ ଏହି ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀରେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ରାଜା ହେବେ, ଏବଂ ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ତିନି ଲୋକ ଜୟ କରିବେ। ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ତୁମେ ଦିବ୍ୟ ସୁଖ ଉପଭୋଗ କରିବ।" ଏହି ଶୁଭ ବାଣୀ ଶୁଣି ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଉଦ୍ଭବ ହେଲା। ତାପରେ, ରାଜା ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ ଆଚାର-ବିଧି କରି ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମୁଖ୍ୟ ରାନୀ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ କଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଆଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ କଲେ। ଏହା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ସେନାପତିମାନେଙ୍କୁ ଅନେକ ଧନ ଦାନ କରି, ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କର ପୁଅ ଦୌଷ୍ୟନ୍ତିଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ନାମ ରଖିଲେ "ଭାରତ" ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟର ଯୁବରାଜ କରି, ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବାର ଅନୁଭୂତି କଲେ। ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକଶତ ବର୍ଷ ରାଜ୍ୟ କରି, ରାଜା ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ବନକୁ ଯାଇ ଦେବଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ପରେ ଭାରତ ଧର୍ମାନୁସାରେ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶୂର ଏବଂ ପ୍ରସିଦ୍ଧ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଭାରତ ଦେବତୁଳ୍ୟ, ଅପରାଜିତ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଲୋକରେ ପ୍ରଶଂସିତ ହେଲେ; ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀର ରାଜାମାନେଙ୍କୁ ଅନୁଗତ କରିଲେ, ଧର୍ମର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ଅପୂର୍ବ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ଭୂମିର ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ହେଲେ। ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ଅନେକ ଯଜ୍ଞ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ କଣ୍ୱ ଋଷି ପୂରୋହିତ ଭାବେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଗୋବିତତ ନାମକ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରି, ଭାରତ କଣ୍ୱଙ୍କୁ ହଜାରଟି ସୁବର୍ଣ୍ଣ କମଳ ଦାନ କଲେ। ସେ ଯମୁନା ତଟରେ ଏକଶତ, ସରସ୍ୱତୀ ତଟରେ ତିନିଶତ ଏବଂ ଗଙ୍ଗା ତଟରେ ଚାରିଶତ ଅଶ୍ୱମେଧ କଲେ। ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ଓ ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କ ପୁଅ ଭାରତଙ୍କ ଏହି ଅନେକ ଯଜ୍ଞ ଦ୍ୱାରା ଭାରତ ବଂଶର ଖ୍ୟାତି ବିଶ୍ୱରେ ପ୍ରସାରିତ ହେଲା। ଭାରତଙ୍କୁ ଅନେକ ଉତ୍ତମ କୁଳର ନାରୀମାନେ ପୁଅ ଦେଲେ, କିନ୍ତୁ ରାଜା କହିଲେ, "ଏମାନେ ମୋର ଯୋଗ୍ୟ ପୁଅ ନୁହଁନ୍ତି।" ଏହାରୁ ତାଙ୍କ ମାଆମାନେ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କୁ ଯମଲୋକକୁ ନେଇଗଲେ, ଏପରି ଭାବେ ଭାରତଙ୍କ ପାଇଁ ପୁଅ ଜନ୍ମ ନିରର୍ଥକ ହେଲା। ପରେ, ଭାରତ ମହାୟଜ୍ଞ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କଠାରୁ ଭୂମନ୍ୟୁ ନାମକ ପୁଅ ମିଳିଲା। ପୁଅ ମିଳିବା ପରେ, ଭାରତ ତାଙ୍କୁ ଯୁବରାଜ କରି ରାଜ୍ୟର ଭାର ଦେଲେ। ଭୂମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ ଥିଲେ ଦିବିରଥ, ଏବଂ ତାଙ୍କ ସହ ଥିଲେ ସୁହୋତ୍ର, ସୁହୋତ, ସୁହାବି, ଓ ସୁୟଜୁସ୍। ପୁଷ୍କରିଣୀରେ ଭୂମନ୍ୟୁଙ୍କ ପୁଅ ହେଲେ ରୁଚିକ ଓ ଅନ୍ୟମାନେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବଡ଼ ସୁହୋତ୍ର ପୃଥିବୀର ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କଲେ। ସୁହୋତ୍ର ଅନେକ ରାଜସୂୟ ଓ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ ଏବଂ ସମସ୍ତ ସାଗର ପରିବେଷ୍ଟିତ ଭୂମି ଉପରେ ରାଜ୍ୟ କଲେ। ତାଙ୍କ ଶାସନକାଳରେ ଧରିତ୍ରୀ ହାତୀ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା ଓ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ଏହି ଦେଶ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଓ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସୁହୋତ୍ର ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ରାଜ୍ୟ କରୁଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯଜ୍ଞସ୍ଥମ୍ଭ ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଧରିତ୍ରୀ ଲୋକ ଓ ଧାନ୍ୟରେ ଭରିଯାଇଥିଲା। ସୁହୋତ୍ରଙ୍କୁ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁଳର ରାଜକୁମାରୀ ଏ.ଜମିଧ, ସୁମିଧ ଓ ପୁରୁମିଧ ନାମକ ପୁଅ ଦେଲେ। ଏମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଏ.ଜମିଧ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ ଥିଲେ ଏବଂ ବଂଶ ତାଙ୍କ ମାଧ୍ୟମରେ ଚାଲିଲା। ସେ ତିନି ଜଣ ଝିଅଠାରୁ ଛଅ ପୁଅ ଲାଗିଲେ: ରିକ୍ଷ, ଧୂମିନ, ନୀଳୀ, ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ, ପରମେଷ୍ଠିନ୍, କେଶିନ୍, ଏବଂ ଜହ୍ନୁ ଓ ଦୁଇ ଜଣ ଜନରୂଷି। ଏ.ଜମିଧଙ୍କ ପୁଅ ରିକ୍ଷଙ୍କୁ ଥିଲେ ସମ୍ବରଣ, ଯିଏ ରଥାନ୍ତରଙ୍କ ପୁଅ। ପଞ୍ଚାଳମାନେ ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ଓ ପରମେଷ୍ଠିନ୍ଙ୍କ ବଂଶଜ ଏବଂ କୁଶିକମାନେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜହ୍ନୁଙ୍କ ବଂଶଜ। ଜନରୂଷିଙ୍କ ପୁଅ ମଧ୍ୟରୁ ରିକ୍ଷ ପ୍ରଥମ ଏବଂ ରାଜା ଥିଲେ; ତାଙ୍କୁ ସମ୍ବରଣ ଜନ୍ମିଲେ, ଯିଏ ତୁମ ବଂଶର ମୂଳପୁରୁଷ। ସମ୍ବରଣ ରିକ୍ଷପୁଅ ଭାବେ ପୃଥିବୀ ଶାସନ କରୁଥିବାବେଳେ, ବଡ଼ ଅନର୍ଥ ଘଟିଲା। ରାଜ୍ୟ ଦୁର୍ଭିକ୍ଷ, ମୃତ୍ୟୁ, ଅନାବୃଷ୍ଟି ଓ ରୋଗ ଦ୍ୱାରା ବିନଷ୍ଟ ହେଲା। ଏହି ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଭାରତମାନେ ଓ ତାଙ୍କ ବିପକ୍ଷୀ ସେନାମାନେ ଉପରେ ପଡ଼ିଲା, ଦେଶ ଅସ୍ଥିର ହେଉଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ପଞ୍ଚାଳ ରାଜକୁମାରୀ ସେନା ନେଇ ଭୂମି ଜୟ କରି, ଦଶ ଦଳ ସହିତ ସମ୍ବରଣଙ୍କ ବିରୁଦ୍ଧରେ ଯୁଦ୍ଧ କଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ପରାଜିତ କଲେ। ତେଣୁ, ରାଜା ସମ୍ବରଣ ତାଙ୍କ ରାଣୀ, ମନ୍ତ୍ରୀ, ପୁଅ ଓ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଭୟରେ ସେଠାରୁ ପଳାଇଗଲେ। ପରାଜିତ ଭାରତମାନେ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗକୁ ଯାଇ, ସିନ୍ଧୁ ମହାନଦୀ ତଟରେ ଏକ ଦୁର୍ଗମ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିଲେ ଏବଂ ଏଠି ହଜାର ବର୍ଷ ରହିଲେ। ସେଠାରେ ବସିଥିବା ବେଳେ ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ଋଷି ଭାରତମାନଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଲେ। ସମସ୍ତେ ଆଦର ସହିତ ତାଙ୍କୁ ଅଭିବାଦନ କଲେ ଏବଂ ଅର୍ଘ୍ୟ ଦେଇ ସମସ୍ତ ଘଟଣା ବର୍ଣ୍ଣନା କଲେ। ଋଷି ବସିଷ୍ଠ ସିଂହାସନରେ ବସିବା ପରେ, ରାଜା ନିଜେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ଆମ ପୂରୋହିତ ହେଉନ୍ତୁ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ଆମେ ପୁନି ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର ପାଇପାରିବା।" ବସିଷ୍ଠ 'ଓମ୍' କହି ଭାରତମାନଙ୍କୁ ଗ୍ରହଣ କଲେ ଏବଂ ପୌରବଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଉପରେ ଚକ୍ରବର୍ତ୍ତୀ ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ କଲେ। ସେ ଭାରତମାନେ ପୂର୍ବରୁ ବସୁଥିବା ଏହି ପୃଥିବୀର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନଗରରୁ ରାଜ୍ୟ କଲେ।