ଶାକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ ଦୂଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ସହ ଏକତ୍ର ହେବା ନିମିତ୍ତେ କୌଣସି ଅଧର୍ମ ହୋଇନାହିଁ, ତାଙ୍କୁ ଭୟ କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ—ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ କର୍ମ ସଠିକ୍ ଅଟୁଟ ଥିଲା। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଗନ୍ଧର୍ବ ବିବାହ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମନାଯାଏ; ଯେତେବେଳେ ଉଭୟର ଇଚ୍ଛା ଓ ସମ୍ମତି ଥାଏ, ସେଠି ଏହି ବିବାହ ପ୍ରକାର ସର୍ବୋଚ୍ଚ ଗଣାଯାଏ। ଯଦି ଏହି ବିବାହ ସଠିକ୍ ରୀତିରେ ହୁଏ, ତେବେ ଶାକୁନ୍ତଳା ଏକ ଉତ୍ତମ ସନ୍ତାନ ପାଇବେ; ଦୂଷ୍ୟନ୍ତ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ମହାତ୍ମା, ସେ ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ଶାକୁନ୍ତଳାଙ୍କ ଏହି ପତି, ଯିଏ ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ନିଷ୍ଠାର ସମୟରେ ଲାଗିଥିଲେ, ମହାତ୍ମା ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତାଙ୍କର ପୁଅ ଜଗତରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ହେବ। ସେ ପୃଥିବୀକୁ, ସମୁଦ୍ର ଦ୍ୱାରା ସୀମିତ, ଭୋଗ କରିବେ, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ଚକ୍ର ଅବାଧ ଭାବରେ ଆଗକୁ ବଢିବ। ଏହି ରାଜ୍ୟ ଚକ୍ର ସଦା ଅବାଧ ରହିବ; ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ, ମୁଁ ଖୁସି ଅନୁଭବ କରୁଛି। ଅନେକ ଋତୁ ନିର୍ଫଳ ହୋଇ ଗଲା, ଶୁଧା ହସ ଥିବା ଶାକୁନ୍ତଳା; ଏବେ ଏହା ସଫଳ ହୋଇଛି, ତୁମେ ଦୋଷ ମୁକ୍ତ ହେଲା। ମୋଠୁ ଏକ ବର ନେ, ଏହି କାରଣରୁ ଯାହା ଚାହଁ। ମୁଁ ଦୂଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କୁ ପତି ଭାବରେ ଗ୍ରହଣ କରିଛି, ଦେବମାନଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସେ ମୋର ପତି ଭାବରେ ପ୍ରମାଣିତ; ତେଣୁ, ତାଙ୍କ ଓ ତାଙ୍କର ପରାମର୍ଶଦାତାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କର। ଏପରି କହି, ଶାକୁନ୍ତଳା ଧର୍ମ ଓ ରାଜ୍ୟରେ ସ୍ଥିରତା ବାଛିଲେ। ଦୂଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ନିମିତ୍ତେ, ପୌରବ ବଂଶର ଦୂଷ୍ୟନ୍ତ ପାଇଁ କଣ୍ବ ଋଷି 'ଏହିପରି ହେଉ' କହିଲେ। ସେ ନିଜ କନ୍ୟା ଶାକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ ହାତରେ ଛୁଇଁଲେ, ଯିଏ ରୂପରେ ଦୀପ୍ତିମାନ୍। ଏଠୁପରେ, 'ଏଠୁ ଆରମ୍ଭ କରି, ତୁମେ ଦୂଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ମହାତ୍ମା ପତ୍ନୀ ହେଲା; ପତିପ୍ରତିବାତାର ଉଚିତ ଆଚରଣ ରଖିବା' କହିଲେ। ଏପରି କହି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ କଣ୍ବ, ପବିତ୍ରତା ନିମିତ୍ତେ ଆଉ ଶାକୁନ୍ତଳାକୁ ଛୁଇଁଲେ ନାହିଁ; ତାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ମାତ୍ର ଛୁଇଁବାରେ ଶାକୁନ୍ତଳା ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ଦୂଷ୍ୟନ୍ତ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ବିଦାୟ ନେଲେ ପରେ, ଦିନ ପରେ ଦିନ ରାଜକୁମାରୀ ଶାକୁନ୍ତଳା ତାଙ୍କର ଉତ୍କଳ ଦୂଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ସନ୍ତାନକୁ ଗର୍ଭରେ ଧାରଣ କଲେ। ଶାକୁନ୍ତଳା ନିଜ ଅବସ୍ଥାର ଗଭୀରତାରୁ ସାଧାରଣତଃ ଦିନ ରାତି ରାଜାଙ୍କୁ ଚିନ୍ତା କରି, ନିଦ୍ରା ହାରାଇ, ନା ଅନ୍ନ ଖାଇ, ନା ସ୍ନାନ କଲେ। ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଥିଲେ ଯେ ରାଜାଙ୍କ ଦୂତ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଓ ସେନା ଆଜି, ଆସନ୍ତା କିମ୍ବା ପରେ ଆସିବେ; ସେ ଅପେକ୍ଷା କରି ରହିଲେ। ଦିନ, ପକ୍ଷ, ଋତୁ, ମାସ, ବର୍ଷ ଗଣିଗଣି ତିନି ବର୍ଷ କଟିଗଲା, ଓ ତିନି ବର୍ଷ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ତିନି ବର୍ଷ ଯାଉଛି, ଋଷିଙ୍କ ପ୍ରତି ଆଦରରୁ ଋଷିଙ୍କ ପତ୍ନୀମାନେ ଶାକୁନ୍ତଳାକୁ ବୁଝାଇ ହେବା ଉଚିତ କଥା କହିଲେ। "ପ୍ରିୟା, ଜଗତର ଆଚରଣ ଶୁଣ; ଶୁଣି ପରେ ଯାହା ଚାହଁ କର। ଗୁରୁଙ୍କ କଥା ଅଣଦେଖା କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଯାହା ଉପକୃତି, ସେ କର।" ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ପାଇଁ ଅଗ୍ନି, ଦେବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବିଷ୍ଣୁ, ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତା; ମହିଳାମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପତି ଦେବତା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଜଗତରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶିକ୍ଷକ। "ଜନ୍ମ ସମୟରେ ତୁମ ବାପା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଣ୍ବ, 'ମୋ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ କର' କହିଥିଲେ; ଏହି କଥା କରିବା ଉଚିତ, ତେଣୁ ତୁମେ ଧର୍ମ କରିବାରେ ସଠିକ୍ ହେବ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶାକୁନ୍ତଳା 'ଠିକ୍, ଏହିପରି ହେଉ' ଭାବି, ସୁନ୍ଦର ଉରୁ ଥିବା ଶାକୁନ୍ତଳା ଏକ ଅସୀମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ। ତିନି ବର୍ଷ ପରେ ଶାକୁନ୍ତଳା ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଦୟାଳୁ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ପୁଅକୁ ଜନ୍ମ ଦେଲେ, ଯିଏ ଦୂଷ୍ୟନ୍ତଙ୍କ ପୁଅ। ତାଙ୍କ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଆକାଶରୁ ଫୁଲ ବର୍ଷା ହେଲା, ଦେବମାନଙ୍କ ଦମ୍ରୁ ବାଜିଲା, ଏବଂ ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଦେବମାନେ ମଧୁର କଣ୍ଠରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର କହିଲେ: "ଶାକୁନ୍ତଳା, ତୁମ ପୁଅ ସାର୍ବଭୌମ ଚକ୍ରବର୍ତି ହେବ।" ତାଙ୍କ ଶକ୍ତି, ଶକ୍ତି, ରୂପ ଭୂମିରେ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ହେବ; ସେ ପୌରବ, ଏକ ଶତାଶ୍ୱମେଧ ବିଦ୍ଧି କରିବେ। ଅନେକ ରାଜସୂୟ ଓ ଅନ୍ୟ ରାଜ ଯଜ୍ଞ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ ବଡ଼ ଦାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ପୂରଣ କରିବେ। ଦେବମାନଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, କଣ୍ବ ଆଶ୍ରମର ସମସ୍ତ ମହାଋଷି ଶାକୁନ୍ତଳାକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶାକୁନ୍ତଳା ମହା ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ; ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେକୁ ଡାକିଲେ, ଏବଂ ଋଷିମାନେ ସେମାନେକୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ପରେ, କଣ୍ବ ଋଷି ପୁଅ ପାଇଁ ଜନ୍ମ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରି, ପ୍ରସ୍ତୁତ କ୍ରମରେ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ପୁଅ ଦାନ୍ତ ଦାତର ଦାନ୍ତ ଭଳି ଧଳା, ଶରୀର ଶିଂହ ଭଳି ଦୃଢ଼ ହେଲା। ତାଙ୍କ ହାତରେ ଚକ୍ର ଚିହ୍ନ ଥିଲା, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ବିଷ୍ଣୁ ଭଳି ଦେଖାଯାଉଥିଲେ—ବିସ୍ତୃତ ଛାତି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ସେ ପୁଅ ଦେବପୁତ୍ର ଭଳି ଦୃତ ଏଠି ଆଶ୍ରମରେ ବଢିଗଲା; କିନ୍ତୁ ଋଷିଙ୍କ ଭୟରୁ ଦୂଷ୍ୟନ୍ତ ସେଉଁଠି ଆଣିଲେ ନାହିଁ, ଯଦିଓ ସେ ସ୍ମରଣ କରୁଥିଲେ। ଅନେକ ସମୟ ଯାଉଥିଲା, ରାଜା ଋଷିଙ୍କୁ ସ୍ମରଣ କଲେ ନାହିଁ; ଛଅ ବର୍ଷ ପରେ ପୁଅ କଣ୍ବ ଆଶ୍ରମକୁ ମୁଖ କଲେ। ସେ ପୁଅ ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ବାଘ, ସିଂହ, ଶୁଆ, ଭେଡ଼ିଆ, ମହିଷ, ଭାଲୁ ଆଶ୍ରମକୁ ଉତ୍ପୀଡ଼ନ କରୁଥିବା ପଶୁମାନେକୁ ପାଦରେ ଦଳିଦେଲେ। ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ସେମାନେକୁ ହାତରେ ଧରି, ଗଛକୁ ବାନ୍ଧିଦେଲେ। ଗଛ ଚଢ଼ି, ଖେଳି, ଦୃତ ଦୃତ ଦୂଡ଼ିଲେ; ଜଙ୍ଗଲରେ ଦୂଡ଼ି, କେତେ ଶିଂହ ଓ ବାଘ ଦେଖିଲେ। ଯୁଦ୍ଧରେ ସେ ରାକ୍ଷସ ଓ ପିଶାଚମାନେ, ତାଙ୍କ ଶତ୍ରୁମାନେ, ମୁକ୍ତିରେ ନିଜ ହାତରେ ମାରି, ଋଷିମାନେକୁ ପ୍ରସନ୍ନ କଲେ। ଦିତିଙ୍କ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁଅ, ଦୈତ୍ୟମାନଙ୍କ ନାଶରେ କ୍ରୋଧିତ, ସେଠି ଆସି, ସେକୁ ମାରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହି ଦୈତ୍ୟ ଆସିବା ସମୟରେ, ପୁଅ ହସି, ହାତରେ ଧରି, ଭଲ ଭାବରେ ବାନ୍ଧି, ଦଳିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।