ଏହି କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ରଜା ଦୁଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେବାରୁ। ପିତା ତାଙ୍କ ପୁଅର ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରି ଏହି ମନ୍ତ୍ର ବୋଲିଲେ: “ତୁମେ ପୁଅ ଭାବରେ ଚିହ୍ନିତ, ଆତ୍ମା ଭାବରେ, ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ କର। ତୁମର ମେଳା ଆମେ ଦେଉଛି, ଆମର ବଂଶ ଅବିନାଶୀ; ଏହିପରି, ପୁଅ, ଶତ ବର୍ଷ ଜୀବନ କର ଏବଂ ସୁଖୀ ରୁହ। କଥା ଅଛି: ‘ଏକ ହେଇ ଦୁଇ ହେଲା।’ ଏହି ଏକ ତୁମ ଅଙ୍ଗରୁ ଜନ୍ମ ନେଲା, ଏକ ମନୁଷ୍ୟ ଅନ୍ୟ ମନୁଷ୍ୟରୁ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ।