ରାଜା ଦୁଷ୍ୟନ୍ତ ନିର୍ବିକାର ଭାବରେ ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଠିକ ଅଛି, ମୁଁ ତୁମ ସହ ଏହି ବିବାହ ଶ୍ରୀଗ୍ରହଣ କରିବି; କିନ୍ତୁ ହେ ସୁନ୍ଦରୀ, ଏଉଁ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ତୁମକୁ ମୋ ସହରକୁ ନେଇଯିବି ନାହିଁ।” ରାଜା ସ୍ନେହଭାବରେ ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଯେପରି ସ୍ତ୍ରୀ, ମୁଁ ସେପରି ଉଚିତ କଥା କହୁଛି।” ଏପରି କହି, ରାଜା ସୂତ୍ରଧାର ପୁରୋହିତଙ୍କୁ ଡାକି ଉଚିତ କଥା କହିଲେ, “ଯାହା ରାଜକୁମାରୀ କହିଛନ୍ତି, ମୁଁ ତାହାକୁ ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବି ନାହିଁ। ମୋ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ଉଚିତ ବିଧିରେ ବିବାହ ହେବା ଦରକାର, ତେଣୁ ଶାସ୍ତ୍ରାନୁସାରେ ବିବାହ କ୍ରମ ଦେଖନ୍ତୁ, ବିଳମ୍ବ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ।” ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶରେ ପୁରୋହିତ ଉଚିତ ବିଧିରେ ରାଜସ୍ୱ ବିବାହ କ୍ରମ କରିଦେଲେ। ଶୁଭ କୃତ୍ୟ ଓ ଉତ୍ସବ ସହିତ, ରାଜା ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ ହାତ ଧରି ନିୟମାନୁସାରେ ବିବାହ କଲେ ଏବଂ ସେଉଁଠି ତାଙ୍କ ସହ ରହିଲେ। ରାଜା ଶକୁନ୍ତଳାଙ୍କୁ ଭରସା ଦେଇ କହିଲେ, “ତୁମ ପାଇଁ ମୁଁ ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା ପଠାଇବି। ବୃଦ୍ଧ, ବେଦଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରାଜପୁରୁଷ, ହଜାର ହଜାର ପାଳକି ସହ ଆମେ ଆସିବା। ମୌନୀ, କିରାତ, କୁଞ୍ଚିତ ଓ ବାମନ ଏବଂ ଭଲ ପୋଷାକ ପିନ୍ଧିଥିବା ଲୋକ, ରଥୀ ଓ ଗାୟକମାନେ ମଧ୍ୟ ସେନାରେ ଥିବେ।